Wanneer gaat het lampje branden, zodat we werkelijk weer gaan zien?

Voor wie zou deze vraag gelden, voor de denker of de doener?

Wanneer je de afgelopen dagen de media en met name de Social Media in de gaten hebt gehouden, weet je, dat er nog steeds niets veranderd is aan de respectvraag. De wijze waarop mensen met zichzelf, elkaar maar ook met ieder ander omgaan. We blijven oordelen en hebben allemaal een mening over de ander of het anders zijn van mensen. Daarnaast lijkt het er haast op dat uitgaan en geweld bij elkaar horen, zoals de dag en de nacht bij elkaar horen, de zon en de maan bij elkaar horen. Dat dit juist elkaars tegenpolen, daarnaast ook uitersten zijn, ze het wel met elkaar moeten doen of beter gezegd, we het er wel mee moeten doen, is iets wat maar weinig mensen zich op dit moment realiseren. En dat geldt natuurlijk voor heel veel dingen die op dit moment in de wereld aan de orde zijn.

De koppen van de AD de Dordtenaar over de laatste 3 dagen passen volledig in de lijn van het verhaal en deze sluiten naadloos aan op het stukje wat hierboven al geschreven staat. Daarom start ik meteen maar met de kop van de krant van: Zaterdag 23 februari 2013: "Geen geld meer voor huwelijk in crisistijd; Aantal bruiloften is sinds 1944 niet zo klein; Maandag 25 februari 2013: Dotteren is riskanter dan een hartoperatie; Onderzoek: kans op overlijden is twee keer zo groot en als laatste de krant van Dinsdag 26 februari 2013: Grote fraude met bio-eieren ontdekt; Zeker 35 Nederlandse bedrijven betrokken". 

Wat is nog juist? Wat kunnen we nog geloven en in hoeverre kunnen we vertrouwen, op dat wat ons verteld, voorgespiegeld of zelfs onderwezen wordt? In de afgelopen maanden heb ik diverse mensen gesproken, berichtjes gelezen of gezien via de Social Media Sites en op TV, die allen in het teken staan van onkunde, onwetendheid, onnozel, onacceptabel maar vooral respectloos gedrag. Mensen die willens en wetens fouten maken, iets verkopen als waarheid, terwijl ze de waarheid nog niet zouden herkennen, wanneer deze hen in de neus bijt. In mijn vorige blog heb ik al aangegeven, dat velen van ons in het duister tasten. Dat dit ook werkelijk zo is, zal niet iedereen willen erkennen, laat staan toegeven. Toch is dit het enige nog, wat iemand kan doen, om ervoor te zorgen, dat de fouten, hem of haar niet heel hard aangerekend worden. Want lieve mensen, we praten niet over, wat we nu vanavond weer eens gaan eten, we praten over de toekomst van mensen, het voortbestaan van "onze aarde" en het recht wat God de mens gegeven heeft, toen hij besloot de mens te laten heersen, over alles wat en iedereen die leeft. We praten letterlijk over mensenlevens, het leven en de dood.

Wist God wel wat hij deed, toen hij deze verantwoordelijke taak bij de mens neerlegde? Wist God wat hij deed? Kon hij voorzien, dat een aantal "van ons", het recht tot heerschappij over de ander, zouden gebruiken, voor eigen gewin, voor eigen belang of wat wellicht nog erger is, voor de ondergang van alles wat en iedereen die leeft? Geloof jij dit echt? Wanneer je naar de natuur kijkt, de geboorte van een nieuw mens of dier, het ontluiken van knopje van een bloem, de jaargetijden aanschouwt en alles ziet wat met zoveel liefde geschapen is? Hoe ontwapenend is de glimlach van een baby, een kind, een persoon die nog een heel leven voor zich heeft? En wanneer je de betekenis van het woord ontwapenend intikt op Google krijg je ook een bijzondere betekenis te zien. http://www.encyclo.nl/begrip/ontwapenend 

Het staat er zelfs in twee varianten: Met kleine letters en met hoofdletters':  

"ontwapenend" eerste uitleg: zo dat boosheid en de neiging om ruzie te maken verdwijnen Voorbeeld: 'een ontwapenende glimlach'...";  Gevonden op: http://www.woorden.org/woord/ontwapenend 

"ONTWAPENEND" tweede uitleg: 1) Hartveroverend 2) Vertederend 3) Weerloos makend Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/ONTWAPENEND/1

Zou God, op het moment waarop hij de mens geschapen heeft, dan ook gewoon overvallen zijn door de ontwapenende glimlach van de mens? Waardoor zijn hart veroverd werd, hij vertederd werd en meteen weerloos was? Dat zou een hele hoop verklaren. Dat zou verklaren, waarom hij niet kon zien, dat de mens ook fouten zou kunnen maken. Net zo goed als iedere ouder vaak de fouten van zijn of haar kind niet ziet. Wie kan dit met zekerheid zeggen? En hoe belangrijk is het, om te weten, waarom God niet inzag, dat de mens in feite niet zonder fouten was? Wat vele malen belangrijker is, is, dat we toe durven geven, dat we fouten maken. We mens zijn en niet de intentie moeten willen hebben, om zonder fouten te zijn. Dat we wel leren van de fouten die we maken, is iets wat nodig is. Wanneer we namelijk nog langer doorgaan, met het ontkennen van ons menselijk karakter, zal het einde, voor een groot deel van de mensheid, eerder in zicht zijn dan we nu kunnen bedenken.

Want lieve mensen, daar draait het om: ons karakter, jouw persoonlijkheid, je eigen identiteit, wie je bent en wat je bent. Niets meer of minder. Jij bent jij. Jezelf, een persoon met of zonder ontwapenende glimlach. Waar je ook voor kiest in het leven, je zult altijd een kind van God zijn. Dat nog niet iedereen dit zo ziet, zal in de nabije toekomst, heel snel gaan veranderen. Alle hulp zal geboden worden, hulp uit onverwachte hoek, hulp van hogerhand en hulp van mensen die jou voorheen niet eens zagen staan. Wanneer we allemaal weer gaan accepteren wie we zijn, wat we kunnen, welke talenten we hebben en deze ook weer gaan benutten, zonder ons verstand hierin te betrekken, kan iedereen, zonder zorgen, zonder pijn en verdriet verder leven. En hoe je dit doet, zal in het komende blog duidelijk worden.

Leven zonder zorgen, is dat mogelijk, in een wereld die voornamelijk draait op angst? Die draait op de onwetendheid, van hen die denken te weten? Of, de macht van hen, die zichzelf een invloedrijke positie hebben toegeëigend? Hoe weten we zeker, dat dit zo is? Hoe zeker zijn we, dat er niet altijd mensen moeten blijven bestaan, die wijzer zijn om ons te kunnen onderwijzen? Ons kunnen leren wat nodig is in het leven? Dat weten we nooit, zullen we moeten ondervinden. Dat doen wat nodig is, de mensen die nog niet zover zijn, helpen en niet hulpeloos maken, of afhankelijk. Want ja, daar is in het verleden het meeste geld aan verdiend en mag nu niet meer. Mensen onafhankelijk maken. Iedereen helpen om eigen verantwoordelijkheid te nemen. Zuinig te zijn en zorgvuldig om te gaan met alles wat ons gegeven is  en de werkelijke waarden van het leven weer inzien. De werkelijke waarden van ieder mens op zich, alles wat de ander maar ook moeder aarde ons te bieden heeft. Zonder misbruik te maken van de situatie.

Ook nu eindig ik dit blog met: We moeten verder, ik wil verder. Toen ik vandaag een mail gezonden had richting de Giving Pledge Foundation, bedacht ik me opeens, dat ik dit in 2007 of 2008 ook al eens gedaan had. Ik daar tot op de dag van vandaag, nog niets van vernomen heb, terwijl ik toen ook heel duidelijk heb aangegeven, dat ik "een helpende hand" nodig had, om het verschil te kunnen maken. Het verschil te kunnen maken, samen met en voor iedereen die en alles wat leeft.

Kinderen zijn inderdaad 'de Toekomst'. Daarnaast de voornaamste reden waarom God de mensheid geschapen heeft. De toekomst, betekent ook nu nog steeds, vooruit kijken en dat doen wat goed is, voor iedereen, het algemeen belang. Durf (jij) (mij) te helpen? Ik ben God oprecht dankbaar voor alle tijd die ik gekregen heb, om de dingen te doen die nodig waren. Daarnaast, draag ik de oplossingen, voor een groot deel van de problematiek, in mijn hart en ik wil en mag dit delen, met iedereen, die ook bereid is, om vanuit het hart, vanuit de 10 geboden, inclusief de ten Indian commandments, te leven.

DURF TE HELPEN ~ DARE TO HELP!

Waarom zou je op je tandvlees lopen wanneer je voeten hebt gekregen?

Een vraag of gewaagde uitspraak?

