Waarom zou de gulden middenweg de oplossing bieden?

Vandaag weer eens een blog op maandag, die gaat over de zondag en heel veel informatie bevat met linkjes naar andere websites en bronnen.

Zondag, een heerlijke dag, waarbij de zon al vanaf 06.00 uur bij ons naar binnen schijnt. Zondag, een dag waarop veel mensen naar het strand gaan, iets gaan doen waar zij door de druk bezette agenda en verplichtingen van de voorliggende week, niet aan toegekomen zijn. Daarnaast ook een dag, waarop mensen naar de kerk gaan, een moskee bezoeken, familiebezoekjes afleggen en wat nog al niet meer. Hoe ziet jouw zondag eruit? Wat doe jij op zondag?

Wanneer ik op Google de woorden: verplichtingen op zondag intik, krijg ik een overzicht met websites en artikelen te zien die omschreven staan. De top 10 als overzicht volgt nu:
1. http://www.rkvv-westlandia.nl/algemeen/nieuws-algemeen/geen-competitie-verplichtingen-  voor-zondag-1.html;
2.    http://createasmile-a.blogspot.nl/p/een-zondag-zonder-verplichtingen.html;  
3. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/12429/Paus-Benedictus-XVI-treedt-terug/article/detail/3392146/2013/02/11/Paus-heeft-nog-enkele-verplichtingen-voor-hij-aftreedt.dhtm;
4.  http://www.kvk.nl/ondernemen/bedrijf-starten/verplichtingen-per-branche/detailhandel-en-ambachtsbedrijven/winkeltijden-wanneer-mag-uw-winkel-open/;
5.  http://nl.wikipedia.org/wiki/Zondagsheiliging;
6. http://forum.windsurfing.nl/viewtopic.php?f=20&p=7287543;
7. http://www.feyenoord.nl/pages/newsdetail/s1/10010000040989-999-10010000000003.aspx;
8.  http://www.arboportaal.nl/onderwerpen/arbowet--en--regelgeving/arbowet/arbowetgeving.html;
9. http://www.rtlnieuws.nl/economie/merkel-grieken-moeten-aan-verplichtingen-voldoen;
10. http://www.ewtn.com/expert/answers/sunday_mass.htm.

Wanneer je het overzicht bekijkt, zie je, dat dit over uiteenlopende onderwerpen gaat. Waarbij religie 3 keer genoemd wordt, sport en vrije tijdbesteding 4 keer; politiek, regel en wetgeving ook 3 keer. Een mooi overzicht. Eigenlijk heeft dit wel wat weg, van hoe de wereld er op dit moment uitziet. De wereld met al zijn verschillen, diversiteiten en daar een gemiddelde van genomen, de zogeheten gulden middenweg.

De verklaring van de Nederlandse Encyclopedie is als volgt: "gulden middenweg" "Het juiste midden, handelwijze die de beide uitersten vermijdt. Naar de ethische filosofie van Aristoteles, die leert dat een deugd in het midden ligt tussen twee ondeugden." De bron van deze informatie komt van de onderstaande link: http://www.cultureelwoordenboek.nl/index.php?lem=303 

Toch heeft het spreekwoord, "de gulden middenweg bewandelen", veel meer verklaringen dan degene die ik hierboven heb genoemd. http://www.woorden.org/spreekwoord.php?woord=de%20gulden%20middenweg 1) de gulden middenweg (houden/bewandelen/verkiezen) (= een tussenstand of tussenoplossing verkiezen); Bron De spreekwoorden en gezegden zijn voor het grootste deel afgeleid van Wikiquote: Nederlandstalige spreekwoorden, Nederlandstalige gezegden en Wikipedia: Lijst van Nederlandse spreekwoorden. Op woorden.org is de uitleg ingekort en is herkomst van spreekwoorden en gezegden weggelaten. 2) De Van Dale geeft het zelfs nog mooier weer: handelswijze die uitersten vermijdt. http://www.vandale.nl/opzoeken?pattern=middenweg&lang=nn 3.  Het Wiki Woordenboek omschrijft het als volgt: De gulden middenweg ~ Een wijs en gematigd optreden http://nl.wiktionary.org/wiki/gulden.

Hoe is het eigenlijk gekomen dat men spreekt over gulden? Wanneer ik het woord gulden in op de zoeksite intik,  krijg ik meteen de volgende Wikipediapagina te zien. http://nl.wikipedia.org/wiki/Gulden De uitleg is als volgt: "Gulden is de naam van verschillende munteenheden." Allereerst in het Koninkrijk der Nederlanden, in het hertogdom Brabant, in voormalige Duitse staten, in Polen, in Zwitserland en in Brits Guyana. Het woord kan ook iets betekenen, wat van Goud gemaakt is of goudkleurig is. Dat is toch wel een hele andere verklaring, dan de verklaring die mijn moeder mij ooit gegeven heeft, toen ik haar er naar vroeg.

Ik kan me namelijk nog heel goed herinneren, dat ik op vierjarige leeftijd mijn moeder de vraag stelde, waarom een gulden een gulden heette? Mijn moeders antwoord was op dat moment, kort maar krachtig: "omdat het zo is!" Ja, duidelijker kon het niet. Dat er hier geen middenweg was, geen dubbelzijdige uitleg, maar in klare taal verwoord. Dat er geen discussie mogelijk was, begreep ik meteen. Toch zijn zowel de vraag, als het heldere antwoord van mijn moeder, me tot de dag van vandaag bijgebleven. En wanneer ik deze vraag aan verschillende mensen zou stellen, zal dit waarschijnlijk voor heel veel mensen zo zijn. Want, wie heeft er niet teruggerekend en wie rekent er nu toch stiekem ook nog wel eens even terug naar de gulden wanneer hij of zij iets koopt, af moet rekenen, of wanneer er een cadeau wordt gekocht voor een speciale gelegenheid? En komt het omdat we geldbelust, zuinig of zelfs gierig zijn, of omdat de gulden ons een vertrouwd gevoel gaf, wie zal het zeggen? Dat mijn moeder het bij het juiste eind had en de gulden een begrip was, zal duidelijk zijn?

Een begrip, want de gulden is, het grootste deel van mijn leven, de munteenheid geweest, waarmee ik betaald heb, waarmee ik waardevolle spullen heb aangeschaft en waarmee ik spaarde en ja, zelfs sparen kon. En ook nu zullen heel veel mensen zich bij mijn verhaal aan kunnen sluiten. Maar waarom was of is de gulden nu eigenlijk zo'n begrip? De volgende Wikipedia link geeft weer een helder overzicht.  http://nl.wikipedia.org/wiki/Nederlandse_gulden Daarnaast heb ik ook een aantal specifieke onderdelen opgenomen waaruit duidelijk wordt, wat de Nederlandse gulden op "waarde gebied" betekende.

"De gulden was vanaf de middeleeuwen tot januari 2002 een Nederlandse munteenheid en wettig betaalmiddel. Op 1 januari 2002 werd de gulden vervangen door de munteenheid EMU, de euro. De waarde van de gulden was 0,453780216 euro."

Maar wat zou waarde zijn zonder een stukje geschiedenis?
"De benaming gulden komt van  gulden florijn (Gouden florijn) genoemd naar de Florentijnse munt fiorino d'oro. Daarmee is ook de herkomst verklaard van het sindsdien gebruikte valutateken ƒ of de letter f of de letters fl voor de gulden. In 1378 kwam de Hollandse gulden van graaf Willem V in omloop. Daarna voerden verschillende vorsten en heersende edellieden hun eigen gulden in. De naar keizer Karel V genoemde munt werd carolusgulden of carolus genoemd. Na de gouden carolus van 1521 kwam in 1582 de zilveren carolus, die tot 1680 gold als (eerste) eenheidsmunt voor de Zeventien Provinciën. Deze munt was de eerste met een 'kop' (van de keizer). In 1694 kwam de generaliteitsgulden in omloop, met de Nederlandse maagd-met-lans. Vanaf 1818 (koning Willem I) zijn voor elke Nederlandse vorst of vorstin guldens geslagen, met een portret omcirkeld door de tekst 'koning(in) der Nederlanden'. Ook werd in 1818 het kantschrift God zij met ons ingevoerd."

Hoe zou God denken over waardevermindering en wie raakt dit dit het hardst? "In 1949 besloot minister Piet Lieftinck tot devaluatie van de Nederlandse gulden met dertig procent, kort nadat het Engelse pond sterling met 30% was gedevalueerd.^[3] De aanleiding voor de devaluatie werd door Lieftinck op 20 september 1949 zelf gegeven: 

'Koerswijziging is gunstig voor de gulden. De regering heeft besloten het Engelse percentage (30%) aan te houden. De Nederlandse diensten ... mogen niet te duur worden. Als we dat niet zouden doen zou er een loon- en prijsslag volgen met risico’s van grote werkloosheid. Devaluatie vraagt offers: flinke prijsstijgingen ivm duurdere import uit de VS. Die invoer zal dus moeten inkrimpen tot herstel van betalingsbalans... Voordeel zit in de verruiming van handel.'^[4]" 

Wanneer je het gehele stuk op Wikipedia leest, zul je zien, dat het goed ging met de economie en dat de Nederlandse bevolking weer op adem kwam. En er volgt nog veel meer, wat je daar ook allemaal na kunt lezen. 

Dat de geschiedenis zich keer op keer herhaalt, zowel op positief maar met name op minder positief gebied, lijken we niet meer te kunnen ontkennen. Want in feite komt het erop neer, dat met de komst van de euro, de waarde van het geld opnieuw gedevalueerd is. Alleen is dit niet op deze wijze verwoord. Toch zijn er heel veel mensen die graag terug willen naar de Gulden. http://petities.nl/petitie/wij-willen-de-gulden-terug Deze site is na 159 handtekeningen echter gesloten. Toch komen er steeds weer nieuwe initiatieven bij. Op Facebook en Twitter zijn er zelfs hele items aan gewijd. Maar waarom zouden we terug willen naar de gulden. Vanwege de goede tijden, de waardevastheid of omdat het begrip ook letterlijk in het menszijn verweven is? Omdat het woord gulden niet alleen een woord was, maar uiteindelijk ook een vertrouwd gevoel bij de mensen tot stand bracht. Alsof het een stukje van de Nederlandse identiteit en persoonlijkheid vormde?  

