De realiteit! Voor wie (of iedereen die) het weten wil.

Het is vandaag 22 maart 2014, de 81ste dag van het jaar en ook mijn 81ste blog. En de dag waarop in 1992 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een resolutie aangenomen werd om vanaf 1993 ieder jaar 22 maart tot Wereld Waterdag uit te roepen. 

Maar wat houdt dit nu eigenlijk in Wereldwaterdag? Wereldwaterdag is een dag die in het teken staat van water op 22 maart. De volledige tekst is na te lezen op de Wikipedia pagina onder de volgende link: http://nl.wikipedia.org/wiki/Wereldwaterdag "De lidstaten worden opgeroepen op die dag de mondiale waterproblematiek bij een breed publiek kenbaar te maken, dit middels het organiseren van evenementen en het verspreiden van informatie over water. In Nederland is dit initiatief opgepakt door vele partijen die jaarlijks rondom 22 maart aan water gerelateerde evenementen organiseren. Zij zetten zich veelal in een evenement te organiseren waarbij samenwerken, kennisoverdracht en innovatieve ontwikkelingshulp centraal staan." 

Dit klinkt als een bijzonder mooi initiatief. Zeker omdat er ieder jaar een nieuw thema aan vast zit, wederom te vinden op de bovengenoemde Wikipedia pagina, maar hieronder ook nog even een opsomming: 

·          in 1994 was het thema: caring for our water resources is everyone's business

·         in 1995 was het thema: Women and water

·         in 1996 was het thema: water for thirsty cities

·         in 1997 was het thema: Het water van de wereld, is er genoeg?

·         in 1998 was het thema: Grondwater, de onzichtbare bron

·         in 1999 was het thema: Everyone lives downstream

·         in 2000 was het thema: Water in de 21ste eeuw

·         in 2001 was het thema: Water voor de gezondheid

·         in 2002 was het thema: Water voor ontwikkeling

·         in 2003 was het thema: Water voor de toekomst

·         in 2004 was het thema: Water en rampen

·         in 2005 was het decennium voor Actie voor Water/Water voor Leven-Decade begonnen (2005-2015: 'Decade for Action for Water' of ook 'Water for Life Decade')

·         in 2006 was het thema 'Water and Culture' en werd Wereldwaterdag internationaal gevierd in Stockholm (Zweden)

·         in 2007 was het thema 'Coping with Water Scarcity' (met ondersteuning van de FAO, de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties) en werd Wereldwaterdag internationaal gevierd in Rome (Italië); daarbij was ook prins Willem-Alexander, betrokken bij water en waterbeheer (o.a. diverse (internationale) adviesfuncties op gebied van water en waterbeheer)

·         in 2008 was het thema: Sanitation

·         in 2009 was het thema: Gedeeld water, gedeelde kansen

·         in 2010 was het thema: communicating water quality challenges and opportunities

·         in 2011 was het thema: Water for Cities: Responding to the Urban Challenge

·         in 2012 was het thema: 'Water and Food Security' (water en voedselzekerheid)

·         in 2013 is het thema 'Water Cooperation' (watersamenwerking) en zal het mondiale evenement in Nederland plaatsvinden

Maar ook een doelstelling. "Het doel van de Wereldwaterdag campagne is het bevorderen van het voorbereid zijn op rampen en het delen van kennis op regionaal niveau en het vergroten van het publiek bewustzijn over de diverse elementen van rampen die met water te maken hebben. Het is eveneens de bedoeling wereldwijd politieke en gemeenschapsacties ter voorkoming en vermindering van water gerelateerde rampen te inspireren, opdat leven en bezittingen gered zouden kunnen worden. Daarnaast moeten de acties die vanuit Wereldwaterdag georganiseerd worden bijdragen aan de Millennium Ontwikkelingsdoelstelling met betrekking tot het verminderen van armoede en het bouwen aan duurzame ontwikkeling." Dit laatste is wel een heel mooi en bijzonder initiatief, wat ieder weldenkend mens zal ondersteunen.

Dat brengt me toch weer even op de realiteit en de vraag waarom nu juist vandaag de dag na de Internationale dag tegen racisme en discriminatie? Omdat het de dag is waarop het licht in ieders hart mag schijnen. Want 21 maart staat vast als de dag die evenveel dag als nachturen kent. De dag waarop het aantal daglichturen, afgewisseld met de nacht inclusief schemertijd niet of nauwelijks verschilt. Of dit de reden is waarom nu juist op 21 maart de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie gehouden wordt, durf ik niet te zeggen. Dat deze dag door de Verenigde Naties ingesteld is naar aanleiding van het bloedbad in Sharpeville in Zuid-Afrika op 21 maart 1960, waarbij de politie het vuur opende op een groep mensen die demonstreerde tegen de apartheid is dat zeker wel. 

Hoewel de apartheid inmiddels is afgeschaft, zijn racisme en discriminatie nog steeds aan de orde van de dag. En niet alleen in Zuid-Afrika. Juist daarom staan tal van landen over de hele wereld op deze dag stil bij het onrecht dat individuen en groepen elkaar aandoen. Nederland is daarbij geen uitzondering en doet daarom ook mee aan deze actiedag. 

De dag werd in 1966 door de Verenigde Naties uitgeroepen als dag tegen het racisme. De precieze aanleiding is toen er op 21 maart 1960 in Zuid-Afrika demonstraties waren tegen de zogenaamde pasjeswetten. Doordat er vanaf dat moment identiteitskaarten verplicht gesteld werden voor mensen met een getinte huidskleur. De demonstraties hadden tientallen doden tot gevolg. Tal van landen maken zich vanaf die bewuste dag sterk en staan stil bij het belang van de strijd tegen racisme en elke vorm van discriminatie. Het doet me oprecht pijn dat het nog steeds nodig is. Wanneer we allemaal weer vanuit vertrouwen en vanuit ons hart gaan leven kan het veranderen. Zie ook dit filmpje http://y94.com/blogs/the-morning-playhouse-blog/956/guy-brings-his-white-girlfriend-to-harlem-barbershop-this-happens/

Nederland, het land wat de afgelopen dagen, na de verkiezingen meerdere malen in het nieuws is geweest. Nederland, het land wat al vele malen heeft aangetoond dat het in haar bescheidenheid ook groot kan zijn. Nederland, het land wat straks opnieuw de grote wereldleiders zal ontvangen, om te praten over de nucleaire veiligheid. https://www.nss2014.com/nl Nederland, het land wat ondanks de bezuinigingen op cruciaal en specifiek vlak voor velen in onze samenleving, er alles aan doet om het de Internationale top zo goed mogelijk naar de zin te maken. Omdat dit, zoals wordt gezegd, de nodige werkgelegenheid oplevert en daardoor een positieve bijdrage levert aan de economie. 

Nederland, het land waar het Internationaal Gerechtshof is gevestigd en waar oorlogsmisdadigers en mensen die de mensenrechten schenden berecht worden. Nederland, het land waar ook het vredepaleis gevestigd is. Nederland, het land van de vrijheid en tegenstrijdigheden. Nederland, het land wat warme banden heeft met vele mensen, waaronder vele grootheden, zoals de vorig jaar overleden Nelson Mandela. En voor ik verder ga over Nelson Mandela, wil ik ook nogmaals de eerste twee alinea's gebruiken, welke ik heb mogen schrijven toen ik hoorde dat mijn schoonmoeder, de vrouw van mijn schoonvader was overleden, zij was voor mij ook echt een moeder. Deze alinea's gelden in het bijzonder voor haar, maar daarnaast voor vele mensen die overlijden.

"Soms geeft de hemel een teken, dat er tranen mogen zijn.
Soms geeft de hemel een teken, dat het nodig is, om je hart te luchten.
Soms geeft de hemel een teken, dat er wat extra liefde nodig is.
Soms geeft de hemel een teken, dat we, hoe graag we dit ook willen, er niet voor kunnen vluchten.

En wanneer je dan omkijkt, naar het leven van de persoon die op vleugelen is weggedragen.
Weet je zeker, dat de hemel er net als de aarde speciaal voor ons is.
Voor ieder mens, die vertrouwen heeft, waarbij het leven in het teken van de ander stond en staat.
Geduldig, met een bijzonder grote hoeveelheid verantwoordelijkheid.
Er altijd zijn, voor iedereen die een beetje hulp of steun kon gebruiken.
Liefdevol bovendien, zonder vragen."  

Nelson Mandela, overleed op 5 december. De dag die voor veel landen waaronder Nederland, België en de voormalige Nederlandse koloniën in het teken staat van de Sinterklaasviering. Sinterklaas, ook wel omschreven als de "goedheiligman". Sinterklaas, de persoon die op zijn verjaardag of eigenlijk de dag voorafgaand daaraan, of zoals de Wikipedia site zegt, vanaf enig moment gestart is met het willen verblijden van de minderbedeelden, voornamelijk kinderen, met een cadeau. Sinterklaas een legende die volgens velen nooit bestaan heeft en in het leven geroepen is om de economie te stimuleren. 

Sinterklaas of Sint Nicolaas, de naam van de man die ervoor gezorgd heeft, dat minderbedeelde mensen en met name kinderen weer even in het zonnetje werden gezet. Wie of welke mensen dit bedacht of verzonnen hebben, daarover bestaan behoorlijk wat verschillende verhalen. Dat Sinterklaas, die ook wel bekend staat als de Bisschop van Myra, goed wilde doen, weet iedereen. 