Wanneer je weet dat de griepepidemie het land nog steeds in haar macht heeft, zullen heel veel mensen, die al bezig zijn met bewust zijn en bewust leven, begrijpen hoe het in elkaar zit. Of de medici en de mensen die hier dagelijks mee geconfronteerd worden, zich hebben gespecialiseerd in de gezondheid van de mens, het ook begrijpen maar gewoon weigeren te zien, dat blijft voor alsnog een raadsel. Of zij zich uiteindelijk laten leiden door hun hart of door hun hoofd, zal de tijd uitwijzen. Ik vertrouw erop, dat dit ook tot velen van hen zal doordringen, wellicht zelfs na het lezen van de volgende link. Want in hoeverre deze duidelijkheid biedt, mag iedereen volledig zelf beoordelen. En waarom zou je er een oordeel aan vasthangen? Wellicht is het handiger om te kijken hoe je er als mens voor kunt zorgen dat jij niet het volgende slachtoffer bent van de eerstkomende of "heersende" epidemie. Hoe je het denkt te doen, of beter gezegd, gaat doen, beslis jij overigens, ook dit keer, nog steeds helemaal zelf. http://www.nrc.nl/nieuws/2013/02/21/nog-altijd-griepepidemie-onduidelijk-waarom-griepgolf-zo-lang-aanhoudt/

En zoals je gewend bent, ook nu weer de koppen van AD de Dordtenaar over de laatste 6 dagen, startend met op: Zaterdag 16 februari 2013: "Koopzondag verovert 'stiekem' Nederland; Gemeenten lopen vooruit op nieuwe wetgeving; Maandag 18 februari 2013: Vakbondslid voorgetrokken; Extra vrije dag voor studie of 1000 euro bij reorganisatie; Dinsdag 19 februari 2013: Kwaliteit zonnepanelen slecht; Bijna een kwart haalt niet het voorgespiegelde rendement; Woensdag 20 februari 2013: Notaris scherp op 'plukken' ouderen; Maatregelen tegen uitbuiting door familie; Donderdag 21 februari 2013: Kind straks verplicht achterstevoren in de auto; Regels voor stoeltjes moeten letsel voorkomen en Vrijdag 22 februari 2013: 'Kabinet moet nu iets doen'; Vakbonden en oppositie willen maatregelen tegen crisis". 

Verbazingwekkend nieuws of is het iets waar veel mensen zich al sinds lange tijd bewust van zijn? Zonder inhoudelijk op ieder item in te gaan, wil ik de totale boodschap en de meest belangrijke misvatting die in het merendeel van al deze items zit, bespreken. Want ook nu draait het voornamelijk weer om geld. Ook dit keer draait het weer om dat wat gezien wordt als het belangrijkste voor de mens. Terwijl dit absoluut het minst belangrijke van alles is. Wanneer  en hoe kunnen we er weer voor zorgen dat we allemaal opnieuw in contact komen met onszelf? Want door geld, negatieve emoties, waaronder hebzucht, is een groot deel van de mensheid van zichzelf vervreemd. Dusdanig vervreemd dat men helemaal  niet meer beseft waar het leven, wat iedereen mens leeft, werkelijk voor bestemd is en om draait.

Hoe vaak is het nieuws wat de media brengt nog "gewoon" positief en  hoe vaak biedt het ons hoop? Ja, weer een aantal vragen waar tot nu toe alleen nog maar een aantal mensen een passend antwoord op kunnen geven. Met passend bedoel ik dan, een antwoord wat leidt tot een oplossing, of antwoord op de vraag, waardoor dit ook werkelijk een bijdrage levert aan het bewust zijn of worden van de mens. Want wanneer alle mensen al bewust zouden zijn van het belang van het menselijk bestaan, zouden alle onderwerpen die in de koppen genoemd worden, niet meer voorkomen. Dan zou hier geen aandacht meer aan besteed worden. Puur en alleen omdat er absoluut geen verschil dus ook geen oordeel meer zou zijn. Dan zou er geen nieuws meer zijn. 

Wat zou er dan in de kranten staan? Hoeveel "nieuws" zou de krant dan bevatten? Eerlijk is eerlijk positieve dingen verkopen over het algemeen veel minder goed dan iets wat negatief is. Omdat het negatieve, waaronder ik roddels en bangmakerij schaar, ook vaak geloofwaardiger overkomt dan het positieve. Waar zou dit mee te maken hebben? Is het omdat mensen die op dit moment alleen maar negatieve dingen in het nieuws of via de media vernemen, dan minder met zichzelf bezig zijn. Weerhoudt het hen ervan om werkelijk te kijken hoe het met henzelf gaat? En zou dit ook gelden voor alle andere dingen die mensen bezighoudt of mensen afleiden van wie ze nu eigenlijk zijn? Nemen mensen daarom vaak een sabbatical wanneer ze heel lang geleerd hebben, van de één naar de andere baan overstappen of soms zelfs gewoon wanneer ze klaar zijn met een relatie? En wat is dit nu eigenlijk een sabbatical? De volgende tekst komt van wikipedia en geeft een heldere uitleg: "Een sabbatical of sabbat(s)jaar is een periode (minimaal een aantal maanden) waarin mensen vrij nemen (of betaald vrij krijgen) en hun gewone beroepsbezigheden onderbreken". De volledige tekst is te vinden onder de hierna genoemde link geeft het totale verhaal weer. http://nl.wikipedia.org/wiki/Sabbatical 

Dat het sabbatical wat eigenlijk sabbatjaar betekent een religieuze oorsprong heeft weet waarschijnlijk niet iedereen. De uitleg van de volgende wikipedia pagina http://nl.wikipedia.org/wiki/Sabbatjaar_(Bijbel) heb ik volledig overgenomen. "Een sabbatjaar of sabbatsjaar is volgens de Thora het jaar waarbij een stuk land onbebouwd moest blijven. Wat er vanzelf aan het land ontsprong in dat jaar was voor de armen, vreemden, en voor de dieren van het veld. Naar analogie met de naam van zevende dag, die een rustdag is (de Sabbat) wordt dit zevende jaar sabbatjaar genoemd. "Zes jaren zult gij uwen akker bezaaien, en zes jaren uwen wijngaard besnijden en de inkomst daarvan inzamelen. Doch in het zevende jaar zal voor het land een sabbat der rust zijn, een sabbat den Heere; uwen akker zult gij niet bezaaien en uwen wijngaard niet besnijden. (Leviticus 25:3-4)"

Hoe "uitzonderlijk" of zal ik het mooi noemen, dat juist in het zevende jaar alles wat er op dit land groeide voor de armen, vreemden en dieren van het veld was. En dat juist het zevende jaar, alles wat er groeide, gratis was. Zes jaar van werk en één jaar rust, evenals de verhouding met de echte sabbatdag. Iets waar steeds minder mensen in de huidige maatschappij rekening mee houden. Want het lijkt er verdacht veel op, dat ook deze dag, in  veel plaatsen, belangrijker gevonden wordt, om aan te kunnen verdienen, dan God's regel voor het invoeren van de rustdag. De dag die volgens de Bijbel en naar God's wens door ieder mens in acht genomen zou moeten worden. Zou dit naast het feit dat God die dag geëerd kon worden wellicht nog een extra functie hebben? Evenals de regel dat het land één van de zeven jaren niet bebouwd diende te worden. Als een soort van offer, een regel en verbond met de natuur? En wat is dan eigenlijk de rol van de mens in dit geheel? Waarom heeft God de mens geschapen?

Wat zou de werkelijke reden zijn van het feit dat God de mens geschapen heeft? In mijn eerdere blog heb ik dit al eens aangegeven. Toch nog even wat van de tekst uit wikipedia en te vinden onder de volgende link: http://nl.wikipedia.org/wiki/Scheppingsverhaal_(Genesis):  "Wees vruchtbaar en wordt talrijk" en heers over de vissen, vogels en alle dieren die op aarde rondkruipen. Aan het eind van deze dag, na de schepping van de mens staat er "God keek naar alles wat hij had gemaakt en zag dat het zeer goed was." Maar 'heers over', zou God daarmee werkelijk bedoeld hebben, dat wij als mens, ook mochten beslissen over leven en dood, over het vernietigen van dieren, de natuur en alles wat in "onze beleving" geoorloofd was om te doen of was het alleen in ons aller belang? Zou het verdienen aan, het ten koste van alles wat hij ons liet "beheersen", ook zijn bedoeling zijn geweest. Of bedoelde hij zorg voor en zorg ervoor dat alles rijkelijk, in overvloed aanwezig zou zijn, zoals in het Paradijs? Daarop terugkomend, wij vormen  dankzij God toch ook onderdeel van de natuur? Want God heeft de mens immers geschapen uit zand en klei? En daar is het niet bij gebleven. Hij heeft ons zelfs een Goddelijke Ziel gegeven. God heeft ons via de neus de Goddelijke Ziel ingeblazen. Als een soort levenslicht, de verpersoonlijking van wie we zijn. Zie ook de volgende link op Wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Ziel_(filosofie)                               

De ziel van de mens, die door het orgaan en via het zintuig waarmee een mens ademt, de lucht en daarmee het belangrijkste ingrediënt de zuurstof toelaat in het lichaam. Als de levensadem, dat wat ervoor zorgt, dat een mens kan leven, kan groeien en daarbij alle delen van het lichaam tot in het kleinste deeltje kan voorzien van gezonde lucht. En wat voor de mens geldt, zou dan in wezen, ook voor de aarde gelden? De mens één rustdag en zes werkdagen, de aarde één rustjaar, tegenover zes jaren waarin de aarde alles geeft aan mens en dier om van te kunnen leven. De bomen en planten als het orgaan of de zintuigen van de aarde, die ervoor zorgen dat ook de aarde gevoed wordt, tot in het kleinste deeltje van de aarde. Noodzakelijk of beter gezegd, de werkelijke meerwaarde, nodig om te kunnen bestaan, dat wat ervoor zorgt dat wij kunnen ademen. 

