Waarom "de Wil", dat wat bij ons hoort, het geweten en de waarheid gelijk zijn en ieder mens dit weer mag voelen en weten!

"IN SHOCK"

Toen ik gistermorgen mijn blog schreef en hier even van wegliep, omdat er andere dingen tussen kwamen, die mijn aandacht volledig opeiste, wist of voelde ik nog niet dat er een dergelijke ramp zou plaatsvinden. Een ramp, waarbij naar verluid 295 en nu achteraf 298 mensen om het leven zijn gekomen. Een ramp, waarbij onder de 298 slachtoffers, minstens 189 Nederlandse mensen zijn. 

Hoe verdrietig, hoe oprecht verdrietig, dat dit nog steeds gebeurt, in een wereld, waarin zoveel wordt gedaan, om de verbroedering tot stand te brengen. In een wereld, waarin zoveel wordt gedaan, om de Vrede te bereiken. Een wereld, waarin zoveel wordt gedaan, om alles wat enigszins duidt op iets negatiefs, altijd wordt geprobeerd met iets positiefs te compenseren. En ik ga niet ontkennen, dat dit mij ondanks alles wat ik doe om bij mezelf te blijven en mezelf te zijn, toch weer raakt en ontroert. Desondanks, mag, kan en wil ik me er niet door laten leiden. Omdat ik erop wil vertrouwen, dat alle betrokkenen, de slachtoffers en nabestaanden de kracht en steun bij elkaar zullen vinden, om dit te verwerken. Daarbij de kracht en steun, vermenigvuldigd met de liefde, om ieder mens, zelfs de persoon (of personen) die dit op zijn of haar geweten heeft (hebben), te vergeven. 

Hoe triest is het, dat er mensen zijn die dit kunnen doen? Hoe triest is het dat een mens dit kan doen? Hoe verdrietig is het, dat je het voor elkaar krijgt, om een totaal deel van de bevolking "In een shocktoestand te laten verkeren"? Daarbij volgt bij mij meteen de vraag: Wat doet dit met het geweten van deze persoon of personen? Sterker nog, wat doet dit met zijn of haar nabestaanden, de mensen die hem of haar dicht aan het hart staan? Want verbonden zijn is niet alleen voorbehouden aan het goede, verbonden zijn is verbonden in alle facetten. En wanneer je verbonden bent, zullen alle mensen die door deze DNA verbinding aan elkaar gelinkt zijn, ook geconfronteerd worden met alle lasten. 

Want hoe bizar dit wellicht ook klinkt, deze verbinding is net zo voelbaar, als de verbinding die uit liefde bestaat. Net zo voelbaar, als de verbinding die mij met ieder ander mens, maar ook jou met ieder ander mens, als kinderen van God verbindt. Wil jij dit echt? Wil jij dat deze pijn, echt voelbaar is voor allen die jij lief hebt? Vraag je dit alsjeblieft af, voor het moment waarop je iets wilt doen wat in strijd is met jouw geweten. Jouw sensor, die je het verschil vertelt tussen goed en kwaad. Je het verschil laat voelen, tussen goed en kwaad. De 10 geboden, die op ieders hart geschreven staan en waarvoor je je ooit eens zult gaan verantwoorden.

Juist doordat ik uit ervaring weet, dat dit zo is, deze verbinding bestaat, wil, kan en mag ik alleen het goede met mensen delen. Juist daarom, ben ik bereid om verantwoordelijkheid te nemen. Daarbij ook ieder ander, die het vermogen heeft om te kunnen beslissen en keuzes te maken, zelf de keuze te laten. Zelf de verantwoordelijkheid te laten nemen. Omdat de verantwoordelijkheid voor ieder mens gelijk is en dit evenals de waarheid, iets is, wat een mens kan maken en breken. Omdat de waarheid, een ander woord voor het geweten is. De waarheid, iets is, waar je als mens in volle gezondheid mee moet kunnen leven. En daarbij zul je ook zeker moeten zijn, dat je de ander geen schade toebrengt, doordat je je verantwoordelijkheid neemt. Want dat is juist wat "de Wil" van ieder mens, met ieder individu op zich voorheeft. De Wil is de waarheid, is het geweten en daarmee het nemen van verantwoordelijkheid, de verbinding waarmee we als mens allemaal met en aan elkaar verbonden zijn.

Toen ik zojuist de beelden op het nieuws zag met daarbij de beelden van de Nederlandse ambassade in Rusland en in de Oekraïne, de vele bloemen die daar werden neergelegd, maar ook daarbij een enkel briefje met "#sorry"  erop, moest ik huilen. Voelde ik het verdriet van de onmacht die bij velen als gevolg van de DNA verbinding voelbaar is. Want naast het feit dat de nabestaanden van de slachtoffers pijn en verdriet zullen voelen, is er zoveel ongeloof. Ongeloof en onmacht en niet alleen omdat je van het één op het andere moment je geliefden en naasten niet meer terugziet. Maar juist ongeloof en onmacht, hoe iemand met alles wat hij of zij is, met als wat hij of zij vanuit het hart weet, het zover heeft kunnen laten komen, zover om over te gaan tot deze actie. Een actie met zoveel gevolgen, een actie met zoveel leed, verdriet en pijn.

De hoe en waarom vraag blijft. Of we hier ooit een waarheidsgetrouw antwoord op zullen krijgen, dat weet niemand. Dat ik bid voor alle nabestaanden, die van de slachtoffers, maar ook die van hen die dit op het geweten hebben, staat buiten kijf. Want geen enkel mens verdient het om te lijden en zeker niet, door iets of iemand die vanuit een negatieve emotie of negatieve emoties, als ongeloof of onmacht is overgegaan tot het veroorzaken van zoveel pijn.   

Het blog van gister 17 juli volgt hieronder, omdat het delen je wellicht helpt, daardoor troost biedt en zelfs moeite waard zal zijn!

"Leiden zij straks de wereld?" & "Thorita schokt stripwereld" & '' 'King Louis' geland in Manchester"  & "Jessica terecht, 4 man vast" & Hopeloos achter met invoer IBAN"

De koppen van het AD van donderdag 17 juli 2014. Een dag, die als eerste dag geldt, voor een reeks dagen, die wellicht als hittegolf omschreven kan worden. Een hittegolf, omdat de voorspellingen aangeven, dat  we de komende dagen temperaturen zullen bereiken, die boven de 25 graden uitkomen en dit naar alle waarschijnlijkheid, minstens 5 dagen aanhoudt. Wanneer je de items bekijkt, dan zou je bijna gaan denken, dat de gemoederen net zo verhit raken, als de thermometer. Of dit een toevallig iets is of een geënsceneerd geheel dat blijft natuurlijk de vraag? 

Dat de koppen van de krant van vandaag, alles wat er geschreven, geroepen en gezegd wordt, mij niet meer persoonlijk raakt, heeft te maken met het feit dat ik voor mezelf gekozen heb, doordat ik datgene doe wat nodig is, datgene wat mij mij maakt. Omdat ik vanuit mijn hart de verandering al heel lang geleden heb mogen zien en ik er daarom ook met mijn hele hart op vertrouw, dat deze binnen de kortst mogelijke tijd, voor ieder mens zichtbaar mag zijn. Een verandering die de mensen in de wereld weer werkelijk samenbrengt, om dat te doen wat juist is. De verandering omdat we als mens allemaal verbonden zijn met iedereen die en alles wat leeft omdat het zo hoort en mag zijn, omdat dit altijd al zo bedoeld is, vanaf het moment waarop God de Hemel en de Aarde geschapen heeft. 

De wereld die geschapen is met een hoger doel, om alles wat van nature mooi is, alles wat van nature perfect is, van nature in een Goddelijke staat verkeert, weer de kracht en de energie te geven om zo te zijn. Maar hoe bereik je dit, hoe kun je ervoor zorgen dat je ook werkelijk alle kracht krijgt om weer perfect, gezond of eigenlijk in de natuurlijke staat te zijn? Wat moet je daarvoor doen? Dat brengt me weer terug bij het EGO. In dit geval het egoïsme. Wat zoals ik omschreef in een eerder blog staat voor Elk Gevoel Over Is Mij Eigen! Je zou dit voor waar aan hebben kunnen nemen, zonder je af te vragen hoe het dan kan dat de S in het woord geen eigen uitleg heeft gekregen. De uitleg van het woord is, is heel simpel. IS, betekent Ik en SAMEN. Alleen wanneer je op die wijze in het leven staat, heeft egoïsme de juiste insteek. Zie ook de uitleg op Wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Egoisme 

Daarom zal dat wat ik nu schrijven mag meteen duidelijk zijn: De maatschappij dat ben jij, is inderdaad waarheid. Dus alles wat de maatschappij aangaat, heb jij, maar ook ieder ander die daarin leeft zelf in de hand. De verandering doorvoeren kan dus alleen, wanneer we dit samen doen. Dit start bij en met jou. Let er daarbij wel op, dat je altijd de juiste uitleg van het woord egoïsme in acht neemt. Want alleen wanneer jouw manier van denken, doen en handelen in overeenstemming is met dat wat voorbestemd is, jouw wil, zal deze bijdragen aan het Hogere Doel. Dat wat noodzaak is, omdat het zo is en zo mag zijn. Omdat de tijd er rijp voor is. En de tijd is er nu rijp voor. De mensen mogen weer ontwaken, weer bijkomen uit de comateuze toestand of de situatie waarin zij jaren verkeerd hebben. Ja, toestand, omdat ze het zonder het te beseffen en zonder zich er bewust van te zijn, jarenlang hebben toegestaan. Situatie, als gesitueerd zijn. 