Hoe lang zal God nog met de mensheid begaan blijven, wanneer we blijven oordelen, de verschillen steeds groter maken, en de waarde van het geld af laten hangen van hen die iets in de melk te brokkelen hebben? Alsof met geld werkelijk alles te koop is of vergoelijkt kan worden. Zou dit zo zijn? Zou met geld alles vergoelijkt worden? En wat betekent het woord vergoelijken nu eigenlijk http://www.encyclo.nl/begrip/vergoelijken Vergoelijken: verbloemen, verhelen, verschonen, verzachten, goedpraten, wegredeneren, minimiseren, verontschuldigen. Wanneer je deze verklaringen en betekenis van het woord vergoelijken bekijkt, lijkt het er veel op dat dit het geval is of toch niet? En wat maakt het uit, zou je nu kunnen zeggen? Ja, wat maakt het uit? De waarheid mag niet aan het licht komen, wie dit wel doet loopt het risico om aan de schandpaal genageld te worden. Zijn we in de omgekeerde wereld beland of is dit ook weer een herhaling van de geschiedenis? 

Zouden de krantenkoppen van het AD de Dordtenaar over de afgelopen 8 dagen wellicht weer een stukje duidelijkheid bieden? Laten we maar eens kijken, startend met die van Vrijdag 2 augustus: "Werknemer zet geen tandje bij in crisistijd; 25-minners en 45-plussers voelen geen druk; Zaterdag 3 augustus: Bonden: ontslaggolf bedreigt thuiszorg; Preventief banen opzeggen mag van het UWV; Maandag 5 augustus: Begrafenis op kosten staat neemt fors toe; Geldnood ouderen belangrijkste reden stijging; Dinsdag 6 augustus: Aantal burenruzies stijgt flink;  Verwarde mensen in de wijk zorgen voor problemen; Woensdag 7 augustus: Ministeries geven 472 miljoen euro onrechtmatig uit; 'Boekhouding bij rijk is warboel'; Donderdag 8 augustus: Blunder op blunder na roof in Kunsthal; Beveiliging ontdekt diefstal pas na 5 kwartier; Vrijdag 9 augustus: Nepkleding niet meer beboet; Douane ziet overtreding door vingers wegens te veel rompslomp;  Zaterdag 10 augustus: Nepaankoop doeken op nippertje mislukt; Undercoveroperatie Roemeense politie, Deal : 50.000 euro voor Picasso en Matisse, Verdachte vlak voor de verkoop getipt en Maandag 12 augustus: Verzekeraars stuiten op steeds meer fraude; Vooral autoschade wordt verzonnen of aangedikt".

Wat zou er gebeuren wanneer we weer eens open kaart gaan spelen met ons allen? Met een schoon geweten verder gaan en verder leven, kan dat? Iedereen vrij van geheimen, van stiekeme acties en dingen die het daglicht beter niet zouden kunnen zien, zouden kunnen verdragen? Is dit nog mogelijk, zou dit nog lukken? Zou ieder mens bereid zijn, om toe te geven, waar zijn of haar eigen fouten liggen? Zonder naar de ander te kijken of zelfs maar naar de ander te wijzen? Dan is het over met het vergoelijken: verbloemen, verhelen, verschonen, verzachten, goedpraten, wegredeneren, minimiseren, verontschuldigen. Dan wordt men zelf weer verantwoordelijk gehouden en geacht! Zou dit de oplossing bieden voor alle pijn, leed en verdriet? Mogelijk zelfs een nieuwe start, voor iedereen die en alles wat leeft mogelijk maken?

Wie is bereid om het erop te wagen? Wie durft te helpen? Wie wil, zijn of haar inzet tonen, om zo een bijdrage te leveren aan een gelukkig en gezond leven voor zichzelf, iedereen die en alles wat leeft? Wat daarbij minstens net zo belangrijk is: Wil jij weer delen, want jij weet toch net zo goed als ik dat dit de enige manier is om zelf gelukkig te zijn? Wil jij reageren? 

Waar ligt de oplossing voor al onze problemen, op wie kunnen we nu echt bouwen?

Angst een emotie die net als vele andere emoties voortkomt uit het willen vasthouden aan dat wat je kent, omdat het onbekende leidt tot onzekerheid en veel mensen onzeker maakt. Bijzonder, omdat we als mens nieuwsgierig zijn en het liefst alles willen weten. Toch kiezen "we" er vaak voor, om niet te willen kennen en al zeker niet te willen weten. Handelen, vanuit de automatische piloot, wordt de standaard. Het bekende is, iets wat veel mensen gemakkelijk afgaat, iets waar men keer op keer op terug kan vallen. Zelfs wanneer dit leidt tot het herhalen van iets, waar je als mens, eigenlijk hinder van ondervindt. Hinder, omdat het je belet om die dingen te doen, die je helpen om als mens te groeien. Het besef, dat ze hierdoor niet meer groeien en stilstaan, komt dan ook meestal, wanneer iemand niet meer bezig is.

Maar wanneer komt deze dag en wanneer start deze nu voor jou? De bekende weg, wordt steeds vaker gezien, als gemakkelijk. Het lijkt erop, dat velen niet willen groeien, zou dit ook echt zo zijn? Dat de eerder ingeslagen weg, vele malen gewilder en gemakkelijker is, dan iets nieuws proberen, of in het geval van ziekte(s) bij jezelf te rade gaan waarom iets gebeurt, of je geconfronteerd wordt met ziek zijn, zal iemand alleen maar ontdekken, wanneer deze persoon zich even terugtrekt en stopt met alles wat moet. Ik ben daar het levende voorbeeld van.

Want, ik heb vanaf mijn 14e gewerkt, eerst na schooltijd en op zaterdag. Nadien en toen ik niet meer leerplichtig was, hele dagen, inclusief de zaterdag. Tot het moment waarop ik mijn supermarktbestaan opgaf en als postbode ben gaan werken. Tijdens deze "professie" en ook later toen ik een kantoor/commerciële functie had, ben ik meerdere malen geconfronteerd met leed, pijn en verdriet, waardoor ik echt niets meer kon. Ervoor zorgen, dat ik zo snel mogelijk, weer aan het "normale leven" deel kon nemen, was keer op keer mijn doel en zo ik al heel lang weet en besef ook mijn strijd. Een strijd, omdat ik lichamelijk niet in staat was om weer te starten. Toch overwon ik, keer op keer, op wilskracht, mijn ziekzijn, al dan niet met behulp van een arts. Want werken dat hoorde erbij. Ik had namelijk een afspraak gemaakt, toen we (mijn vriend en ik) gingen samenwonen. Wij (hij en ik) zouden samen de kosten delen en zo een gezamenlijke huishouding voeren. 

Dat ik naast mijn "gemaakte afspraken" en dagelijkse verplichtingen, ook nog een heel scala aan andere verantwoordelijkheden op me nam, dat vond ik alleen maar leuk. In mijn beleving, gaf dat me net, het beetje extra spanning wat ik nodig had, om niet in te dutten. Nu kan en wil ik toegeven, dat juist deze spanning ervoor zorgde, dat ik steeds verder van mezelf en ook van dat wat goed voor mij was, af kwam te staan. Ik raakte steeds verder van mijn pad af. Een eigen keuze, of een keuze gemaakt op basis van wat er van mij verwacht werd. Dit laatste, realiseer ik me vandaag meer dan ooit. Vandaag, precies 5 jaar geleden werd ik officieel werkeloos, was ik zonder werk, zonder toekomstverwachting en op een punt beland, waar ik tot die tijd, niet eerder aan zou moeten denken, of mee bezig was geweest.

Mijn leven bestond namelijk uit werken, het doen van de huishouding, boodschappen, helpen van mensen na mijn werk door middel van Reiki, het promoten van gezondheidgerelateerde producten en het voorzitterschap van een bewonersvereniging, (destijds door mij opgericht om een houtrotprobleem in de kozijnen aan te pakken). Al deze taken en daarnaast had ik een heel groot sociaal netwerk. Een netwerk, mede doordat ik uit een grote familie kom, buren en vrienden heb, die ook allemaal de nodige tijd van mij verlangden en ik hen niet wilde teleurstellen. Toen ik door een conflict ineens thuis kwam te zitten, hield mijn leven voor mijn gevoel op. De kracht en de energie om dit conflict, (wat uiteindelijk geleid heeft tot een ontslag) aan te vechten, had ik niet meer. Ja, dat dacht ik. De hulp van een deskundig jurist, die ik via een vriend van ons heb leren kennen, is oprecht mijn redding geweest. Hij gaf me het advies om te schrijven, vergeleek mijn ontslag met een rouwproces en leerde me, door alles van me af te schrijven, dat ik het zo ook los zou kunnen  laten. De start van een nieuw leven. Mijn leven wel te verstaan.

Ik kon en mocht ineens mijn eigen dagen indelen, ervoor kiezen om te solliciteren, voor mezelf starten, een opleiding volgen, wat ik maar wilde, alles was mogelijk. Er was zelfs een "achterdeurtje" omdat het afscheid bij mijn laatste werkgever, me een extra zakcentje bood. Een achterdeurtje, zakcentje of vangnetje, waarmee ik het verlies van inkomen kon overbruggen. Een potje waaruit ik zou kunnen putten, op het moment waarop het nodig was. En ja, dit was nodig, omdat ik ineens zonder salaris met een uitkering verder moest. Een uitkering, i.p.v. salaris wat ik "gebruikelijk" zou ontvangen, tot een bepaald moment. Het moment waarop ik weer een betaalde baan vond. Daar was ik op dat moment nog niet mee bezig. Omdat ik niet wist of ik weer in loondienst of voor mezelf wilde starten. 