Maar wanneer nemen we onszelf nog in acht? Wanneer houden we nog rekening met onszelf, de levensadem, de (meer)waarde die ons met een reden is gegeven? Wanneer we niet meer bewust zijn van wat we zelf nodig hebben, hoe kunnen we dan in Hemelsnaam, stilstaan en begrijpen, hoe het staat met de aarde? Wanneer gaan we weer beseffen, dat het nodig is om zo nu en dan even gas terug te nemen? Zou het dan toch ook beter zijn om de aarde weer eens een jaartje rust te gunnen. Of kan ik beter zeggen na eeuwen van misbruik? Want de aarde heeft ons al zoveel jaren al het nodige gegeven. Alles wat nodig was voor iedereen die en alles wat leeft. Zouden we alle natuurrampen waarmee de aarde ons keer op keer waarschuwt,  als bij de mens met een griepepidemie, nu echt nodig hebben gehad, of  is dit een gevolg van en noodzakelijk om in te zien dat langer doorgaan op dezelfde voet desastreuze gevolgen zal hebben? Gevolgen, die we niet meer kunnen tegengaan. Gevolgen, voor de aarde, voor dat wat God geschapen heeft, maar ook evengoed de gevolgen, die we als mens ondervinden, door ziektes, pijn en verdriet. Als mens lopen we op ons tandvlees in plaats van op onze voeten, die we toch echt gekregen hebben om contact met de aarde te hebben. 

We moeten verder, ik wil verder. Toen ik me van de week aangemeld had op de LinkedIn pagina 'Onze Kinderen Zijn de toekomst',  besefte ik me ineens, dat dit de reden is waarom we leven. De toekomst, vooruit kijken en dat doen wat goed is voor iedereen, voor mens en dier, voor de natuur, voor alles wat onze hulp, heerschappij, nodig heeft. Want, zou God er werkelijk voor gekozen hebben om ons de Goddelijke Ziel in te blazen, wanneer hij voorafgaand zou hebben geweten dat wij geld, macht en middelen zouden inzetten en gebruiken om alles te vernietigen wat hij ons uit liefde geschonken heeft? Ja, zou hij dit werkelijk hebben gedaan? Help me daarom dat te doen wat goed is voor ons aller belang. Het algemeen belang. Durf (jij) (mij) te helpen? Ik draag de oplossingen voor een groot deel van de problematiek in mijn hart. Wil dit delen met iedereen die ook bereid is om vanuit het hart, vanuit de 10 geboden, inclusief de ten Indian commandments te leven.

DURF TE HELPEN ~ DARE TO HELP!

Waarom zou je je vader of moeder worden wanneer je ook jezelf kunt zijn?

Wanneer je de kop boven dit blog bekijkt, heb je vast geen enkel idee, waarover dit gaat. Toch is dit een onderwerp wat veel mensen aangaat. 

Hoewel er vanaf 25 januari geen blog meer is verschenen, volgt hier toch ook weer een kort nieuwsoverzicht van de "headlines" over de laatste vijf dagen uit de AD de Dordtenaar, startend met: Maandag 11 februari 2013: "Kamer eist herstel van respect voor de leraar; Scholen zijn agressieve en brutale leerlingen zat; Dinsdag  12 februari 2013: Paus verrast wereld; Vertrek om slechte gezondheid, hoge werkdruk en schandalen; Woensdag 13 februari 2013: Militairen zijn niet fit; *3300 afgetest * Ook generaals falen * Bonden bezorgd; Donderdag 14 februari 2013: Mijn valentijnskaart is voor....." Waarbij vier kinderen op de foto staan met daarbij de kaart die zij gemaakt hebben  en de uitleg waarom zij juist voor die betreffende persoon de kaart gemaakt hebben en op die dag ook nog: "Viering Koninginnedag gemeenten op de tocht; Vrijmarkt in Dordrecht gaat wel door en last but nut least: Vrijdag 15 januari 2013: Groot onderzoek naar fraude paardenvlees; Honderd bedrijven krijgen bezoek keurmeester". 

Ja en wat kunnen we met dit nieuws en het andere nieuws uit de media? Wat kunnen we met de kop en wat zijn de overeenkomsten? Het geeft een stukje alledaagse informatie weer en voor velen, een duidelijk iets, een begrip! Waarom juist deze kop, zul je na het lezen, vanzelf begrijpen. En omdat het niet anders is, het de hele wereld bezig houdt, start ik deze keer opnieuw bij het begin. Dat ouders de basis zijn voor alles wat de mens aan gaat, staat als een paal boven water. Leuke woordspeling, want bij velen, staat dankzij de economie en alles waar we ons als mensen door hebben laten leiden, het water nu inmiddels tot aan de lippen. Dat met name de geboorte en daarbij het leven van de mens, daar een groot onderdeel van vormt, is een voldongen feit.  En waarom de geboorte en het leven van de mens hierin centraal staan, zul je na het lezen van het totale verhaal begrijpen.

Alles kost geld. Ieder mens, draagt zijn of haar steentje bij, aan de "malle" (financiële) molen van het leven. Vanaf het moment waarop hij/zij geboren wordt. Zo levert iedereen, op geheel eigen wijze, een bijdrage aan "de toekomst" van het land. Het start op het moment waarop je als mens geboren wordt. De aangifte van een kind, zal binnen drie dagen na de geboorte, moeten worden gedaan en is gratis. Wanneer de inschrijving in het geboorteregister geregeld is, start het kostenplaatje of eigenlijk en beter gezegd, voor de geboorte al. Door het bezoeken van de verloskundige, de gynaecoloog, met in navolging daarvan, de kraamzorg, het consultatiebureau en alle inentingen, de inschrijvingen op de peuterspeelzaal, het kinderdagverblijf, de basisschool, het voortgezet onderwijs, hoger onderwijs etc. Allemaal kosten, die deels verrekend kunnen worden met de kinderbijslag, waar iedere ouder die een kind krijgt, recht op heeft. Alles over dit onderwerp, de wie, hoe, wat, wanneer en waarom vraag, over het aanvragen, recht hebben op en uiteindelijk krijgen van deze kinderbijslag, is te vinden op de website van de SVB. http://www.svb.nl/int/nl/kinderbijslag/kinderbijslag_voor_kind/kunt_u_kinderbijslag_krijgen/

Nu weer even verder terug naar het begin, het willen krijgen van een kindje, de voorbereidingen en alles wat gebeuren moet, om daadwerkelijk ouders te worden. Dat de liefde tussen twee mensen daarin centraal staat, zal iedereen begrijpen. Natuurlijk zijn er heel veel mensen die kinderen krijgen, zonder tussenkomst van een arts, ziekenhuis of welke instantie maar ook. Daarnaast zijn er velen, waarvoor het op een natuurlijke manier krijgen van een kind, niet zomaar is weggelegd. De weg die dan bewandeld wordt, verschilt per persoon en per, vergeef me deze uitspraak, "geval" of situatie. Dat voor deze mensen een jarenlange zoektocht geldt, met daarbij het bezoeken van artsen, ziekenhuizen of wanneer er gekozen wordt voor adoptie of de pleegzorg, diverse instanties, zal iemand die spontaan een kindje krijgt, zich niet direct realiseren. Dat je als mens in een gelukkig positie verkeert wanneer dit wel zo is, zou eigenlijk iedereen moeten beseffen.

Het geluk maar ook "de rijkdom" die zij ervaren, door het krijgen van een kindje, is voor velen  vaak niet te bevatten. Een kindje wat voor de moeder voelt als eigen, vanaf het moment waarop dit in haar groeit, voor beide ouders als een stukje van henzelf. Een klein mensje, iemand aan wie jij als vader of moeder jouw liefde kunt geven, die jij mag zien opgroeien tot een volwaardig mens. Bij een stel wat een kindje adopteert, of mensen die zich als pleeggezin beschikbaar stellen, is men zich vaak wel bewust van dit grote geschenk, wat zich uit in dankbaarheid. Dat dit mede komt door de lange weg die zij vaak hebben afgelegd zal iedereen begrijpen.

Wanneer ouders hulp nodig hebben bij of voor de zorg van het kind, is daar altijd een instantie voor die ingeschakeld kan worden. Natuurlijk zul je er wel rekening mee moeten houden, dat bij elke vorm van hulp in het reguliere circuit, er over het algemeen een volledig verslag wordt gemaakt. Of dit met de wie, hoe, wat, wanneer en waarom vraag is dat durf ik niet meteen te zeggen. Het inschakelen van hulp, vormt voor behoorlijk wat  mensen een drempel, omdat dit in de ogen van velen duidt op zwakte. Maar hoe sterk of hoe zwak ben je, wanneer je hulp nodig hebt voor een nieuwe stap in je leven? De verantwoordelijkheid voor het krijgen, hebben en grootbrengen van een kindje, is iets wat wanneer alles goed gaat, gebruikelijk door de ouders zal worden gedragen. Dat iemand voorafgaand aan het krijgen van een kind, niet altijd beseft wat hem of haar te wachten staat, zullen een aantal ouders, wanneer je het hen vraagt, direct toegeven. Toch blijven er altijd ouders, die ervoor kiezen, om dit alleen te willen doen. Want wanneer zoek je hulp? Je gaat negen van de tien keer toch eerst naar je ouders, familie, vrienden of de huisarts?

