Waar kiest Willem Alexander voor, treedt hij in de voetsporen van zijn moeder of gaat hij zijn eigen weg?

Een heel ander blog dan gebruikelijk. Dit keer een blog wat volledig in het teken van de troonswisseling staat. Want zeg eens eerlijk, hoe vaak maak je als mens een troonswisseling of troonopvolging bewust mee? Juist omdat dit zo uniek is, start ik bij de laatste verjaardag van de Prins van Oranje.

Zaterdag vierde Willem Alexander voor de laatste keer zijn verjaardag als Prins. Hoewel het een cliché is, blijft het noemenswaardig: "Vanaf die dag zal "deze dag" voor hem, maar ook voor mij en alle mensen in Nederland nooit meer hetzelfde zijn".

Toen ik de opgenomen uitzending van Pauw en Witteman op de televisie bekeek, waarbij Rick Nieman en Mariëlle Tweebeke, hun verhaal deden over het Interview met Prins Willem Alexander en Prinses Maxima, werd al heel snel duidelijk dat er een koerswijziging plaatsvindt. Een korte uitleg is gepast. En voor de mensen die de uitzending nog niet gezien hebben, is onder het volgende stukje tekst, de link bijgesloten.

Een bijzonder openhartig, maar daarnaast ook zeker emotioneel gesprek. Een gesprek, met duidelijke kenmerkende,  maar hier en daar ook "functiegerichte" antwoorden. Of deze inderdaad voortkomen uit authenticiteit of toch deels uit het in een keurslijf gegoten zijn, zullen we de komende periode vanzelf gaan ervaren en ontdekken. Het interview met het Prinselijk Paar is te zien onder de volgende link. http://www.koninklijkhuis.nl/foto-en-video/videos/nos-en-rtl-interviewen-aanstaand-koningspaar-18035

Natuurlijk zou het mooi zijn, wanneer het gros van de mensen die gekeken heeft, er net als ik op vertrouwt dat Willem Alexander en Maxima hun rol en taak goed op zullen pakken. Wanneer ik hen beide mag geloven, zullen zij het Koningschap met volle overgave op zich nemen. Dat het vervolgens aan hen beide is, om op een zorgvuldige manier met dit vertrouwen om te gaan, spreekt voor zich. Want de Staatsrechtelijke functie van de Koning, zal, dan wanneer Willem Alexander en Maxima het stokje van Koningin Beatrix overnemen wellicht gezien de tijd waarin we nu leven wel veranderen, toch zal deze niet afwijken van dat wat er in de grondwet vermeld staat. Om enigszins een idee te krijgen wat hiermee bedoeld wordt heb ik de link van de Website van de Overheid vergezeld van de volledige tekst bijgesloten.

http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/koninklijk-huis/positie-koningin 

"Positie en rol Staatshoofd

De Koning vormt samen met de ministers de regering. De Koning is het staatshoofd en heeft op grond hiervan een aantal formele taken.

• Ondertekenen van wetten
• Troonrede
• Voorzitter van de Raad van State

Positie

Sinds 1848 staat in de Grondwet dat de Koning onschendbaar is. De onschendbaarheid van de Koning wil zeggen dat de ministers verantwoording moeten afleggen aan het parlement over het beleid van de regering. De ministers zijn ook politiek verantwoordelijk voor de uitspraken en het gedrag van de Koning. De positie van de Koning komt onder meer tot uiting in het medeondertekenen van wetten. Ook levert hij een bijdrage aan de kabinetsformatie. Daarnaast is de Koning voorzitter van de Raad van State en spreekt hij jaarlijks de Troonrede uit.

Rol Staatshoofd

Naast de formele taken als Staatshoofd zet de Koning zich in voor de bevolking van het Koninkrijk der Nederlanden. De Koning heeft daarbij een samenbindende, vertegenwoordigende en aanmoedigende rol.

Samenbindend

De Koning verbindt mensen en groepen en steunt het werk van mensen en organisaties die een samenbindende rol in onze samenleving hebben. Hij is daarbij onpartijdig. Zo draagt hij bij aan stabiliteit in de samenleving en aan de continuïteit en vooruitgang van het land. Hij geeft uitdrukking aan de nationale gevoelens die onder burgers leven bij vreugdevolle en treurige gebeurtenissen.

Vertegenwoordigend

Daarnaast vertegenwoordigt hij het Koninkrijk der Nederlanden in binnen- en buitenland.
De Koning legt bijvoorbeeld jaarlijks enkele staatsbezoeken af en ontvangt staatshoofden en regeringsleiders die een bezoek aan Nederland brengen.

Aanmoedigend

De Koning is regelmatig aanwezig bij congressen, (openings)bijeenkomsten, vieringen, herdenkingsplechtigheden en andere officiële evenementen. Zo schenkt de Koning aandacht aan goede initiatieven in de maatschappij en steunt ontwikkelingen en activiteiten die daarbij van waarde zijn."

Dat de rol van de Koning(in) op (27 maart 2012) gewijzigd is, waardoor voortaan de informateurs  voor de kabinetsformatie door de kamer zullen worden benoemd, in plaats van door de koning(in),  zal ongetwijfeld bij een groot deel van de bevolking, zo niet bij een ieder bekend zijn. http://nl.wikipedia.org/wiki/Reglement_van_Orde_van_de_Tweede_Kamer

Omdat de inhuldiging van Koning Willem Alexander morgen in de Nieuwe Kerk te Amsterdam plaatsvindt, ontkom ik er niet aan om de bijbel erbij te betrekken. En ook nu opnieuw de 7 sacramenten. http://nl.wikipedia.org/wiki/Sacrament Zou je de tekst per geloofsovertuiging lezen, dan zie je vanzelf hoe de betreffende kerk of "het instituut" deze Sacramenten omschrijft. De algemene tekst, bovenaan de pagina van de hierboven genoemde link, geeft dit heel duidelijk weer.

Maar wat heeft de Koningin, Koning of het Koningschap te maken met de Sacramenten? En waarom wordt de inhuldiging van de Koning in de kerk gedaan? Heeft dit te maken met een kerkelijke aangelegenheid of komt het omdat Willem Alexander deze belofte doet aan het volk waarbij hij de hulp van God vraagt, de hulp van God nodig heeft? Dit is en blijft natuurlijk een vraag, die alleen, door nu nog Prins, maar vanaf morgen, Koning Willem Alexander beantwoord zal kunnen worden.