Goed, minder goed of niet goed, dit doet niets af aan het feit dat er mensen mee geholpen werden. En welk geloof of welke beredenering daarachter zit, daarover valt nog te discussiëren en voor sommige mensen totaal niet. Dit geldt eveneens voor het feit dat er andere gedachten zouden zitten aan het feest waar behoorlijk wat geld in omgaat. Geld, want hoewel de ouders vaak zelf de cadeaus kopen en dit al sinds jaar en dag zo is, wordt het feest ter ere van deze man vanaf de 15e eeuw al gevierd. Een traditie of toch iets wat leidt tot onverdraagzaamheid en discussies over de wijze waarop dit al jaren gedaan wordt? Respect en wederzijds vertrouwen zullen ongetwijfeld het antwoord zijn op deze vraag. Vertrouwen, iets wat Nelson Mandela had, in zijn lange leven op aarde. Daarom wil ik nogmaals terugkomen op het leven en overlijden van Nelson Mandela.

Want Nelson Mandela heeft in zijn leven voor veel mensen iets betekend, mede daardoor is er op zeer grootse wijze afscheid van hem genomen. Meerdere malen is hij geëerd, in diverse landen zijn er condoleanceregisters geopend. Het publiekelijk afscheid in het stadion in Zuid-Afrika is wel één van de meest gedenkwaardige. Omdat naast de familie en vrienden van Nelson Mandela, behoorlijk wat wereldleiders aanwezig zijn, die gebroederlijk naast elkaar zitten, daarbij haast eensgezind hun bewondering voor Nelson Mandela uitspreken. Met recht een bijzondere dag. Een dag waarop de nodige mooie woorden worden gesproken en de dag waarop de nodige statements worden gemaakt. Kortom een dag vol contrasten. Contrasten op divers gebied, contrasten omdat kosten nog moeite gespaard worden om dat te doen, wat ervoor zorgt dat de uitzending van het afscheid voor iedereen te zien en te begrijpen is. Maar ook contrasterend, omdat het weer iets is wat nog niet volledig geregisseerd kan worden, hoe graag we dit ook zouden willen. 

En daarom is dit afscheid op een dag waarop bij ons de zon hoog aan de hemel staat en in Zuid- Afrika de regen met bakken uit de lucht komt vallen meteen een teken dat er nog werk aan de winkel is. Want het leven van Nelson Mandela stond vooral in het teken van verenigen, daarbij het in vrede en vrijheid leven, zodat ieder mens, die hij als zijn gelijke zag, ook zijn of haar leven ten volle zou kunnen en mogen leven. Door te strijden voor vrede, rechtvaardigheid en eenheid, op vele vlakken. Want ieder mens verdient het om gelijke kansen te krijgen en dat te doen wat hem of haar gelukkig maakt. 

Nelson Mandela, de man die niet meer wilde zijn dan de ander, terwijl zoveel mensen naar hem opkeken. Niet vereerd wilde worden, geen heilige wilde zijn, omdat hij ook een mens was in alle facetten. Een bijzonder mens, een persoon waar niemand omheen kon. Een mens die een groot deel van zijn leven, 27 jaar in gevangenschap leefde. Een mens die geen haat voelde voor wie of wat maar ook. De kracht vond voor vergiffenis en daar door het verzoenen van mensen nog eens extra in beloond werd, want 95 jaar is een leeftijd die heel veel mensen niet zomaar bereiken. 

Dat Nelson Mandela met recht een bijzonder mens genoemd mag worden is niet voor niets. Zoals hij vaak vertelde, dat hij niet wilde haten, omdat haat ertoe leidt dat mensen inwendig worden verteerd. Zijn leven in gevangenschap, zou dan zinloos zijn geweest, omdat het dan werkelijk geleid zou hebben tot zijn einde. Daar had hij zijn gevangenschap niet voor overleefd. Hij wilde mensen samenbrengen, door verzoening, ongeacht hun achtergrond, religieuze of sociaal maatschappelijk status. Zodat werkelijk ieder mens in vrijheid zou kunnen en mogen leven, zonder haat en nog belangrijker zonder onderdrukt te worden. 

Zijn wens of toch iets wat voorbestemd is, omdat God het beste met de mensen voorhad, iedereen in vrijheid mocht leven toen hij hen in de Hof van Eden liet wonen? Hoe dan ook, Nelson Mandela heeft er zijn leven aan gewijd, heeft dat gedaan wat mogelijk was, voor een mens om te bereiken. Het loslaten en zich overgeven aan, dat wat niet door hem gedaan kon worden was lastig, evenals het loslaten van zijn dierbaren. Nu er een einde is gekomen aan zijn aardse bestaan, wens ik hem een goede reis, de rust die hij verdiend heeft, de kracht om los te laten. Wat wellicht nog belangrijker is, is dat hij in vertrouwen is heengegaan. Vanuit de wetenschap dat God een bijzondere plaats voor hem vrijgemaakt heeft in de hemel. Zodat hij op die wijze zijn mooie gedachtegoed voort kan zetten. 

Nelson Mandela deed wat hem ingegeven werd, vanuit zijn hart, door het delen van zijn liefde en wijsheid met de hele wereld. Door de kracht die hij toonde, een waar voorbeeld voor velen. Een voorbeeld voor iedereen die dit zo wil zien, waarbij zijn uitspraak, "dat niets onmogelijk is totdat het gedaan is", wel één van de meest memorabele is. Ik kies daarvoor en vertrouw erop dat ieder mens die ook vanuit zijn (of haar) hart leeft, eigen verantwoordelijkheid wil en durft te nemen, dit met mij doet. Omdat we allemaal een vrije wil hebben, we verantwoordelijk zijn voor alles wat we doen en laten, omdat we de beheerder zijn van onze eigen ziel. 

Nelson Mandela een mens, door velen gezien als een Icoon, iemand die men niet snel meer zal vergeten. Een mens die in aanzien op gelijke hoogte staat als Martin Luther King. Het bewonderen waard, want gezien zijn hoge leeftijd en alles wat hij heeft moeten doorstaan in zijn leven, is hij ook werkelijk een Icoon, voor velen een voorbeeld. En hoewel iedereen uniek is ben ik ervan overtuigd dat iedereen de kracht heeft om vanuit zijn hart te leven. Omdat we dankzij Jezus, allemaal de 10 geboden in ons hart hebben staan. We dankzij Zijn Onvoorwaardelijke Liefde voor Zijn Vader en alles wat en iedereen die leeft Zijn Leven gegeven heeft.

En ik blijf deze laatste alinea's voorlopig nog een aantal keer herhalen:

"Wanneer we weer vanuit ons hart en vertrouwen gaan leven, is het onmogelijke ineens weer mogelijk. Kunnen we meer dan wie of wat maar ook, omdat het ons gegeven is. Een eigen wil, met daarbij de 10 geboden, die bij ieder van ons in het hart geschreven staan. Leven volgens de regels van de natuur, met dat wat God ons gegeven heeft en waar iedereen gebruik van kan en mag maken, omdat het goed was en nog steeds goed is. We weten alles, de kennis zit in ons allen, mits we ons open stellen voor dat wat goed voor iedereen die en alles wat leeft is. Wanneer we dit beseffen, kunnen we verder, zal de waarheid niet langer iets zijn waar naar gezocht moet worden. Zal de wetenschap, het weten zijn. 

Het opzetten van de Stichting Durf te helpen ~ Dare to help, is nu werkelijk nodig. Alle publiciteit is welkom! Daarnaast, zal iedereen die hieraan doneert en zich hierbij aansluit, zichtbaar zijn. Dit is o.a. een voorwaarde om samen met Durf te helpen ~ Dare to help samen te werken. Het gaat daarbij niet om mij, of jou, of één persoon in het bijzonder, het betreft het algemeen belang, dat wat nodig is, om de wereld weer een plaats voor iedereen die en alles wat leeft te kunnen laten zijn. Een wereld, die gebaseerd is, op wederzijds begrip, respect en acceptatie. Een wereld, waarin iedereen weer zichzelf is, kan en mag zijn. Een wereld waarin iedereen weer verantwoordelijk is en ook verantwoordelijkheid neemt. Een wereld waarin de waarheid spreken, hiernaar handelen, door open en eerlijk te zijn van het allergrootste belang is."

En ook de uitspraken die ik eerder deed horen daarbij, met een toevoeging.

Mijn motto daarbij is:

* Je kunt nooit iets van iemand verwachten, tenzij je het aan hen vraagt en zelfs dan nog niet eens.
* Leef vanuit je hart en doe dat wat mogelijk is.
(Wanneer je niets van mensen verwacht, zul je minder vaak teleurgesteld worden en betrek je niet alles wat er gebeurt op jezelf. Verantwoordelijkheid nemen en hiernaar handelen hoort bij het vanuit je hart leven.)

De uitspraak van Mahatma Ghandi: "Be the change you want to see in the world", sluit daar naadloos bij aan.

Durf jij te helpen? Je mag reageren of mij een mailtje sturen.

Zie ook de nieuwe flyer op: http://www.dehofvanhetheden.nl/pdf/flyer.pdf

Stel je eens voor dat jouw leven één dag van jou is en jij zelf je eigen keuzes mag maken?

Het derde blog, gestart op de dag dat "heel stemgerechtigd Nederland" de kans krijgt, om zijn of haar stem uit te brengen. Want, vandaag zijn de gemeenteraadsverkiezingen. We hebben daarmee de kans, om onze stem uit te brengen, voor de mensen die de belangen van bewoners in de gemeente waar jij en ik wonen behartigen. Onze stem, zorgt er vanaf vandaag voor, dat de mensen die jij jouw voorkeursstem geeft, zich inzetten, om de punten aan te pakken, die zij in hun verkiezingsprogramma hebben samengevat. Daarbij, hebben de meeste partijen en de vertegenwoordigers, hun persoonlijke motivatie en doelstelling aangegeven. Mooi, zeker wanneer je ziet, wat iemands beweegredenen zijn, om zich in te zetten voor de medemens, de samenleving of zullen het toch met name de economische belangen zijn? Een overzicht van de reeds verwezenlijkte doelen geven daar wellicht meer uitsluitsel over. 