Kunnen deze echter wel een objectief oordeel vormen? Of, gaan zij voor het gemak uit van hun eigen leven, situatie en de ervaring die zij zelf hebben of die zij hebben vernomen van andere mensen? Hoeveel waarde hecht jij als ouder, aan een objectief oordeel? Hoe sta jij tegenover hulp van een coach? Iemand die jou persoonlijk nog niet eerder heeft gezien? Iemand die niets weet van jouw leven, behalve datgene wat jij hem of haar vertelt? Wanneer heb je hulp nodig in het leven wat je leidt, ongeacht of hier kinderen in het spel zijn? Wanneer besluit je om over te gaan tot het zoeken van hulp of vinden van de juiste begeleiding?

Het zoeken naar hulp of vinden van de juiste begeleiding kan verschillende redenen hebben. Dat iedereen in feite ooit op deze weg terecht komt, zal niemand kunnen ontkennen. En zeker wanneer het gaat over het opvoeden van kinderen. Kinderen die regels, eenduidigheid en consequentie nodig hebben. Regels die voor iedereen gelden. Regels en voorwaarden waar we ons als mens allemaal aan moeten houden. Voor ons welzijn, welbevinden en daarnaast wellicht ook een stukje welstand. Want eerlijk is eerlijk deze drie horen toch bij elkaar in de "westerse beschaving"? Evenals het stukje respect. Respect naar de ouders, de leerkrachten en iedereen die en alles wat leeft toe. Waar begint dit respect? En kun je respect afdwingen of zul je het moeten verdienen?

Terugkomend op de headlines van de kranten. Het nieuws in de andere media de afgelopen week en respect. Is er nog respect? Begrijpen mensen nog waarom het draait in de wereld? Voetbal of andere sportwedstrijden die kapitalen kosten, grote concerten, films en andere voorstellingen, oorlogen en het moedwillig doden van mens en dier, gas en olieboringen met als gevolg milieurampen en schade aan de veilige leefomgeving van velen, het onophoudelijk verspillen van voedsel, het verzwijgen van misstanden, omdat wanneer alles open en eerlijk aan de kaak gesteld zou worden, iedereen het boetekleed weer aan zal moeten trekken. Welk voorbeeld geven wij, welk voorbeeld volg jij? De voorbeelden die we hebben geleerd en of meegekregen van onze ouders, de dingen die we hebben geleerd van de geschiedenis of gaat het veel verder dan dat? Is geld echt toch nog steeds vele malen belangrijker dan een zuiver geweten? En geldt dit alleen voor de mensen zonder geloof of is dit voor meerdere mensen aan de orde? Wat voel jij hierbij, hoe denk jij hierover?

Durf jij hierop te reageren, durf (jij) te helpen? Want lieve mensen, er verandert pas echt iets wanneer we weer gaan luisteren naar ons hart. Doen wat goed is voor iedereen. Jij bent niet alleen op deze wereld. Er is er weliswaar maar één, we leven daarop vanaf 26 oktober 2011 wel met 7 miljard mensen en dit aantal zal naar verwachting nog sterk gaan toenemen, zie hiervoor ook de link onderaan deze pagina.

En wellicht nog velen malen belangrijker? Nu je weet dat we met meer dan 7 miljard mensen op deze aarde leven, ben ik heel benieuwd hoe het met jou gaat? Hoe staat het met jouw geweten en luister jij hier altijd naar? Houd jij stand in deze maatschappij, hoe goed ken jij jezelf en wat is het verband met je geweten? Ben jij jezelf en kun je dit overal en altijd zijn? Hoe belangrijk vind jij dit? En hoe zouden de personen met wie jij samenleeft, woont en werkt hierover denken? Ook dat is namelijk van groot belang, zeker wanneer we de aarde met ons allen draaiende willen houden. We hebben het zo vaak over open en eerlijk zijn. Dan hoort een zuiver geweten, door het delen van kennis, middelen en mogelijkheden hier toch automatisch bij? Ik zie de reacties graag verschijnen!

http://www.nu.nl/buitenland/2651516/wereld-telt-7-miljard-inwoners.html

Waarom kinderen het leven van een moeder zijn?

Het jaar 2013, het jaar waarin het hart van iedere moeder weer gaat spreken!

Weer een nieuw blog, op vrijdag dit keer. Een blog met inhoud, omdat het leven van de mens hierin centraal staat. Het leven van ieder mens, ongeacht of deze ouders heeft, die in leven zijn, ouders heeft die hij of zij persoonlijk kent, ouders, die in hun beleving het beste voor hebben met hun kinderen, zelfs ouders die zo nu en dan fouten maken. Fouten die door pijn, angst en verdriet in hun eigen leven ertoe hebben geleid dat ook zij dezelfde fouten hebben gemaakt. Alsof een fout een erfelijke belasting is, genetisch bepaald, tenzij, de persoon wakker wordt, kortom wakker is en natuurlijk wakker blijft. "Iedereen" snapt daarbij dan meteen wat het meest belangrijk is, dat wat nodig is, om niet te vervallen in oude patronen. Het opnieuw maken van fouten, het keer op keer teleurstellen, zelfs of juist wanneer zij, de ouders, hier nog niet van op de hoogte zijn. Is dit realiseerbaar? Hoe dan en wat is ervoor nodig om dit ook zo te houden? Ja, dat is de vraag? Gelukkig volgt het antwoord hierop, vandaag of morgen. Want wat heb je als mens aan al die middelen, wanneer je je ervan bewust bent, dat dit voor iedereen weer mogelijk is, en er vervolgens niets mee doet?

Terug naar het nieuws. Opnieuw een weerspiegeling van dingen uit mijn persoonlijke leven, de kranten en alles wat er in de wereld gebeurt of gebeurd is. Maar ook een bedankje, aan alle moeders van Nederland of waar ook ter wereld. Want hoewel God de wereld geschapen heeft en de mens, rijst toch wel de volgende vraag: Hoe zouden we kunnen leven wanneer er geen moeders zouden zijn? Hoe zou de wereld eruit zien wanneer God tijdens de schepping de vrouw zou zijn vergeten? De wereld is pas compleet wanneer hij in balans is en juist daarom zijn er vrouwen en moeders nodig. Gelukkig zullen er altijd vrouwen en moeders zijn en bekleden velen van hen op dit moment daarbij of daarnaast ook nog een verantwoordelijke positie, waardoor ze  in de huidige maatschappij, net zo min weg te denken zijn als alles wat er in ons leven gebeurt. Tot zover even het pleidooi voor moeder de vrouw.

Over tot de orde van de dag, de realiteit van vandaag, NU en het laatste en meest recente nieuws, de koppen van de voorpagina van het AD over de laatste 7 dagen waarop het AD de Dordtenaar verschijnt. Dit keer noem ik twee items per voorpagina en van het AD van dinsdag zelfs 5 koppen en bij allen eveneens een stukje van de "inleiding" of het stukje wat daaronder geschreven staat. 

Vrijdag 18 januari 2013: De Hel van 1963, In het spoor van Reinier Paping; 11 steden, 11 verhalen en Bouwvakker moet steiger op in de kou, Geen vorstverlet uit vrees verlies baan;

Zaterdag 19 januari 2013: Ja, ik heb EPO gebruikt, ik kreeg bloedtransfusies, ik spot testosteron, Lance Amstrong bekent bij Oprah! en Geld voor ouderenzorg gaat naar Managers, Zorgkantoor eist verkeerd besteed geld terug;

Maandag 21 januari 2013: NS verhaalt schade Fyra, Fabrikant krijgt claim voor haperende trein en Obama legt presidentiële eed af, Vandaag wordt president Barack Obama (ten) in het bijzijn van honderdduizenden belangstellenden ingezworen als president, maar gisteren legde hij in het Witte Huis de eed ook al af in besloten kring. Echtgenote Michelle hield voor hem de bijbel vast. De Amerikaanse wet voorschrijft dat de huldiging op 20 januari plaatsvindt, maar dat is dit jaar op zondag. De publieke inauguratie en alle feestelijkheden zijn daarom een dag opgeschoven; 

Dinsdag 22 januari 2013 even alle koppen: Obama breekt lans voor milieu en homo's; Als Koning onthaald, Turken zijn dolbij met Sneijder; Crimineel is steeds vaker een vrouw, Van diefstal tot drugshandel; Staatsbanket vol pracht en praal, Koningin Beatrix en sultan Hassanal Bolkiah van Brunei tijdens het staatsbanket in het paleis. Koningin Beatrix, prins Willem-Alexander en prinses Maxima  brengen een tweedaags staatsbezoek aan het oliestaatje in Zuidoost-Azie en als laatste Badr Hari weer op vrije voeten;