De volledige Eed luidt als volgt.

Door de koning wordt de volgende eed afgelegd:

Ik zweer aan de volkeren van het koninkrijk dat ik het statuut voor het koninkrijk en de Grondwet steeds zal onderhouden en handhaven. Ik zweer dat ik de onafhankelijkheid en het grondgebied van het koninkrijk met al mijn vermogen zal verdedigen en bewaren; dat ik de vrijheid en de rechten van alle Nederlanders en alle ingezetenen zal beschermen, en tot instandhouding en bevordering van de welvaart alle middelen zal aanwenden welke de wetten mij ter beschikking stellen, zoals een goed en getrouw koning schuldig is te doen. Zo waarlijk helpe mij God almachtig!

De koning heeft de grondwettelijke mogelijkheid om niet de eed, maar de belofte af te leggen. In plaats van "ik zweer", zegt hij dan "ik beloof". In dat geval spreekt hij niet de woorden "Zo waarlijk helpe mij God almachtig", maar "Dat beloof ik!"^[10] Willem-Alexander zal de eed afleggen.^[11]

Daarna spreekt voorzitter Fred de Graaf namens de Staten-Generaal, de Staten van Aruba, de Staten van Curaçao en de Staten van Sint Maarten de volgende woorden:

Wij ontvangen en huldigen, in naam van de volkeren van het koninkrijk en krachtens het statuut voor het koninkrijk en de Grondwet, u als koning; Wij zweren dat wij uw onschendbaarheid en de rechten van uw koningschap zullen handhaven. Wij zweren alles te zullen doen wat goede en getrouwe Staten-Generaal, Staten van Aruba, Staten van Curaçao en Staten van Sint Maarten schuldig zijn te doen. Zo waarlijk helpe ons God almachtig!

Daarnaast kun je alles over de troonswisseling lezen onder de volgende Wikipedia link, welke zeer actueel is. http://nl.wikipedia.org/wiki/Troonswisseling_in_Nederland_(2013) De mogelijkheid bestaat dat deze link even handmatig moet worden ingetikt, zodat hij ook werkelijk juist wordt weergegeven.     

                                                                                                                     

Natuurlijk zal Willem Alexander zich houden aan zijn belofte of gelofte, welke hij middels de eed uit gaat spreken. Ik vertrouw er volledig op, dat hij vanuit zijn geloof en overtuiging voor het juiste kiest. En niet omdat hij dit verschuldigd is, maar getrouw is te doen. Trouw zijn aan de 10 geboden. Trouw zijn aan het volk. Trouw zijn aan Onze Lieve Heer, die er al zoveel jaren voor gezorgd heeft dat wij als mensen zonder zonde verder kunnen en mogen leven. Omdat Jezus zijn leven heeft gegeven voor alle mensen op deze wereld. Want de Bijbel zegt letterlijk: "Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." (Johannes 3:16).

De volgende uitspraak mag dan ook niet ontbreken.

"Indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkander;  en het bloed van Jezus, zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde" (1 Johannes 1:7).

En in hoeverre welvaart, in dit plaatje past, zullen we vanzelf ervaren? Welvaart, vanuit welzijn, gelukkig zijn, iedereen een kans geven, daarbij de 10 geboden in acht houdend. En wanneer hij werkelijk betrokken is, om het volk geeft, zijn familie en kinderen inbegrepen, zal hij er werkelijk alles aan doen om de toekomst veilig te stellen, daarbij zich mogelijk zelfs de Ten Indian Commandments herinneren.

Want welvaart is meer dan geld, welvaart is meer dan de economische situatie waarin een land verkeert. Welvaart is vertrouwen hebben, en vanuit dit vertrouwen, willen handelen en delen. Zodat kennis, middelen en mogelijkheden, voor iedereen bereikbaar, maar daarnaast ook zeker, binnen handbereik zijn. Waardoor welzijn niet langer onbereikbaar is, eerder zelfs een logisch gevolg of vervolg blijkt.

Durf (jij) te helpen, reageer dan.

Hoe kunnen we er echt voor zorgen dat het Sociaal Akkoord, sociaal is?

Hieronder de tekst van de NRC Link van donderdagavond 11 april: http://www.nrc.nl/nieuws/2013/04/11/de-belangrijkste-punten-uit-het-sociaal-akkoord-op-een-rijtje/


De namen onder de foto in de link verwijzen naar de aanwezigen van links naar rechts.
Albert Jan Maat van LTO Nederland, Hans Biesheuvel van MKB Nederland, voorman Bernard Wientjes van VNO-NCW, premier Mark Rutte, minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken en FNV-voorzitter Ton Heerts voor aanvang van de presentatie van het sociaal akkoord gesloten met werkgevers en vakbonden. Foto ANP / Martijn Beekman
door Anouk van Kampen

Er is vanavond een sociaal akkoord bereikt tussen werkgevers, werknemers en het kabinet. Maar wat staat er nu precies te gebeuren? Dit zijn de belangrijkste maatregelen uit het sociaal akkoord in een overzichtelijk rijtje.