Wanneer je de omschrijving bij gesitueerd zijn bekijkt via Google zie je een verrassende uitleg: http://www.encyclo.nl/begrip/gesitueerd. 1.) Een gevestigde maatschappelijke positie hebbend; 2.) Gelegen; 3.) Liggend. Alles mag weer in ere hersteld worden. We mogen allemaal weer gaan staan. In onze eigen kracht gaan staan. Dat doen wat nodig is om onszelf te kunnen zijn. Onszelf zijn, in de breedste zin van het woord. Onszelf zijn, dat doen wat bij ons past en hoort omdat we ervoor gekozen hebben te zijn wie we zijn,  omdat alles wat we hebben meegemaakt in het leven, ons eraan herinnerd heeft. Ja, alles, de mooie ervaringen, de minder mooie, maar met name de verdrietige en de ervaringen die we het liefst zo gauw mogelijk willen vergeten. Willen vergeten omdat ze ons herinneren aan een periode in het leven die we niet meer willen herhalen. Omdat het een periode in ons leven is geweest waarin we geconfronteerd zijn met onze diepste pijn. 

Pijn, de aanwijzing van het lichaam of de geest, die ervoor zorgt, dat je als mens iets mag veranderen. Pijn, die je als mens moest voelen, om je als mens weer bewust te worden van het feit, dat er iets mocht veranderen. Door als mens niet naar je gevoel te luisteren en gehoor te geven aan alles wat de maatschappij of jouw maatschappelijk positie van je verlangt, heb je jezelf tekort gedaan. We hebben niet naar onszelf geluisterd, we luisteren nog steeds niet en daardoor worden we tot op heden nog steeds geconfronteerd met ziekte. Wanneer we ervoor kiezen om nog langer niet naar onszelf te luisteren houden we (alle) ziekte(s) en alles wat ons pijn doet, tot in de eeuwigheid in stand. Dan zijn we niet egoïstisch maar voornamelijk dom bezig. Dom omdat we alles buiten onszelf voorop stellen en hierdoor de problemen van alles en iedereen ons probleem maken. Wat dit ons als mens oplevert of kost, zie je dagelijks om je heen. Ik kies er voor de verandering daarom ook voor om alleen het goede met je te delen.

Want delen van de juiste dingen, is waarom het draait wanneer je vanuit empathie als mens de ander wilt helpen. Wanneer je er voor iemand mag zijn, iemand die jouw hulp nodig heeft. Die bewust of onbewust om jouw hulp roept of er in stilte naar vraagt. Omdat je er geen dubbele agenda op nahoudt, omdat het jou blij maakt, wanneer iemand geholpen is. Het jou blij maakt, wanneer je ziet dat iemand niet langer gehinderd wordt, door iets uit zijn verleden, omdat hij of zij dit zelf verholpen heeft, doordat er iets mee gedaan wordt of doordat de persoon ervoor kiest om dat wat er was, niet meer als onbalans/blokkade te zien. Omdat de persoon ervoor kiest, om deze blokkade te herkennen, dit ook te erkennen en of te accepteren wanneer dit niet meer gewijzigd kan worden. Want net als met alles wat door negatieve emoties is ontstaan zal alleen acceptatie ervoor zorgen dat iets geen energie meer vraagt. Zal acceptatie ervoor zorgen dat iets geen blokkade meer is.

Een blokkade die in het DNA terug te vinden is, als een specifiek kenmerk of als een verstoring in de verbinding met onszelf. Als een verstoring in de verbinding met jouzelf als mens. Een verstoring, die je net als ik, door het keer op keer vallen, weer terugkrijgt, omdat het je steeds opnieuw overkomt. Omdat je er steeds voor kiest, om dezelfde fout te maken, omdat je dit al sinds mensenheugenis in stand houdt, al dan niet gesteund door je omgeving, de artsen en mensen die je in de afgelopen jaren hebben geholpen, behandeld en of begeleid. Want door te denken over, te doen alsof en vooral maar niet te delen, of van je af te schrijven, hoe je je werkelijk voelt, zorg je voor het in standhouden van jouw blokkade. 

Het in stand houden van de blokkade. Dat wat jou als mens hindert en zal blijven hinderen, tenzij jij de verandering doorzet, tenzij voor jezelf kiest en daarmee voor iedereen die en alles wat leeft. Wanneer je dit gelooft en het vertrouwen in God en een gezonde wereld vooropstelt, dan kun jij ook voor een mooi leven kiezen. Waarom zou je er nog langer op wachten? Waarom zou je jezelf nog langer te kort doen? 

“Leven is genieten van alles wat je mee mag maken zien en doen” 

& 

“Liefde is, houden van het leven en allen die je dierbaar zijn”

Waarom onvoorwaardelijke liefde en onbaatzuchtig zijn echt alles overwint!

"WK-Kater? Zo komt u er van af; Ga niet zitten sippen maar geniet van de talrijke mooie herinneringen. En juich nu voor de Duiters!" &  "Van Gaal: 'En nu nog één keer vlammen'; Louis laadt Oranje op voor troostfinale tegen Brazilië & Nachtrit naar de zon strandt in Franse files; ANWB: Vannacht vertrekken met de auto is zinloos" 

De koppen van het AD van 11 juli, de dag waarop ik dit blog gestart ben. Daarbij nog even een plaatje van de speciale WK bijlage die morgen samen met de Gratis thriller Galgenveld als extraatje bij het AD zit. Dit alles als vooruitzicht op de krant van morgen. Mooi of zit jij daar nou net niet op te wachten? Jij bepaalt, jouw keuze.

En ook vandaag ben ik weer benieuwd naar het voorpaginanieuws. Dit is de link die bovenaan verschijnt en waarbij ik meteen een overzicht krijg van alle genoemde items van de meest bekende kranten en of nieuwssites, namelijk: Powned; Parool; Algemeen Dagblad; NU.nl; RTL; BNR Nieuwsradio; Elsevier; NRC; NOS; Nederlands Dagblad; Metro; Telegraaf; Trouw en de Volkskrant. De vraag waarom in deze volgorde, kun je alleen de maker(s) van deze website vragen. Dat dit antwoord niet voor iedereen belangrijk is, zul je vanzelf begrijpen.  http://www.hoofdnieuws.nl/?utm_source==www.google.nl&utm_medium=organic&utm_content=/ 

Dan toch weer de volgende vraag: Wat doet nieuws met de mens? En belangrijker nog, hoe kun je het nieuws zo ombuigen, dat mensen er goede gevoelens aan overhouden? Heeft het alleen met het onderwerp te maken, met de manier waarop het artikel geschreven wordt of is of heeft het te maken met het gevoel wat de persoon die het schreef erbij had, toen hij besloot om dit artikel te schrijven? Kortom beleving, ervaring en alles wat daar mee gemoeid is, inclusief de emoties van de schrijver? Het antwoord laat zich raden.

Want hoe vreemd of  bijzonder dit ook zal klinken, zelfs alles wat geschreven, gezegd of getoond wordt, zorgt voor een verbinding. Een verbinding, het rook en vuur principe. Dat het negatieve eerder blijft hangen dan het positieve, is omdat de meeste mensen geneigd zijn dit eerder als waarheid aan te nemen. Dat dit vaker zo is bij de mensen die te maken hebben gehad met tegenslag, zou je kunnen denken. Maar is dit ook werkelijk zo? Zullen deze mensen ook vaker met tegenslag te maken hebben gehad, of zullen ze er vaker mee geconfronteerd zijn? Bij dit laatste volgt dan natuurlijk de vraag, zijn ze de confrontatie aangegaan of hebben ze ervoor gekozen om de ander, of beter gezegd, iets of iemand anders het op laten lossen? Of wellicht hebben ze zich er zelfs bij neergelegd? Want dat zou namelijk ook heel goed kunnen, zeker wanneer iemand al vaker te maken heeft gehad, geconfronteerd is, met iets dergelijks of een dergelijke situatie. Bijzonder of juist heel menselijk? Een slimme of domme keuze, dat kun en mag je alleen zelf beoordelen. 