Mijn eerder geschreven boek Leven Leren Herinneren Weten uitgeven, dat werd stap één.  En ja hoor, daarnaast werkte ik mijn idealen uit. Een gezondheidscentrum, waarin de reguliere en complementaire zorg samen zou kunnen werken. Samenwerken, ja, dat dacht ik, en was ook mijn intentie. Samenwerken, op mijn manier en naar mijn idealen, wel te verstaan. Dat dit niet zo één, twee, drie geregeld was, bleek al tijdens een etentje bij ons thuis, waar ik alle mensen voor samengebracht had.  Iedere deelnemer, was en is op basis van opgedane kennis en vaardigheden, geacht zich te houden aan wat regels. Privacy van de patiënt en medische geheimhouding horen daarbij. Logisch denken velen, want, wanneer alle gegevens van mensen op straat komen te liggen, dan ben je natuurlijk wel heel erg kwetsbaar. Wie wil dit? Ja, wie wil dit? En waarom zou  jij of ieder ander dit eigenlijk willen? Ik zal en kan je alvast laten weten dat ik dit wil, er voor mezelf geen enkel probleem mee heb, dat mijn informatie inzichtelijk is en waarom ik dit wil, zal ik je verderop in dit blog laten weten. 

Nu eerst naar de koppen van de kranten van de afgelopen dagen en wat extra informatie uit het nieuws van de krant, het AD de Dordtenaar: Vrijdag 26 juli: "Brandwerende meubels voorkomen tien doden; Brandweer: Impregneer banken en matrassen; Zaterdag 27 juli: Aardwarmteproject strop van 21 miljoen; Overheidsgeld verdampt door mislukt plan; Maandag 29 juli: Rita Reys 1924 - 2013; Nederland heeft zijn First Lady of Jazz verloren. Zangeres Rita Reys overleed zaterdagnacht op 88-jarige leeftijd in Breukelen aan de gevolgen van een hersenbloeding. Ze trad 3 weken geleden nog op in de North Sea Jazz Club in Amsterdam, want opgeven was voor haar nooit een optie. Reys genoot wereldwijd faam vanwege haar timing, swing en frasering en Moslims boos over arrestatie; Oproep tot vrijlating vrouw uit Zoetermeer;

Dinsdag 30 juli: Prostituees hanteren dumpprijs door de crisis; Schaarse klant kan soms al voor 10 euro terecht; Woensdag 31 juli: Nieuw offensief tegen plofkip bij AH en Jumbo; Wakker dier: huidige afspraken zijn wassen neus en Ministers lopen binnen na afscheid; Nederlandse ministers hebben een aanzienlijk lager salaris dan hun buitenlandse collega's, maar veel van hen compenseren dat ruimschoots met goedbetaalde functies wanneer ze de politiek hebben verlaten; en Donderdag 1 augustus: 'Arts schrijft te dure pil voor'; Verzekeraars denken tientallen miljoenen te kunnen besparen".

En geheel buiten de lijn der verwachting, neem ik vandaag ook nog even een stukje van de pagina Economie  &  Beurs van het AD: "Beurzen blijven grotendeels vlak; Bakkers weer terug naar het ambachtelijk brood; Vernieuwing nodig om teloorgang branche te keren; Facebook hersteld; De koers van het aandeel Facebook is gisteren voor het eerst even gestegen tot boven de 38 dollar;  de prijs waarvoor het aandeel in mei 2012 werd geïntroduceerd: IMF: Griekenland heeft meer miljarden nodig; Giekenland heeft in 2014 en 2015 waarschijnlijk 11 miljard euro nodig, bovenop de leningen die het land al van de EU en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) krijgt; Bedrijven willen vaker loonverlaging; Air France Schrapt ruim 2500 banen; Oudere vaak langer dan 2 jaar werkloos en Buitenlandse ondernemer welkom."

En waarom nu speciaal deze koppen, het extra nieuws over Rita Reys en de Economie & Beurspagina? Weet jij dit? Geeft dit jou al een duidelijk beeld van hoe het er in de wereld aan toegaat? De ups en downs waar een mens mee te maken krijgt, lijken vaak minder invloed op ons te hebben dan alles waar geld mee gemoeid is? Toch zorgt de combinatie van het ontbreken van geld samen met de nodige ups en downs er in een mensenleven wel vaak voor dat mensen het bijltje erbij neergooien. Zich niet meer op weten te peppen, uit een dal komen of soms zelfs overgaan tot stupide acties, waar ze helaas maar al te vaak een ander in meetrekken. Stupide acties, wat versta jij hieronder? En waar ligt nu eigenlijk de verantwoordelijkheid voor deze actie? Ligt de actie bij de persoon zelf, bij alle betrokkenen of kunnen we deze actie toch toeschrijven aan het geheel, de maatschappij, dat wat wij er zelf met ons allen van maken?

Rita Reys, een bijzonder mooie vrouw, in alle opzichten. Een vrouw, die in haar leven tot twee keer toe een echtgenoot en geliefde verloor, die tot het laatste moment iets deed wat zij vanuit haar hart wilde doen, haar talent benutten en daarmee velen een plezier deed. Een eerlijke vrouw, wat zij toeschreef aan haar nuchtere Rotterdamse inborst. Daarnaast sprak ze over timing, een onderdeel wat in de muziekwereld net zo goed van belang is als in ieder ander onderdeel van een mensenleven. Timing om het juiste te doen.

Deze foto heb ik geleend,  van de persoonlijk Facebooksite 'Rust in je leven' genaamd.

Ik vertrouw erop dat The First Lady of Jazz, Rita Reys, die vredig in de armen van haar dochter gestorven is, nu bij de mensen is, die zij zelf eerder in leven moest laten gaan, moest loslaten en gun haar, na een lang productief leven, te mogen rusten in vrede!

En in het kader van de "Timing", wil ik nu werkelijk starten met Durf te helpen. Een initiatief, om datgene te doen, waar de wereld nu behoefte aan en baat bij heeft. Want, hoe kunnen we er, met alle voorbeelden die ons dagelijks getoond worden en we te zien krijgen, nog langer mee doorgaan? Blijven we ziende blind en gaan we er echt volledig aan voorbij dat verandering nu nodig is? Sluiten we liever onze ogen en gaan we alleen nog maar voor dat wat ons een ogenblik, voor even, plezier bezorgt? Staan we zo ver van onszelf af, dat we niet eens meer zien, dat de wereld steeds verder afglijdt van dat wat het zou moeten zijn? We leven in een ontwikkelde wereld. Een wereld waar het merendeel van de mensen geschoold is, kan lezen en schrijven. Dat dit als vereiste wordt gezien is dan ook begrijpelijk. Wanneer we er dan vervolgens voor zorgen, dat alles in stand gehouden wordt en iedereen tot uit in den treuren gepamperd wordt, i.p.v. werkelijk eigen verantwoordelijkheid te nemen, werken we hard mee, aan het verval van de wereld.

Starten met iedereen eigen verantwoordelijkheid geven, is noodzaak om gezond te blijven. Daarbij hoort ook, het openlijk uitkomen voor alles wat je doet, wat je weet en wie je bent. Want een wereld met anonieme individuen en geheimen, is een wereld, die gedoemd is te mislukken. Dit geldt overigens ook, voor een wereld waarin geld van groter belang is, dan het zorgen voor een stabiele leefomgeving. Want een stabiele leefomgeving, is een omgeving, waarin mensen niet alleen weten dat er een toekomst is, maar daarnaast ook alle inzet tonen om aan deze toekomst te werken. Ook nu mag ik Rita Reys als voorbeeld aanhalen. Want wanneer ieder mens zijn of haar talenten weer gaat benutten, zal het diploma, de opleiding of wat men ook geleerd heeft, ondergeschikt zijn, aan dat wat men van nature heeft. Dat wat God ons als individu gegeven heeft, een eigen identiteit, een eigen wil, om keuzes te maken, die een bijdrage leveren aan ons welzijn, ons aller welbevinden en mogelijk zelfs aan de welstand. Dan zullen buitenproportionele verschillen niet meer aan de orde zijn.  

Want zeg nu zelf, hoe is het mogelijk, dat een kind in een land waar geen welvaart is, voor 3 euro per week kan eten, het geld daarvoor niet beschikbaar is, terwijl er mensen zijn die meer dan 1 miljoen op de bank hebben? Het kan nog gekker, jij weet toch ook dat er mensen zijn, die per klus, optreden, wedstrijd of werkjaar meer verdienen dan het bedrag waar alle noodlijdende mensen en kinderen mee gered zouden zijn? Blijven we dit soort "instituten" in stand houden en steunen of kiezen we voor de gulden middenweg? 

Het niet meer hebben van een vaste baan kan een gemis zijn, zeker wanneer je er ook financieel op in moet leveren. Maar wat lever je nu eigenlijk in? Kijk daar eens goed naar? Zijn het vaak niet de extra's en de dingen die zoals ze dit noemen "het leven leuker maken"? Dingen als: uit eten gaan; winkelen; op vakantie gaan; niet hoeven letten op de kosten van de boodschappen; het onderhoud van de woning en de nodige gebruiksvoorwerpen? Ja, wanneer je dit zo ziet, dan missen we nog al wat. Er is echter zoveel moois wat je ervoor terugkrijgt. Tijd, energie om aan jouw persoonlijke ontwikkeling te werken, familie en vrienden vaker bezoeken. De zogeheten "Quality time". Natuurlijk is dit voor iedereen verschillend, omdat dit uiteindelijk alleen mogelijk is wanneer de persoon of personen waarmee je samenleeft, dit ook zo ervaren.

Ik ben werkelijk dankbaar dat ik deze kans gekregen heb. Hierdoor leef ik vele malen bewuster, is er meer tijd en aandacht voor mijn naaste en mijn omgeving. Wat de financiën betreft is het best wel eens puzzelen, er is namelijk een volwaardig vast salaris weggevallen. Maar ook hier heeft het bewust leven weer pluspunten opgeleverd. Daarbij heb ik alle tijd, om te kijken, bij welke winkel wat in de aanbieding is, zodat ik daar even langs kan rijden.  Ook kan en mag ik me bezighouden met een stukje zingeving, door de dingen te doen die bij mij passen omdat ik er blijkbaar talent voor heb en dit bij nader inzien altijd al wilde. Wat wellicht nog veel belangrijker is, zo ontlast ik mijn vriend, zodat hij, zich kan richten, op dat, wat voor hem belangrijk is en omdat hij zich niet meer bezig hoeft te houden, met het huishouden en alle beslommeringen die dit met zich meebrengt.