Maar waar kies je voor, op het moment dat de verkiezingen voorbij zijn? Waar kies jij voor, wanneer je "gewone" dagelijks leven zich weer voortzet? Wanneer je de dingen doet, die je moet, wilt of kunt doen? Kies je dan voor je principes, de goedkeuring van de ander, of ga je toch voor de goede gevoelens? De gevoelens, dat wat ervoor zorgt, dat jij jezelf bent en dit ook optimaal kunt zijn? Ja, dat is natuurlijk een vraag, die ieder mens zichzelf dagelijks zou kunnen stellen. Een vraag, waar iedereen elke dag onbewust of bewust mee geconfronteerd wordt. Wanneer je weet dat een combinatie van je principes, de goedkeuring van de ander en de goede gevoelens ervoor zorgt dat jij blij bent met jezelf, dan zou je je best weleens af kunnen vragen in welke verhouding je deze mag zien. 

En ook nu weer een "maar". In hoeverre zou het één met het ander gelinkt moeten zijn, wanneer jij volledig jezelf wilt zijn, wanneer jij jezelf bent? Hoe belangrijk zijn jouw principes, ook wel omschreven als jouw gedachten over wat juist of niet juist is, de goedkeuring van de ander, ook wel omschreven als: wat de ander van jou denkt of vindt, het oordeel, of je goede gevoelens, dat wat ervoor zorgt, dat je je lekker voelt, je jezelf niet in de weg zit en beter nog, kunt genieten en openstaan voor alles wat er om je heen is. Ja, dat is natuurlijk wel een heel dilemma? Nou, wanneer dit jouw dilemma is, dan zou je kunnen overwegen om aan jezelf te gaan werken. Omdat het nog langer uitstellen, ervoor zorgt, dat je je leven laat leiden, door iedereen en alles buiten jouzelf. 

En natuurlijk mag je hier zelf over beslissen. Zou dit jouw keuze zijn, dan is het natuurlijk helemaal aan jou, jouw goed recht. Wanneer je van mening bent, of het gevoel hebt, dat het ook voor jou tijd wordt om weer jezelf te zijn dan, kun je de komende weken dit blog en de website van De Hof van het Heden in de gaten houden, om te kijken hoe jij met jezelf aan de slag kunt. De nieuwsbrieven geven je alvast wat handvatten.

Handvatten, die je kunnen helpen, jou laten weten, hoe jij weer lekker in je vel komt te zitten en beter nog, ervoor kunnen zorgen dat jij weer op het juiste spoor wordt gezet en jouw leven weer op de rails komt te staan. Dat, wat ervoor zorgt, dat je vooruit kunt, zonder te blijven hangen in alle negatieve emoties. Want dat is natuurlijk wel wat gebeurt en er al jaren toe heeft geleid, dat we niet vooruit gaan. De wereld grofweg of zacht gezegd: EEN GROTE KLEREZOOI IS! of Zie jij dit toch anders?  Hoe je er ook over denkt, weet dit: We doen het zelf, omdat we onze verantwoordelijkheid niet meer nemen en alle schuld bij de ander, iets of iemand neerleggen. WIJ ZIJN VERANTWOORDELIJK VOOR ALLES WAT ER GEBEURT. Wij zijn ook de enige die het tij kunnen keren. Hoe? 

Door weer vanuit je eigen ik te gaan leven. Want zeg nu eens eerlijk: En voor het gemak spreek ik ook nu even in de "wij-vorm". Hoe kunnen we samenzijn, wanneer je als individu niet eens jezelf bent? Hoe kunnen we samenleven, wanneer je het al niet eens met jezelf kunt vinden, je dagelijks geconfronteerd wordt, met allerlei tegenstrijdigheden, die ervoor zorgen, dat je er letterlijk en figuurlijk DOODZIEK van wordt. Ja, dit klinkt hard en zal niet door iedereen op de juiste manier geïnterpreteerd of gezien worden, laat staan dat we dit als zodanig zullen aannemen of accepteren. Want, het blijft toch vele malen makkelijker om de verantwoordelijkheid bij de ander neer te leggen. De ander, die ervoor zorgt, dat jij het zo slecht hebt, dat jij niet verder kunt of dat jij niet tot je recht komt. NEE, jij komt tot je recht in iedere situatie en op elk moment wanneer je jezelf bent. 

Vandaag is het de dag tegen discriminatie en racisme. De dag waarop Nelson Mandela, die altijd zichzelf was en daardoor zoveel overwonnen heeft, opnieuw herinnerd wordt. Een dag waarop ook het gedicht wat hem heel vaak werd toegeschreven nogmaals onder de aandacht van een ieder die WIL ZIJN, zal worden gebracht. 

"Our deepest fear is nog that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous? Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people won't feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It's not just in some of us; it's in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others." 

"Laat je licht schijnen 

Onze diepste angst is niet dat we onmachtig zouden zijn. Onze diepste angst betreft juist onze niet te meten kracht. Niet de duisternis, maar het licht in ons is wat we het meest vrezen. We vragen onszelf af: 'Wie ben ik om mezelf briljant, schitterend, begaafd en geweldig te achten?' Maar waarom zou je dat niet zijn? Je bent een kind van God! Je dient de wereld niet door jezelf klein te houden. Er wordt geen licht verspreid als de mensen om je heen hun onzekerheid ontlenen aan jou kleinheid. Wij zijn bestemd om te stralen, zoals kinderen dat doen. We zijn geboren om de glorie van God die in ons is te manifesteren. Die glorie is niet slecht in enkelen maar in ieder mens aanwezig. En als we ons eigen licht laten schijnen, schept dat voor de ander de mogelijkheid om hetzelfde te doen. Als we van onze diepste angst bevrijd zijn, zal alleen al onze nabijheid anderen bevrijden." 

Een quote uit 'Terugkeer naar Liefde' van Marianne Williamson 

Het hierna volgende filmpje is wel zeer toepasselijk in een wereld waar zoveel onrust is. Waar zoveel issues zijn en waar iedereen om het hardst roept, over alles wat er wel of niet goed is of gaat, over iedereen praat,  schreeuwt en zichzelf soms zelfs overschreeuwt om maar gehoord te worden.  Terwijl in feite alles aan ons voorbij trekt en voorbij gaat wanneer we weer onszelf kunnen zijn. Onszelf kunnen zijn als kind, zodat we ook weer als kinderen kunnen spelen, ons als kinderen kunnen bezighouden met dat wat ons werkelijk laat groeien en ervoor zorgt dat we gezonde, weldenkende volwassenen worden. http://sftimes.co/?id=216&src=share_fb_new_216 

Weldenkend zegt dan natuurlijk nog niets over het onderwerp, dat waar je mee bezig bent of waar je je mee bezighoudt. Weldenkend betekent niets meer of niets minder, dan positief bezig zijn met. Positieve gedachten over dat wat je denkt, wat je wilt en wat je uiteindelijk ook echt doet. Omdat alle negatieve gedachten je belemmeren, je tegenhouden en er ook echt voor zorgen, dat je het uiteindelijk niet redt. En, er is niemand buiten jouzelf om, die hiervoor verantwoordelijk is. JIJ BENT VERANTWOORDELIJK. Omdat God jou een eigen vrije wil gegeven heeft. 

De Zon helpt ons iedere dag weer, om dat te doen wat mogelijk is. Geeft ons daarbij keuzes, keuzes om het juiste te doen, inclusief de dingen die mensen delen, de acties en reacties. Het delen van alles wat mensen prijsgeven, door hun denken, doen en handelen. Waarbij het laatste vaak op een bijzonder mooie, maar helaas ook nog regelmatig ondoordachte wijze naar buiten wordt gebracht. Door de mens zelf, via de Social Media of door derden, inclusief de Media. 

Daarnaast hebben we ook nog de "Babylonische spraakverwarring". Waarbij  het hierna volgende voorbeeld alles zegt. De tekst afkomstig van de Pagina "Omdenken is stom" en bedacht door een meisje van 8 jaar oud, Marjolein geheten. Ja, eigenlijk zegt dit genoeg. "Wie heeft er in hemelsnaam bedacht dat woorden een dubbele betekenis zouden moeten hebben? Omdenken is stom!" En dit meisje spreekt de waarheid want zo is het! 

Eigen verantwoordelijkheid, bij alles wat we zeggen, denken en doen, zorgt ervoor dat we gezond en wel kunnen leven. Gezond en wel kunnen zijn. Onszelf zijn, Jezelf zijn, waardoor we uiteindelijk ook weer kunnen samenleven en samenzijn. En wanneer je dit kunt, dan zal je leven er vanzelf weer rooskleurig uit gaan zien. En wanneer je het lastig vindt, dan stel je jezelf de volgende vraag: Zou ikzelf mijn eigen beste vriend of vriendin willen zijn? Zo ja, dan ben je op de goede weg. Zo nee, verander datgene dan, en zorg er zelf voor dat je weer tevreden bent. Alleen jij kunt dit en niets of niemand kan je daarbij helpen. Wat wel goed is om te weten, dat je bij alles wat je doet altijd rekening houdt met het volgende: Wanneer je bij alles wat je doet niemand of niets schaadt, kun je altijd en overal je beste vriend of vriendin zijn. Kun jij Volmaakt Gelukkig Jezelf Zijn, Heelzijn! 

En nu volgt wel de allermooiste bevestiging: Jij mag jezelf zijn! Ieder mens mag dit, omdat God de wereld zo lief had (en heeft), dat hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft opdat een ieder die in hem gelooft niet verloren gaat, doch het eeuwig leven heeft! (Johannes 3:16)

Stel je eens voor dat de wereld van jou is en jij één dag voor God mag spelen? Wat zou je dan doen?