Ja, beoordelen. Jij mag hier zelf een oordeel vellen, of beter gezegd een keuze maken, wanneer het iets is wat jou persoonlijk aangaat. Maar kun je en mag je dit ook wanneer het iemand aangaat van wie je houdt, een persoon die je liefhebt? Wanneer je ziet dat deze persoon dit niet zelf kan beslissen, om welke reden dan ook. Mag jij als mens de regie over andermans leven nemen. Nee, nooit, omdat dit zijn weerslag op jouzelf zal hebben. Wanneer mag je wel iets doen, wanneer de ander vraagt of jij het voor hem doet. Dat je dan altijd vanuit je hart zult moeten reageren is voor ieder mens aan de orde. Want hoewel de ander dan in jouw ogen niet in staat is om een beslissing te nemen, zal alleen de keuze die hij (of zij) maakt tot resultaat leiden. En dan ook alleen, wanneer hij (of zij) hier vanuit het hart achter staat. Iets doen terwijl er geen geloof en vertrouwen is, zal nooit een positief resultaat tot gevolg hebben. Sterker nog, zal de persoon voor de rest van zijn (of haar) leven afhankelijk maken van alles en iedereen. 

Meteen de reden dat de maatschappij is zoals deze er op het moment uitziet? Want wanneer je kijkt hoeveel procent van de mensen op dit moment hulpbehoevend is, rondloopt met een hulpvraag of op enige wijze hulp nodig heeft, dan ligt dit toch voor de hand? Sterker nog, dan heeft "de mensheid" dit zelf in de hand gewerkt, door voor ieder probleem een oplossing te zoeken, terwijl het probleem hierdoor eigenlijk alleen verlegd wordt. Omdat er iets of iemand bij betrokken wordt, om het probleem te verhelpen. Verhelpen, op te lossen, terwijl de persoon waar het over gaat, de persoon die het betreft, er verre van mee geholpen wordt. Deze wordt namelijk volledig afhankelijk gemaakt, het probleem wordt verlegd of simpelweg in stand gehouden. Ja, inderdaad, in stand gehouden of verlegd.

Maar hoe kun je iets verleggen wanneer er een verbinding bestaat? Hoe kun je iets verleggen wanneer we als mens allemaal verbonden zijn? Hoe kun je er dan voor zorgen dat het probleem ergens stopt? Hoe kun je de ommekeer teweeg brengen, wanneer er altijd een vonkje is wat blijft smeulen? Of kan ik het beter weer omschrijven als de ketting, waarvan een schakeltje ontbreekt of in veel gevallen een zwak schakeltje wat wel aan de ketting zit, maar op de één of andere wijze zo fragiel is, dat het ieder moment alsnog kan breken. Tenzij je er zelf voor kiest, om de schakel te verstevigen en je weer onvoorwaardelijk van jezelf gaat houden, voor jezelf kiest, daarbij ook het pad kiest, wat je besloot te volgen, toen God jou een keuze liet maken, om het leven te leven wat je zelf wilde leven. Ja, want daar gaat het natuurlijk om. Dat je door datgene wat je krijgt, of door datgene wat je meemaakt en ervaart, herinnerd wordt aan de oorzaak van jouw blokkade. De oorzaak van jouw zwakke schakel, jouw blokkade, jouw klacht, jouw pijn (die vaak door één of meerdere negatieve emoties is ontstaan), waardoor dit jouw onbalans is geworden. 

Onbalans, anders kan ik het niet noemen. Alleen wanneer je zelf weet, waar het door ontstaan is, heb je de kans om het om te keren. Het te gebruiken als jouw kracht en niet langer als jouw zwakte te zien. Jij hebt de spiegel nodig, de spiegel die jou met jezelf confronteert, de spiegel die je vertelt en zegt wie jij bent, waarom je reageert, handelt en denkt zoals je dit doet en wat de uitwerking van al deze acties is. Of wanneer je niet reageert, handelt en denkt, welk effect dit heeft op jouw onbalans. Want eerlijk is eerlijk, wanneer je blijft hangen in deze gedachte of gedachten, zal het gevoel en zullen de daaraan gekoppelde emoties bewust of onbewust dezelfde kant op gaan. Dit geldt voor zowel de positieve als negatieve acties of reacties. Een kleine vorm van twijfel kan al zorgen voor een ommekeer, terwijl een sprankje hoop of vertrouwen hetzelfde doet. 

Een beetje mijn eigen verhaal, wat start in 1992. Omdat ik toen door de onbalans in mijn gevoelsleven en mijn altijd aanwezige schoonmaakwoede, tijdens een val van de trap, mijn kaak, rug, schouder en nekwervels dusdanig beschadigd heb, dat een operatie en allerlei hulpmiddelen eraan te pas moesten komen om e.e.a. weer in de meest natuurlijke staat te herstellen. Ik door vertrouwen te houden in een goede afloop en het vinden van de juiste arts, specialist, fysiotherapeut en ook tandarts, uiteindelijk totaal hersteld ben. Tijdens een latere val in 2010, omdat ik nog steeds niet echt geleerd had, alleen maar te doen wat bij mij past, mijn voet en enkel dusdanig forceerde en brak, dat ik bijna een jaar niet heb kunnen lopen. Gelukkig ook weer de juiste arts en fysiotherapeut gevonden, waarna ik en met behulp van een aantal nieuwe hulpmiddelen, na een vol jaar meerdere keren per week te zijn begeleid bij het revalideren, uiteindelijk zover was, dat ik weer op eigen benen en gelukkig ook weer in mijn eigen schoenen kon gaan staan. 

Dat ik er een ontwrichte rechter pols aan overgehouden heb en de schroeven van de eerdere rugoperatie ook afgebroken waren, kwam tijdens één van deze ziekenhuisbezoeken naar voren. Vanaf dat moment werd mijn missie werkelijk alleen bezig te zijn met dat wat bij mij hoort, wat ik in mijn beleving volgens mijn voorbestemming moet doen. Naast het feit dat dit mij voldoening geeft, ben ik er inmiddels al heel wat jaren achter, dat hier meer mensen bij gebaat zijn. Dat ik daardoor juist ook heel duidelijk weet, dat ik niet meer moet willen dan ik kan en me maar met één ding tegelijk bezig moet houden, is wel duidelijk. Natuurlijk kan ik als vrouw tien dingen tegelijk. Op het moment dat ik er echter niet met aandacht mee bezig ben, kan ik er geheid van uitgaan dat het mis gaat. Omdat ik weet dat ik alleen wanneer ik iets met 100% aandacht doe, verbonden kan blijven. Verbonden met mezelf, doen wat bij me past en niet meer bezig zijn met alle dingen die ik niet voor honderd procent kan of wil doen.

Dat ik vanaf deze laatste val ook rigoureus de knop heb omgezet, daar ben ik nog dagelijks trots op. Want dit voelde werkelijk als een overwinning op mezelf. Dit voelde als een overwinning op alles wat er in het verleden toe geleid heeft, dat ik me liet (af)leiden van wie ik zelf was en ben. Hoewel ik voor dit leven gekozen heb, moest ik dit ongetwijfeld eerst meemaken, om weer met mijn volle bewustzijn op mijn pad te komen. Mocht ik de confrontatie met mezelf aangaan, om weer duidelijk te kunnen zien, wie ik ben en waarom dit zo belangrijk is. Zodat ik ook werkelijk in elke situatie mezelf kan zijn en blijven. Zodat ik ook in iedere situatie en met en bij iedereen mezelf ben. En alleen omdat ik vanuit die positie de ander kan en mag helpen. Hen vanuit die positie een spiegel voor kan houden. Niet omdat ik beter ben dan de ander, maar omdat ik volledig mezelf ben en ieder ander dit op geheel eigen wijze en volgens eigen keuze ook mag zijn. Zich daardoor alleen maar beter zal gaan voelen. De spiegel, samenzijn, samenspel, samenwerken, werkt wanneer je het samen doet.