In het begin ben ik me volledig gaan richten op een tweetal nieuwe studies. Dit werd boekhouden en NLP. Het eerste was duidelijk niets voor mij en bij de tweede studie mag ik me zelfstandig coach noemen. Dat sommige dingen voorbestemd zijn heb ik ervaren. Want wanneer je uitgaat van zingeving, is het nodig om je eigen pad te volgen. Het leven te nemen zoals het komt, een eigen planning is goed, moet wel bij je passen, wanneer dit niet zo is dan zorgt het leven  ervoor dat je als mens de nodige hindernissen zult moeten overbruggen. Dat het geen plek in dienstverband meer zou worden en ik moest gaan voor de vrijheid en zelfstandig iets opbouwen, werd al snel duidelijk. Zelfstandig als coach en trainer maar ook samen met iedereen die bereid is om een bijdrage te leveren aan de Stichting die het Algemeen belang dient.

Wanneer de Stichting een feit is, zal heel duidelijk zijn dat iedereen door het leveren van zijn of haar bijdrage, verantwoordelijkheid toont, waardoor de ommekeer plaatsvindt. Tot die tijd, leer ik iedere dag. Door dagelijks te schrijven wat er vanuit mijn hart binnenkomt, het coachen en begeleiden van mensen. Ja, ik mag mensen helpen, leer hierdoor zelf ook iedere dag opnieuw. Daarnaast is er voldoende tijd voor onderzoek, volgt er inzicht en gelukkig heb ik de tijd om te kijken of de oplossing voor handen is. Wanneer dit niet zo is, hoe deze bereikt kan worden en hoe ik dit kan verwoorden, kortom wat ik er vanaf de zijlijn voor kan en mag betekenen, om dit te realiseren. Ik ben al een heel eind op weg en kan alle hulp, naast de Goddelijk hulp die ook ik dagelijks ontvang, heel goed gebruiken. 

Ben jij bereid om te helpen? Wil jij er voor jezelf, jouw geliefden, familie en vrienden zijn? Durf jij te helpen? Reageer dan op dit blog per  email  of meld je aan op www.durftehelpen.blogspot.com

Wat is jouw wens voor vandaag en wat zou je ervoor overhebben om deze uit te laten komen?

Na het horen, lezen en zien van de nieuwsberichten vanmorgen, over de treinramp in Spanje, bij Santiago de Compostella, voel ik meteen een verdrietig gevoel opkomen. En het feit dat er geen Nederlandse slachtoffers zijn gevallen, maakt dat gevoel niet minder. Toch kan ik opgelucht adem halen, omdat een vriend van ons met zijn schoonzus aan het wandelen is naar Santiago de Compostella. Mijn hart gaat uit naar alle mensen die op welke wijze dan ook bij dit ongeval betrokken zijn, de slachtoffers, de nabestaanden en hulpverleners. Kracht en sterkte zijn mijn wensen voor alle mensen.

Ik ben een gelukkig mens en ervaar dit vanuit mijn geloof en vertrouwen, als een zegen. Ik bid en dank God hier ook iedere dag voor en ben oprecht dankbaar voor alles wat ik heb mogen ervaren, voor de mensen die ik heb mogen ontmoeten en voor alles wat ik heb geleerd in het leven wat ik tot op heden heb geleefd. De herinneringen aan het verleden, waarbij ik leuke en mindere momenten heb meegemaakt, draag ik met me mee. Toch zijn het juist de mindere momenten, waardoor ik heb geleerd de mooie nog eens extra te waarderen. Dat ik van de mindere momenten, waaronder ik ook mijn fouten schaar, het meest geleerd heb en deze werkelijk waardevol zijn, kan ik nu volmondig zeggen. Het heeft me namelijk geleerd, dat ik kan vertrouwen op dat wat voorbestemd is. Dat ieder mens zijn of haar plekje in de wereld heeft met een reden. Dat ik daarnaast ook een wens heb, en erop vertrouw dat deze wanneer de tijd er rijp voor is uit mag komen, weet ik vanuit mijn hart. Mijn wens is een algemene wens: "Een gezonde wereld".

Maar wat is een gezonde wereld? Een wereld, die vrij is van ziektes, waarin ieder mens weer gelukkig en tevreden is. Een wereld, waarin we als geliefden, als één familie, als broers en zussen naast en met elkaar kunnen en mogen leven. Een wereld, waarin we allemaal weer één zijn, daarbij uniek met ieder onze eigen kwaliteiten, ieder eigen keuzemogelijkheid, waarbij acceptatie en respect centraal staat. Want dat dit mogelijk is, heeft de geschiedenis al meerdere malen bewezen. Hoe we dit kunnen realiseren, daar heb ik wel wat suggesties voor. En daarnaast sta ik open, voor alle tips en adviezen van mensen die mijn wens delen.

Dat de natuur ons daarbij altijd zal kunnen helpen, daar ben ik van overtuigd. Ook, vandaag waren de dieren al weer vroeg wakker. De dieren die ons helpen. Dieren, en specifiek vogels, die ons vroeg in de morgen toezingen. Alsof het een soort van welkomstboodschap betreft. Een een ochtendlied, als een concert, met mooie klanken, die niet veel verschilt, van de boodschap, die ze ook 's-avonds weer luidkeels laten horen. Wanneer ik dit mooie ritueel, in mijn geheugen, onder de goede gevoelens archiveer, dan ben ik oprecht blij, dat dit mogelijk is. Omdat het niets kost en het zich volautomatisch dagelijks herhaalt. Als een startsein voor een nieuwe dag. Een dag waarin alles mogelijk is. Een dag met kansen om dat te doen, wat ervoor zorgt dat je mensen met een klein gebaar al gelukkig kunt maken. 

En weer ben ik dankbaar, dat ik de kans heb gekregen om dit op te merken, dit waar te nemen. Juist, omdat ik er de tijd en gelegenheid voor heb. Doordat ik naast het coachen en begeleiden van mensen, een luisterend oor kan bieden aan mijn dierbaren. Er op die manier voor hen te kunnen zijn, vervult mijn hart met blijdschap. Daarnaast schrijf ik op mijn weblog en houd ik me buiten de huishoudelijke taken, nu ook voornamelijk bezig met mijn plannen voor Durf te helpen. De Stichting die het Algemeen Belang dient. De Stichting die ik al heel lang geleden op wilde zetten, voor iedereen die op welke wijze dan ook noodlijdend is. De wirwar van organisaties waar de mensen in Nederland mee geconfronteerd worden zal niet voor iedereen overzichtelijk zijn. Net zo min als de regels die keer op keer wijzigen waardoor het haast onmogelijk is om dit bij te houden.

Wanneer je werkt, een gezin hebt, ouder bent met of zonder thuiswonende kinderen is het een behoorlijke opgave. Een opgave, waar heel veel mensen moeite mee hebben. Omdat ieder mens uniek is, een eigen persoonlijkheid, mens, maar daarnaast een wezen met eigen emoties en eigenaardigheden. Dat dit laatste een positief woord is, zou je aan de hand van alles wat er om ons heen gezegd, geroepen en geschreven wordt, eigenlijk niet meer geloven. Want eigenaardig, is eigenlijk onmogelijk. Wie is er nog zichzelf, aard zich nog werkelijk, in het nu, in het heden? Want is dat niet wat nodig is om je leven als mens optimaal en zonder blokkades te kunnen leven? Wie leeft niet op tegen de verwachtingen van de ander, van de maatschappij en daarmee van dat wat standaard en de norm is, omdat het zo hoort?

Nu volgt de herhaling van een stukje wat ik in woorden van gelijke strekking al eens eerder in een nieuwsbrief of blog heb mogen schrijven:

Wanneer je naar de natuur kijkt, zie je dat de bomen en bloemenpracht in al haar schoonheid nog steeds aanwezig is. De mooie, veelal groene kleuren, vergezeld van de diversiteit aan kleurende en geurende bloemen zorgen er zelfs tijdens deze absurde hitte voor, dat het werkelijk een genot is, voor de zintuigen, van hen die vrij zijn van blokkades, om in de natuur te zijn. Wie zich enigszins verdiept heeft in de noodzaak van het bestaan van de natuur, zal meteen roepen, dat dit juist nu nodig is, omdat al het grauwe en kille asfalt, en de veelal betegelde tuinen in Nederland, er op dit moment voor zorgen, dat er nog nauwelijks frisse lucht te vinden is. Meteen de reden, waarom het overgrote deel van Nederland, er bij de eerste mooie dag voor kiest om de natuur in te gaan. De natuur: het bos, de zee of in ieder geval een plek waar je je even totaal kunt ontdoen van alle dingen die moeten.

Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de TV, de Radio, in de Kranten en de diverse Social Media sites hier ook weer aandacht aan gaan besteden, naast de bekende natuurorganisaties en of mensen die anderzijds betrokken en bewust zijn en leven? Want dat dit nodig is weet toch iedereen? Dat mensen zelf weer gaan beseffen, dat de vervuiling die helaas ook nog steeds gaande is, niet alleen afkomstig is van de auto's de fabrieken en CO2 uitstotende mensheid, maar start in het klein. Allereerst doordat er overal in de natuur vuil achtergelaten wordt, wat niet afbreekbaar is. Wanneer alle mensen die vuil in de natuur achterlaten, bij elke dropping een gram aan gewicht in zouden leveren, zullen we heel snel van het overgewicht af zijn? Wanneer je over de grootvervuilers spreekt, praten we naast fabrieken voornamelijk over de mensen die ervoor kiezen om eten te kopen wat zo voordelig mogelijk ingekocht kan worden. De reden van dit voordeel lijkt echter nog niet voor iedereen duidelijk. Want weet jij al dat dit komt, doordat het massaal gekweekt, gefokt of geteeld wordt? Wat zou het toch mooi zijn wanneer we allemaal weer de werkelijke oorsprong van onze voeding kennen. Daarnaast vertrouwen dat dit ook werkelijk gezond is, want het zal toch nu eindelijk wel duidelijk zijn dat het ontstaan van ziektes en het in stand houden ervan daar voor een groot deel mee te maken heeft?