• Er komen 35 werkbedrijven waarin vakbonden, gemeenten en werkgevers gaan samenwerken om mensen met een arbeidsbeperking aan het werk te krijgen, en dan met name de Wajongers en mensen in de sociale werkplaatsen. Dit ter vervanging van de strikte invoering van een quotum waarbij bedrijven en overheden moesten voldoen aan vijf procent gehandicapten in hun personeelsbestand. Werkgevers hebben nu toegezegd de komende jaren voor de groep banen te creëren, oplopend met tienduizend per jaar in 2020. De verplichte quotering komt wel in de wet, maar wordt pas ingevoerd als de werkgevers niet aan hun beloftes voldoen. Dat wordt bekeken in 2017.
• De "doorgeschoten" flexibilisering van de arbeidsmarkt, waar FNV eerder deze week alarm over sloeg, wordt gecorrigeerd. Schijnconstructies met buitenlandse werknemers worden verboden. Het aantal tijdelijke contracten wordt beperkt en er komt een verbod op een nulurencontract in de zorg.
• Het ontslagrecht wordt vereenvoudigd, maar wel pas vanaf 2016 in verband met de huidige crisis. Alle ontslagen werknemers krijgen in de toekomst een ontslagvergoeding, terwijl dat nu niet voor iedereen geldt. Het bedrag van deze vergoeding wordt wel beperkt tot maximaal 75 duizend euro of maximaal een jaarsalaris voor grootverdieners. Het geld moet door de werknemers zoveel mogelijk worden gebruikt om zo snel mogelijk weer een baan te vinden.
• De maximale WW-duur wordt op drie jaar gehouden door het laatste jaar te laten betalen door werknemers en werkgevers, via de cao's. Deze maatregel gaat pas in op 1 januari 2016.
• Het kabinet heeft toegezegd nog geen besluit te nemen over de bezuinigingen om het begrotingstekort in 2014 onder de drie procent te krijgen. Pas in het najaar wordt de situatie opnieuw bekeken en wordt hierover een besluit genomen. De extra bezuinigingen om de begroting van volgend jaar op orde te krijgen, zijn dus voorlopig van tafel. Het kabinet hoopt op economisch herstel.

En waarom ik nu juist de foto van Johnny Depp boven het Sociaal akkoord verhaal moest plaatsen zal straks blijken.

De afgelopen dagen heb ik het nieuws in de kranten gelaten voor wat het was, omdat de berichtgeving nog weinig nieuws of beter gezegd positiefs brengt. Toch is er wel één kop die veelbelovend klinkt, ik heb besloten om deze te noemen. Het is wanneer je het bovenstaande verhaal en de actualiteitenprogramma's gezien hebt na de betreffende persconferentie, natuurlijk de krant van 12 april. De kop luidt dan ook: 'Sociaal akkoord historisch' en de tekst daaronder mag daarbij zeker niet ontbreken. Ontslagrecht en WW op de schop; 125.000 nieuwe banen voor gehandicapten; Uitstel 4,3 miljard aan bezuinigingen.

Dat klinkt bijna net zo goed als wanneer we vertellen dat de lente haar intrede heeft genomen terwijl de weersvoorspellingen ons een heel ander beeld schetsen. Toch vertrouw ik er nog steeds op dat de lente gevolgd door de zomer dit jaar komt en we ook uiteindelijk de crisis te boven zullen komen. Dat we dan allemaal vanuit ons hart zullen moeten gaan leven is daarbij wel raadzaam. Want wanneer we met ons vinger naar de ander blijven wijzen zonder eigen verantwoordelijkheid te nemen, zal er nooit iets veranderen en zullen we steeds verder in het moeras zakken wat we ook voor het grootste deel zelf veroorzaakt hebben. We vervallen ondanks alle fouten die we gemaakt hebben nog steeds in herhaling. We kunnen nog zoveel leren en denken dat dit enige verandering teweeg brengt. Niets is echter minder waar. Omdat we geld nog steeds als macht zien, terwijl het grootste goed, wat wij kennis noemen, niet te koop is. Alleen maar bereikbaar wanneer we echt weer vanuit ons hart gaan leven.

Wanneer je gelooft in God en Zijn Zoon Jezus, is het getal 7 een getal wat staat voor de 7 sacramenten. http://nl.wikipedia.org/wiki/Sacrament  Zou je de tekst per geloofsovertuiging lezen, dan zie je vanzelf hoe de betreffende kerk of "het instituut" deze Sacramenten omschrijft. De algemene tekst, bovenaan de pagina van de hierboven genoemde link, geeft dit heel duidelijk weer.

Daarnaast zijn er ook mensen die de betekenis van getallen beschrijven. Ook hier is een heuse eigen Wikipedia pagina voor aangemaakt. http://nl.wikipedia.org/wiki/Heilig_getal Wat je hiermee kunt doen of van denkt, is opnieuw aan jou, omdat jij de enige bent die hierover een beslissing of besluit kunt nemen. Dat ik bij het invoeren van de 21 vragen dagen, zoals ik deze ben gaan noemen, absoluut niet bezig was met de betekenis achter de getallen, mag je van me aannemen. Dat dit achteraf gezien, wel van invloed is op, "het zijn" van ieder mens, die ermee start, mocht ik meteen weten. En waarom dit zo was, zou ik in de jaren die daarop volgde vanzelf gaan ervaren.

Dat brengt me ook meteen bij mijn zesde boek:  "Ik kies voor mij", genaamd. Een boek met een bijzondere boodschap, een stuk over mij, mijn leven en daarnaast heel veel informatie waar ieder mens iets aan zou kunnen hebben. In het kader van kennis delen, heb ik in mijn voorgaande blog, juist daarom, alvast het voorwoord uit het boek openbaar gemaakt. En ik mag je nu ook direct meedelen dat er nog meer volgt, wanneer de tijd er rijp voor is.

Na de krant van vanmorgen te hebben gelezen en meerdere malen op het nieuws gehoord te hebben, dat de Republikeinen vinden, dat er een drastische salariskorting moet plaatsvinden, wanneer Willem Alexander het Koningschap overneemt, heb ik best een beetje moeten lachen. Ja, natuurlijk kan dit, omdat iedereen in crisistijd in moet leveren, en waarom zou het koningshuis daar niet aan meedoen,  waardoor zij als "publiek vertegenwoordiger van Nederland", ook hun bijdrage leveren. Of dit uiteindelijk tot de werkelijke oplossing leidt, daarover onthoud ik me op dit moment nog even van commentaar. Wanneer je er meer over wilt weten, kun je dit nalezen onder de volgende link: http://www.powned.tv/nieuws/politiek/2013/04/tweede_kamer_moet_debatteren_o.html 

En natuurlijk kun je hier iets van vinden, iets over zeggen of er zelfs actie op ondernemen, wanneer je van mening bent, dat dit tot de verantwoordelijkheid van de regering behoort. Maar waar blijf je dan, met alle andere mensen die ook bizar hoge salarissen ontvangen, deels betaald door de belastingbetaler of soms zelfs volledig van het belastinggeld? En hoe zit het met de kerken, kerkgenootschappen, voetbalclubs, sportactiviteiten en andere evenementen waar werkelijk een vermogen in omgaat? Wie kan je zeggen of de salariëring ook werkelijk opweegt tegen de prestaties of de uiteindelijke resultaten of uitkomst van dat wat de persoon doet (of de personen doen). Hoeveel mensen ontvangen er maandelijks een vermogen, terwijl ze eigenlijk een baan hebben, die wanneer je naar "de echte verantwoordelijkheid" kijkt, lang niet zo hoog ingeschaald zouden behoren te worden? Wie beslist daarover?  