Samen doen, want dat is natuurlijk het geval, wanneer je een verbinding, verbintenis of verband aangaat met de ander. Zie het maar als een "samenwerkingsverband" met een persoon of personen die bij jou horen. Een samenwerkingsverband, of verbinding voor het leven. Het verbreken van de verbinding of je ervan afkeren, zorgt voor een blijvend ontbreken. Het ontbreken van geluk, het ontbreken van liefde of eigenlijk het ontbreken van levenskracht, die nodig is om te kunnen genieten. Genieten, is alleen mogelijk, wanneer je kunt delen. Delen vanuit onvoorwaardelijke liefde, zonder daarbij aan jezelf, maar vooral aan de ander te denken. Dit kan, alleen wanneer je jezelf bent en blijft. Want alleen wanneer je jezelf bent en blijft, kun je iets delen. Kun jij van betekenis zijn voor ieder mens die op je pad komt. Kun je echt een bijdrage leveren aan een goed iets. Kun je een bijdrage leveren aan een mooie, gezonde en liefdevolle wereld. 

De vraag is en blijft natuurlijk: Wie wil er nog iets delen? Wie staat er voor open om zijn of haar eigen levenskracht, ervaring, vanuit onvoorwaardelijke liefde te delen met anderen? Wie staat er nog open om deze waardevolle kennis te delen? Want ervaring is kennis, ervaring is kennis waar jij van geleerd hebt, ervaring is kennis wat jou geholpen heeft te worden wie je bent. En juist daardoor is kennis en ervaring delen, zo belangrijk. Maar wie kiest hier nog voor? Ja, wie zou er nog voor kiezen? Wacht jij eerst tot jij geholpen wordt? Dan zul je ongetwijfeld heel lang moeten wachten, tenzij je zelf start met delen. Delen vanuit onvoorwaardelijke liefde. Delen vanuit je hart, zonder er iets voor terug te verwachten. Kies jij daarvoor? Kies jij ervoor om te delen?

Wie zou er nog voor kiezen om te delen? Het spreekwoord zegt: kiezen of delen. Zie ook de link op: http://nl.wikipedia.org/Kiezen_of_delen "Kiezen of delen is een Germaanse beslissingsvorm. Kern is: wanneer twee partijen iets moeten verdelen (erfenis, landgoed of buit), dan mag de ene partij het goed verdelen in twee delen, waarna de andere partij haar deel mag kiezen. Hierdoor is de verdelende partij genoodzaakt zich in te leven in de kiezende partij." De omschrijving geeft een eerlijke wijze van delen weer. En wat het mooiste daarvan is, dat de delende partij zich in moet leven in de kiezen partij, omdat dit noodzaak is. Ja, zo zou het moeten zijn, zo hoort het te zijn. Want wanneer iemand besluit om iets te delen, waar bijvoorbeeld het leven of de gezondheid van iets of iemand mee gemoeid is, dan zou de delende partij altijd uit moeten gaan van wat het met de kiezende partij doet. Zeker in het geval van de medici en iedereen die zich bezighoudt met de gezondheid of het welzijn van ieder mens, ieder levend wezen en alles wat de natuur aangaat.

Maar hoe zeker ben je ervan dat dit ook werkelijk gebeurt? Hoe zeker ben je ervan, dat dit zo is of zou geld, het eigen ego of iets wat ervoor zorgt dat er mensen geschaad of gebaat zijn en of worden, hier toch een grotere rol in spelen? Ja, geschaad of gebaat, omdat ik, hoe vreselijk ook, wel moet bekennen dat beide helaas aan de orde van de dag zijn, zeker wanneer het om geld gaat, wanneer er geld in het spel is. Want eerlijk is eerlijk geld overschrijdt grenzen. Grenzen, die de mens uiteindelijk meer kwaad dan goed doen. Grenzen die ervoor zorgen dat de mens ongeacht wie of wat hij is in onbalans raakt, doordat hij of zij het geld als zaligmakend is gaan zien. En we kennen toch allemaal de uitspraak: "Geld wordt pas fout of goed, door wat je er samen mee doet".

Zou geld of wat maar ook, een reden kunnen en mogen zijn, waardoor het plan, het onderzoek of wat maar ook, niet gedeeld wordt met de ander? Zou geld of wat maar ook, een reden kunnen of mogen zijn, om dit niet te delen met de personen die hierbij gebaat zijn? In het geval van ziekte en gezondheid, in het kader van de leefbaarheid van mens, dier en alles wat leeft? Dat beide vragen ook een andere variant kennen, dat kan, wil en mag ik niet ontkennen. Want het juist wel delen of stimuleren en promoten, kan ook alles te maken hebben met geld of heb jij hier een andere mening over? Wanneer ieder mens zich bij alles wat hij of zij doet inleeft in de ander, zich afvraagt hoe hij of zij zichzelf zou voelen, hoe hij of zij er zelf bij geschaad of gebaat zou zijn, dan ben ik ervan overtuigd dat er een ommekeer komt. Een ommekeer die nodig is om mensen weer vanuit hun gevoel te laten handelen, om mensen weer vanuit hun zuivere gevoel te laten delen of juist ervoor te laten kiezen om iets niet te delen. Omdat je alleen wanneer je vanuit je zuivere gevoel handelt, in contact blijft met jezelf. In contact blijft met jezelf en daardoor ook kunt communiceren. Communiceren met jezelf, door de dingen met honderd procent aandacht te doen. Onverdeelde aandacht zorgt voor onverstoorde communicatie. Want communicatie is van levensbelang! 

Van levensbelang, ik heb dit meerdere keren mogen ervaren, zelf mogen ervaren. En juist daarom volg ik alleen nog mijn zuivere gevoel, en deel ik dit met iedereen die ervoor open staat en die het lezen wil en daarbij zelfs de interesse voelt om dit te delen. Mede door en dankzij de honderd procent aandacht, de rust en het niet gebonden zijn aan tijd, heb ik me kunnen verdiepen in zoveel verschillende onderwerpen die mijn interesse hebben, heb ik kunnen genieten van de wijze waarop experts op elk gebied, volop bezig zijn geweest met het uitvinden van bijzonder effectieve maar daarbij ook ineffectieve zaken, producten en behandelmethoden. 

Dat de mens, iedereen die en alles wat leeft, mijn interesse heeft, wil en mag ik daarbij niet ontkennen. Dat de zintuiglijke wijze van ervaren hierbij voor veel mensen geldt, ontken ik nog minder. Want communiceren is het gebruiken van alles wat God ons gegeven heeft. Communiceren is het op een eerlijke manier naar jezelf, maar ook vanuit jezelf naar de situatie kijken, waarin je je bevindt. Omdat het nodig is en er niemand anders dan jijzelf is, die dit kan en mag ervaren. En omdat je er vanuit deze ervaring voor kunt kiezen, om voor jezelf, je geliefden om je heen en voor alles waarvoor jij kiest vanuit je hart, te gaan. Daarbij voor iedereen die en alles wat leeft, dit is wat God de mens vanuit onvoorwaardelijke liefde heeft gegeven. Omdat hij de mens lief had, omdat hij de mens lief heeft, Zijn Zoon gegeven heeft. Opdat een ieder die in hem gelooft niet verloren gaat doch het eeuwig leven heeft. (Johannes 3:16)

“Leven is genieten van alles wat je mee mag maken zien en doen” 

& 

“Liefde is, houden van het leven en allen die je dierbaar zijn”

Waarom het leven de moeite waard is en iedereen er weer van mag genieten!

"Droom van Oranje voorbij na missers van Vlaar en Sneijder" en "Boom schrijft geschiedenis" Dit kopt het AD van 10 juli 2014. Zou het hierom gaan of is dit maar een klein stukje van het geluk wat veel mensen als geluk zien? Ja, dat zou je denken, zeker wanneer je op dezelfde pagina ook nog het volgende leest: "Brazilië verwerkt de kater" en helemaal na het volgende item: "De Jackpot valt zeker!"

Mooi of eigenlijk heel verdrietig, dat dit het nieuws is wat een groot deel van de mensen bezighoudt? Wanneer je "voorpaginanieuws 10 juli 2014" op Google intikt, krijg je meteen de site http://www.nieuws.nl/ te zien. Het overzicht wat dan getoond wordt, is ook weer heel bijzonder. Ik heb daarom een opsomming van de eerste acht artikelen genomen, wat heel veel weergeeft:
http://www.nieuws.nl/algemeen/20140710/Nederlanders-zijn-ziek-van-uitschakeling-Oranje; 
http://www.nieuws.nl/algemeen/20140710/Fonds-doneert-ton-voor-dinoskelet-Naturalis;
http://www.nieuws.nl/algemeen/20140710/Arrestant-heeft-vaak-psychisch-of-drugsprobleem;
http://www.nieuws.nl/algemeen/20140710/Isolatiesubsidie-voor-geluidshinder-windmolens;
http://www.nieuws.nl/algemeen/20140710/Nooddijken-aangelegd-in-Limburg-na-wateroverlast;
http://www.nieuws.nl/economie/20140710/Amsterdam-stijgt-op-durestedenlijst-voor-expats;
http://www.nieuws.nl/sport/20140710/WK-2014-Oranje-reageert-op-uitschakeling-door-Argentinie; De kop luidt echter 'Troostfinale liever afschaffen'
http://www.nieuws.nl/algemeen/20140710/Weinig-incidenten-na-uitschakeling-Oranje#; De kop luidt, 'Volk draagt lot rustig'.