Ja voor een groot deel, tot we weer kunnen vertrouwen op de goedheid van de mens. We weer kunnen vertrouwen op "de waarheid" en het op een eerlijke manier promoten, verkopen  en aanbieden van producten en diensten, die een bijdrage leveren aan het welzijn van ieder mens, alle dieren of beter gezegd de natuur. Fouten maken is menselijk en voor hen die nog steeds onbewust of bewust onwetend zijn, is het goed om te vertrouwen dat alles wat niet juist is vanzelf aan het licht zal komen. Daarbij moet ik zeggen, wanneer de tijd er rijp voor is. Dit zal voor een enkeling ook best verrassend zijn, omdat een keuze die voorheen heel goed is overwogen, achteraf wellicht totaal ontoelaatbaar wordt. Ervaring zorgt ervoor dat je als mens ontwaakt, het geweten helpt je daarbij. 

Wat is dit eigenlijk het geweten? Is dit zichtbaar, een omschrijving of een orgaan wat nog niet door de medische wereld is gevonden en ontdekt, omdat het niet aanwijsbaar of tastbaar is en alleen door God geïmplanteerd kan worden? Het geweten, het sturingsmechanisme van alle emoties. Voor de mensen die iets van NLP weten, zou ik het omschrijven als de sensoren van de hersenen die in en aan de uiteinden van de zenuwen zitten, en in contact staan met het gevoel en de bron van alle leven, God. Bloed als de vloeistof en het transportmiddel voor de zuurstof, die door ieder lichaam heen gaat en ervoor zorgt, dat we leven. Maar ook de reden waarom jouw hart klopt. Een kloppend hart, een gift en cadeau aan jou als mens, als individu en alle andere mensen op deze wereld, doordat wij allen dankzij Jezus en het feit dat hij zijn leven gegeven heeft, de tien geboden in ons hart geschreven hebben staan. De tien geboden, de basis, dat wat ervoor zorgt dat we allen in contact mogen staan met onze ziel. De ziel, dat wat ons maakt tot wie we zijn, uniek is en geen gelijke kent, de werkelijke levensadem die God de mens via de neus heeft ingeblazen.

Ja, de ziel die keer op keer klappen te verwerken krijgt. De ziel die er helaas voor zorgt dat er nog zoveel verdriet en ellende op de wereld is. De ziel die wanneer je naar de kranten van de afgelopen dagen kijkt, bij heel veel mensen door verschillende factoren van zichzelf verwijderd raakt, en daarnaast het directe contact verliest met de bron van alle leven. Hoe kunnen we dit tegengaan? Willen we dit nog wel? Ik kom daar op terug in een volgend blog. Nu eerst de koppen van de Dordtenaar van vrijdag 19 juli tot en met vandaag donderdag 25 juli.

Vrijdag 19 juli: "Aanval op webwinkels; Detailhandel is oneerlijke concurrentie in crisistijd beu; Zaterdag 20 juli: Jeugd staat € 1050 rood; * Mobieltje: Jongeren bellen zich blut * Webshops: Verleiding tot kopen vaak te groot * Schuldhulp: 11 procent staat onder curatele; Maandag 22 juli: Mazelenepidemie na zomer op hoogtepunt; Ziekenhuizen bereiden zich voor op extra opnamen; Dinsdag 23 juli: VVD-Kamerlid stapt op wegens fraudezaak; Kwestie brengt partij opnieuw in verlegenheid; Woensdag 24 juli: Criminelen extra geplukt; Justitie komt nu twee keer langs om vermogen af te pakken en Donderdag 25 juli: Autoruit bron van fraude; Rekening reparatie gaat naar verzekeraar én automobilist".

Waar zal ik starten, waar moet ik starten, wat is wijsheid? Welke kop verschaft enige helderheid, geeft duidelijk weer wat er gaande is, kortom waar gaat dit allemaal over? Het enige antwoord daarop is: We slapen, terwijl we wakker zijn, onze ogen zijn geopend, toch zijn we ziende blind. 

De volgende tekst is heel toepasselijk en voor velen herkenbaar. Deze tekst heb ik overgenomen uit een film, die al enige jaren geleden uitgebracht is. De film, "The sum of all fears". Vrij vertaald is dit: "De uitkomst van alle angsten" of "Het ergste wat er kan gebeuren". Een tekst die vandaag, na het nieuws vanmorgen te hebben gehoord, geheel op zijn plaats is. "We kunnen de doden van deze tragedie niet beter gedenken dan met het opzetten van een multinationale campagne om massavernietigingswapens af te schaffen. We doen dit omdat we eindelijk hebben geleerd, tegen een te hoge prijs, dat we dit vreselijke wapentuig, niet uit agressie maar uit angst inzetten."

Wanneer je de dingen weer in het juiste perspectief ziet, zal er er geen angst meer zijn, daarnaast ook geen reden meer om: meer te willen dan mogelijk is, meer te willen dan je hebt, meer te willen dan je kunt,  meer te zijn dan je bent of kan dit nog anders worden verwoord? Een absolute afwezigheid van angst, kan dit echt, is dit voor ieder mens mogelijk? Hoe valt dit te verwoorden, is dit duidelijk te maken, waardoor het begrip ook werkelijk doordringt, werkelijk terecht komt in de ziel, waardoor de connectie weer herstelt, het geweten weer functioneert en ieder mens weer zichzelf zal kunnen zijn?   

Ik vertrouw erop en weet inmiddels dat dit kan, omdat we ongeacht wat we doen allemaal verbonden zijn en blijven met de bron van liefde. Het enige wat jij als mens hoeft te doen is de stap te zetten, het startsein te geven, open te staan voor het goede en erop te vertrouwen dat je alle hulp krijgt die nodig is. En wanneer je weet dat je dit niet alleen hoeft te doen, zal alles vele malen eenvoudiger zijn.  De helpende hand wordt aan ieder mens geboden die bereid is om het te zien. De helpende hand, neemt jou bij de hand, waardoor je je gesteund en gesterkt voelt. Het mooie daarvan is, dat je het zelf doet. Door het zelf te doen, geeft het voldoening en juist dat stukje zorgt ervoor dat je groeit. De kracht krijgt om iedere hindernis te overbruggen, iedere uitdaging aan te gaan. Omdat dit God's wil is. 

"Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." (Johannes 3:16)

Ook het volgende citaat uit de bovengenoemde film mag ik herhalen, het is van John F. Kennedy: "Wat we gemeen hebben is: dat we allemaal op deze planeet wonen, we ademen allemaal dezelfde lucht in, we willen allemaal een goede toekomst voor onze kinderen en we zijn allemaal stervelingen". Hoe mooi dat een ogenschijnlijk tegenstrijdig iets toch waar kan zijn. Een waarheid, die nog steeds niet door iedereen gezien en begrepen wordt. Er is echter één troost, dat ieder mens, ooit de kans krijgt om datgene te doen wat zijn ziel vervolmaakt, omdat het nodig en voorbestemd is.

De 10 Geboden: Leven Zonder Veroordeling

Voor velen zijn de 10 Geboden een symbool van veroordeling dat op onze zwakheden en fouten wijst. Sommigen voelen zich zo schuldig dat ze geloven dat God hen nooit zou accepteren. Anderen kiezen er gewoonweg voor om God af te wijzen omdat Zijn wet onmogelijk te gehoorzamen is. Het is ironisch dat de 10 Geboden nooit door God werden gegeven om de mensheid te veroordelen, maar in plaats daarvan werden zij gegeven om de mensheid bewust te maken van hun zondige aard. De 10 Geboden dienen als een spiegel om de toestand van onze zielen te "reflecteren". Wanneer we ons leven beschouwen in het licht van de 10 Geboden, dan zijn we ons bewust van onze tekortkomingen en onze behoefte aan

verlossing. Jezus Christus is onze verlosser. Daarom gaf God ons de 10 Geboden niet om ons te veroordelen, maar om Zijn liefde voor ons kenbaar te maken. Want "God bewees ons zijn liefde doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren." (Romeinen 5:8).  

Wil jij ook je dankbaarheid tonen? Met Durf te helpen, kan dat. Door je aan te melden, kun jij laten weten dat je een gelukkig mens bent. Want dankbaarheid zorgt voor tevreden zijn. Blij met alles wat je mee mag maken. Alle ervaringen, mensen die je mag ontmoeten, kortom ieder moment waarop je leeft. Wat is het leven waard, wanneer je nog meer te wensen hebt dan een gezonde wereld? Wat is het leven waard wanneer je een bankrekening vol hebt, maar niet tevreden bent met het leven wat je leid?

Lijd jij in leven en wil je ook weer genieten, reageer dan maar. Wie weet kunnen we samen iets voor elkaar en voor de wereld betekenen? Ik kijk er naar uit.

Een wereld van verschillen, oordeel en meningen, voor de één pijnlijk, voor de ander mooi, weet jij het verschil?

Hoeveel mensen zouden er een wens hebben, die geen betrekking heeft op geld, goederen of iets anders wat met geld gekocht kan worden? Hoeveel mensen zijn er die gelukkig willen zijn? Dat gezondheid daarbij hoort zal iedereen begrijpen. Daarom nu een blog wat anders is dan anders maar toch betrekking heeft op iets wat heel veel mensen zullen begrijpen omdat de verschillen dit keer wel heel duidelijk zijn.

Ik start met een stukje wat ik enige tijd geleden bij mijn zus op Facebook heb gelezen. Omdat uitleg overbodig is, heb ik het daarom bijna één op één overgenomen. Het komt van iemand of een instantie die zichzelf "zwanger" noemt en gaat als volgt:

"Kan ik 7 euro lenen?

Een man kwam laat thuis van zijn werk, moe en geïrriteerd. Zijn zoontje van vijf zat op de stoep voor de deur op hem te wachten.
Zoon: 'papa mag ik je iets vragen?'
Vader: 'ja natuurlijk, wat is er?'
Zoon:' Papa, hoeveel verdien je per uur?'
Vader: 'dat zijn jouw zaken niet, waarom vraag je zulke dingen?' zei de vader kwaad.
Zoon: 'ik wil het gewoon weten. Alsjeblieft vertel het mij, hoeveel verdien je per uur?'