Dat brengt me meteen weer op een eerder aangekaart punt. Wie zijn ook al weer de beste economen? Betreft het de persoon die een groot vermogen heeft, of de persoon die het huishoudkundige boekje werkelijk beheert, waardoor aan het einde van de maand alle noodzakelijke rekeningen weer voldaan zijn. Of is het de persoon die met geld van de ander (of van velen) "speelt", op basis van een bepaalde denkwijze, een idee, of in het kader van de regering, de begroting? Waarbij de laatste, alvast spaarpotjes maakt, zonder te weten welke kosten er ook werkelijk zullen volgen? Wat wel zeker is, is dat hij of zij, zelf niet weet, of hoeft te voelen, hoe het is, om iedere maand maar net uit te komen, met dat wat er binnenkomt of hier soms door onvoorziene omstandigheden zelfs tekort aan heeft.

Dat brengt me bij Johnny Depp en vele andere mensen die op dit moment in de wereld heel veel geld "verdienen", bezitten en eigenlijk niet eens weten of zij het op zullen maken, voor de tijd dat zij hun laatste adem uitblazen. De volgende link laat zien welke mensen er tot deze categorie behoren.  http://www.fabalent.com/Blog/het-vermogen-van-de-best-betaalde-artiesten-acteurs-voetballers-en-meer.html

 

Maar draait het hier ook echt om? Is het werkelijk zo belangrijk, dat we alleen nog maar bezig zijn met geld, om te kunnen blijven leven? Of is het toch beter om al het geld en wat wij denken dat van waarde is los te laten? Prioriteiten te stellen, waardoor we weer zien wat werkelijk van belang is. De aarde, iedereen die en alles wat leeft weer waarderen, is dat wat nodig is. Vanuit ons hart leven, zodat we niet meer in verwarring worden gebracht door dat wat ons hoofd ons laat denken. Waardoor we weer zuiver en puur gaan leven. Daarbij hoort geven, waardoor we ontvangen, onvoorwaardelijk, zoals het bedoeld is.

Ik ga ervoor, Durf (jij) te helpen?

Waarom alle dagen rond Goede Vrijdag, Pasen en Hemelvaart nog steeds in het teken van geloof en vertrouwen staan?

"Geloven en vertrouwen in het goede" of "Je laten leiden door angst, met alle gevolgen van dien?"

Goede Vrijdag, met recht een gedenkwaardige dag! Daarnaast, is de vrijdag op zich, sowieso een dag waar "iedereen" naar uitkijkt. Het einde van de week, voor mensen die een "gebruikelijke" vijfdaagse werkweek hebben. De dag voor het weekend. De dag waar de meeste mensen vanaf maandag al naar uitkijken. Wie herinnert zich de uitspraak Thank God it's Friday niet? Ja en waarom juist deze vrijdag als goed wordt bestempeld lees je onder de link van de volgende Wikipedia Pagina: http://nl.wikipedia.org/wiki/Goede_Vrijdag

Goede Vrijdag had voor mij altijd al een bijzondere betekenis en dit is vanaf 10 april 2009 alleen nog maar versterkt. Mijn geloof en het vertrouwen dat er meer is tussen hemel en aarde, heeft daarbij nog een extra dimensie gekregen. Zodat dit nu ook werkelijk voelt als verbinding. En met het verstrijken van de jaren, wordt dit gevoel ook telkens weer steviger. Een gevoel wat me sterkt en houvast geeft. Houvast op de momenten waarop ik met recht verdrietig ben. En ja, eerlijk is eerlijk wanneer je betrokken bent en om mensen en de natuur geeft, dan ontkom je daar als mens absoluut niet aan. Want zeg nu eens eerlijk, wanneer je naar het nieuws luistert of kijkt en de kranten vanaf 28 maart gelezen hebt, kun je alleen maar beamen dat het meeste nieuws betreurenswaardig is, uitzonderingen daargelaten natuurlijk.

Daarom ontkom ik er ook dit keer niet aan, om de koppen van het AD de Dordtenaar te noemen die verschenen zijn na 27 maart. En ik heb daarbij een keuze gemaakt uit de koppen die mij het eerst opvielen: Donderdag 28  maart 2013: "Fiscus laat 3,5 miljard euro liggen; bezorgde ambtenaren slaan alarm in enquête en 2000 'onnodige' ziekenhuisdoden; Vrijdag 29 maart: Jasper S Spreekt; 'Mijn daad heeft de familie Vaatstra in verdriet gestort. Ik wilde het mijn eigen familie besparen' en Malala krijgt 2,4  miljoen voor boek; Zaterdag 30 maart: Wij vonden de bosjongen; Met zijn verhaal was hij vorig jaar wereldnieuws, na zijn ontmaskering verdween hij spoorloos. Wij vonden en spraken hem in Berlijn en 'Antibraakmiddel eist mogelijk 100 levens'; onderzoek: Domperidon vergroot risico hartfalen; Dinsdag 2 april: Zoektocht naar dodelijk gifgas;   Vier mensen vast voor aanbieden sarin en Lekker knuffelen met een koe; Woensdag 3 april: Onderhoud betonnen bruggen schiet tekort; TNO vreest grote reparaties en hoge kosten en Franse baby's 'beveiligd' met enkelbandjes".