Er zijn inmiddels weer twee weken voorbijgegaan sinds het voorgaande blog. Weken waarin er in de wereld weer van alles en nog wat is gebeurd. Weken waarbij we in de wereld opnieuw te maken hebben gehad met geweld. Geweld ontstaan door pijn, onzekerheid en pure onmacht. Weken waarin er dingen gewijzigd zijn, verslechterd maar en gelukkig ook ten goede gekeerd. Zonder daarbij te spreken over iets of iemand in het bijzonder, kan ik vertellen dat er behoorlijk wat roering is geweest. Mensen en bedrijven worden geraakt, mensen en bedrijven worden opgehemeld of juist aan de schandpaal genageld. Maar staat iemand weleens stil bij de wijze waarop dit gedaan wordt, wat voor invloed dit heeft op de persoon, de personen en mensen achter, naast of de mensen die zijdelings betrokken zijn? En daarom ook nu nogmaals de begeleidende woorden, de toevoeging voor de vaste lezers van de nieuwsbrief van De Hof van het Heden.   

“Hallo Allemaal,

Wat heerlijk, dit mooie weer iedere dag. Wanneer de Zon ’s morgens haar best doet om de stralen weer in ieders gevoel neer te laten komen, dan kan ik daar alleen al dankbaar voor zijn. Dankbaar, omdat ik de tijd heb om het op te merken. De tijd heb, om het te zien en er daardoor nog eens extra van kan genieten. Omdat het een bijdrage levert aan de goede gevoelens, die de zon, de warmte en alles wat we tijdens het lenteweer in het voorjaar, in aanloop naar de zomer, mogen ervaren. En dat te bedenken, dat het nog niet eens 21 maart is. De lente nog niet begonnen is, we “officieel” nog steeds in de winterperiode zitten.

De winter, die normaal gesproken, gepaard gaat met behoorlijk wat “verstoringen”. Verstoringen in het vervoer. Omdat mensen, die zich voor hun werk op de weg moeten begeven, nog niet allemaal de gelegenheid hebben om thuis te werken. Omdat mensen, die een baan hebben, nog steeds worden verwacht op kantoor, in de loods of op de plek waar zij hun werkzaamheden uit kunnen voeren. Werkzaamheden, die al dan niet uitgevoerd worden met 100% of soms ietsje minder motivatie. Want ook jij zult weten, dat er veel mensen zijn die graag iets anders zouden doen dan het werk wat zij nu doen. De reden waarom verschilt per persoon.

Gelukkig zijn er ook al behoorlijk wat mensen, die werkelijk de baan hebben, die ze graag willen. Dat de motivatie hier ook weer kan verschillen, zul je begrijpen. Bij de één zal het gedrevenheid zijn, vanuit eigen initiatief, bij de ander pure noodzaak. Want door de levensstandaard waar we in Nederland en de rest van de wereld aan gewend zijn geraakt is het niet meer dan normaal dat we werken. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Er zullen altijd mensen blijven, die een andere optie hebben. Mensen die door welke omstandigheid dan ook niet meer hoeven te werken. Dat de omstandigheid een keuze of een voorbestemd iets is, dat laat ik nog even in het midden. Dat er ooit een besluit genomen is, waardoor dit mogelijk is gemaakt, dat zal iedereen zelf snel genoeg gaan begrijpen en in gaan zien. 

Maar wanneer ben je er aan toe, om dit te zien. Wanneer weet je dat het tijd is om te gaan doen wat werkelijk bij je hoort en jouw bestemming is? Wanneer weet je dit en hoe kun je dit duidelijk maken, aan mensen die nog steeds vast zitten in hun patroon, de levensstandaard? Ja, dat is en blijft lastig, zeker wanneer deze mensen het niet willen zijn. Omdat zij gewend zijn, aan dat wat er al jaren was en dat wat in hun beleving normaal, gewoon is. En dat is nu net waarom het draait. Wat is gewoon, dat wat jij denkt te zien, wat jij denkt te weten of dat wat je voelt op het moment dat je alles wat zo gewoon leek volledig losgelaten hebt. Net als met alle gebeurtenissen in het leven, is er ooit een start of beginpunt geweest. Dit geldt voor ieders leven, maar in nog grotere mate, voor het moment, waarop iemand gekozen heeft, om zich te committeren aan de ander, een bepaalde functie, een bedrijf of instelling.

Ieder mens mag keuzes maken, liefst een keuze die volledig in harmonie is, met wie hij of zij is. Door werkelijk tevreden en dankbaar te zijn, met wat je hebt en voor wat je hebt, kun je verder bouwen aan een mooie toekomst. En wanneer je verwachtingen laat varen, vertrouwen hiervoor in de plaats komt, zullen er alleen nog maar mooie en leerzame momenten volgen. Niets meer verwachten, doordat je vertrouwt op de toekomst en deze met een open blik, zonder oordeel tegemoet ziet. Want, we kunnen wel plannen, we kunnen onze agenda blijven vullen, met de dingen die moeten, nodig zijn of onze voorkeur hebben, soms leidt het leven, of de weg die wij volgen, precies de andere kant op. Precies daarheen waar de Universele routeplanner al op was ingesteld. Omdat het voorbestemd is?

En niemand kan beloven, dat het leven voorspelbaar is. Dat je alles al helemaal voor jezelf uit kunt stippelen. Doe wat je kunt doen en laat de rest maar los. Wees dankbaar, voor alles wat je mee mag maken, zien en doen. Er zullen altijd bizarre wendingen zijn, maar ook zeer zeker mooie. Er zullen altijd verdrietige wendingen zijn, maar daarbij ook zeer zeker liefdevolle. Onverwachte wendingen, waarbij het los laten van mensen die je dierbaar zijn horen, maar ook verrassingen, door het nieuws van nieuw leven, geboortes en de aankondiging van een aanstaande verbintenis. Een wisselwerking van emoties, waarbij uitersten geen uitzondering zijn. En wanneer de mooie emoties de overhand hebben zullen de gevoelens die je daarbij ervaart ervoor zorgen dat je alles aankunt, omdat je niet alleen staat. Je verbonden bent met alles wat liefde is.

Door je in deze tijd staande te houden, zul je balans kunnen vinden, die nodig is, om bij jezelf te blijven. De Balans, die ervoor zorgt, dat je met iedere emotie overweg kunt en beter nog, van iedere emotie leert. Datgene leert, wat ervoor zorgt, dat je de minder prettige emoties, in een lagere intensiteit zult ervaren en voelen dan de mooie. Een gedoseerde intensiteit, zodat je alles aankunt. Een voor jou maximaal toelaatbare intensiteit, zelfs, wanneer je daar voorheen, nog niet van overtuigd bent of niet weet dat je om zal kunnen gaan met die dingen waarmee je onverwacht geconfronteerd wordt.

Een confrontatie, die niet in je agenda staat, die niet (te) voorzien is. Een confrontatie, waarmee je zult kunnen dealen, wanneer het moment daar is. Wanneer de emotie (of de emoties) zonder vooraankondiging ineens voelbaar is (zijn). Wanneer je om kunt gaan met emoties, kun je in feite omgaan met alles wat er op je pad komt. En dat ieder mens dit nodig heeft, daar kan niemand onderuit. Omdat het wegstoppen of niet meteen durven omgaan of eigenlijk verwerken van emoties, ervoor zorgt dat je het verleden een heel leven lang met je meedraagt. En vrijwel iedereen weet, dat een onverwerkt verleden, leidt tot lijden in het heden.

Ben jij er al klaar voor, om zonder leed de toekomst tegemoet te zien? Ik wil je daar graag bij helpen en beter nog, ik mag dit ook doen!

Tot de volgende nieuwsbrief!”

Wanneer ik dan hoor dat er toch nog steeds mensen zijn die vanuit pijn, onzekerheid en pure onmacht dingen doen, die opnieuw leiden tot pijn, onzekerheid en pure onmacht, dan vraag ik me oprecht af waar we naar toe gaan in de wereld? Hoe lang gaan we nog door met: het niet willen zien, het zijn van de levensstandaard en het leven in een patroon, wat er tot op de dag van vandaag nog steeds voor zorgt, dat we steeds opnieuw weer  geconfronteerd blijven worden met pijn, onzekerheid en pure onmacht?

Ja, nu zal de kop van het dit blog wat meer duidelijkheid bieden! Wat zou jij doen, wanneer je één dag voor God mag spelen? Wetende wat je nu weet en ook werkelijk vanuit jezelf dat doen wat in jouw beleving en voor jouw gevoel helemaal juist is?

Ik weet het inmiddels en heb daar welwillende mensen voor en bij nodig! Mijn wens is een gezonde wereld, waarin mensen weer gaan voelen.  Waardoor ieder mens weer eens één dag zichzelf is, daarbij zichzelf in de spiegel durft aan te kijken en vanaf dat moment bereid is, om zich heen te kijken. Want hoewel we in één wereld leven, de wereld van iedereen is, krijg ik nog steeds het gevoel dat er veel mensen op een eiland zitten. Maar zelfs wanneer we een eigen leven leiden, dan zijn we nog verbonden.  Denken dat we alles mogen hebben, mogen bezitten of zelfs mogen bepalen voor ieder ander, zonder rekening te houden met de gevolgen, die nu inmiddels wel heel duidelijk zichtbaar zijn, is niet meer van deze tijd.  De gevolgen zijn overduidelijk. Zo duidelijk dat je deze bij wijze van spreken, als blind persoon kunt zien en als doof persoon kunt horen. Laten we daarom weer eens gaan voelen. 

Daarbij is leven zonder gevoel, leven zonder liefde en leven zonder passie! Vraag je eens af of je dan wel leeft? Wil jij weer Volmaakt Gelukkig Jezelf Zijn, Gezondzijn, Heelzijn?

De onderstaande flyer, het onderzoek en de vragen uit de laatste nieuwsbrief zullen jou daarbij zeker helpen.
http://www.dehofvanhetheden.nl/pdf/flyer.pdf en http://www.dehofvanhetheden.nl/pdf/onderzoek_juni.pdf en
http://www.dehofvanhetheden.nl/pdf/nieuwsbrief25.pdf

'Vrede op aarde' klinkt zo mooi, maar is dit wel voldoende? Wat kunnen we zelf doen?