Een bijzonder overzicht, waarvan de eerste en de laatste eigenlijk het meest veelzeggend zijn. Voetbal wordt gezien als volksfeest, als iets wat ervoor zorgt dat de mens zich goed voelt, maar ook zeker laat zien dat mensen totaal ontregeld raken wanneer deze positieve gevoelens niet waargemaakt kunnen worden. Is dit werkelijk de bedoeling en de manier om een mens het geluk te laten ervaren? Is dit werkelijk de enige mogelijkheid om mensen gelukkig te laten zijn of is dit een zwart/wit gedachte? Er gaat namelijk meer geld om in de voetballerij dan in de hele gezondheidszorg wereldwijd gezien. Waar ligt dan de grens?  

Dit was ook de vraag die ik stelde met betrekking tot de uitspraak over leven en dood. Want: "Waar ligt de grens in het doen van uitspraken over leven en dood?" En zou deze uitspraak een bijdrage leveren aan het mogelijk verbeteren of aanzetten tot het gezonder willen leven, het ervoor kiezen om (weer) gelukkig te zijn, dan zou daar nog iets van te zeggen zijn. Vaak is dit helaas niet het geval. En dit klinkt wellicht oneerbiedig, het gaat helaas over het "EGO" van de persoon. De dokter of behandelaar weet niet wat er meer aan gedaan kan worden, dan alles wat al geprobeerd is en vertelt daardoor dat de persoon uitbehandeld of opgegeven is. En natuurlijk zal deze arts zich ook rot voelen, ik kan me niet voorstellen dat iemand die het als roeping ziet om mensen beter te willen maken ervoor kiest om zich op deze wijze zichtbaar te maken, op de kaart te zetten of zichzelf te profileren. Je praat over mensenlevens, een mens met een vader, moeder, man, vrouw, broers, zussen, kinderen, soms zelfs kleinkinderen en achterkleinkinderen. Mensen die een heel leven lang gewerkt, gezorgd en alles gedaan hebben wat de maatschappij van hen verlangt. Omdat het hen is geleerd, hen op die manier is bijgebracht. 

En wanneer je dit stukje over EGO ziet, dan kun je niet ontkennen, dat dit in de wereld van NU als heel negatief gezien en beschouwd wordt. Terwijl een goed functionerend EGO het belangrijkste is wat er bestaat. EGO staat namelijk niet voor egoïsme, maar over de positieve variant, Elk Gevoel Over Is Mij Eigen! Jij hebt de regie over, jouw lichaam, jouw verstand, jouw geest en dus ook over jouw gevoelens. En allemaal door de wijze waarop je jezelf uitlaat naar de buitenwereld toe. Over alles wat je zegt, denkt, doet en laat. Want alle uitspraken die je doet, alles wat je doet, maar ook alles wat je gedaan hebt in het verleden, zit in jouw EGO opgeslagen. Hoe gaat jouw EGO daar mee om? Wat doet dit met jouw eigen gevoel over? Heb jij je laten leiden door de dingen in het verleden die je wellicht geschaad hebben, dan is ziek zijn of ziek worden een logisch vervolg. Een verklaring van het moment waarop dit ontstaan is, zou je daarbij kunnen helpen.  

Maar moet je dit willen verklaren om het te verhelpen, waarom zou je dit willen? Waarom zou je dit doen? Wie help je hier mee en wat levert het je op? Ziek zijn is vreselijk, het geeft aan dat er iets niet in de haak is, dit jou niet zomaar overkomt. Het geeft aan dat jij er ook echt zelf iets mee mag en kan doen. Ja mag en kan, wanneer jij wilt dat dit verandert. Jij en alleen jijzelf, niemand anders dan jij, tenzij je ervoor kiest om de ander jouw probleem, wat je zelf tot stand gebracht hebt, waar je zelf voor gekozen hebt, door een ander wilt laten verhelpen. Laat dat nu net iets zijn wat niet bestaat, niet kan. 

Want een ziekte zit alleen in jou, is alleen in jouw DNA terug te vinden. DNA, jouw blauwdruk, dat wat jou maakt tot wie je bent. Dat wat jou verbindt met de mensen die bij jou horen. Mensen die onderdeel zijn van jouw familie, mensen waarmee jij verbonden bent. Ja, dat denken inderdaad de meeste mensen. De mensen die dit onderzoeken, de mensen die dit bestudeerd en onderzocht hebben en de mensen die tot de ontdekking gekomen zijn dat ieder levend iets een eigen DNA heeft. DNA, heeft echter veel meer betekenissen dan ooit iemand maar zou kunnen bedenken. http://www.nu.nl/wetenschap/3653550/dubbele-betenis-van-dna-ontdekt-.html

DNA heeft meer betekenissen, Direct Naar Anderen en Direct Naast Anderen. De eerste twee zijn de twee verbindingen waardoor je verbonden bent met je familie, iedereen die je kent, die ooit maar op je pad geweest is of die iets betekend heeft in jouw leven. Waardoor alles wat hen aangaat jou beroert, jou iets doet en ervoor zorgt dat je je verbonden voelt. Verbonden door een gevoel van erkenning, herkenning of acceptatie. Dit zorgt er overigens in veel gevallen ook voor dat je de gevoelens, de acties en reacties van deze mensen oppikt. Het is aan jou om er iets of niets mee te doen. Jij bepaalt dit helemaal zelf. Dit is onderdeel van de vrije wil, die je als mens gekregen hebt, op het moment waarop je dit leven bent gaan leven. Op het moment waarop je de verbinding met het Universum bent aangegaan. Je ervan afkeren en doen alsof het niet bestaat, zal ervoor zorgen dat je altijd iets zult missen, er iets ontbreekt, je iets te kort komt of iets nodig hebt. De hierna volgende link geeft de verbondenheid bijzonder goed weer. Want de zoon van Arjen Robben houdt zijn emoties niet in en laat zijn tranen rijkelijk vloeien. Dat de commentator dit ook heeft, geeft te kennen dat de man ook verbonden is. http://www.lindanieuws.nl/dossiers/wk14/belgische-commentator-brult-het-uit/

Omdat het een verbinding is, een verbinding als een ketting, waarin alle mensen als schakeltjes horen. Het ontbreken van een schakeltje, kan voor jou, de start en de reden van een tekortkoming of iets missen betekenen. Dat dit een tekortkoming in het gevoel is, is voor heel veel mensen niet te begrijpen. Dat de tekortkoming in het gevoel een lichamelijke of geestelijke uitwerking heeft, nog minder. Alle mensen die in jouw DNA verbinding zitten, zullen hiermee geconfronteerd worden, zullen hiermee te maken krijgen, zullen dit ervaren, tenzij zij ervoor kiezen dit niet te willen voelen als tekortkoming, door erkenning, herkenning of acceptatie. De enige manier om dit te bereiken is doordat zij ervoor kiezen zichzelf te zijn en door volledig bij zichzelf te blijven. Dat dit in iedere situatie en op elk moment in het leven zo hoort te zijn en blijven is natuurlijk best een opgave. 

Want wie wil dit, wie kan dit? Zeker wanneer je van iemand houdt en je weet wat de persoon meegemaakt en beleefd heeft? Natuurlijk mag je weten dat dit ronduit verdrietig is, de ander helpen door zijn (of haar) pijn te delen, is niet (of nooit) de oplossing, tenzij je er objectief naar kunt kijken. Omdat je weet dat dit het pad van de ander is en hij (of zij) er zelf voor gekozen heeft. Dit pad zelf zal moeten bewandelen, en alles wat er op zijn pad komt zelf zal kunnen en mogen oplossen. Alleen wanneer de ander jou om hulp vraagt en je dit emotioneel ook aankan, zal het geen effect op jou hebben, zul jij je hier niet door belast voelen. In iedere situatie jezelf zijn en blijven, is de manier om dit ook werkelijk te kunnen en ook werkelijk te realiseren. Hoe doe je dat in een wereld waarin zoveel van je verwacht en gevraagd wordt. Kan dit wel? Wordt jouw EGO dan niet te groot? NEE, want wanneer je jezelf bent, kun je door erkenning, herkenning en acceptatie omgaan met alles wat er op je pad komt en met iedereen die op je pad komt. Een voorwaarde daarbij is dat je je emoties toont, alle emoties. De wijze waarop je dit doet en de intensiteit waar dit mee gepaard gaat, is daarbij hetgeen ervoor zorgt dat je ermee belast wordt of erdoor ontlast wordt.