En de kranten vanaf de volgende donderdag te weten: Donderdag 4 april: "Paniek en chaos na storing bij ING; saldo ineens verdwenen, opstoppingen bij kassa's en Met pijlen doorboorde eend laat zich niet vangen; Vrijdag 5 april: FNV: Bezuinigingen bij NS kan leiden tot ontslaggolf; Document schetst miljoenenbesparing en Politie schiet agressieve asielzoeker in zijn been; Zaterdag 6 april: Cyberaanval verlamt het betalingsverkeer; Internetbankieren en iDeal liggen urenlang plat en Groot aantal crèches over de kop; Maandag 8 april: Rotterdam wuift Beatrix uit; Maasstad middelpunt van nationale bedankdag Koningin en Gratis af te halen: 200.000 viooltjes en Dinsdag 9 april: Margaret Thatcher 1925 - 2013, IJzeren Dame Geliefd en gehaat. Dat was de gisteren overleden Brits oud-premier Margaret Thatcher. Die verdeeldheid onder het Britse volk bleek ook na de dood van The Iron Lady (de IJzeren Dame). Naast bewondering en lof waren er gisteren ook heel andere reacties: juichende mensen op straat met teksten als 'De heks is dood! en Kritiek op homobeleid ergert president Poetin; Duizenden demonstranten in Amsterdam"

Hoeveel nieuws zal er nog volgen voor de ommekeer er echt is? Voor we allemaal weer beseffen dat de positieve inbreng een soort golfbeweging teweeg brengt. Zodat we inzien dat alles wat op dit moment zorgt voor negativiteit, alles wat schade toebrengt aan de natuur, de dieren en de mensheid, geen grenzen meer kent. Respect kun je niet afdwingen, tenzij iedereen weer inziet dat respect leidt tot vertrouwen, respect leidt tot eenheid, respect leidt tot een wereld waarin liefde regeert. Hoewel het nieuws nu vaak het tegendeel laat zien, is de transformatie in gang gezet. De transformatie, waarbij ieder mens onherroepelijk met zichzelf geconfronteerd wordt, met zijn (of haar) daden. Er is geen ontkomen meer aan. De golfbeweging is in gang gezet. Alleen jijzelf bepaalt of je erin mee wilt gaan. Of je voor het juiste kiest waardoor alles wat je doet positief uitpakt of het tegenovergestelde daarvan. 

Toen ik de  nieuwsbrief van April schreef en hem op de website liet plaatsen, kon ik deze nog niet meteen mailen aan de vaste lezers. Wat de reden daarvan was, wist ik ook niet, toch heb ik naar mijn gevoel geluisterd en gewacht. De extra toevoeging die niet op mijn website staat maar alleen bestemd is voor de vaste lezers gaf me het antwoord. Ik heb daarom besloten om deze tekst, hoe persoonlijk ook alsnog volledig in dit blog op te nemen. 

"April alweer, de tijd vliegt. Zes april was voor mij een bijzondere dag. De dag waarop mijn moeder in 2009, plotseling, zonder vooraankondiging, overleed. Zonder vooraankondiging, omdat zij niet ziek was. Geen hinder “leek” te ondervinden van haar gezondheid of iets wat voor de buitenwereld, inclusief ons, haar familieleden en geliefden, zichtbaar was. Terwijl achteraf, wel heel duidelijk was, dat mijn moeder, een heel groot deel van haar leven, hartzeer heeft gehad. Hartzeer, door verschillende oorzaken. Hartzeer, doordat zij zich zoveel aantrok van wat er in de wereld gebeurde. En hartzeer, omdat ze hoe tegenstrijdig ook, ooit beslissingen genomen heeft, waar ze verstandelijk heel goed mee kon leven, maar zich gevoelsmatig en dus lichamelijk, niet meer in kon vinden. Een hartstilstand maakte vervolgens een einde aan haar aardse leven.

Hoe verdrietig dit ook was, voor mijn Pa, mijn broers, mijn zussen en de andere mensen die om haar geven, voor haar was dit een zegen. Een zegen omdat ze niet langer door kon leven met deze tegenstrijdigheid. Daarnaast met de pijn en het verdriet, van alles wat ze in haar leven ervaren heeft. Ervaren, zonder dat ze daar “bewust” in leven, voor gekozen heeft. Het dagelijks geconfronteerd worden met het onomkeerbare, het niet meer kunnen wijzigen van dat wat gebeurd was in haar leven, was niet meer dragelijk. En hoe vaak ze zichzelf ook probeerde te overtuigen van het tegendeel, omgaan met zoveel verdriet, kon niet meer. Doorgaan in leven, zou er zeker toe geleid hebben, dat zij ziek zou worden, waardoor het geluk in haar leven, vrij te zijn van pijn en verdriet, niet meer mogelijk was.

Hoeveel mensen leven er op dit moment in de wereld met de ogenschijnlijk “onomkeerbare consequenties” van een eerder genomen besluit of zelfs besluiten? Hoeveel mensen zijn er, zelfs wanneer ze denken dat het goed met ze gaat, onbewust in onbalans? Hoeveel mensen kunnen straks ook niet langer leven, met dat wat hen gevormd of beter gezegd vervormd heeft? Ik durf het je niet te zeggen, omdat het niet aan mij is. Ik daar ook zeker niet de verantwoordelijkheid voor wil of hoef te dragen. Omdat iedereen zelf het vermogen heeft om te beslissen. Te beslissen, kortom zijn of haar eigen wil te volgen, door eigen verantwoordelijkheid te nemen.

Wat ik wel mag doen, en wat wel aan mij is, is mensen helpen. Mensen, die de behoefte voelen, om in balans te komen, daarbij niet weten hoe. Mensen die bewust of zelfs onbewust om hulp vragen. Dat daarbij ook mensen zitten die er willens en wetens een puinhoop van maken, sluit ik niet uit. De hulpvraag is doorslaggevend en zal, wanneer iemand eigen inzet en commitment toont, ervoor zorgen dat de balans in zicht is. Zichtbaar, voor hen, die net als ik, echt vrij willen zijn. Vrij, waardoor alle dagen, volledig kunnen worden benut, met dat wat nodig is. Nodig, om ieder mens, elk dier, of levend organisme, zonder ziektes, pijn en verdriet te laten groeien. Zodat we er op die wijze, gezamenlijk voor kunnen zorgen, dat de natuurlijke balans voor eens en altijd weer aanwezig is.