Het eerste blog in het nieuwe jaar, na een rustperiode van iets meer dan 2 maanden. Deze keer start ik met de begeleidende woorden die ik in februari heb geschreven voor de vaste lezers van de nieuwsbrief van De Hof van het Heden. Een toevoeging die alleen de mensen die de brief in hun mailbox ontvangen kunnen lezen.

"Hallo Allemaal,

Voor ons een hele bijzondere periode, na de laatste nieuwsbrief. Een periode, waarin mijn uitspraak: “Je kunt nooit iets van iemand verwachten tenzij je het aan ze vraagt en zelfs dan nog niet eens”, maar weer eens bewaarheid is. Verwachtingen van mensen of beter gezegd verwachtingen in het algemeen, kunnen leiden, tot teleurstellingen, tenzij je ervoor kiest om niets meer te verwachten. Niets meer verwachten, doordat je vertrouwt op de toekomst en deze met een open blik, zonder oordeel tegemoet ziet. Want, we kunnen wel plannen, we kunnen onze agenda blijven vullen, met de dingen die moeten, nodig zijn of onze voorkeur hebben, soms leidt het leven, of de weg die wij volgen, precies de andere kant op. Precies daarheen waar de Universele routeplanner al op was ingesteld. Omdat het voorbestemd is? 

En dan zijn er ineens gebeurtenissen of momenten, die onvoorspelbaar zijn. Actie en reactie? 

Bizarre wendingen, maar ook zeer zeker mooie. Verdrietige wendingen, maar ook zeer zeker liefdevolle. Onverwachte wendingen, waarbij het los laten van mensen die je dierbaar zijn horen, maar ook verrassingen door het nieuws van nieuw leven, geboortes en de aankondiging van een aanstaande verbintenis. Een wisselwerking van emoties, waarbij uitersten geen uitzondering zijn. 

Door je in deze tijd staande te houden, zul je balans kunnen vinden, die nodig is, om bij jezelf te blijven. De balans die ervoor zorgt dat je met iedere emotie overweg kunt en beter nog van iedere emotie leert. Datgene leert, wat ervoor zorgt dat je de minder prettige emoties, in een lagere intensiteit zult ervaren en voelen dan de mooie. Een gedoseerde intensiteit, zodat je alles aankunt. Een voor jou maximaal toelaatbare intensiteit, zelfs wanneer je daar voorheen nog niet van overtuigd bent of niet weet dat je om zal kunnen gaan met die dingen waarmee je onverwacht geconfronteerd wordt.   

Een confrontatie, die niet in je agenda staat, die niet (te) voorzien is. Een confrontatie waarmee je zult moeten dealen wanneer het moment daar is. Wanneer de emotie (of de emoties) zonder vooraankondiging ineens voelbaar is (zijn). Wanneer je om kunt gaan met emoties, kun je in feite omgaan met alles wat er op je pad komt. En dat ieder mens dit nodig heeft, daar kan niemand onderuit. Omdat het wegstoppen of niet meteen durven omgaan of eigenlijk verwerken van emoties, ervoor zorgt dat je het verleden een heel leven lang met je meedraagt. En vrijwel iedereen weet, dat een onverwerkt verleden, leidt tot lijden in het heden. 

Ben jij er al klaar voor om zonder leed de toekomst tegemoet te zien? Ik wil je daar graag bij helpen en beter nog, ik mag dit ook doen! 

Tot de volgende nieuwsbrief!" 

En voor wie de betreffende nieuwsbrief van de maand februari zelf nog lezen wil, heb ik de link meteen nog even bijgesloten. http://www.dehofvanhetheden.nl/pdf/nieuwsbrief24.pdf

Dat de bovenstaande nieuwsbrief, een brief is met een persoonlijk tintje, daar kan en wil ik, na alles wat er gebeurd is in de afgelopen periode, niet meer onderuit. Dat is toch ook waar het om draait!  Om mijn leven en het leven van de mensen die mij dierbaar zijn. De mensen waar ik me betrokken bij voel en de mensen die op welke wijze dan ook een bijdrage hebben geleverd aan mijn leven en het leven van de mensen waarvan ik houd en waarom ik geef. Dat ik me niet af wil sluiten voor alles wat hen beroert maakt mij mens. Een mens met gevoel, een mens die naast het leiden van mijn leven op de meest gelukkige manier, ook ieder ander een gelukkig leven gun. Willen we dat eigenlijk allemaal niet? Willen we allemaal niet een mooi, gezond en gelukkig leven leiden en gunnen we onze dierbaren niet hetzelfde? 

Waarom doen we (of velen van ons), dit dan nog steeds niet? Waarom is er nog steeds strijd en verkiezen we de veelal negatieve dingen nog steeds boven de positieve? Het lijkt er namelijk zo langzamerhand op dat we de niet leuke dingen in een mensenleven als vanzelfsprekend zijn gaan ervaren. Iets wat erbij hoort, omdat het onderdeel van het leven is. Ja en nee: We kunnen niet overal invloed op uitoefenen. We hebben wel degelijk de mogelijkheid om invloed uit te oefenen op de wijze waarop we ergens mee omgaan. Dit geldt voor ieder mens, overal en altijd. De reactie na een actie of een gebeurtenis. Dat wat ervoor zorgt of je iets op een juiste wijze afsluit of er een heel leven lang hinder van ondervindt. Mijn voorkeur gaat uit naar het eerste en iedereen die op eenzelfde wijze reageert, zal zich hier zeer zeker in kunnen vinden. Ervaring leert, is hier natuurlijk meer dan ooit aan de orde. En ervaringen genoeg in het leven, waardoor we iedere dag opnieuw de kans krijgen om het tij te keren. Ik ben er klaar voor!

De afgelopen tijd heeft voor heel veel mensen in het teken gestaan van Sport (de Olympische Spelen) en van de mensenrechten. Een bijzondere prestatie voor de Nederlandse sporters. Zij zijn na de Olympische Spelen, met maar liefst 24 medailles, in Nederland ontvangen als ware helden. Want eerlijk is eerlijk dat deze mensen een unieke prestatie hebben neergezet dat zal een ieder beamen. Dat het jarenlang trainen en afzien er voor de betreffende sporters uiteindelijk toe heeft geleid dat zij dit resultaat behaald hebben, zal bij de meeste mensen wel bekend zijn. Er is namelijk bijna geen enkel persoon die zonder training of zonder gedegen voorbereiding een dusdanige prestatie levert. Dat wij, de mensen in Nederland daar trots op mogen en kunnen zijn, is dan ook duidelijk zichtbaar gemaakt tijdens de huldiging van de sporters in Assen. 

Dat er over "de Spelen" wel een schaduw is geworpen, daar kunnen we onze ogen ook niet meer voor sluiten. In hoeverre de schending van de rechten van de mens hierbij aan de orde zijn geweest (van invloed was), zal ieder mens voor zichzelf mogen bepalen. Wanneer je het nieuws van de afgelopen tijd hebt gevolgd, is dit vaker aan de orde dan wie of wat maar ook zich realiseert. Voor de manier waarop ermee omgegaan wordt, overigens net zo goed. Want door te strijden voor, je uit te spreken over de dingen die niet goed gaan, zet je wel iets op de kaart. Het vuurtje wat gestart is wordt hierdoor vaak meteen aangewakkerd. Zou de oplossing aandragen of er op een vriendschappelijke manier instappen niet een veel betere mogelijkheid zijn? Daarmee wellicht direct de Rechten van de mens veiligstellen?

Maar wat zijn nu eigenlijk de rechten van de mens? Deze worden op verschillende wijzen omschreven. Kies daarom de omschrijving die voor jou het duidelijkst is. Ik heb twee links bijgesloten: van Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Rechten_van_de_mens of van de Overheid: http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/mensenrechten 

Sport, spel en mensenrechten, zijn allemaal van belang in een mensenleven. In hoeverre deze van invloed zijn op tevreden zijn en daarmee een bijdrage leveren aan het gezond en welzijn van de mens inclusief de Vrede op Aarde, daar kom ik graag in een volgend blog op terug.  Voor nu heerlijk genieten van het zonnetje en morgen gezond weer op!

Zou jij werkelijk willen weten, wat weerhoudt je ervan?

Kerst 2013! Kerst die voor velen in het teken staat van samenzijn, het vieren van kerst volgens de tradities, het vieren van kerst met de mensen waarvan je houdt en alles wat erbij hoort. Ongeacht wie je bent, wat je doet, waar je woont of waar je geboren bent. Wat daarbij heel belangrijk is dat je ook tijdens kerst jezelf kunt zijn met en bij de mensen waar jij iets mee deelt, een heel leven of even. Dat brengt me bij het volgende verhaal en hetgeen met de kerst maar ook alle andere dagen in het jaar goed is om te weten. Ik vertrouw erop dat je dat wat nodig is daarom ook uit dit blog haalt. Mijn kerstboodschap aan jou en iedereen die het leest, start op een gewone dag.

Hoe mooie gesprekken en het openstaan voor, samen met het ontmoeten van nieuwe mensen, en het weerzien van oude bekenden kan leiden tot nieuwe inzichten. Ja, dat overkwam mij onlangs opnieuw. De reden waarom ik graag in gesprek ben en blijf, om iedere dag weer iets nieuws te leren. Want natuurlijk is het goed om een eigen visie te hebben, een eigen mening of een eigen idee. Wanneer je bereid bent, om naar de mening van de ander te luisteren en ook werkelijk openstaat, om de persoon die zijn verhaal vertelt aan te horen, zou je zomaar ineens verrast kunnen worden.