Want, je kunt ervoor kiezen om de ziekte van een persoon in jouw DNA stroom te willen voelen. Ja, je kiest ervoor, bewust of onbewust. Weet dat je er dus ook bewust of onbewust voor kiest om jezelf te zijn en jezelf te blijven. Ook dat heeft met erkenning, herkenning en acceptatie te maken. Mensen die deel uitmaken van jouw familie, zijn onderdeel van jouw DNA, zitten in jouw DNA stroom verweven. Nu volgt de tweede betekenis van DNA: Duidelijk Naar Anderen en Duidelijk Naast Anderen, is de manier waarop je ervoor zorgt, dat de ander weet dat je betrokken bent, betrokken wilt zijn, er daarbij niet voor kiest om het leed van de persoon jouw eigen leed te maken. Doordat je er bewust voor kiest om het leed bij de ander te laten. Het draait dus allemaal om communicatie. Duidelijk communiceren, dit erken, herken en accepteer ik wel, dit erken, herken en accepteer ik niet. Ik ben er voor je, maar kies voor mij, het leven wat ik heb mogen kiezen, toen ik dit leven mocht gaan leven en er voorafgaand aan, even naar heb mogen kijken.

Kijken naar, een vooruitzicht, want dat is wat God jou heeft laten zien, voor je jouw keuze hebt gemaakt. Jouw keuze, vanuit je hart, omdat je wist dat het goed was. Omdat je wist dat jij een bijdrage mocht leveren aan een zinvol leven. Zinvol, door communicatie. Zinvol, door DNA, en welke variant van de hierboven genoemde je ook neemt, is volledig aan jou, is niet God's keuze maar jouw keuze. Jouw vrije wil. Wat ben ik God dankbaar! Wat mooi, dat God mij, maar ook ieder ander deze kans gegeven heeft en dat je er als mens daarom zelf voor kunt kiezen verbonden te zijn met mensen die bij jou horen. Mensen die onderdeel zijn van jouw familie, mensen waarmee jij verbonden bent. Wie zegt dat dit niet zo is, of zich afkeert van de personen of mensen die in zijn of DNA verbinding horen, zullen daar bewust of onbewust hinder van ondervinden. Hinder omdat het letterlijk de ontbrekende schakel kan zijn. De schakel in een verbinding. Een verbinding die nodig is om te kunnen groeien, om je te kunnen ontwikkelen en om je te kunnen uiten.

Een verbinding is als een samenwerkingsverband met een persoon of personen die bij jou horen. Een samenwerkingsverband, of verbinding voor het leven. Het verbreken van de verbinding of je ervan afkeren, zorgt voor een blijvend ontbreken. Het ontbreken van geluk, het ontbreken van liefde of eigenlijk het ontbreken van levenskracht, die nodig is om te kunnen genieten. Genieten, is alleen mogelijk, wanneer je kunt delen. Delen, zonder daarbij aan jezelf maar vooral aan de ander te denken. Dit kan wanneer je jezelf bent en blijft. Hoe lang ga jij er nog voor kiezen om niet jezelf te zijn, om je te belasten met alles wat niet bij jou hoort en past? Hoe lang laat jij je leven nog leiden, door alles en iedereen om je heen, zonder jezelf te zijn? Wat geef jij je kinderen, je geliefden en dierbaren mee?

“Leven is genieten van alles wat je mee mag maken zien en doen” 

& 

“Liefde is, houden van het leven en allen die je dierbaar zijn”

Waarom je pas inzicht krijgt wanneer je echt van het uitzicht geniet!

"Gras groeit niet door eraan te trekken!", een quote van Lucien Engelen en mijn reactie van gisteren hierop via Google+ : "Leuke uitspraak. Inzicht, dat is waarover het gaat en waarom het draait". Dat brengt me meteen bij een reactie, die ik onlangs geschreven heb, na het lezen van een column in een autoblaadje.

"Na de column van Paul A. Smaal, hoofdredacteur van Alles op Wielen, te hebben gelezen, kon ik een glimlach niet langer onderdrukken. Want ook ik ben ervan overtuigd, dat er meer mensen zijn die zich bezighouden met het coachen en “beter weten”, dan iedereen die hier werkelijk zijn beroep van heeft gemaakt. En of dit nu specifiek in de sport is, ja, dat laat ik nog even in het midden, daar kom graag op terug. 

Toen ik zaterdagmorgen alle folders en de kranten aan het doornemen was, die ik bij het oud papier moest doen, zag ik dat ik naast “de autoweek” bijna het blad ‘Alles op Wielen’ had weggegooid. Als partner en vriendin van een echte auto liefhebber, besloot ik deze toch maar opzij te leggen. Want, ik wist nog niet of mijn vriend het boekje al bekeken en gelezen had. Terwijl ik even met mijn kopje thee aan de tafel ging zitten, besloot ik het boekje zelf door te kijken. En ik ben er blij om, anders had ik er nooit toe gekomen om "dit verhaal" te schrijven. 

Een verhaal, voor veel mensen, met name vrouwen met een “autogek” als partner, zeer zeker herkenbaar zal zijn. Zolang ik samen ben met mijn vriend, ben ik ongemerkt, al jaren automatisch aanschouwer en toeschouwer van alles wat met PK’s te maken heeft. Alles wat op wielen staat, gemotoriseerd is en of enigszins bedoeld, om de mens en alles wat zich wil en kan laten verplaatsen, te vervoeren. Je kunt mij met recht en onbedoeld een “expert of ervaringsdeskundige” noemen. Dat ik dit niet uit eigen beweging en interesse geworden ben, klinkt je wellicht bekend in de oren. Maar eerlijk is eerlijk, wie is dit eigenlijk wel? Zeker wanneer ik spreek over de personen aan wie alle programma’s op dit gebied, al jarenlang zijdelings getoond worden. Inclusief de programma’s die de mogelijkheden en misstanden van deze vervoermiddelen en hun gebruikers tonen. 

En dat het eerste al enige tijd zo is, geeft het lijstje goed weer. Vanaf Veronica’s Heilige Koe, de Grote Beurt, Gek op wielen, Overhaulin, Wheeler Dealers, Chasing Classic Cars, Fast n Loud, Extreme Car Hoarders, Cars S.O.S. tot en met Top Gear. Ik heb ze allemaal langs zien komen, evenals de programma’s die de evenementen en de sportieve varianten, ervan tonen. 

Nu moet je weten dat ook wijzelf een mooi exemplaar hebben. Na het inwisselen van de Rode Honda Civic dxi, kwam bij ons de Witte Honda Integra TypeR, in beeld. Een echte klassieker, een uniek exemplaar, waar er maar 70 van in Nederland op de markt zijn gebracht. Wanneer we ooit nog eens de ruimte hebben om hem in een garage te kunnen stallen, zal ook deze heilige koe met liefde behandeld, verzorgd en daar waar nodig gerestaureerd worden. Want ja, met alles wat er uit de lucht komt vallen, iedere weggebruiker die in dit drukke bestaan zijn of haar vervoermiddel als tijdcapsule gebruikt, kun je bij een witte auto van 1998, niet garanderen dat deze volledig in zijn oorspronkelijke, ongeschonden staat blijft. Dit laatste tot groot ongenoegen van mijn vriend. 

Door de tijd die ik vrij kan maken en mede dankzij mijn vriend gekregen heb, probeer ik onze heilige koe, die ik ook liefkozend ons racemonster noem, wel zo goed en vriendelijk mogelijk te behandelen. Een was en poetsbeurt zijn daarbij wel de minste opoffering die ik breng. Al het andere is de garage en mijn vriend volledig toevertrouwd. Ja, want gelukkig hebben we een garagebedrijf waar wij met een gerust hart onze heilige koe aan over kunnen dragen. 

Dat brengt me meteen bij mijn laatste bezoekje aan het Mobiele Chinese Restaurant naast Dirk van den Broek in Sliedrecht. Toen ik daar aan het wachten was op mijn bestelling, stond er een man naast mij heel ijverig te praten over alles wat er zo goed was aan het eten en de prijzen van het betreffende restaurant, de verbouwing van zijn tuin en daarnaast was hij de expert op het gebied van het opvoeden en omgaan met kinderen. Een vader die samen met zijn twee kinderen ook een maaltijd bestelde, liet na het ontvangen van zijn bestelling vervolgens zijn zoontje één handvat van de tas van de Chinees dragen. Zijn dochter die zwaar teleurgesteld was, omdat haar vader haar niet ook een handvat gaf, hield hij liever zelf aan de andere hand. De expert en coach naast mij, gaf meteen te kennen, dat de man toch best zijn dochter en zoon samen de tas zou kunnen laten dragen. Ja, dat had gekund, maar gezien de drukte en de vele geparkeerde heilige koeien op de parkeerplaats, zou ik mijn zoon en dochter van ongeveer 3 en 2 toch ook liever zelf bij de hand houden. Maar ik ben natuurlijk geen moeder of ouder, wellicht scheelt dat. In ieder geval hebben wij heerlijk genoten van de maaltijd en naar ik hoop hebben de vader met zijn twee kinderen en de "opvoeddeskundige, expert en coach" dit ook gedaan!"  