En wanneer deze balans bij jou aanwezig is, kun jij de schakel zijn, die ervoor zorgt, dat ieder mens (dier of organisme) die (wat) in balans is, deze balans als een golfbeweging doorgeeft. Doorgeeft, waardoor de balans, in het klein in jouw omgeving, in het groot in jouw woonplaats of zelfs nog groter, in de wereld terugkeert. Een utopie, een droom of werkelijkheid. Ik vertrouw erop, omdat ik geloof in de kracht van de eeuwig aanwezige liefde en wil dit vertrouwen graag delen."

Ben jij ook bereid om te delen, wil jij helpen, durf (jij) te helpen? Reageer dan op dit blog.

Waarom de ommekeer nu zichtbaar mag zijn?

Hoewel er dagelijks nieuws is, waardoor ik iets zou kunnen schrijven, over de kranten, de berichtgeving daarin en daarbij ook wat kritische vragen stellende, wist ik dat er een rustperiode nodig was, tussen de 28ste februari en 21 maart. Een rustperiode, van 21 Dagen. Dit is, voor de mensen, die zich in het verleden, voor een Reiki behandeling of onlangs nog, als deelnemer, voor de workshop of een coachingsessie, hebben aangemeld, inmiddels een begrip. Een begrip omdat het hen inzicht heeft geboden, in dat wat belangrijk is, van belang, in eerste instantie voor henzelf, ieder op zich, daarnaast voor alles en iedereen waarmee zij samenleven. Want we leven niet alleen voor onszelf, we leven in een wereld met 7 miljard mensen. En hoewel er dagelijks mensen overlijden komen er ook elke dag weer mensen bij. En dat is nu net waar het om draait, de reden waarom bewustwording zo noodzakelijk is.

Toen ik ben gestart met het schrijven van de voorwaarden mail voor de mensen die ik mocht helpen met Reiki, heb ik me niet verdiept in de  betekenis van de 21 dagen. Het tonen van commitment van de persoon die bij mij kwam met een hulpvraag, was de echte enige achterliggende gedachte. En zeg nu zelf, een stukje commitment naar jezelf toe, is toch iets, wat ieder mens zo nu en dan wel eens nodig heeft. Maar, ben je als mens, wel goed bezig, wanneer je alleen commitment naar jezelf toont in een wereld met 7 miljard mensen en totaal geen rekening meer houdt, met het bestaan van de ander, van iedereen die en alles wat leeft? Natuurlijk kun je er alleen voor de ander zijn, wanneer je goed voor jezelf zorgt, toch is de ander wel degelijk van belang, wanneer je jezelf recht in de ogen aan wilt blijven kijken.

Na de krant vanmorgen van de mat  te hebben gepakt, was er één stukje wat me opviel. "Fred de Graaf, 'ceremoniemeester' bij troonswisseling was burgemeester tijdens de aanslag van Karst Tates:  Ik voel me niet schuldig. Wel verantwoordelijk." Het vervolg, van het stuk van Fred de Graaf, vind ik op pagina 4 en 5 van het AD en ik ben er werkelijk dankbaar voor, dat dit juist vandaag in de krant staat. Ik citeer de krant, dan ook waar maar nodig, startend vanaf NU: "VVD'er Fred de Graaf (63) maakte een historisch dieptepunt in de koninklijke geschiedenis mee en is nu bij toeval de spil bij een nieuw vorstelijk begin. In 2009 was hij burgemeester van Apeldoorn ten tijde van de dramatische aanslag van Karst Tates. En nu - exact 4 jaar later - leidt hij als voorzitter van de Eerste Kamer de feestelijke troonswisseling in de Nieuwe Kerk." Ik ga nog even verder: "Sommige zouden het een tweede kans noemen. Een herexamen. Misschien revanche. Maar, nee.  In zulke termen zal je de huidige voorzitter van de Eerste Kamer, die de schokkende aanslag in Apeldoorn van dichtbij meemaakte, nooit over zijn rol bij de inhuldiging horen praten. Na een korte aarzeling zegt Fred de Graaf er dit over: 'Mijn hoop is natuurlijk wel dat dit feest alles weer een beetje in balans brengt'."

Ja Fred, Inderdaad, ik sta achter je woorden, wanneer je deze op de juiste manier uitlegt natuurlijk. Wanneer de journalist van het AD, meteen de volgende vraag stelt, raadt hij mijn gevoel. Ik citeer de krant daarom maar weer: "Hoe bedoelt u dat? Balans?  "Ik heb in Apeldoorn zo'n koninklijk feest in het bestek van 1 dag van twee totaal tegengestelde kanten meegemaakt. Een goede en een slechte. Het enthousiasme waarmee we in Apeldoorn startten, Een prachtige dag, prachtig weer, het publiek dat het fantastisch vond. De Koninklijke familie eveneens. Ik zag al uit naar het moment waarop ik kon vertellen dat alles geweldig verlopen was. En toen, na die dramatische daad, kantelde alles. Zoiets verschrikkelijks. De schok, het verdriet, de doden, de gewonden. De jarenlange nasleep voor mensen, de nabestaanden. Dus natuurlijk hoop ik intens dat dit feest op 30 april alleen féést zal zijn. Prachtig en waardig. Voor alle betrokkenen."  En opnieuw kan ik zeggen Ja Fred, Inderdaad sta ik ook dit keer achter jouw woorden, wanneer je het op de juiste manier uitlegt natuurlijk.

De afgelopen dagen ben ik volop bezig geweest, met het afronden van mijn zesde boek. De zogeheten puntjes op de "I" zetten. Een stukje uit het voorwoord en woord van dank, zal ik alvast even met jullie delen. Omdat het precies samenvalt, met alles wat Fred de Graaf zegt, over de balans, ook dit keer vanuit mijn hart geschreven en uitgelegd. Je kunt dit boek lezen, zonder dat je mijn eerder geschreven boeken gelezen hebt. Natuurlijk kun je het ook lezen na mijn andere boeken. Een enkeling zou het zelfs kunnen zien als het vervolg op het hiervoor door mij geschreven boek, wat “Geslaagd” heet. Geslaagd, is een boek waaruit iedereen datgene oppakt wat voor hem/haar van belang is. Wat voor mij op dit moment duidelijk is, dat ik weer verder kan en mag.