Verrast en niet zo zeer omdat je verwachtingen hebt, maar verrast omdat er meer in de woorden van mensen zit, dan je voor mogelijk had gehouden of ooit maar zou kunnen bedenken. Bedenken, iets verzinnen, een idee, of hartstochtelijk praten over iets wat je werkelijk meent. Gedreven door passie, ervaringen uit eerdere levensfasen of soms zelfs uit het je berusten in de situatie. Dat, wat ieder mens zo nu en dan wel eens doet, wanneer de dingen niet lopen zoals voorafgaand gepland of juist precies het tegenovergestelde ervan. Omdat het gaat zoals het gaat, zonder dat jij hier bewust invoed op uitoefent. Dat dit te maken kan hebben met meerdere factoren zal ik niet ontkennen. Want de situatie, de mensen die je dierbaar zijn, die op de één of andere manier invloed (op je) uit (willen) oefenen of ieder ander die meent het beter te weten, kunnen een bijdrage leveren aan alles wat er gebeurt.

Kennen we "allemaal" niet zo'n situatie, hebben we allemaal niet een moment gehad waarop we dachten dat er geen vuiltje aan de lucht was, en ineens wordt je dan geconfronteerd met iets waar je totaal geen invloed op hebt? Waar je op dat moment geen invloed uit kunt oefenen omdat je het even niet meer weet? Een moment waarop je volledig tevreden bent met hoe het op dat moment is en gaat, zonder dat je bezig bent met de agenda te vullen met allerlei "levenspadbepalende zaken". Dat wat ervoor zorgt dat je vooruit gaat, in de wachtstand staat of soms zelfs een aantal passen achteruit gaat omdat je opnieuw iets zult mogen ervaren wat je weer op het juiste spoor zet. Op het spoor wat je moet lopen om jouw levenspad werkelijk te kunnen bewandelen. Het spoor wat je vrijwillig (uit vrije wil) gekozen hebt, op het moment dat je gestart bent met dit leven.

Hoeveel invloed kunnen we eigenlijk als mens uitoefenen op de toekomst? Buiten het feit dat we iedere dag gewoon kunnen genieten van alles wat we doen, waarvoor we kiezen en of gekozen hebben op een eerder moment in het leven. Kunnen we ons wel voorbereiden op alles wat er komt of nog komen gaat? Kunnen we een soort "levensverzekering" inbouwen, die ervoor zorgt dat het leven blijft gaan zoals wij willen dat het gaat? Of zijn we voornamelijk bezig met veilig stellen van het zekerheidverhaal op financieel gebied? Kunnen we dit wel? Is het überhaupt mogelijk om iets veilig te stellen? Want dat is eigenlijk wat we doen op het moment dat we ons leven laten leiden. Hoe, dat verschilt per persoon.

Wat voor heel veel mensen duidelijk zal zijn, is dat "we" proberen de gevolgen uit te sluiten of eraan te ontkomen. En mocht het onverhoopt niet mogelijk zijn, omdat de mindere dingen ook bij het leven horen, dan kunnen we er in ieder geval zelf een zo positief mogelijke draai aan geven. Want wat iedereen zal ondervinden wanneer er iets tegenzit, is, dat bij de pakken neer zitten er echt niet toe zal leiden dat je eruit komt, het tegenovergestelde in de meeste gevallen wel een duidelijk gevolg is. Kortom de afloop van iets hebben we dan misschien niet meteen zelf in de hand, wat we ermee doen en ervan leren zeer zeker. Dat wil zeggen tenzij je bereid bent om hetgeen er gebeurt of gebeurd is niet als onoverkomelijk te zien en je vanaf dat moment besluit om de knop om te zetten. Door bewust te gaan leven, door iedere dag even in contact te komen met jezelf en daar waar mogelijk bij jou zelf een verstoring ontstaat er alles aan doet om dit zelf te herstellen.

Hoeveel mensen weten dit al en doen dit al jaren? Hoeveel mensen zijn er al volledig klaar voor? Dan volgt meteen de volgende vraag: Hoeveel mensen zijn er al bereid om de gebaande paden te verlaten? En is het voor iemand die zich jarenlang in de maatschappij nuttig heeft gemaakt, door een bijdrage te leveren aan dat wat van hem of haar verlangd werd ook nog mogelijk? Of is het beter om dit gewoon aan de jeugd over te laten? "De jeugd heeft de toekomst" is een bekende uitspraak en een gezegde waar iedereen een eigen verklaring of uitleg aan kan geven. Dat de jongen in het onderstaande filmpje dit wel heel goed begrijpt, zal ik niet ontkennen. Sterker nog, hij verwoordt eigenlijk perfect een visie, waarin ik me voor een groot deel kan vinden, omdat ik dit al jaren met mensen deel  http://findlifesecrets.com/what-if-we-made-education-about-how-to-be-healthy-and-happy/

Zo zie je maar, dat de jeugd in veel gevallen klaar is om het heft in eigen handen te nemen. Omdat velen van hen niet gehinderd worden door negatieve emoties. En nog belangrijker, zij er voor gekozen hebben om hun eigen pad te bewandelen, hun eigen koers te bepalen. Er iedere dag voor kiezen om dat te doen wat hen gelukkig maakt, zonder daarbij te denken aan de mogelijke gevolgen. Gevolgen die door het ontbreken van negatieve emoties ook niet zullen plaatsvinden. Want wanneer je de dingen doet die bij je passen, waar je goed in bent en blij van wordt, en je wordt hierin gesteund door je ouders, dan lukt dit in negen van de tien gevallen ook gewoon. Het belangrijkste is daarbij dat je weet wat bij jou past, dat je je puur laat leiden door je gevoel en er blij van worden de enige echte achterliggende gedachte is.

Hoeveel mensen kunnen dit nog, hoeveel mensen weten nog wat voelen is? En hoe belangrijk is het om dit gevoel, te kunnen onderscheiden? Hoe belangrijk is het om onderscheidend te zijn, je eigen identiteit te leren kennen, en wanneer je dit kent ervoor te zorgen dat je dit behoudt, door het ook werkelijk te bewaken? Er alles aan te doen om de connectie met jezelf, te behouden?  Van levensbelang! Want wanneer je niet jezelf kunt zijn, je het contact met jezelf niet meer voelt of begrijpt, dan zal alles wat ervoor zorgt dat je uit balans raakt, je ook werkelijk in onbalans brengen. Ongeacht wat je ook doet of wat je ook laat. Jezelf zijn en blijven is iets wat nodig is om het vol te houden in en wereld met 7 miljard mensen.

Daarom dit keer geen kranten of citaten daaruit, omdat deze simpelweg geen bijdrage zouden leveren aan het werkelijk willen weten. Het werkelijk willen weten start bij jou. Ben jij er al klaar voor? Houd dit weblog dan goed in de gaten!

Waarom hoofd en bijzaken er niet toe doen wanneer het om een mensenleven gaat?

"Al meer dan 10.000 doden"

De kop van AD de Dordtenaar van maandag 11 november. Wanneer ik om 17.00 uur het nieuws hoor op Radio 538, zegt de nieuwslezeres 1800 doden. Bizarre foto's en beelden in de krant en op het nieuws en daarbij een schatting van 10.000 doden, zijn aanleiding voor de samenwerkende hulporganisaties om girorekeningnummer 555 opnieuw te openen. Ja opnieuw, want dit rekeningnummer wordt ingezet, wanneer er een actie volgt na een heftige ramp. Een ramp, waarbij humanitaire hulp geboden moet worden. Een ramp, voor de mensen van het getroffen land, hulp voor de slachtoffers en hulp voor de nabestaanden.

Ook nu zullen de mensen in Nederland en andere landen in de wereld massaal geven, zullen er mensen zijn, die niet meer geven, door de negatieve berichtgeving bij eerdere acties. En of dit nu komt omdat de bestuursleden te veel geld ontvangen of dat de hulporganisaties het gewenste resultaat niet behaald hebben, dat zullen we nooit met zekerheid weten. Triest, of niet, het is een logisch gevolg van het feit dat er zoveel ruis en negatieve publiciteit is rondom het geven van geld voor hulp in een dergelijke situatie. Hulp die heel hard nodig is, hulp die absoluut geboden moet worden aan mensen die noodlijdend zijn. Want stel je eens voor, dat het jou zou overkomen? Hoe blij zou je zijn, dat je niet alleen staat in een dergelijke situatie, in dit geheel? Dat je weet dat er mensen zijn, die jou en de andere mensen, die op welke wijze dan ook slachtoffer zijn van dit natuurgeweld, willen helpen en een hart onder de riem willen steken. Een hart onder de riem, een luisterend oor, maar ook de eerste hulp, zodat je nadat je bekomen bent van de schrik, weer op eigen benen kunt staan.

Maar hoe kun je op eigen benen staan, wanneer letterlijk alles wat je lief is, je afgenomen is? Wanneer alles wat je in de loop van je leven om je heen verzameld hebt ineens weg is, alles weg, inclusief je dierbaren? Hoe kun je dan weer op eigen benen staan? Hoe houd je je staande? Hoe is dit in hemelsnaam mogelijk? Heb jij hier weleens aan gedacht? Heb jij je wel eens verplaatst in een mens die een dergelijk iets ervaart en meemaakt? Of wellicht heb jij zelf weleens hulp nodig gehad en zelfs gekregen, toen jij dit het hardst nodig had?

Wanneer ik dan de afgelopen dagen het nieuws volg, de berichtgeving op Facebook en in de andere media zie, voel ik ineens nog meer verdriet. Een programma gemaakt door BNN: Het grote racisme experiment http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1377899 wat op Facebook langskomt, geeft een heel duidelijk beeld over gevoelens weer, waar iedereen eens naar zou moeten kijken. Daarbij jezelf meteen de vraag durven stellen, waarom "iedereen" toch altijd alles op zichzelf betrekt? Want, dat dit de reden is, waarom veel mensen zich zo ellendig voelen, kan ik op dit moment niet langer ontkennen. En dan vervolg ik mijn pleidooi maar: We doen het allemaal zelf. Het heeft niets met de kleur van je ogen, kleding, haren, huid, afkomst of wat maar ook te maken, maar alles met je gevoel van eigenwaarde, waar jij staat, waarom je in de verdediging schiet, je aangevallen voelt, waarom je het idee hebt dat iedereen tegen jou is, of juist het idee hebt dat je je mee moet laten slepen in wat de ander denkt of doet. Want dat is namelijk wat de dame in het filmpje, die het "programma of experiment" leidt, je laat geloven en denken.