En het mooie is, dit is maar één voorbeeld. Dat we ongemerkt als mens allemaal ervaringsdeskundige en coach zijn, zie en hoor je iedere dag. Omdat we gewenst of ongewenst als mens geconfronteerd worden, met allerlei dingen in het leven, waar we ogenschijnlijk niet om gevraagd hebben. Waar we, zonder dit bewust te weten, ingerold zijn, mee te maken krijgen en ja, wanneer het dan tijd is om actie te ondernemen, dan kun je denken dat het gras groeit, doordat je eraan trekt. Dat is natuurlijk één keuze, of dit werkt dat kun je alleen maar zien door het te doen. Een andere keuze is, datgene doen wat mogelijk is en de rest overlaten aan de personen die er werkelijk in gespecialiseerd zijn. Ja ook dat zou je kunnen denken, toch zou het daarbij laten weleens de grootste misser kunnen zijn die we in de afgelopen decennia hebben gemaakt. 

En waarom dit zo is, gras groeit van nature, wordt gevoed door de zon, de regen en dat wat ervoor zorgt dat de aarde voedzaam is, waardoor levensvatbaar. Wie we hiervoor moeten bedanken, daar zijn ook nog steeds de meningen over verdeeld. Ik zeg vanuit mijn hart, dat we daar maar één iemand voor kunnen bedanken, Onze Lieve Heer, God, die dit op een uiterst liefdevolle manier geënsceneerd heeft. Geënsceneerd, in scene gezet, geregisseerd, zodat alles klopt en net als alles wat de natuur te bieden heeft ongestoord kan groeien. Dat mens en dier hierin geen uitzondering zijn, zal nog niet iedereen zo zien, mag langzaam aan wel steeds duidelijker zichtbaar worden. Want we kunnen alleen maar groeien en ons ontwikkelen, wanneer we werkelijk de natuur zijn werk laten doen. Sterker nog erop vertrouwen dat dat wat voor ons bestemd is, vanzelf op ons pad komt, al zullen we daar wel onze ogen voor moeten openen. En daarbij gehoor geven, aan dat wat bij ons past, door ons weer af te stemmen op de frequentie van ons hart. Te luisteren naar de 10 geboden en er daarnaast alles aan te doen, wat ervoor zorgt, dat de energiestroom, die niets meer of minder dan de liefdeszender is, volledig zijn gang laten gaan, zodat ook ieder mens zijn kwaliteiten en talenten leert benutten en ontdekken. 

Want wanneer we werkelijk weer bereid zijn en open staan, zou het goed zijn om eens om ons heen te kijken. Alle kennis die we leren maar daarnaast opdoen door onderzoeken en het onophoudelijk testen van producten en uitvinden van nieuwe technologie, zou best eens gebaat kunnen zijn bij wat "Common Sense". Een nuchtere blik, een andere kijk op zaken, die voor veel mensen die zich hier dagelijks mee bezig houden, niet of nauwelijks mogelijk is. Niet uit onwil, maar omdat deze mensen, bewust of onbewust gestimuleerd door alle gedeelde ervaring vanuit hun vak, niet meer objectief kunnen kijken. Ervaring is goed, graag zelfs, open staan voor nieuwe mogelijkheden en daardoor een ander visie, wellicht nog vele malen beter. Het verschil tussen aangeboren en aangeleerd gedrag. En in het geval van sommige mensen die soms liefdevol omschreven worden als "vakidioot", het verschil tussen passie en obsessie? Ik houd me verre van een benaming, dat er sprake kan zijn van tunnelvisie zal niemand ontkennen. 

Ik ben geen "vakidioot", wel een gepassioneerd gevoelsmens, die mede dankzij deze laatste eigenschap nu al bijna 7 jaar geniet van de rust, de natuur en alles wat mij, zonder gehinderd te worden door enige tijdsdruk, gegeven is. Daarbij maak ik dankbaar gebruik van mijn talent, het onder woorden kunnen brengen van gevoelens. Waarbij het inmiddels een bewezen feit is, dat ik alles wat er in me opkomt, op kan schrijven. Opschrijven, omdat ik nu meer dan ooit het gevoel heb, dat dit nodig is, omdat "we als intelligente wezens" doorslaan in alles wat ons als mens geleerd wordt. 

Ja doorslaan! Want een mens die zijn gezonde verstand gebruikt en daarnaast door een berg aan levenservaring iets bereikt in het leven wordt alleen voor vol aangezien wanneer er kapitaal uit voortgekomen is. Kapitaal, wordt gezien als de beloning voor het werk wat de persoon verricht heeft. Kapitaal, dat wat iemand een positie verschaft, hem of haar een bepaalde waarde geeft. Alsof iets wat iemand vergaard heeft in het leven gezien kan worden als waarde. Waarde, wat niets meer waard is op het moment waarop een mens ziek wordt. Niets meer waard is op het moment waarop iemand in het gezin van deze persoon getroffen wordt door "rampspoed". Rampspoed, doordat de hele wereld voor een persoon, zijn (of haar) gezin, dierbaren etc. instort. Iedereen er kapot van is. En erger nog ze met al het geld in de wereld niemands gezondheid of soms zelfs leven kunnen redden, omdat deze beide niet te koop zijn.

Hoe kan het dan dat er nog steeds immense bedragen omgaan in onderzoeken, in uitvindingen, in studiemethoden en lesstof, terwijl gezondheid en het leven niet te koop is? Omdat hier geen waarde aan gekoppeld mag worden misschien? Omdat gezondheid en het leven iets is, wat alleen wanneer je de juiste normen en waarden nastreeft en naleeft vanzelfsprekend is? Dat is natuurlijk wel een bizarre uitspraak of toch niet? Waar ligt de grens in het doen van dit soort uitspraken? Waar ligt de grens in het doen van uitspraken over leven en dood? Aan wie is deze uitspraak voorbehouden? En is het wel aan de mens om dit te doen, ongeacht of hij bevoegd is volgens het BIG register? Of, ligt deze grens werkelijk in de waarde van een persoon of ligt deze toch in wat de persoon waard is en hoe goed deze persoon voor zichzelf zorgt in het leven?

Weer zoveel vragen die in een volgend blog allemaal aan bod komen. Omdat het nodig is. Omdat het er nu de tijd voor is en we werkelijk weer mogen zien en weten. 

“Leven is genieten van alles wat je mee mag maken zien en doen” 

& 

“Liefde is, houden van het leven en allen die je dierbaar zijn”

Wie is er gebaat bij een gezonde wereld? Domme vraag of de vraag der vragen?

"I want to know what love is", de titel van een song van de legendarische band "Foreigner". 

De basis voor een mensenleven of dat waarnaar we ons hele leven blijven zoeken en daarom nooit zullen vinden, omdat het simpelweg in ons zelf aanwezig is! 

"I want to know what love is", het liedje wat Ulrich en ik als "ons liedje" zien. Omdat hij dit in de periode, waarop ik een relatie, (verkering) met hem kreeg, heel vaak draaide in de auto. Dat de tekst van dit lied meer inhoud heeft, had ik in die tijd absoluut niet in de gaten. Dat liefde iets is, waar ieder mens in zijn (of haar) leven naar op zoek is, nog vele malen minder. Dat dit start op het moment waarop je voor jezelf kiest, het moment waarop je werkelijk van jezelf gaat houden, zal ieder mens uiteindelijk zelf gaan ervaren. Want dit is het moment, waarop je naast dat je van jezelf houdt, ook oprecht en met de juiste intentie van iedereen om je heen en alles wat er is gaat houden. Het moment waarop je de werkelijke waarde van het leven gaat zien. Het moment waarop liefde geen behoefte meer is, maar juist een welkome aanvulling. Het moment, doordat je vanaf die tijd weer leeft in het moment.