Verder schrijven, de wereld wakker schudden! Hoe mooi is het, dat een paar simpele woorden en zinnen dit teweeg brengt? Woorden die voor heel veel mensen en in heel veel situaties uitkomst bieden. Een uitkomst, een manier van denken en doen, “geslaagd” zijn. Hoe is het toch mogelijk, dat er precies nu de hele wereld in een strijd verwikkeld is, ineens weer allemaal zinnen op papier komen die voor een ieder van betekenis kunnen zijn? Weet jij het?

Ik laat me leiden, wacht het gewoon af en denk ook dit keer zeker niet na over het aantal pagina’s, de inhoudsopgave of wat dan ook. De gedichten die ik schrijven mag, zullen naar ik verwacht, zonder enige moeite op mijn beeldscherm verschijnen. Ik ben er klaar voor en kijk er naar uit. Ik zie het als een uitdaging en laat de woorden als vanouds gewoon stromen. Ik zou me af kunnen vragen waarom deze woorden nodig zijn, wat daar de betekenis van is en waarom juist nu? Daarnaast vertrouw ik er helemaal op, dat hetgeen ik op mag schrijven, volledig berust op de waarheid en een bijdrage levert aan een “gezonde wereld”. Een wereld waarin vrede, respect en ontzag weer de normen en waarden gaan vormen, voor iedereen die en alles wat leeft.

Het geeft me opnieuw een kans en zelfs een ingang om een groot publiek te bereiken. Speciaal voor alle mensen die toe zijn aan een leven zonder oordeel. Een oordeel wat veelal en tot voor kort gebaseerd was op hetgeen er geroepen en gezegd werd, kortom informatie uit de tweede, derde of zoveelste hand. Een oordeel gebaseerd op wantrouwen, gebaseerd op angst, gecreëerde angst wel te verstaan. Waarom eigenlijk?

Veel mensen hebben het te druk met alle verplichtingen, “het moeten”, waardoor er geen tijd meer is voor “zelfonderzoek”. Dit geldt voor heel veel dingen, helaas ook voor noodzakelijke dingen in het leven. Naast de verzekeringen, huur of hypotheek, ook voor de kleinere dingen, als het kopen van boodschappen, voedingswaren of schoonmaakproducten voor het reinigen van jezelf of je huis. We gaan uit van wat de wetenschap en/of betreffende instantie geconstateerd heeft, de media of een individu zegt. Wanneer je je dan bedenkt, dat veel belangrijke, soms levensbeslissende besluiten, genomen worden op basis wat iemand anders, een persoon, een instantie of zelfs de regering je vertelt, dan laat je je zelfs leiden door het oordeel van de ander.

Denk jij zelf nog wel ergens over na? Hoeveel mensen beseffen, begrijpen of weten dit? Waarop is een beslissing, onderzoek of uiteindelijk oordeel gebaseerd? Weet jij het of denk je dat de persoon, (de personen) of de instantie die jij de verantwoording hebt gegeven, dit allemaal zelf heeft (hebben) onderzocht? Heb jij je keuze gemaakt op basis van zekerheid, goed vertrouwen of wat de ander je verteld heeft? Wanneer dit laatste het geval is, kan het zo zijn dat je ervan uitgegaan bent dat de persoon uit ervaring spreekt. Zou jij dit vragen of denk je gewoon dat de persoon dit doet? Hoe zeker ben je ervan dat de persoon de waarheid spreekt? Hoe weet je zeker dat iemand oprecht is?

Hoeveel mensen geven je nog oprecht advies vanuit eigen ervaring. Zonder dat er ook “eigenbelang” bij komt kijken? Wie of welke instanties kun je nog vertrouwen? Dat klinkt best wel heftig, toch is het wel iets waar steeds meer op gehamerd wordt. Op het nieuws, in de media en waar maar ook worden mensen aangespoord om zelf actie te ondernemen. De overheid heeft een crisissite genaamd: www.nederlandveilig.nl Dit is een website onder postbus 51, waarbij de overheid iedereen de mogelijk biedt om zelf actie te ondernemen. Onder het mom van “Goed voorbereid zijn heb je zelf in de hand”, gaat de overheid er vanuit dat zij aan hun plicht hebben voldaan.

De gemeenten hebben Calamiteitenkaarten verspreid, waarop de producten staan, waar iedereen zich in geval van nood, minimaal 72 uur mee in leven kan houden. Er zijn echter maar weinig mensen die hier ook werkelijk iets mee gedaan hebben. Want iedereen kent toch de algemene kreet, “In Nederland zal het zo’n vaart niet lopen”. Wie kan het je vertellen? Hoe zeker ben jij, dat wij in Nederland verschoond blijven van dit soort ellende? Niemand kan het met zekerheid zeggen. “Eerst zien dan geloven”, is al zo vaak de realiteit geweest en waar heeft het ons tot nu toe gebracht? Moet er echt eerst iets gebeuren?

Met name in 2011 hebben we natuurlijk al de nodige rampen meegemaakt, ik noem er een aantal. We kennen allemaal de Chemiebrand in Moerdijk, de brand op het rangeerterrein in Zwijndrecht en niet te vergeten, de aanslag in Alphen aan de Rijn. Wanneer we wereldwijd kijken dan zijn er nog veel meer rampen geweest. Iedereen herinnert zich de aardbeving in Japan, op 11 maart 2011. Dat er nadien op 7 april, 23 juni en in juli nog een drietal aardbevingen in Japan hebben plaatsgevonden is niet of nauwelijks meer in het nieuws geweest.

Het lijkt er een beetje op dat we “de ver van mijn bedshow mentaliteit” hebben aangenomen. Wat ons niet direct raakt, zal wel niet zo erg zijn. Niets is minder waar! Wij zijn tot op heden nog nooit geconfronteerd met een tsunami. Toch hebben we ook een vulkaan, de Zuidwalvulkaan. Deze bevindt zich op 2 km diepte in de Waddenzee, tussen Harlingen en Vlieland. Wie zegt ons dat deze Vulkaan niet opnieuw actief kan worden? De  temperatuur is zelden of nooit zo wisselend geweest als de afgelopen jaren. Daarnaast vragen we te veel van de aarde.