Woensdag 23 januari 2013: Prinses Maxima in huiskleur van Shell, Prinses Maxima tijdens het staatsbezoek aan Brunei in het Shell-kantoor. Ze draagt - toevallig of niet - de 'huiskleur' van de Brits-Nederlandse oliemaatschappij en Kunsthal-dieven bij toeval aangehouden, Drie Roemenen verdacht van kunstroof Rotterdam;

Donderdag 24 januari 2013: Mes in snelwegen en spoorwegprojecten, Bezuinigingen treft belangrijke werken en Beatrix; Aftellen naar haar 75ste verjaardag; Over een week, donderdag 31 januari, wordt koningin Beatrix 75 jaar. Die verjaardag laat het AD niet onopgemerkt voorbij gaan. De komende week brengt deze krant elke dag het leven van onze vorstin in beeld. Letterlijk, met vele historische foto's. En in zeven onderscheidende verhalen laat het AD haar verschillende gezichten zien. Vandaag deel 1. de onkreukbare Beatrix. Ze is van ons en toch blijkt ze een beetje een mysterie. Het AD presenteert vanaf zaterdag bovendien een zesdelige boekenserie, die met een bon uit de krant te koop is. Daarmee willen wij de verbondenheid van ons land met de koningin onderstrepen, en háár band met ons.

Vrijdag 25 januari 2013: Kamerleden negeren regels over bijbanen, Slordige naleving wettelijke meldingsplicht en Beatrix; Aftellen naar haar 75ste verjaardag; Over 6 dagen wordt koningin Beatrix 75 jaar. Als er voor één iemand geldt dat al haar woorden op een goudschaaltje worden gewogen, is zij het wel. In het openbaar verkondigt ze zelden haar mening. Als er dan iets naar buiten komt, heeft iedereen het er nog dagen over. Denk aan haar uitspraak 'de leugen regeert' over de media en de 'hoofddoekjeskwestie' tijdens haar bezoek aan Oman. "Echte onzin," luidde haar ondubbelzinnige oordeel.

Een "gezonde wereld" voor iedereen die en alles wat leeft, is mijn droom en wens. Een wens waar ik volledig achter sta. Dat ik daarin zelfs het initiatief mag nemen voor een mooi plan, is iets wat ik iedereen mag melden.  Ja, want ik ben in de gelegenheid gesteld, om dit te kunnen doen, heb de ruimte ervoor gekregen, om dit voor te bereiden. Natuurlijk heb ik daar naast Onze Lieve Heer, wel mensen voor en bij nodig, die het "ideaalbeeld", van hoe de wereld kan zijn, steunen. Samen de verantwoordelijkheid dragen, samen doen, samen. Want daar gaat het toch om?  Dat is toch het voornaamste? Omdat we in een wereld leven, die vol is met mensen, verschillende individuen, waarvan een groot deel iets in te brengen heeft, een deel iets in te brengen wil hebben, een groot deel tevreden is met wat hij of zij nu heeft en doet, maar er zeker ook een deel is wat ontevreden is.

Wat betekent voor jou tevreden zijn? Tevreden met je leven, het werk, de mogelijkheden die je geboden worden? Dat daar voor velen ook werkelijk een stukje "ontwikkelingsdrang en mogelijkheid" in zit, zul je begrijpen. Maar dat er onder de bevolking ook een groot deel is, wat tevreden is met het leven wat zij leven, zonder zich "bewust" te willen ontwikkelen, kunnen en mogen we niet langer ontkennen. Dat ook deze mensen er niet aan ontkomen, om zich alsnog te ontwikkelen, zullen ze op enig moment zelf gaan ervaren. Want wie leeft, blijft zich ontwikkelen, dat gaat vanzelf, zonder dat mensen zich er bewust mee bezig houden. Al zal hier voor een aantal individuen zo nu en dan wel wat hulp bij nodig zijn. Waar deze hulp vandaan komt, dat is voor nu nog de vraag. Dat deze komt, is vanaf vandaag zeker!

Maar wie zijn eigenlijk deze mensen, de individuen die hulp of begeleiding nodig hebben? Zouden mensen die tevreden zijn hulp nodig hebben, of is er alleen begeleiding nodig voor mensen die ontevreden zijn? Of is er een grotere doelgroep aan te wijzen?

Begeleiding, kan op veel manieren omschreven worden. Tot nu toe, kan bijna iedereen daar "zelf" voor kiezen. De reguliere zorg, de complementaire zorg, een luisterend oor van vrienden, familie of een coach biedt vaak uitkomst. Tevreden of ontevreden, iedereen doet dat waarvan hij/zij denkt of voelt dat het goed is. In hoeverre is de uitkomst van de hulp en begeleiding die er geboden wordt ook werkelijk goed? Dan spreek ik niet alleen over de hulp die in de zorg geboden wordt, maar over hulp in het algemeen. Hoeveel bedrijven doen er ook werkelijk iets om de persoon of personen die bij hen aankloppen voor hulp werkelijk te helpen?  En wanneer help je iemand echt? Help je iemand wanneer je hem of haar op een bepaald pad zet wat leidt naar nog meer afhankelijkheid, meer behoefte aan begeleiding, meer zorg of help je iemand wanneer je hem of haar, zelfvoorzienend maakt? Wanneer je hier op een open en eerlijke manier naar kijkt, zie je dat de mens steeds meer afhankelijk wordt gemaakt van alles wat geld kost, van het financiële apparaat. Zodat het lijkt of zonder geld, de wereld niet meer draait. Maar is dit ook werkelijk zo?

Durf (jij) hier iets over te vertellen? Hoe voldoe jij de maandelijkse lasten, en hoe neem jij je verantwoordelijkheid? Deel jij de mening dat er een gezamenlijke verantwoordelijkheid moet zijn waarbij ieder individu zijn of haar eigen steentje bijdraagt? Want ook hierin geldt dat wanneer we samen verantwoordelijkheid nemen, door kennis te delen, we ook inderdaad nog een grotere  bijdrage leveren aan de maatschappij. Lever jij meteen ook een bijdrage aan de samenleving. Een gezonde samenleving. Iets wat mogelijk is, wanneer we het allemaal doen. Samen, samenleven , samen doen, door het delen van verantwoordelijkheid, door het delen van Kennis, Middelen en Mogelijkheden.

 Ik ben er klaar voor! En stel me iedere dag beschikbaar om mijn kennis te delen, met iedereen die daar behoefte aan heeft, die het lezen wil.

Geïnteresseerd? Reageer dan via dit blog, door jouw verhaal te delen afsluitend met je naam. Ik kijk ernaar uit.

Wanneer slapen en waken, overgaat in leven en ontwaken!

Het jaar 2013, het jaar waarin iedereen ook weer een nieuwe kans krijgt.

Geen bekende namen dit keer, maar gewoon een opsomming, van dingen die in mijn persoonlijke leven zijn voorgevallen. Een bedankje, aan de mensen, die ik heb mogen ontmoeten, mensen die ik in de afgelopen jaren, heb mogen helpen en mijn dankbaarheid voor de mogelijkheden die me geboden zijn, waar ik nu nog dagelijks de vruchten van pluk. Enkel en alleen, omdat ik de kansen benut, die me geboden worden, het heft in eigen handen neem, rekening houdend met, de mensen om me heen, de mensen waarvan ik houd, die me dierbaar zijn, in mijn directe omgeving en ver daarbuiten. Want zonder mijn vertrouwen in het goede, ervaringen en deze mensen, had ik niet geweest waar ik nu ben, niet geleerd wat ik nu kan, niet gehad wat ik nu heb en het meest belangrijke, niet geloofd wat ik nu weet. Kortom ik ben (hen) er ontzaggelijk dankbaar voor.

Dit klinkt natuurlijk of ik van plan ben om iets anders te gaan doen, weg te gaan of noem nog maar eens een scenario op. Nee hoor, niets van dit alles. Het gaat over dankbaar en tevreden zijn. De manier, waarop ik mensen mag en wil laten zien, dat alles mogelijk is, wanneer je er maar op vertrouwt en je niet van je pad af laat brengen, ongeacht of ondanks de verleidingen, die op je pad komen. Wanneer je je laat leiden door je gevoel, je hart, je geweten, dat wat je bent, of eigenlijk wie je bent. Een mens met een missie! Een doel, wat verder reikt, dan het vergaren van geld, bezittingen, goederen of dingen die soms "tijdelijk", heel erg verleidelijk kunnen zijn. Want jij weet ongetwijfeld ook, dat wanneer het nieuwtje eraf is, je als mens heel snel geneigd bent, om naar het volgende te kijken.  