Vader: 'als je het echt wil weten, ik verdien € 14,00 per uur'
Zoon:'oh' antwoordde de zoon met zijn hoofd gebogen
Zoon: 'papa mag ik alsjeblieft € 7,00 lenen?'
De vader werd furieus. 'Als dat de enige reden is waarom je mij dat vraagt zodat je geld kan lenen om één of ander dom speelgoedje te kopen dan mag je nu onmiddellijk naar boven en naar je bed. En denk er maar over na waarom je zo egoïstisch bent. Ik ga niet elke dag hard gaan werken voor zulke kinderlijke onnozelheden'.
De jongen ging stil naar zijn kamer en sloot de deur.
De man zat neer en werd nog bozer over de vragen van zijn zoontje. Hoe durft hij zulke dingen te vragen alleen maar om geld te krijgen?

Na een uurtje of zo, was de man gekalmeerd en begon hij na te denken:
Misschien moest het kind echt wel dringend iets kopen met die €7,00, en eigenlijk vroeg het kind nooit veel om geld.
De man ging naar de kamer van het kindje en deed de deur open.
'Slaap je, zoon?' vroeg de vader
'Neen, papa. Ik ben wakker', zei de zoon.
'Ik heb eens nagedacht, misschien was ik te hard voor je. Het is een lange dag geweest en ik heb mij op jou afgereageerd. Hier is de zeven euro die je gevraagd hebt.'
De jongen lachte en zette zich rechtop. 'Dank je papa!' riep hij. Dan nam hij vanonder zijn kussen nog wat geldstukken.
De man zag dat de jongen al geld had en begon weer boos te worden.

De jongen zat stil zijn geld te tellen, en keek dan naar zijn vader.
'Waarom vraag je mij geld als je al geld hebt?' gromde de vader.
'Omdat ik nog niet genoeg had, maar nu wel' antwoordde de jongen.

'Papa, ik heb € 14,00 nu. Kan ik nu een uur van je tijd kopen? Alsjeblieft kom morgen een uurtje vroeger naar huis. Ik zou graag samen met jou eten.'
De vader was vertederd. Hij legde zijn armen rond de jongen en vroeg hem te vergeven.

Het is een kleine herinnering aan allen die hard werken in het leven. We mogen de tijd niet door onze vingers laten glijden zonder enige tijd te spenderen met diegenen die echt voor ons tellen, die het nauwst aan ons hart liggen. Als we morgen sterven, zal de onderneming waarvoor we werken ons gemakkelijk vervangen in een paar uur tijd. Maar de familie en vrienden die we achterlaten zullen het verlies voor de rest van hun leven voelen."

Gevolgd door: een stukje wat ik dinsdag van de UPC mail Nieuwspagina heb gehaald, de link heb ik voor de volledigheid bijgesloten, toch plaats ik meteen het volledige stuk omdat het lezen ervan zeker de moeite waard is. http://www.upc.nl/upclive/sterren/2100/21009997.html?entryId=15302588

"Oprah tast diep in de buidel voor Lindsay 16.7.2013 - 12:02

CHICAGO - Lindsay Lohan kan ongeveer 2 miljoen dollar op haar bankrekening bijschrijven voor het televisie-interview dat ze aan Oprah Winfrey geeft. Het bedrag, omgerekend ruim 1,53 miljoen euro, is het resultaat van vier maanden onderhandelen, weet TMZ. Voor dit bedrag is Lindsay bereid om haar medewerking te verlenen aan een achtdelige serie over haar problemen, haar carrière en haar toekomst. De deal levert het dubbele op van de blootreportage in Playboy waarvoor de actrice 1 miljoen dollar zou hebben gevangen. Volgens TMZ heeft Lindsay het tv-contract getekend in de afkickkliniek van Betty Ford. Daar verblijft ze tot 13 augustus. Ze sleepte er ook wat extraatjes uit. Zo krijgt ze van Oprah de beschikking over twee assistentes en een stylist."

En gevolgd door een wel heel bizar verhaal wat ik gisteren op het nieuws hoorde.  Voor de ins en outs van het verhaal heb ik de link van NU.nl bijgesloten. http://www.nu.nl/buitenland/3528019/25-indiase-kinderen-dood-schoolmaaltijd.html

"Gepubliceerd: Laatste update: 17 juli 2013 05:47 17 juli 2013 20:03

25 Indiase schoolkinderen zijn gestorven door een gratis maaltijd die zij op school kregen.

Foto:  ANP

 Bekijk video
In totaal raakten 47 kinderen en de kok besmet door het eten van een maaltijd met rijst, peulvruchten en sojabonen. De kinderen zijn allemaal tussen de 8 en 11 jaar oud. Ze gingen naar een school in Masrakh, 80 kilometer ten noorden van Patna. Het gaat waarschijnlijk om een voedselvergiftiging. In de maaltijden is de stof fosfor gevonden, zegt minister Sahi van Onderwijs. De maaltijd bestond uit rijst en linzen. De hygiëne van het voedsel uit het gratis aangeboden programma is vaker slecht, terwijl de gratis lunches juist zijn bedoeld om de voedingsniveaus te verbeteren.

Compensatie
De families is 3371 dollar (ruim 2500 euro) per dode ter compensatie aangeboden. Zij hebben een grootschalig onderzoek aangekondigd, waarbij forensische experts de school zullen bezoeken. In totaal raakten de kinderen en de kok besmet door het eten van een maaltijd met rijst, peulvruchten en sojabonen. Een insecticide zou de oorzaak zijn van de besmetting. Allen werden direct naar het ziekenhuis gebracht. Bihar behoort tot de armste gebieden van India. Zo'n 120 miljoen kinderen in heel het land krijgen de gratis lunch. Het programma werd in 1925 geïntroduceerd. Door: NU.nl/ANP  | Bekijk op de kaart"

Drie totaal verschillende verhalen, alle drie pijnlijk, op geheel eigen wijze. Dat de verschillen niet alleen betrekking hebben op het verhaal op zich, zul je begrijpen? Toch zijn er naast de verschillen ook enkele overeenkomsten, want  wie kan nog langer ontkennen dat het hier uiteindelijk om geluk en aandacht gaat? In welke verhouding het één tot het ander staat, laat ik nog even in het midden. Dat dit wel een afspiegeling is van de hedendaagse maatschappij, daar kan niemand meer onderuit.  Maar is dit ook echt zo? En hoe lang zal het duren, voor de overgrote meerderheid gaat beseffen, dat we dit zelf in de hand werken, doordat we alles in stand houden? Ja, in stand houden, omdat we er van uitgaan, dat hetgeen we al jaren doen, goed is, omdat het zo hoort. Waar is deze instelling, regel of uiteindelijk norm op gebaseerd? Op basis van ervaring,  oordeel of zelfs een mening? Want wanneer dit zo is, dan zou het stellen van de norm hier mogelijk zelfs de oorzaak van kunnen zijn?

Maar er is nog meer nieuws, verhalen en gebeurtenissen, waar we in Nederland en de wereld mee geconfronteerd worden. En ook dit keer, heb ik ervoor gekozen, om die van het AD de Dordtenaar te nemen, over de periode van 4 juli tot en met vandaag donderdag 18 juli.

Donderdag 4 juli: "Leger grijpt weer macht in Egypte; President Morsi afgezet *Grondwet buiten werking * 'Korte overgangsperiode, daarna nieuwe verkiezingen'; Vrijdag 5 juli: Energieplan goed voor 15.000 banen; Massale isolatie woningen en aanleg windparken; Zaterdag 6 juli: Groot offensief tegen smartphone in de auto; Tientallen doden door whatsappen achter het stuur; Maandag 8 juli: Gevaarlijke vakantie-uittocht; Caravans beladen en niet altijd goed onderhouden; Dinsdag 9 juli: Jorien van den Herik: De nieuwe Kuip? Doe het niet!; Rotterdam moet geen nieuwe Kuip bouwen;

Woensdag 10 juli, 2 koppen: Nieuwe Kuip verdeelt Rotterdammers; Meer dan de helft van de Rotterdammers is tegen de bouw van een nieuw stadion voor Feyenoord en Friso weer bij familie in Nederland; Prins Friso is gisteren overgebracht naar paleis Huis ten Bosch in Den Haag; Donderdag 11 juli ook weer 2 koppen: Plan nieuwe Kuip sneuvelt; Meerderheid  weg: volledige fractie leefbaar stemt tegen en Man vermoordt collega na verlies baan; Een verkoper heeft gisteren in een tapijtwinkel in Rotterdam een collega doodgestoken, omdat zij hem valselijk beschuldigd van seksuele intimidatie. De man verloor zijn baan en ontstak daardoor in woede;

Vrijdag 12 juli wederom 2 koppen: Politici; ent uw kinderen in; Borst en Dupuis roepen predikanten op vaccinatie te adviseren en 'Schit-te-rend!'; Vanaf een zonnig terras in Portugal ziet Argosoprichter Peter Goedvolk zijn sprinter Kittel de derde zege behalen; Zaterdag 13 juli: Nederland mag weer dromen van de gele trui; *tweede plaats voor 't eerst in 20 jaar *Extase na Coup Mollema in vlakke rit; Als mama slapend wakker is; Gezin Döker laat comateuze moeder niet in de steek; Maandag 15 juli: 'De pijn boeit me niet' en de tekst bij de foto: Bauke Mollema komt als achtste over de streep op de Mont Ventoux. In het algemeen klassement blijft hij tweede; Klassen opnieuw groter; Honderden Basisscholen moeten vanwege bezuinigingen leerkrachten ontslaan;

Dinsdag 16 juli: Nederland paradijs voor buitenlandse inbrekers; * Lage straffen * Pakkans is zeer klein * Kans op celstraf klein * Openbaar ministerie laat veel zaken liggen; Na vier vragen over doping vindt Froome het welletjes; De leider van de Tour de France pakt de microfoon en richt zich tot de journalisten; Woensdag 17 juli zelfs 3 koppen: Scholen weigeren om extra lesuren te geven; Middelbaar onderwijs woest op staatssecretaris; Wandelfeestje met militairen; Duitse militairen beleven op de eerste dag van de Nijmeegse Vierdaagse een mooi moment op de Oosterhoutsedijk in Lent; Politie jaagt op A13 op criminelen; De politie voert uitgebreide controles uit langs de A13 tussen Rotterdam en Rijswijk met als doel om ciriminelen op te sporen en vandaag Donderdag 18 juli: Toch kleurt de Alpe d'Huez oranje; * 1.000.000 mensen op 'onze' berg *200.000 Nederlanders vieren feest * Na 8 eerdere Hollandse zeges hopen de fans nu op nummer 9 en Verpaupering wooncomplexen dreigt; Steeds meer Verenigingen van Eigenaren (VvE's) moeten door financiele problemen onderhouds- en herstelwerk aan appartementencomplexen uitstellen."