Een beetje de wereld en de waarheid in het klein, of toch (niet) helemaal? Voor de personen die het werkelijk als een aanval hebben ervaren, lijkt het, de wijze waarop mensen deels bewust of onbewust tegen elkaar opgezet worden. Dat dit mogelijk is, weten velen inmiddels en is meer dan ooit de waarheid en realiteit van vandaag. Want laten we ons bewust of onbewust niet allemaal meeslepen in de "realiteit waarheden". Ieders eigen realiteit en waarheid wel te verstaan. En is dit gebaseerd op een gevoel of gedachte? Of zou de gedachte er juist voor zorgen, dat je je zo voelt? Ja, weer een vraag, waar alleen jij het antwoord op kunt geven, waar jij alleen het antwoord van en op kent.

Dat wat je ziet of hoort op het nieuws of in de media, zorgt er vaak voor, dat je oordeel of mening snel gevormd is. Maar ken jij werkelijk alle feiten en zou het niet beter zijn om je oordeel of mening pas uit te spreken wanneer je echt alles weet? Of kies jij ervoor om af te gaan op wat er gezegd en geroepen wordt? Dat kan een manier zijn, of dit juist is, mag jij helemaal zelf bepalen. Want iedereen mag en kan zelf zijn eigen oordeel en mening vormen. Ik heb me daar steeds meer van afgekeerd, wil eerst alle kanten van een verhaal weten, voor ik mijn oordeel of mening prijs geef. En zo is gebleken, dat wanneer ik dit op een bewuste manier doe, me daarbij van enig commentaar onthoud, wanneer ik niet van de hoed en de rand weet, ik de waarheid sneller ondervind en ervaar, dan wanneer ik me erin zou mengen. Want nieuws verschilt per dag en de waarheid is altijd actueel.

En dat dit zo is, bewijzen de krantenkoppen die na de 11e november verschenen zijn maar weer eens. Om weer een duidelijk overzicht te geven neem ik de twee koppen die me het eerst opvallen, startend met die van Dinsdag 12 november: "Prijzenslag rond de zorgpremie; en: Heeten helpt al; Woensdag 13 november: Hoeveel hulp krijgt hij van u? * Giro 555 Filipijnen overbelast * Maandag landelijke tv-actie; en Scholier pikt alles wat los en vast zit; Donderdag 14 november: Chaos bij hulp op de Filipijnen; en Stinkt de beer?; Vrijdag 15 november: Op de vlucht; en Sint wordt extra beveiligd; Zaterdag 16 november: SBS begint gokzender; en Marco Borsato 'Ik ben nog steeds een beetje verlegen'; Maandag 18 november: Winkels tillen de Sint; en Bezoek Bonaire Protest tót Máxima uit de bus stapt... en als laatste Dinsdag 19 november: Nederland geeft gul: ruim 17 miljoen en Snel huurhuis voor starter."

Wat zegt dit nieuws nu? Geeft het enigszins een waarheidsgetrouw beeld weer, of moet je het hele stuk lezen en soms zelfs het nieuws over eenzelfde onderwerp dagenlang volgen, om werkelijk te weten wat er speelt? Of is het zo, dat je het best het nieuws van meerdere bronnen kunt horen en of lezen voor je een objectief oordeel kunt geven of nog beter gezegd, voor je onbevooroordeeld je mening vormt? Wie zal het zeggen? Maar hoe onbevooroordeeld zijn wij als mens nu eigenlijk of waardoor laten we onze mening vormen? Door wat we denken? Door wat we vinden, wat eigenlijk een vaag begrip is, wanneer je ervan uitgaat dat niemand echt zoekt, maar meteen vertelt wat hij of zij ervan denkt? Toch start het oordelen ergens, waar, dat kun jij het best beantwoorden. Wanneer je dit wilt natuurlijk. Toch zal het filmpje wat ik zojuist bij mijn schoonzus langs zag schieten op Facebook je wellicht op weg helpen.  http://www.upworthy.com/2-people-described-the-same-person-to-a-forensic-artist-and-this-is-what-happene?c=ufb2

En dat brengt me meteen weer terug, bij de herinnering, van een eerder bericht op Facebook,  van een meisje wat een nieuwe profielfoto plaatst, waar mensen op reageren en haar laten weten hoe mooi zij de foto vinden, hoe mooi zij is en wat nog al niet meer voor leuke reacties. Daarbij ook een berichtje van haar vader, die letterlijk: "Hou van je xxx", schrijft. Dit kleine gebaar zegt zoveel. Een vader die niet oordeelt, die niet zegt of zijn kind wel of niet mooi is, hoewel ik weet dat zijn dochter (en zoon) voor hem de "mooiste mensen" op aarde zijn. Hoe mooi kan het zijn? En hoe fijn is het, wanneer je dit als vader of moeder tegen je kind kunt zeggen? Of wanneer je dit als mens tegen een ander mens zegt? En zeg je dit ook weleens tegen jezelf? Hoe denk jij over jezelf en houd jij (al) van jezelf?

Een stukje van Simon Keizer, van Nick en Simon, startend met "Lieve allen", waarop hij uitleg geeft, dat zijn hart uitgaat naar de mensen in de Filipijnen en hij daarom ook een beroep doet op iedereen die iets wil geven aan Giro 555. Goed bedoeld natuurlijk, daarbij meteen een volledig omschreven verontschuldiging eindigend met de zinnen: "Verder respecteer ik ieders onderbouwde mening. Voelt u zich vooral niét aangesproken  als u zelf hulpbehoevende bent. Beschouw de post daarom niet als een opdracht, slechts als een verzoek. Wie goed doet goed ontmoet".

Waarom hij dit schrijft zou je zelf na kunnen lezen op de Nick en Simon Facebook site. Dat ieder mens, ook net als bij de BNN uitzending reageert vanuit zijn of haar gevoel, kan ook hier niet langer ontkend worden. Net zo min, als het feit, dat de meeste mensen geneigd zijn, om het negatieve te geloven. Waardoor zij vanuit negatieve emoties vervolgens ook denken, doen en handelen. Of zelfs totaal lamgeslagen zijn, niets meer kunnen, waardoor zij zich automatisch als minderheid laten bestempelen, laten behandelen en onderdrukken. Maar is dit ook werkelijk zo of lijkt het zo, doordat de andere groep, de mensen die anders zijn, groter is? Want op het moment dat mensen zich minder voelen, of in de minderheid voelen, zal dit gevoel niet zomaar weggenomen kunnen worden. En voor sommige zelfs altijd zo blijven. Mits iedereen weer van zichzelf gaat houden. Waardoor je als mens beseft, je er bewust van bent dat het goed is om jezelf te zijn, omdat je er mag zijn. Van jezelf houden, je eigen identiteit behouden en dit door niets of niemand, te laten beperken jouw dagelijkse uitdaging wordt.

Want jij mag er zijn, ieder mens mag er zijn. Ieder mens is van waarde. Wanneer we dit allemaal weer gaan beseffen en begrijpen, zullen we pas werkelijk gaan ervaren dat je zelf het verschil kunt maken, door het verschil te zijn. Niemand anders dan jij kunt dit. Niemand anders dan jijzelf. Jij kunt dit zelf, heb je hier al eens over nagedacht? Ben jij hier al eens mee bezig geweest? Het is goed om te weten, dat er mensen zijn die je hiermee kunnen helpen? Omdat het je op de één of andere manier of om de één of andere reden niet zelf lukt.

En ik blijf deze laatste alinea's voorlopig nog een aantal keer herhalen: "Wanneer we ons weer volledig door ons hart laten sturen, is het onmogelijke ineens weer mogelijk. Kunnen we meer dan wie of wat maar ook, omdat het ons gegeven is. Een eigen wil, met daarbij de 10 geboden, die bij ieder van ons in het hart geschreven staan. Leven volgens de regels van de natuur, met dat wat God ons gegeven heeft en waar iedereen gebruik van kan en mag maken, omdat het goed was en nog steeds goed is. We weten alles, de kennis zit in ons allen, mits we ons open stellen voor dat wat goed voor iedereen die en alles wat leeft is. Wanneer we dit beseffen, kunnen we verder, zal de waarheid niet langer iets zijn waar naar gezocht moet worden. Zal de wetenschap, het weten zijn. Wanneer de Stichting Durf te helpen ~ Dare to help, daadwerkelijk van start gaat, is alle publiciteit welkom, zal iedereen die hieraan doneert en zich hierbij aansluit, zichtbaar zijn. Dit is o.a. een voorwaarde om samen met Dth te kunnen helpen, om dat te doen, wat nodig is. Het gaat daarbij niet om mij, of jou, of één persoon in het bijzonder, het betreft het algemeen belang, dat wat nodig is, om de wereld weer een plaats voor iedereen die en alles wat leeft te kunnen laten zijn. Een wereld, die gebaseerd is, op wederzijds begrip, respect en acceptatie. Een wereld, waarin iedereen weer zichzelf is, kan en mag zijn. Een wereld waarin iedereen weer verantwoordelijk is en ook verantwoordelijkheid neemt. Een wereld waarin de waarheid spreken, hiernaar handelen, door open en eerlijk te zijn van het allergrootste belang is." En ook de uitspraken die ik eerder deed horen daarbij, met een toevoeging. Mijn motto daarbij is: * Je kunt nooit iets van iemand verwachten, tenzij je het aan hen vraagt en zelfs dan nog niet eens. * Leef vanuit je hart en doe dat wat mogelijk is. (Wanneer je niets van mensen verwacht, zul je minder vaak teleurgesteld worden en betrek je niet alles wat er gebeurt op jezelf. Verantwoordelijkheid nemen en hiernaar handelen hoort bij het vanuit je hart leven.) De uitspraak van Mahatma Ghandi: "Be the change you want to see in the world", sluit daar naadloos bij aan.  Durf jij te helpen? Je mag reageren of mij een mailtje sturen. Zie ook de nieuwe flyer op: http://www.dehofvanhetheden.nl/pdf/flyer.pdf

Waarom één vraag verschillende antwoorden kent en een opmerking meerdere betekenissen kan hebben?