In mijn voorgaande blog, gaf ik aan dat we in een computergestuurde, formulierenmaatschappij leven. Het invullen van formulieren en ellenlange lijsten vormt een groot deel van de invulling van onze tijd. Maar daarnaast, zijn we ook heel veel uren bezig met het invulling geven aan dingen die er totaal niet toe doen, omdat we het niet kunnen veranderen, omdat het oeverloos erover praten, nog steeds niet geleid heeft, tot enige verandering, laat staan verbetering. Invulling geven aan jouw leven, dat van de mensen die je dierbaar zijn en wanneer mogelijk, een bijdrage leveren aan de maatschappij, is "ons" hoofddoel. Maar hoe doen we dat of hoe denken we dit te gaan doen, wanneer we ons laten leiden, door alles wat moet, wat de maatschappij van ons verwacht en waarvan wij denken, dat dit nodig is, om erbij te (willen) horen? Is dit laatste niet het voornaamste, waarom het bij veel mensen draait? Mensen die net als de buren, hun ouders, familieleden of vrienden, dezelfde mogelijkheden willen krijgen? Wanneer zij deze niet hebben, zich dit toch gewoon toekennen, of dit nu wel of niet kan, en ze zich dit kunnen veroorloven laat ik even buiten beschouwing. 

En omdat het steeds maar blijven praten over de dingen die in de maatschappij gebeuren, plaatsvinden of eigenlijk dagelijks het gevolg zijn van eerder handelen, nooit zomaar zal veranderen houd ik het ook dit keer bij de grote krantenkoppen op de voorpagina van het AD over de laatste 6 dagen. Vrijdag 11 januari 2013: Na celstraf nauwelijks kans op een baan, Reclassering bang voor terugval in criminaliteit; Zaterdag 12 januari 2013: Straatrovers azen op smartphones, Diefstal mobieltjes groeit explosief; Maandag 14 januari 2013: Onderzoek naar giftig gas in huis, Jaar lang meting in 3000 woningen; Dinsdag  15 januari 2013: Zes keer zoveel creches faillliet na bezuinigingen, Ook grote organisaties hebben betalingsachterstand; Woensdag 16 januari 2013: Namen van 'graaiende' ministers blijven geheim, Ondanks hoger inkomen dan norm 193.000 euro en als laatste: Donderdag 17 januari 2013: Thai lichten Nederlanders op, Ambassadeur Boer in Bangkok waarschuwt toeristen.

Nooit zomaar veranderen, schreef ik boven de krantenkoppen. Want wanneer we willen dat er iets verandert, zullen we zelf het heft weer in eigen handen moeten nemen. Daar start mijn verhaal, het verhaal van mijn leven, met mijn hindernissen, mijn hoogtepunten, en mijn val in 2010. Het verhaal van de moeizame weg, die ik onbewust zelf gekozen heb, om uiteindelijk "hersteld van mijn verwondingen", na de verleiding tot het eten van een frikandelletje speciaal niet te kunnen weerstaan, met een reden ben ingeslagen. De weg, die best wat hobbels heeft gekend, en waarvan ik weet, dat deze nog niet ten einde zijn. Dat juist dit plaatje, met het einddoel in zicht, mij de kracht, de energie en een levensgroot doorzettingsvermogen  biedt, wat nodig is om mijn pad te vervolgen, zul je begrijpen. Een "gezonde wereld", is mijn droom, mijn einddoel en mijn wens. Een wens waar ik zelf het initiatief in wil nemen en ook neem. 

Ook nu regels en voorwaarden, die in het leven van een mens, dus ook in mijn geval nodig zijn, om ervoor te zorgen dat alles blijft draaien. Regels en voorwaarden, het geweten, de stem in het hart, die het verschil aangeeft, tussen goed en kwaad, voor mij, maar daarnaast voor ieder ander. De stem, die (me) precies vertelt, wat mogelijk is en wat niet. Ik heb ervan geleerd en weet inmiddels dat wanneer ik hier niet naar luister, ik mezelf en daarmee ook ieder ander, tekort doe, zwaar tekort. Oorzaak en gevolg? Door weer volledige verantwoordelijkheid te nemen, heb ik dit veranderd. Wil jij dit ook weer? Durf jij ook weer je verantwoordelijkheid te nemen? Durf jij verder te kijken, dan wat je ziet in het hier en nu?

Maar hoe kunnen we de mensen of organisaties, die in vijf van de zes koppen van de kranten genoemd worden, de verantwoordelijkheid geven, wanneer ze in het dagelijks leven veroordeeld zijn of worden, terwijl niemand weet of zij net als jij en ik geleerd hebben van de dingen die zij hebben meegemaakt? Wie heeft hen op hun verantwoordelijkheden gewezen? Wie is er voor hen geweest? Verantwoordelijkheid in het dagelijks leven is best lastig, zeker wanneer er een soort toezichthoudend orgaan is, wat niet gebaat is bij vergeving, een leven zonder oordeel, of zelfs een leven zonder straf. Want zou een leven zonder straf ook een leven zonder geld zijn? Een leven zonder boetes en leven zonder dwangsommen? Wat als het één, hier ook het gevolg van het ander is? Wat als we dit nu omdraaien, een bewijs van goed gedrag levert iets op? Is dit te realiseren?

De afgelopen dagen, heb ik via de diverse nieuwsuitzendingen en programma's vernomen, dat mensen die op zoek gaan naar een nieuwe baan, gevraagd wordt naar een bewijs van onbesproken gedrag. Dit lijkt me een mogelijkheid, om mensen aan te moedigen om goed te doen. Goed, in denken, doen en handelen. Wanneer we dit doorvoeren naar de bedrijven en andere instanties, komt de gezonde wereld, stapje voor stapje, zonder al te veel moeite, steeds dichter bij. Bij jezelf willen starten, is dan wel het meest belangrijke. Want wie anders dan jijzelf kan er beoordelen of je iets goed of fout doet? En aan wie zou jij je moeten verantwoorden wanneer je iets doet wat niet in de haak is, wat het daglicht niet kan verdragen? Ja, jij bent de enige die dit kan en de enige die hierover ook echt een uitspraak kan doen! Ook eigen verantwoordelijkheid?

Durf (jij) verantwoordelijkheid te nemen?  Want samen verantwoordelijkheid nemen, levert ook een bijdrage aan de maatschappij. Lever jij meteen ook een bijdrage aan de samenleving. Een gezonde samenleving. Iets wat mogelijk is, wanneer we het allemaal doen. Samen Leven, samen doen, door het delen van verantwoordelijkheid, door het delen van Kennis, Middelen en Mogelijkheden. Ik ben er klaar voor! En stel me vanaf vandaag beschikbaar om mijn kennis te delen, met iedereen die daar behoefte aan heeft. Reageer dan via dit blog, door jouw verhaal te vertellen afsluitend met je naam. Lukt het je niet, dan volstaat een mailtje, zodat ik je reactie eerst per mail ontvang en na het te hebben gelezen alsnog kan plaatsen.

Waarom door blijven gaan wanneer het systeem faalt?

Het jaar 2013, het jaar waarin bruggen worden geslagen!

Pauw en Witteman dinsdagavond, de speech van Sharon Gesthuizen, kamerlid van de Socialistische Partij. Recht uit haar hart, de reden waarom zij in de Politiek is gegaan en met name de boodschap die ze meegeeft door haar speech. 

http://pauwenwitteman.vara.nl/Gast-detail.1575.0.html?tx_ttnews%5Btt_news%5D=28600&cHash=032b8dd3ef9c8cddf8c492776db266b6

Deze speech, of eigenlijk veel meer items die in de uitzending van Pauw en Witteman besproken werden, samen met dingen waar ik in mijn persoonlijk leven tegenaan loop, maar ook vele anderen in het dagelijks leven tegenaan lopen, hebben me ertoe gezet juist vandaag dit blog te schrijven en niet te wachten tot komende vrijdag. Het gevoel van verbazing na het zien en horen van zoveel tegenstrijdigheden heeft nu plaatsgemaakt voor een gevoel van algehele moeheid. Moe vanwege het feit dat er zoveel bureaucratie is, waardoor het bijna niet meer mogelijk is om als mens een gewoon leven te leiden.  

We leven in een computergestuurde formulierenmaatschappij, waardoor het er steeds meer op lijkt, dat we een groot deel van de tijd, bezig zijn, met het invullen van ellenlange lijsten zonder dat we werkelijk bezig zijn met waar het om draait. Leven, een bijdrage leveren aan de maatschappij en (z)ingeving. Want het laatste is nu van groot belang. Zowel zingeving als leven vanuit ingeving, ons hart en ons gevoel. Positief leven wel te verstaan. Wanneer we dit weer willen bereiken, zal er toch heel wat van het "eerstgenoemde" moeten worden geschrapt.

Juist daarom houd ik het bij de grote krantenkoppen op de voorpagina van het AD over de laatste 4 dagen. Zaterdag 5 januari 2013: 'TBS'er moet strenger beveiligd worden, ontsnapte man probeert juwelier te beroven; maandag 7 januari 2013: Zwarte lijst voor foute arts, Europa wil snel maatregelen invoeren door zaak-Jansen Steur; dinsdag  8 januari 2013: 'Minder zorg voor lagere inkomens', SP-leider Roemer woendend om advies CPB en als laatste woensdag 9 januari 2013: Fyra rijdt niet of is te laat, Onderzoek: Rampzalige start van hogesnelheidslijn.