De koppen, hebben deze keer, nog geen direct antwoord, op de gestelde vragen geboden. Wel hebben ze één ding duidelijk gemaakt. Dat het goed is om met de krant van 4 juli te beginnen, daarnaast nog wat meer informatie over de 4e juli en wat deze dag nog meer voor informatie biedt, terugkijkend op de geschiedenis. Want 4 juli, the Fourth of July, staat bekend als Independence Day, vrij vertaald is dit: Onafhankelijkheidsdag. Om een beter beeld te krijgen nogmaals de link van Wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Independence_Day_(VS) En wanneer je dit leest, daarbij de koppen van de kranten ziet over de afgelopen dagen, dan zou je een conclusie kunnen trekken. Welke conclusie, daarin ben jij en zijn we allemaal vrij. Of onafhankelijkheid wereldwijd gezien ook vrij zijn betekent, dat is de volgende vraag?

Je zou je af kunnen vragen of onze vrijheid, werkelijk vrijheid is? Of is en wordt deze deels gemanipuleerd? Het hebben van een eigen mening en voorkeur is toch ok? Het maken van keuzes lijkt ok? Mits, deze binnen de wet en regelgeving past, van het land waarin we wonen. Dat is namelijk iets, waar we ons, als inwoner en burger, allemaal aan zullen moeten houden, ongeacht welk geloof je belijdt, ongeacht je seksuele voorkeur, ongeacht welke culturele of sociaal maatschappelijke achtergrond je hebt.  En de "ongeacht onderdelen", daar gaat het nu net om. 

Hoe vrij zijn we in het maken van keuzes, wanneer er overal een regel of wet voor is? En worden deze regels en wetten gemaakt, om structuur te creëren en te handhaven, waardoor we ervoor zorgen, dat alles goed verloopt, dan is dit natuurlijk ok. Of is deze deels gebaseerd op het oordeel en een mening? Waar staat angst of een andere negatieve emotie in dit geheel? Hoe staat het met de regels en wetten die voortkomen uit het willen handhaven van de eerder genoemde norm? Hebben deze regels en wetten ook geleid tot structuur, één grote chaos of juist het voorkomen ervan? Wat moet een mens allemaal doen om te voldoen aan deze norm? Ja, dat blijft natuurlijk de vraag. De chaos is overigens wel compleet, en zorgt er op dit moment voor, dat heel veel mensen, (om maar niet meteen "iedereen" te zeggen) hierdoor, uit balans raken (raakt). De natuurlijke balans die nodig is om het vol te houden in een wereld met meer dan 7 miljard mensen. Waar de onbalans start kan niemand zeggen? Omdat dit voor iedereen verschilt of omdat iedereen een eigen grens heeft? Wie zal het zeggen en is of valt er iets over te zeggen? Voor het vervolg, kun je een kijkje nemen in mijn boek 'Leven Leren Herinneren Weten'. Dit is gratis te downloaden onder de volgende link: http://www.levenlerenherinnerenweten.nl/pdf/levenlerenherinnerenweten.pdf  

Hoe staat het met de verantwoordelijkheid die mensen zelf hebben? Hoeveel belang wordt er gehecht, aan het hebben van een eigen identiteit, het zorgen voor een stabiele omgeving, voor mens en dier, de mogelijkheid om je als mens te ontplooien en te zien wie jij bent? Welke rol speelt geld in dit geheel?

De krantenkoppen alleen, geven hier niet meteen een antwoord op. Wanneer je de verhalen erachter leest, zie je dat geld een heel belangrijk item is. Een item, soms zelfs de drijfveer, van alles wat er goed, maar ook minder goed gaat, uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Geld is klaarblijkelijk vaak de inspirator en motivator voor alles wat het leven op aarde aangaat. Geld, een waardemiddel, zonder dat het iets zegt over hetgeen het vertegenwoordigt. Terwijl het in de ogen van velen, gezien wordt, als het belangrijkste wat er bestaat. Maar is dit ook zo? Kunnen we zonder geld nog wel verder leven? Kortom, waar zouden we zijn zonder geld?

Welke positie krijgt iemand, die geen geld en daardoor ook geen waardemiddelen heeft, in de huidige maatschappij? Welke rechten heeft een mens die niet vermogend is? En welke plichten heb je als mens, ongeacht je vermogen? Hoe zijn deze verhoudingen? Zie je deze ook werkelijk terug onderaan de streep? Wordt het belang van ieder individu hier wel mee behartigd? En hoe belangrijk is het belang van ieder individu persoonlijk uiteindelijk in het grote geheel? Allemaal vragen waar we eigenlijk niet bij stilstaan, omdat de meeste mensen hier gelukkig ook niet bij stil hoeven te staan. Misschien zouden we, er allemaal eens één dag per maand, bij stil kunnen staan? Gewoon één dagje, kijken of er iemand is, die je kunt helpen, door die persoon jouw onverdeelde tijd en aandacht te schenken.

Dat brengt me meteen weer terug, bij de jongen, in het verhaal, aan het begin van dit blog. De jongen, die klaarblijkelijk, tijd en aandacht van zijn vader wil kopen. Tijd en aandacht, omdat hij in het dagelijks leven, niet de kans krijgt, om de nodige tijd met zijn vader door te brengen. Tijd, en aandacht, die ieder mens zo nu en dan nodig heeft. Maar ook tijd en aandacht, om tot zichzelf te komen, te aarden, er te zijn voor de mensen die hem dierbaar zijn en tijd om datgene te doen wat het meest belangrijk is: Tijd om het goede voorbeeld te geven. Het zonder oordeel zijn. Want uit het verhaal blijkt, dat de vader niet eens weet, wat zijn kind nodig heeft. De zoon heeft zijn vader nodig. De zoon vraagt om oprechte aandacht. Wie weet geldt de aandachtkwestie ook wel voor Lindsay Lohan? Zeker weten doen we het pas, wanneer we haar zelf kunnen spreken en haar zelf vragen kunnen stellen.

De vraag blijft natuurlijk: Wie heeft er nog tijd en oprechte aandacht? En of het nu is in de auto, op de fiets, voor het eten wat je nuttigt, voor de dingen waarmee je bezig bent of voor de personen waarmee je samenleeft of samen bent? Oprechte aandacht, 100%, is niet alleen een getal, betekent veel meer dan een paar cijfers. Het is, ergens met hart en ziel voor gaan, omdat je er bewust mee bezig wilt zijn. Voor jezelf, of voor een dierbare, op het moment dat hij of zij dit het hardst nodig heeft, je het hardst nodig bent. Er zijn op het cruciale moment. Tijd die je anders zou besteden, of mogelijk zelfs verspillen, aan het bezig zijn met dingen die het misschien helemaal niet waard zijn, omdat het je wel een beloning oplevert maar je er niets van leert. Ook hierin kun en mag je zelf weer een keuze maken.

Dat het hebben van oprechte aandacht, je leven een stuk eenvoudiger, daarbij ook interessanter maakt, zul je vanzelf ervaren, mits je dit probeert natuurlijk. De vraag is ook nu weer, hebben we deze keuze wel, of wordt er zoveel van ieder mens gevraagd, dat het eigenlijk niet meer mogelijk is, om iets met 100% aandacht te doen?  Misschien willen we eigenlijk niet eens meer met één ding tegelijk bezig zijn? Kunnen we in de wereld van vandaag nog wel bewust leven, bewust zijn? Wanneer jij er vanaf vandaag mee start, ben je wellicht het schakeltje, wat ervoor zorgt, dat iemand anders jouw voorbeeld volgt. Waardoor jij zelf, weer het voorbeeld voor de ander kunt zijn.

Wil jij hiermee starten, dat doen, wat jou, maar daarnaast ook ieder ander helpt? Door werkelijk weer vanuit je hart (en ziel) te leven en de dingen te doen die jou goed liggen? Alleereerst voor jezelf en je naasten, kortom voor het Algemeen Belang? Want wanneer je bereid bent om iets te doen voor de ander, start bij jezelf, zul je als mens echt alle hulp krijgen die nodig is. Ben jij bereid, wil jij jouw kwaliteiten en talenten inzetten, dan help je daarmee het Algemeen Belang. Het Algemeen Belang, datgene waardoor het saamhorigheidsgevoel weer terugkeert, de balans herstelt en alles weer in evenwicht is! Durf (jij) te helpen? Ik zie je reactie heel graag en reageer zeker wanneer deze binnen is.

"Impossible is nothing" en welke waarde vertegenwoordigt dit daarbij in een mensenleven?

Hoe komt het toch, dat het positieve nieuws, vaak of nog steeds een andere waardering krijgt, dan het negatieve? Geloven we dan werkelijk alleen nog in het negatieve of verkoopt dit nieuws beter?

Wanneer je de foto hieronder ziet, de tekst erbij, dan kun je je wellicht een voorstelling maken, van de bovengenoemde vraag en daarbij meteen de stelling die in de kop van dit blog staat. Of zou de tekst "Everything is possible", toch beter zijn? Ja, dat blijft natuurlijk de vraag en daarop zul je wellicht na het lezen van dit totale blog een antwoord hebben.

Wie bepaalt dit, wie vertelt en of zegt wat er geschreven, gezegd of sterker nog gedaan moet worden? Of je bijvoorbeeld het leven als een spel kunt en mag zien, één grote speeltuin, waar je dagelijks de meest bizarre trucs uit kunt halen, terwijl je vervolgens daarnaast deelneemt aan het proces wat "het leven" heet? Een leven waarin je allereerst verantwoordelijk bent voor jezelf, voor jouw leven, wanneer je ouder bent, verantwoordelijk voor het leven van je kinderen, de mensen om je heen of nog beter iedereen die en alles wat leeft in de samenleving en op deze aarde? En wanneer je dit weet, in hoeverre draag jij je verantwoordelijkheid, deel jij de gezamenlijke verantwoordelijkheid en of ben jij bereid om je verantwoordelijkheid te nemen? Wie is hierin de eindverantwoordelijke? Ben jij hier weleens mee bezig geweest?