Leven in het moment, is de basis voor een gelukkig leven. Leven in het moment, is de basis voor alles wat er is en ooit zal zijn. Leven in het moment is, leven met alle lessen die je hebt mogen leren uit het verleden, zonder dit als last te zien. Leven in het moment, leert je dankbaar te zijn voor al je ervaringen, zelfs degene die moeilijk, verdrietig of pijnlijk waren. Leven in het moment toont je, dat je dit mocht meemaken om te leren, om voor jezelf te kiezen en je leven er niet door te laten leiden. Leven in het moment is, leven met dat wat je weet, zonder verwachtingen van morgen, waardoor je om kunt gaan met alles wat er op je pad komt, ongeacht de intensiteit. Nu begrijp ik ook meteen waarom ik het volgende stukje heb mogen schrijven voor de mensen die als vaste nieuwsbriefontvangers in de mailinglijst staan en de nieuwsbrief van juli mochten ontvangen. Hoewel het meeste gelijk is, zijn er wat woorden en leestekens verplaatst of toegevoegd.

"Een vroege nieuwsbrief dit keer. Een vroege, omdat ik de rest van de maand juli volop bezig ben met andere dingen. Ik de rest van de maand juli wil gebruiken, om mijn boek af te ronden en dat te doen, wat ervoor zorgt dat ik verder kan. Want net als ieder ander, voel ik me ook geroepen om weer (even) iets te gaan doen. Iets te gaan doen wat me energie geeft. En zoals jullie allemaal wel zullen weten, is schrijven voor mij de manier om dat te doen. Schrijven, zonder me te laten sturen door gedachten. Schrijven, omdat ik op die manier ook werkelijk het juiste op mijn blad of scherm krijg, wat mij maar ook ieder ander helpt. 

Daarbij wil ik kijken of het mogelijk is, om ook mijn andere boeken online te krijgen. Hoe en op welke manier dit zal zijn, dat is nog even de vraag. Want wanneer je al een aantal jaren leeft op 1 vast inkomen en je de persoon waar je mee samen leeft niet te kort wilt doen, zul je zo nu en dan concessies moeten doen. De vraag is en blijft dan ook: Kan ik en wil ik mijn De Hof van het Heden website aanhouden? Wat levert het mij op en levert het voldoende op of zal ik er gewoon voor kiezen om mijn workshops en coachingsessies via mijn www.dehofvanhetheden.blogspot.com site aan te bieden?

Allemaal vragen waar ongetwijfeld de komende dagen een antwoord op zal volgen. Want ook dit keer, zegt mijn gevoel dat ik verder mag. Omdat ik er klaar voor ben en er nu werkelijk stappen kunnen worden gezet. Mijn voet is genezen en met het verstrijken van de dagen, voelt het voor mij meer en meer alsof ik in een organische ontwikkeling terechtgekomen ben. Door zoveel mogelijk buiten te zijn, te leven volgens het ritme van de natuur, te luisteren naar de 10 geboden die in mijn hart geschreven staan en mij het verschil tussen goed en kwaad laten ervaren, word ik geholpen dat te doen wat in mijn, maar daarbij ook het algemeen belang is. Word ik geholpen om sterk en krachtig te zijn en word ik geholpen om mijn emoties te laten spreken. Wanneer ik deze laat spreken, daarbij de leefregels van mijn moeder in ere houd, krijg ik alle hulp die daarvoor nodig is. 

Want onvoorwaardelijke liefde, is gebaseerd op, de oneindig universele energie, die voor iedereen die het juiste nastreeft en naleeft, bereikbaar is. Mede de reden, waarom tijd gratis is en het moment waarop we het anders zijn gaan zien, alle ellende begonnen is. Want leven vanuit je gevoel, kun je alleen wanneer je de tijd laat voor wat het is. Verwerken van het verleden, leidt tot lucht in het heden. Tijd heelt alle wonden, die blijven stinken wanneer je deze op enige andere wijze probeert te genezen. Alleen jij kunt geholpen door de tijd, jezelf helpen, jezelf genezen. Tijd is een begrip, waar niemand bij gebaat is. Afspraak is afspraak, kan alleen wanneer er geen tijd voor staat. Tijdsdruk zorgt voor stress. Tijdsdruk zorgt voor een leven buiten de regelmaat om. De enige tijd die vastligt, is de tijd van geboren worden en het tijdstip van overlijden. Alle tussenliggende tijd is gekregen tijd.

Besteed daarom je tijd nuttig. Alleen dan kan en zal deze ook waardevol zijn. Tijd is een relatief begrip zonder grenzen!

“Leven is genieten van alles wat je mee mag maken zien en doen” 
& 
“Liefde is, houden van het leven en allen die je dierbaar zijn”

Ga jij voor een leven zonder stress en wil jij ook weer volledig jezelf zijn? Tot snel dan of tot de volgende nieuwsbrief, jouw keuze! Waarom tijd gratis is en het moment waarop we het anders zijn gaan zien de ellende die al eerder ontstaan was alleen maar groter is geworden. Een vraag waar ieder mens die een invloedrijke positie heeft, zich dagelijks mee zou moeten bezighouden? Of denk jij dat deze mensen gevrijwaard zijn en blijven van alles wat het oorzaak en gevolgprincipe betreft?" 

Gelukkig ligt deze verantwoording niet bij mij. Kan ik alleen voor mezelf spreken en ja lieve mensen, ook vandaag heb ik weer ervaren dat liefde voor jezelf niet vanzelfsprekend is. Er zoveel mensen zijn, die leven voor de ander, zich juist daardoor ziek maken, juist daardoor ziek worden. Omdat ze opleven naar het verwachtingspatroon van de ander, opleven naar en willen horen bij een deel van de mensheid of zelfs opleven naar het verwachtingspatroon van de maatschappij. Wanneer je als mens in al deze patronen blijft hangen, lok je jezelf werkelijk in de val, die alleen nog door jezelf doorbroken kan worden. Jij mag van jezelf houden, jij mag voor je eigen gezondheid en jouw leven kiezen, wanneer je maar naar je gevoel en de verbinding met je hart blijft luisteren, zul je weten "What Love is". "Want Love is All you Need". En "The greatest love of All", bestaat werkelijk, het is de liefde die je voor jezelf voelt, daarmee voor iedereen die en alles wat leeft. Deze liefde is onvoorwaardelijk en helpt je om er voor jezelf en daarbij voor ieder ander te zijn. http://www.songlyrics.com/whitney-houston/the-greatest-love-of-all-lyrics/

Wanneer je weet dat je daarnaast maar één dag tegelijk kunt leven, je dit ook met honderd procent aandacht doet, dan ervaar je de liefde, de liefde die ervoor zorgt dat je dat doet wat bij je past. Bij je past, omdat je van jezelf en het leven houdt, waardoor je ook vanzelf voor jezelf zorgt, goed voor jezelf bent. Want alleen dan kun je er werkelijk voor iedereen zijn, iedereen die je dierbaar is, die jouw hulp nodig heeft en erom vraagt. Dat dit vanuit onvoorwaardelijke liefde en zonder oordeel (over) is, spreekt voor zich. Wees blij met je ouders, dank hen voor het feit dat zij je met Onze Lieve Heer en Zijn Zoon Jezus, dit leven gegeven hebben. 

De twee linkjes maar ook de songtekst onderaan zijn bij dit blog zeker van toepassing.

En ook deel ik de andere uitspraken, die wanneer je ze naleeft een bijdrage leveren aan een gelukkige samenleving.

* Je kunt nooit iets van iemand verwachten, tenzij je het aan hen vraagt en zelfs dan nog niet eens.

* Leef vanuit je hart en doe dat wat mogelijk is.

(Wanneer je niets van mensen verwacht, zul je minder vaak teleurgesteld worden en betrek je niet alles wat er gebeurt op jezelf. Verantwoordelijkheid nemen en hiernaar handelen hoort bij het vanuit je hart leven.) 

De uitspraak van Mahatma Ghandi: "Be the change you want to see in the world", mag en kan ook dit keer niet ontbreken. 

http://www.tombeek.nl/het-verschil-tussen-tijd-en-geld 

http://123management.nl/0/070_methode/a720_methode_02_duivelsdriehoek.html 

http://songteksten.net/lyric/1817/10628/foreigner/i-want-to-know-what-love-is.html  

En zelfs na zoveel jaren (30 inmiddels), zingen de heren van Foreigner het nog steeds. Daarbij kun je lezen dat hun leven ook niet altijd vanzelf of over rozen ging. http://nl.wikipedia.org/wiki/Foreigner Het is dan ook bijzonder mooi om te zien dat Lou Gramm weer op het podium staat en weer optreedt.   https://www.youtube.com/watch?v=osnw_egSlLE#t=138 En de originele videoclip: https://www.youtube.com/watch?v=raNGeq3_DtM

De vraag "Wie er gebaat is bij een gezonde wereld? kent maar één antwoord en dat is: Iedereen die en alles wat leeft en voor wie de werkelijke waarde van het leven geldt, omdat het zo bedoeld is en altijd zo is geweest en altijd zo zal mogen zijn, van nu tot in de eeuwigheid. Amen!