We hebben in Nederland, de hulpdiensten, de 3 bekendste zijn wel politie, brandweer en ambulance! Voor iedere aandoening een eigen organisatie, stichting of instantie en zelfs op het vlak van de spoorwegen is er een heus eigen hulpdienstapparaat, inclusief  een eigen politie eenheid. Daarnaast heeft bijna ieder bedrijf, zijn of haar eigen regels, al dan niet omschreven in een overeenkomst die iedere werknemer getekend heeft op het moment waarop hij of zij een dienstverband aanging. Een overeenkomst waar door allerlei omstandigheden nu steeds meer van afgeweken wordt, door het versoepelen van de regels en aan de andere kant het steeds meer vastleggen in regels, of voorwaarden waaraan voldaan moet worden om iets te kunnen,willen of mogen doen. Daarnaast om het geld wat verdiend wordt of tegenover het werk staat, te kunnen vergoelijken. Zelfs wanneer iets totaal in strijd is met wat ethisch verantwoord is. 

Regels en voorwaarden, die kennelijk nodig zijn om ervoor te zorgen dat alles blijft draaien. Regels en voorwaarden, die dusdanig vaak overtreden worden dat het hele apparaat wat nodig is om deze te controleren vaak nog vele malen meer kost, dan wanneer we iedereen weer een eigen mate van verantwoordelijkheid zouden geven. Mate van verantwoordelijkheid, zou dat de oplossing zijn voor de steeds maar toenemende druk op de economie? De steeds maar hoger oplopende kosten in de zorg of eigenlijk in de totale maatschappij? Voor het gemak hebben we deze kosten afgeschoven op een bepaalde doelgroep, op bepaalde mensen, op een type mens. En terwijl "we" dit doen, hoopt de ellende steeds maar meer op. Daarnaast zijn er ook steeds meer mensen of instanties die "ongemerkt" profiteren van deze disbalans. Waardoor er onnodig veel geld uitgegeven wordt aan iets wat voorheen in Nederland als verzorgingsstaat vanzelfsprekend was, doordat iedereen zelf een eigen mate van verantwoordelijkheid droeg.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Verzorgingsstaat: "Een verzorgingsstaat is een sociaal systeem waarin de staat primaire verantwoordelijkheid draagt voor het welzijn van zijn burgers, zoals in kwesties van gezondheidszorg, onderwijs, werkgelegenheid en sociale zekerheid. Ook wordt de term verzorgingsstaat gebruikt voor een land waarin een dergelijk systeem werkt. In een verzorgingsstaat zijn veel zaken geheel of gedeeltelijk door de overheid gereguleerd. Het tegengestelde is een nachtwakersstaat, waarin de overheid zich zo weinig mogelijk met burgers bemoeit".

Wanneer je goed kijkt naar de omschrijving van de verzorgingsstaat, wat Nederland al sinds lange tijd niet meer is, dan zou je denken dat we op dit moment meer in de nachtwakersstaat beland zijn. Er zijn mensen die hier een nog stelliger uitspraak over doen, wat ik niet zomaar ondersteun. Echter, na alles wat er de afgelopen dagen in de media gezegd en geschreven is, wel mijn bedenkingen bij heb. Want zouden de conclusies die de auteur van het artikel op de site NUJIJ.nl van 1 juli 2012 toch iets meer dan een voorzichtig voorspellende visie of vooruitziende blik hebben weergegeven?

http://www.nujij.nl/politiek/nederland-van-verzorgingsstaat-naar-neo-liberale.17755356.lynkx  "Een recent voorbeeld van het beleid van de alsmaar ondemocratisch doorstomende neo-liberale strafstaat zien we bij de gang van zaken rond de Wet Werken Naar Vermogen (WWNV). Deze wet was bijna door de Tweede Kamer aangenomen, met steun van de PVV, maar twee dagen voor de definitieve stemming trok Geert Wilders de stekker uit het kabinet. Vervolgens werd de wet controversieel verklaard, waardoor hij niet per 1 januari 2013 zal worden ingevoerd.

Onlangs kondigde hij in een verzamelbrief aan de gemeenten aan dat elementen uit de WWNV toch worden ingevoerd. Er worden nog meer databanken gekoppeld en nog meer sociale rechercheurs en andere politie-agenten ingezet, zogenaamd om de fraude te bestrijden, maar in werkelijkheid om de allesomvattende controle op mensen op de onderste treden van de maatschappelijke statusladder op te voeren en hun stigmatisering verder vorm te geven. Zodat ze als bliksemafleider kunnen fungeren voor de frustraties van de middenklasse, die ook sterk door de bezuinigingen worden getroffen.

Een andere maatregel in de verzamelbrief betreft het opnieuw verscherpen van het sanctiebeleid, in het geval dat uitkeringsgerechtigden naar het oordeel van de betrokken instanties onvoldoende zouden meewerken aan reïntegratie. Tot nu toe moet bij het opleggen van een sanctie rekening worden gehouden met de persoonlijke omstandigheden van de uitkeringsgerechtigde. In de toekomst kan de uitkering zonder aanzien des persoons makkelijker worden opgeschort of stopgezet."

Zou dit ook echt nodig zijn of kunnen we beter weer eens kijken wat we kunnen doen om deze regels en voorwaarden weer te laten voor wat ze zijn? Wat is jouw gevoel hierover en heb je hier wel een gevoel of een mening over? Dat er iets moet veranderen is duidelijk, door een bepaalde doelgroep hiervan de dupe te maken is onethisch of zelfs gewetenloos. Weer kijken wat iedereen zelf kan, eigen verantwoordelijkheid, zonder bureaucratie en allerlei regeltjes, controleurs en of een landelijke politiemacht, zou wanneer je het vanaf gepaste afstand bekijkt, vele malen beter zijn.

De oplossingen zijn voor handen, kosten vele malen minder dan alle op hoog niveau uitgedachte trucs en regelingen en zijn ook eerder haalbaar. Mits de mensen die het voor het zeggen hebben nu besluiten op te staan, hun gevoel te laten spreken, waardoor hun trouwste orgaan "het geweten" weer gaat spreken. Openheid en eerlijk zijn is noodzaak! Spionnen zijn alleen nodig wanneer er sprake is van onrechtmatig handelen. Daarmee is alles gezegd. Wie de schoen past trekke hem aan zou ik zo zeggen.

Durf (jij) te helpen? Reageren is de uitdaging, die je wellicht aan wil gaan wanneer je bereid bent om een bijdrage te leveren aan de samenleving. SAMEN LEVEN. Iets wat alleen maar mogelijk is wanneer we het SAMEN DOEN, door het delen van Kennis, Middelen en Mogelijkheden. Ik ben er klaar voor! En stel me vanaf vandaag beschikbaar om mijn kennis te delen met iedereen die daar behoefte aan heeft. Een mailtje volstaat.

Een nieuw jaar, een nieuw begin?

Waarom het NU tijd is om te handelen?

Ook nu moet ik eerst beginnen met het weergeven van de informatie die de koppen van de kranten van woensdag tot en met vandaag, vrijdag 4 januari ons bieden. Wederom kan ik een bizar gevoel van verbazing niet onderdrukken, zoveel tegenstrijdigheden!

Hierbij de koppen  van de  woensdageditie 2 januari van AD de Dordtenaar, en ik heb ze wederom op een  een rijtje gezet, startend van links naar rechts en van boven naar onder: "Frisse start 2013, Tienduizenden enthousiastelingen deden gisteren overal in Nederland mee aan de traditionele nieuwjaarsduik; Mighty Mike, dartsensatie legt het in de finale af tegen Phil Taylor, >>P5 & AD Sportwereld; Carlo & Irene, Hun vriendschap is grote kracht achter succes Life 4 You >> P26; Kamp hoopvol over de Nederlandse Economie 'Vertrouwen in de toekomst is gerechtvaardigd'; Dode bij bizar ongeval Raard; Keukens half geld, Nieuwjaarsactie; Politie Moordrecht vlucht woning in; Onderaan nog even een overzicht met de temperatuur van die dag 8 graden, Luchtdruk stijgt; Buitenland 14; Uw mening 23; Puzzel P25; Show & Cultuur Pagina 26;  TV  29 t/m 31".

De koppen van de donderdageditie 3 januari van AD de Dordtenaar op een  rijtje, startend van links naar rechts en van boven naar onder: "Sprookjeshuwelijk voorbij P6, Rafael over de klap die hij Sylvie gaf: 'Dit had nooit mogen gebeuren. Ik ben een idioot, het spijt me zeer'; Agenten nog vaak brokkenmakers, Vorig jaar betrokken bij 9538 incidenten op de weg; Inbraak bij de winnaar van de AD-oliebollentest; Passagiers weiland in na brand in treinstel; Vuurwerk op  beurzen; Opgeruimd staat netjes, reclame commercial van Berry Blaster; Onderaan opnieuw een overzicht met de temperatuur van donderdag, 11 graden, Weinig winterweer; Buitenland 12; Economie 17; Uw mening 19; Puzzel 21; Show & Cultuur 22; en TV 29 t/m 31".