Waarom meedoen belangrijker is dan winnen of waarom winnen belangrijker is dan meedoen of kies jij beide? 

Een stelling, vraag, opmerking of is het iets wat eigenlijk voor alles wat je doet in het leven geldt? Wie kan en zal het zeggen? En wat wordt er verstaan onder alles? Wat betekent alles in een leven, waarin eigenlijk helemaal niets zeker is? Zeker, buiten het feit dat het elke morgen licht wordt en elke avond na de schemerperiode, weer donker. Want dat dit een zekerheid is, wanneer je in Nederland woont, dat zal niemand kunnen ontkennen. De mate waarin het donker werkelijk donker is, en het licht werkelijk licht, ligt natuurlijk volledig aan de helderheid van de hemel. De hoeveelheid bewolking die zich in de lucht bevindt en de directe aan of afwezigheid van de Maan en de Zon.

Zelfs de koppen van het AD over de afgelopen 6 dagen geven aan dat deze stelling of in ieder geval de uitleg daarover klopt. Het ligt aan de omstandigheid, het hoe en waarom! Startend met die van: "Vrijdag 1 november 2013: 'Ik wil van alles in het leven proeven', Interview Epke Zonderland; Zaterdag 2 november: 'Voor de autorijder is het leven een stuk fijner geworden'; Minister Schultz; Maandag 4 november: Hoge 'hufterboete' moet wegmisbruiker temmen; Kleine groep veroorzaakt 6 procent van de ongelukken; Dinsdag 5 november: Eerlijker delen bij scheiding; Bezit van vóór huwelijk niet langer opgesplitst;

Woensdag 6 november: Moeder Vaatstra: Ik wil mijn dagboek terug; Donderdag 7 november: Brabander sneller in kliniek; Woonplaats bepalend voor opname psychiatrische patiënt; Vrijdag: 8 november: Gezin bespaart volgend jaar 220 euro op de zorgpolis; Een gezin is komend jaar gemiddeld 220 euro minder aan de zorgverzekering kwijt; en tot slot Zaterdag 9 november: 'Er is genoeg shit geweest, nu moeten we gaan genieten'; Isa Hoes; (in) Magazine."

Want hoe kunnen we oordelen over iets wat gezegd wordt, wat geschreven wordt, wat via via bij ons binnenkomt, terwijl we helemaal niet weten, waar dit vandaan komt, waarop dit gebaseerd is? Zonder dat we de achtergrond of achterliggende reden kennen? Wanneer uitspraken die gedaan worden, "nergens" op gebaseerd zijn, of juist meerdere betekenissen kunnen hebben, noemt men het vaak tegeltjeswijsheden. Dat iedere persoon een eigen verklaring heeft voor de keuze van een bepaalde tegeltjeswijsheid, heb ik in de afgelopen jaren ontdekt. Dat dit ook goed is en ik niet de persoon ben die hierover een oordeel heb, zal iedereen duidelijk zijn. Dat ook ik een eigen uitleg hierbij heb, zal je niet vreemd in de oren klinken. Daarbij sta ik altijd open voor de mening van andere mensen, en met name hoe zij hier uitleg aan geven, omdat dit me oprecht interesseert.

Weet jij hoeveel mensen er zijn, die zich laten meeslepen door wat de (een) ander zegt, denkt en doet? Het kan ook bijna niet anders, want in feite worden we als mens hier ons hele leven al in meegenomen. Maar is dit ook echt zo? Je zou het bijna gaan denken. Door alle informatie die dagelijks bij ons binnenkomt. Door alles wat ons geleerd wordt, vanaf de dag waarop je geboren bent, of soms zelfs al voor die tijd. Hoe zou dit nu eigenlijk komen? Wie bepaalt dit? En hoeveel mensen zullen er zijn die er gedurende hun hele leven een eigen mening op na houden?  Of kan ik beter vragen hoeveel mensen zullen er hun eigen identiteit behouden? Ja, hoeveel mensen zullen er zijn die dit hun hele leven vol houden? Want ieder mens die in deze wereld leeft heeft behoefte aan erkenning. Wil onderdeel zijn van een groter geheel, wil zich aansluiten bij. Dit kan een gezin zijn, een groep vrienden, een club of genootschap, er zijn maar weinig mensen die ervoor kiezen om nergens bij te willen horen.

En hoort het erbij willen horen nu juist niet tot datgene wat ervoor zorgt dat je je eigen identiteit verliest of zorgt het er juist voor dat je vanaf dat moment je eigen positie veilig stelt en ervoor gaat om volledig jezelf te zijn? Dat we er als mens altijd een keer mee geconfronteerd zullen worden, is iets waar niemand aan ontkomt. Op welk moment dit gebeurt is voor iedereen verschillend. Voor de één start het op het moment dat hij/zij, het basis en middelbaar onderwijs doorlopen heeft, voor de ander is de eigen mening al veel eerder gevormd. Toch zijn er ook mensen die nooit een eigen mening zullen hebben. Of de laatste werkelijk geen eigen mening heeft of gewoon geen oordeel wil vellen, standpunt in wil nemen dat zullen we alleen zeker weten wanneer we het aan hem of haar vragen.

Dat de meeste mensen een mening hebben die deels of volledig gestuurd is door de omgeving, is helemaal niet zo vreemd. Erover oordelen zal ik dan ook zeker niet doen. We worden er namelijk op een zeker moment allemaal toe aangezet. Bijvoorbeeld: wanneer we mogen stemmen. We kiezen voor de partij die onze standpunten het best vertegenwoordigt. Onze standpunten, dat wat wij belangrijk vinden. De stemwijzer zorgt ervoor dat de partij waar we de meest overeenkomsten mee hebben, de antwoorden die het best bij onze keuze passen, als de "juiste" partij, als de partij van onze keuze gaan zien. Of dit ook werkelijk onze keuze is, kan ook dit keer alleen ieder mens voor zichzelf beoordelen. Wanneer je vanuit je hart kiest en niet eerst gaat nadenken over de antwoorden, zul je wellicht direct bij jouw partij uitkomen of soms zelfs bij de partij waar je het minst mee denkt of dacht te hebben.

Hoe zeker ben jij dat je altijd voor het juiste kiest? Hoe zeker ben jij dat de uitspraken die je doet, de dingen die je schrijft of deelt met de buitenwereld ook werkelijk zo overkomen als jij dit hebt bedoeld? Alleen wanneer je een reactie op een opmerking of antwoord op een vraag krijgt, kun je er iets mee. Of je hier iets of niets mee doet is dan aan jou. Dat je aan de opmerkingen die mensen maken of de antwoorden die mensen geven heel veel af kunt leiden is een feit. Of dit ook zo is met de keuze voor een politieke partij, dat is maar de vraag. Want ook dan kun je je afvragen of het een keuze vanuit het hoofd of een keuze vanuit het hart is? Keuzes vanuit emoties, door ervaringen in het leven of keuzes vanuit vertrouwen?

En ook nu herhaal ik nog even de alinea's van het voorgaande blog: "Wanneer we ons weer volledig door ons hart laten sturen, is het onmogelijke ineens weer mogelijk. Kunnen we meer dan wie of wat maar ook, omdat het ons gegeven is. Een eigen wil, met daarbij de 10 geboden, die bij ieder van ons in het hart geschreven staan. Leven volgens de regels van de natuur, met dat wat God ons gegeven heeft en waar iedereen gebruik van kan en mag maken, omdat het goed was en nog steeds goed is. We weten alles, de kennis zit in ons allen, mits we ons open stellen voor dat wat goed voor iedereen die en alles wat leeft is. Wanneer we dit beseffen, kunnen we verder, zal de waarheid niet langer iets zijn waar naar gezocht moet worden. Zal de wetenschap, het weten zijn. Wanneer de Stichting Durf te helpen ~ Dare to help, daadwerkelijk van start gaat, is alle publiciteit welkom, zal iedereen die hieraan doneert en zich hierbij aansluit, zichtbaar zijn. Dit is o.a. een voorwaarde om samen met Dth te kunnen helpen, om dat te doen, wat nodig is. Het gaat daarbij niet om mij, of jou, of één persoon in het bijzonder, het betreft het algemeen belang, dat wat nodig is, om de wereld weer een plaats voor iedereen die en alles wat leeft te kunnen laten zijn. Een wereld, die gebaseerd is, op wederzijds begrip, respect en acceptatie. Een wereld, waarin iedereen weer zichzelf is, kan en mag zijn. Een wereld waarin iedereen weer verantwoordelijk is en ook verantwoordelijkheid neemt. Een wereld waarin de waarheid spreken, hiernaar handelen, door open en eerlijk te zijn van het allergrootste belang is." En ook de uitspraken die ik eerder deed horen daarbij, met een toevoeging. Mijn motto daarbij is: * Je kunt nooit iets van iemand verwachten, tenzij je het aan hen vraagt en zelfs dan nog niet eens. * Leef vanuit je hart en doe dat wat mogelijk is. (Wanneer je niets van mensen verwacht, zul je minder vaak teleurgesteld worden en betrek je niet alles wat er gebeurt op jezelf. Verantwoordelijkheid nemen en hiernaar handelen hoort bij het vanuit je hart leven.) De uitspraak van Mahatma Ghandi: "Be the change you want to see in the world", sluit daar naadloos bij aan.  Durf jij te helpen? Je mag reageren of mij een mailtje sturen.