Hoeveel mensen zijn er bezig met de waarde van een mensenleven? Het leven van een mens in de wereld van vandaag, de wereld van nu, de wereld van dit moment? En waarom zou je je daarmee bezig willen houden? Welke waarde heeft het om te weten hoeveel mensen er op dit moment op aarde leven? Dat er mensen zijn die dit graag willen weten kun je zien onder de volgende link. Een link waarbij http://www.goeievraag.nl/vraag/maatschappij/samenleving/site-teller-aantal-wereldbewoners.261331 En natuurlijk is er ook een link waarop je precies kunt zien hoeveel mensen er op dit moment leven. http://www.worldometers.info/ 

Daarnaast staan er op deze site nog veel meer onderwerpen, gerubriceerd in kopjes, waarbij alles wat eronder hangt, nog veel meer betekenis heeft in de wereld van vandaag. En ook al is niet iedereen hiermee bezig, toch zal ieder mens zich dit ooit gaan realiseren. Want wanneer de World Population (het aantal wereldbewoners) toeneemt, zullen Government & Economics (de regering en "de economie"), the Society & Media (Samenleving en media), hierop vanzelfsprekend inspelen. Dat, the Environment (de omgeving, het milieu of klimaat), Food (voedsel), Water (water), Energy (energie) en Health (gezondheid), voorzieningen, daarbij van levensbelang zijn, zal iedereen begrijpen. 

En om nog maar even in de Amerikaanse sferen te blijven ook nu weer de headlines van het AD de Dordtenaar van zaterdag 8 juni tot en met vandaag woensdag 3 juli. Want in het heden leven zonder de realiteit en de feiten onder ogen te zien is natuurlijk niet echt leven. Maar is dit ook zo? Daar kom ik heel graag op terug aan het einde van dit blog, zoals gezegd eerst de headlines:

Zaterdag 8 juni 2013: “Zorgsector heeft ruim 3,6 miljard op de bank; ‘er worden waarschijnlijk te veel mensen ontslagen’; Maandag 10 juni: Meer examens gestolen; Twee scholieren Ibn Ghaldoun aangehouden; Dinsdag 11 juni: Alle examens opnieuw; * examens van 5 vakken gestolen * 3 leerlingen Ibn Ghaldoun in cel * Onduidelijkheid herexamens; Woensdag 12 juni: Examendief blijkt zoon Ibn Ghaldoun; Wethouder van onderwijs wil school sluiten; Donderdag 13 juni: Grote fraude spiraaltjes; Ziekenhuizen declareren terwijl vrouwen zelf betalen; Vrijdag 14 juni: Examenfraude is familiezaak; *Wie had er niet gespiekt?  *Geslaagd in ’t ziekenhuis *Gymnasium in 4 jaar *Enthousiast gejoel;

Zaterdag 15 juni; VVD eiste vertrek De Graaf; Val van senaatsvoorzitter moet Van Miltenburg redden; Maandag 17 juni: ‘Kanker over 20 jaar nog zelden dodelijk’; Oncoloog Medema ziet doorbraken in behandeling; Dinsdag 18 juni: Nu jacht op examenfraudeurs; 26 melden zich vrijwillig; inspectie heeft er meer in het vizier; Woensdag 19 juni: Cameratoezicht aan boord vissersschepen; Maatregel moet illegaal dumpen vis tegengaan; Donderdag 20 juni: Duizenden mbo’ers zonder stageplek; 20.000 leerbanen verdwenen door crisis; Vrijdag 21 juni: Eerst boete betalen, dan op reis; Marechaussee incasseert bijna 450.000 euro op schiphol;

Zaterdag 22 juni: Een Ibn Ghaldoun-examen kostte 20 tot 250 euro; *Inbraken onder schooltijd *Leraren wisten van fraude; Maandag 24 juni: ‘Achterbankkind’ kan niet goed meer fietsen; Minder leerlingen in grote stad doen fietsexamen; Dinsdag 25 juni: Kleine ziekenhuizen in gevaar; Failliete Ruwaard van Putten Ziekenhuis maakt doorstart; Woensdag 26 juni: Justitie mag superdrone Defensie lenen; Leger koopt twaalf spionagevliegtuigjes; Donderdag 27 juni: Twitter nekt alcoholcontrole; politiefuik heeft langste tijd gehad; Vrijdag 28 juni: Examens zoek, rampjaar compleet; Toets wellicht opnieuw;

Zaterdag 29 juni: Kamer wil verslaafde artsen op non-actief; Dokter met drankprobleem werkt gewoon door; Maandag 1 juli: Buitenlander steelt werk van truckers; Veel mis tijdens controle op Maasvlakte; Dinsdag 2 juli: Commerciële politie krijgt ruim baan; Maatregel geeft korpsen meer tijd voor ordehandhaving en Woensdag 3 juli: Schippers negeerde het advies over paardenvlees; Wél gevaar voor gezondheid".

Wanneer je de afgelopen dagen het nieuws, gehoord of bekeken hebt en daarnaast de 22 koppen van de kranten zoals hierboven vermeld staan leest, valt het meteen op dat het nieuws van gister, vandaag al weer oud is. Maar hoe lang blijven de emoties hangen, van dat wat er geroepen, gezegd, getoond of in de krant geschreven staat? Hoe lang zal iemand, die bij de eerste indruk van hetgeen hij (zij) hoort, ziet of in de krant leest stilstaan? En wat doet het met een mens wanneer hetgeen er vandaag geuit wordt morgen weer totaal anders is of kan zijn? Hoe maatschappelijk verantwoord is dit? Zou hierover ook een regel of code in het reglement van de Media en of de Journalistiek opgenomen moeten worden? Want, dat dit voor veel mensen emotioneel gezien gevolgen heeft, kunnen we op dit moment eigenlijk niet meer ontkennen. We kunnen er simpelweg niet meer onderuit.

Zouden we de koppen van de kranten naast de informatie die we kunnen vinden op de eerdergenoemde website: http://www.worldometers.info/ leggen, dan zou je je af kunnen vragen of er een verband bestaat? En wanneer dit verband er is, in hoeverre het nieuws in de media heeft bijgedragen aan de situatie waarin mensen verkeren? Dan spreek ik in dit geval over de mensen die geconfronteerd zijn met een aandoening of ziekte, al dan niet ongeneeslijk, waarbij soms ook zelfdoding hoort. Dat de situatie waarin mensen verkeren, er toe kan leiden dat zij het criminele pad op gaan, waarbij het schaden of zelfs doden van een mens of dier hen ogenschijnlijk niets doet, zal duidelijk zijn. Dat de emotionele gesteldheid van de persoon, mede beïnvloed kan zijn door wat er in de media gezegd, getoond of geschreven wordt, daar zullen heel veel mensen niet bij stilstaan.

Hoeveel mensen realiseren zich dat alles wat zij doen, in kleine kring of wanneer het bedrijfsmatig betreft op grote schaal, gevolgen kan hebben voor de ander? En wie treft dit eigenlijk, iedereen of vooral mensen die naast een wat minder stabiele emotionele gesteldheid, ook nog zorgen hebben? Zorgen, die wellicht op het oog niet maatschappelijk gerelateerd zijn. Dat dit uiteindelijk wel zijn uitwerking daarop heeft, waardoor er alleen nog maar meer frictie ontstaat, is daarbij een logisch gevolg. Want inmiddels zal duidelijk zijn, dat wanneer er in een mensenleven zorgen of problemen ontstaan, die door de opvoeding, de thuissituatie of soms zelfs in de algemene ‘relationele sfeer’ hun oorsprong vinden, de ramp vaak niet meer te overzien is. Een ramp die niet had hoeven plaatsvinden wanneer er over alles gesproken zou worden.

Want door dagelijks te communiceren, sluit je, dat wat ogenschijnlijk een probleem kan worden, meteen uit. Waardoor het niet extra veel energie vraagt. Energie, die wel degelijk nodig zou zijn, om je als mens, na een minder positieve ervaring, weer bij elkaar te rapen. Energie, die eigenlijk al zo hard nodig is, om het in de wereld van vandaag, in het nu, het heden, op dit moment, vol te kunnen houden. Voor jezelf kiezen, is daarom echt noodzakelijk. Voor jezelf, de mensen om je heen, je familie, vrienden, collega’s, buren en daarnaast iedereen die en alles wat leeft. Wanneer je niet communiceert, of weigert het achterste van je tong te laten zien, je de dingen die je bezighouden, maar ook zorgen baren, voor je houdt, kan niemand je helpen en zul je het allemaal alleen op moeten lossen. Terwijl het uitspreken ervan naar je dierbaren, een deskundige, hulpverlener of vertrouwenspersoon, ervoor kan zorgen, dat de kwestie meteen verholpen wordt. Waarom zou je er dan voor kiezen om het alleen te willen doen, geen hulp in te schakelen?

En wanneer je dit beseft, dan weet je ongetwijfeld ook, dat er altijd een weg is, een manier, om iets wat ogenschijnlijk onoplosbaar is, te overwinnen. Want hoewel we als mens allemaal een onmeetbare kracht in ons hebben, kunnen we deze alleen maar gebruiken, wanneer we in balans zijn en vanuit ons hart leven. Het geluk daarbij is dat we altijd kunnen rekenen op een kracht die nog groter is dan de onze. De kracht die er ook voor zorgt dat elk jaar de bomen, struiken en bloemen weer in bloei staan, de vogels weer eieren leggen, broeien en zingen. Ja, ik ben er werkelijk dankbaar voor. Want hoe mooi is het, dat er zelfs wanneer ergens op aarde gif gestort wordt, er nadien toch weer iets op groeit? Alsof de natuur zich vanzelf herstelt, ondanks de minder positieve inbreng van de mens.

Hoe mooi is daarnaast het samenspel van mensen die elkaar helpen, wanneer zij in de problemen zitten, mensen die bereid zijn om iets voor hun naaste te doen. Zoals dit ooit was en bedoeld is. Want de Bijbel zegt letterlijk: "Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." (Johannes 3:16). Durf (jij ook) te helpen?