De koppen van de vrijdageditie 4 januari van AD de Dordtenaar op een  een rijtje, startend van links naar rechts en van boven naar onder: "Lekker bakkie langs de weg? Vergeet het maar! Koffie smaakt muf en smakeloos; Nationale Politie van start; Wethouders bij bosjes ontslagen, Vorig jaar 105 weggestuurd na conflict; Griep slaat toe; Man rijdt collega dood na borrel; Reclame "De mooiste cruises boekt u bij Cruisewinkel.nl"; Reclame "Grijp je kans (x4,5), in de wolkenweken, van Arke Fly"; Onderaan opnieuw een overzicht met de temperatuur van vrijdag 10 graden, Veel wolken; Buitenland 14; Economie 17; Uw mening 20; Puzzel 22; Show & Cultuur 24; TV 29 t/m31".

Wat is jouw mening hierover? En zou jij de moeite nemen om deze items allemaal te lezen, of neemt jouw agenda, Facebook of één van de andere Social Media Sites, de spelletjes die je speelt en alles wat er nog meer te doen is, je helemaal in beslag? Ik heb de kranten allemaal bekeken en zal heel eerlijk zijn, ik heb elke krant globaal gelezen en daarom zal ik niet inhoudelijk op elk artikel in gaan en houd ik het puur en alleen bij het gevoel en de gedachtes die naar boven komen wanneer ik de krantenkoppen zie. Daarnaast kan ik zeggen dat het enige wat ook werkelijk letterlijk genomen overeenkomt is de aanduiding van de TV programma's en dan met name de pagina's waarop je deze informatie kunt vinden.

Verder geeft het inzicht in tradities, biedt het hoopvolle informatie, toont het spel en competitie, vriendschap en het beëindigen daarvan, pijn en verdriet, onbegrip, zet het aan tot angst, en maakt het mensen lekker met vakantie, koopjes en noem, nog maar eens een aantal omschrijvingen op. En dit allemaal in crisistijd, een tijd waarin er heel veel zorgen zijn over wat de toekomst brengt. Zorgen die bij heel veel mensen niet te maken hebben met het beëindigen van een relatie of het verliezen van een baan, maar ook zorgen over de gezondheid van henzelf, kinderen en familieleden die wellicht niet al te veel meer nodig hebben om het hoofd erbij neer te leggen. Wat zou het toch mooi zijn wanneer er kranten zijn die het nieuws zo brengen, dat alle negatieve emoties niet meer gevoed worden. Wie zou deze krant willen lezen? Zou er ooit een krant bestaan, waarin deze informatie te vinden is?

En juist daarom kom ik nogmaals terug op de kersttoespraak van Koningin Beatrix. Wij zijn ook verantwoordelijk voor elkaars toekomst, toegerust voor het goede met een geweten dat kan leren voorvoelen wat recht is en wat slecht. De aarde, zo zegt een Psalm, heeft God aan de mensen gegeven; en de mensen gaf Hij aan elkaar. De opdracht is anderen te aanvaarden als naasten die zijn zoals wij, mensen met bestaansrecht. In medemenselijkheid ligt de kern van samen-leven. Geloof, hoop en liefde zijn het richtsnoer voor een wereld gegrond op vertrouwen."

De reactie daarop is en blijft: Mooi, en zeker waar, met name het verantwoordelijk zijn voor elkaars toekomst en luisteren naar ons geweten. Het geweten, (the conscience in het Engels), gevoel voor wat goed en kwaad is, (conscience, set of ethics in het Engels) wat in ieders hart aanwezig is, de 10 geboden geschreven met het bloed van Jezus Christus, die geboren is met kerst, geleden heeft door onrecht, hebzucht en respectloosheid voor het goede wat hij volledig onbaatzuchtig met de wereld wilde delen, vervolgens uit liefde voor onze zonden gestorven is. Wat zijn wij Hem en Zijn Vader daardoor verschuldigd? Wanneer wordt het tijd om te gaan leven naar de "waarden" die wij uit liefde voor de mensheid hebben meegekregen? Nu!

"Geloof is vertrouwen dat ons leven een zin heeft die uitstijgt boven het alledaagse. Hoop is overtuiging dat de uitkomst goed zal zijn ook al is die niet zichtbaar. Liefde is kracht die ons verbindt met elkaar, die geeft en vergeeft en die haat kan overwinnen." Duidelijk en waar ik in het voorgaande bericht op dit blog nog niet zichtbaar schreef, zeg ik nu dat deze alleen zichtbaar zal worden wanneer we de liefde laten spreken. We weer vanuit ons hart gaan leven, voor onszelf, voor eigen behoud en daarnaast voor het algemeen belang omdat we echt weer iets voor elkaar willen doen en het ook met elkaar moeten doen.

Waar Koningin Beatrix sprak over Kerst en het feest voor mensen van goede wil, die toegezongen werden met het lied: 'Vrede op aarde', en het feit dat deze woorden hun waarde door de eeuwen heen behouden hebben, wil ik heel graag, vanuit het diepst van mijn hart dat het woord Vrede, een dubbele en daarmee ook extra betekenis krijgt. Vrede, in het kader van waardering, respect en vertrouwen, voor en naar alle mensen toe, maar zeker ook voor iedere persoon naar zichzelf toe. Vrede in de zin van tevreden zijn, waar wederom waardering, respect en vertrouwen nog eens extra genoemd worden. Vrede, waarbij het wederzijds respect het meest belangrijk is. Want hoe kunnen mensen in vrede leven en tevreden zijn wanneer ze alleen maar met zichzelf bezig zijn, de ogen sluiten voor de situatie waarin hun naasten verkeren, maar ook hun ogen sluiten voor de gevolgen die zij mede door hun handelen of het nalaten om te handelen, juist in de hand werken. En wat wellicht nog vele malen erger is, in stand houden.

Het in stand houden van ziektes, armoede, haat, verdriet en noem nog maar eens een aantal andere gevolgen op, die nooit zullen veranderen wanneer we de verantwoordelijkheid afschuiven, de schuld bij de ander neerleggen en ervoor kiezen om slachtoffer te blijven. Door de oplossing van alle leed, dat wat ons overkomt, dat waar we mee geconfronteerd worden, buiten onszelf of in de handen van derden neer te leggen. 

De laatste Alinea's van het gedicht Onmacht zijn zo belangrijk. Iedereen kan, of beter gezegd, wij kunnen het verschil maken. Het verschil wat Jezus ooit gemaakt heeft toen hij zijn leven gaf voor onze zonden. Jijzelf in het klein, wij samen in het groot. Wij als mensenkinderen die gaan voor een gezonde wereld, een samenleving, waarin waardering, respect en vertrouwen centraal staan, daarbij echter vergeten zijn waarom het werkelijk draait. Er zijn voor jezelf en je naaste. De mensen waarvan je houdt, waarom je geeft EN de mensen waar je niets mee hebt, de mensen die in jouw ogen anders zijn, omdat ze er andere leefregels, andere gebruiken of soms zelfs alleen maar een andere kledingkeuze op nahouden. Mensen uit een ander milieu, met een andere culturele, religieuze of sociale achtergrond. Mensen waar je zoveel van kunt leren wanneer je er maar weer voor open wilt staan. Mensen die iets te vertellen hebben, wanneer jij bereid bent om er naar te luisteren, interesse hebt.

Uit het gedicht "Onmacht"

De wereld verhard en verstard,

we zien alleen nog wat we willen zien en horen.

Een mens is meer dan dat,

we worden toch echt allemaal,

uit liefde geboren.

Ontstaan uit een relatie tussen twee mensen,

een man en een vrouw,

die voor een groot deel, de meeste tijd,

onvoorwaardelijk om elkaar geven.

Jij als kind daaruit geboren,

zodat je hen vanuit je hart kunt adviseren,

of wanneer nodig zelfs meer dan dat,

herprogrammeren,

dit is het werkelijke doel van jouw bestaan,

de zin van het leven.

Wij zijn die kinderen, wij zijn de mensen die het verschil kunnen maken. En weet je hoe? Door ons geweten (our consience in het Engels), ons bewustzijn, het weten dat je bestaat (our awarness, consiousness) weer volledig te gaan benutten. Wanneer we alles wat ervoor zorgt dat we niet meer bij ons volle bewustzijn zijn, loslaten, kunnen we allemaal weer onszelf en heel zijn.

Bewustzijn (mind (ww), awareness (the~), reason (ww), notion (the~), consiousness (the~), idea (the~), realization (the~)). Hoe simpel kan het zijn? Wil jij net als ik kijken of het mogelijk is om de wereld weer een plaats voor ieder bewust mens te laten zijn?  Mensen die wat te vertellen hebben? Mensen die een bijdrage leveren aan het welzijn van zichzelf, hun naaste en iedereen die en alle wat leeft, gewoon door bewust te zijn, omdat ze bereid zijn waar te nemen, redelijk te zijn, er notie van te nemen, door bewust te leven, het idee uit te dragen door ernaar te handelen en het ook werkelijk te realiseren. Reageer dan alsjeblieft. Het is NU nodig!

En ook nu word ik via de radio weer geholpen. Een persoon die een simpel plaatje aanvraagt van een artiest die ons allen wil laten weten dat het mogelijk is: "Love will save the day" van Whitney Houston. Ja Lieve mensen, alles is liefde! Laten we onze ogen weer openen, onze zintuigen weer gebruiken waardoor ieder mensenhart weer gaat spreken!

Durf (jij) te helpen? Samen kunnen we meer dan alleen!