Weten we eigenlijk wel voldoende van de aarde, iedereen die en alles wat daarop leeft? Wat zorgt er eigenlijk voor dat we op aarde kunnen leven? Het is eigenlijk een beetje als met ons eigen lichaam en gezondheid, we hebben de regie totaal uit handen gegeven. Is dit omdat we laks zijn of omdat we gewoon te goed van vertrouwen zijn en verwachten dat we op de juiste wijze en tijdig geïnformeerd zullen worden? Wil jij het risico lopen? Wil jij de persoon zijn die straks op de blaren moet zitten? Want ik kan en mag je zeggen, dat is wel het gevolg wanneer je geen eigen onderzoek doet. Wanneer je niet luistert naar de signalen die in het geval van de aarde, de natuur ons geeft en in het geval van je gezondheid, je lichaam je geeft.

Angst is een slechte raadgever. Angst zorgt er in veel gevallen voor dat mensen onnodig actie ondernemen, zeker wanneer het  gezondheid betreft. Het constant praten over of dagelijks bezig zijn met, de mogelijke gevolgen van een ernstige ziekte, kan er helaas bij een aantal mensen voor zorgen dat deze aandoening, lichamelijk of geestelijk, ook werkelijk ontstaat. Leer te luisteren, naar de signalen die je lichaam je geeft, te voelen door je alleen bewust te zijn van jezelf. Dit kan niet wanneer je altijd volop in de running bent, bezig bent met, ”het hoog houden van alle ballen”. Misschien een vreemde vergelijking, toch is dit wel de enige juiste, en alleen door alle regels en verplichtingen die je jezelf hebt opgelegd. Natuurlijk niet zomaar, vaak omdat je een bepaalde weg bent ingeslagen. Wie zegt je echter dat je deze weg moet blijven volgen? Ja, wie zegt dat? Jij zelf of de persoon waarmee je samen leeft, werkt of zelfs verplichtingen? Laat jij je leiden, of leid jij je eigen leven.

Ik mag nog even verder gaan over angst. Angst en vooroordeel zijn helaas onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Door vooroordelen creëren mensen ook eigen angsten. In het geval van gezondheid, zal je lichaam daar van nature op reageren, als in een reflex, je verdedigingsmechanisme grijpt in. Dit kan zowel positief als negatief uitpakken. Dit gebeurt overigens ook wanneer je je laat leiden door angst. Overlevingsdrang helpt je daarbij. Dit is evenals de natuurlijke reactie of de reflex, bij iedereen anders. In het geval van een overval, zal de ene persoon alles afgeven en de ander het gevoel hebben alles te moeten verdedigen wat van hem is, omdat het “niet terecht”, of onacceptabel  is. Daarom kun je nooit een standaard reactie verwachten. Besef goed, dat alles wat een persoon in zijn leven ervaart, hem maakt tot wat hij is, als een natuurlijke reactie, een reflex. Overlevingsdrang of het verdedigingsmechanisme?

Nog een heel belangrijk item is communicatie. Wie leert je te communiceren, niet alleen te praten in een bepaalde taal, maar echt te zeggen wat je denkt, wat je bezighoudt, wat je belangrijk vindt en nog belangrijker wat je voelt? Dit laatste is echt van het allergrootste belang. Door het kunnen communiceren, ben je altijd in de gelegenheid om jezelf te zijn, jezelf te kunnen verwoorden en dus te uiten. Het uiten, vanuit jezelf vertellen, waardoor je deelt. Natuurlijk doet iedereen dit weer op geheel eigen wijze. Door te spreken, te schrijven, te schilderen, maar ook iedere andere vorm van creativiteit, kun je de dingen die je kwijt wilt delen. De ene persoon zal zich positief uiten en de ander juist negatief. Je zult begrijpen, dat iedere uiting, bij zowel positief als negatief ingestelde mensen, leidt tot een versterking van een gevoel. Simpel gezegd: “een keuze die men maakt”. Ook zal iedereen, iets op geheel eigen wijze zien, omdat taal of iedere andere vorm van uiting, door ieder individu op een andere wijze wordt uitgelegd en begrepen.

Ik ben blij dat ik met dit boek, evenals met mijn andere boeken mag laten zien, waar keuzes toe kunnen leiden. Door de voorbeelden te noemen, zal ook dit boek weer voor iedereen leesbaar en daarnaast te begrijpen zijn. En ja, ook dit keer geeft het weer inzicht in de diverse onontkoombare momenten in een mensenleven."

Tot zover mijn boek, weer terug tot de orde van de dag, dat wat nu telt. Omdat ik begaan ben met de aarde, de natuur, inclusief alle mensen en dieren, die daar onderdeel van uitmaken, wil ik het volgende met HOOFDLETTERS ZEGGEN. Ik wens Minister Kamp, die besloten heeft dat de NAM extra boringen uit mag voeren in de Waddenzee, De Koninklijke familie, en iedere werknemer of eigenaar, van beslissende instanties zoals de regering, de wijsheid toe, om in het Algemeen Belang te kiezen. Het belang van het leven! Want wat ook nu, in de afgelopen dagen, nogmaals heel duidelijk is geworden, wanneer je dagelijks naar Radio 538 geluisterd hebt, is het volgende. We zijn als land, geleid door, "bekend Nederland", heel goed in het bij elkaar brengen van Geld, om Goede Doelen te steunen. Warchild, een organisatie die er alles aan doet om de oorlog uit het kind te halen.  

Met recht een Goed Doel! "Oorlogskinderen" wordt er  herhaaldelijke gezegd. Een nare uitdrukking en benaming, als ik vanuit mijn gevoel spreek. Voorkomen dat er oorlog komt, is wellicht de volgende stap, die genomen mag worden, dat wat nu nodig is? Zodat "Welvaartskinderen", wat ik minstens net zo'n nare uitdrukking en benaming vind, niet ingezet hoeven te worden, om de balans te herstellen. De balans, die eigenlijk ook geen echte balans is. Want wanneer we ervoor zorgen, dat er geen wapens meer gemaakt worden, er geen oorlog meer gevoerd wordt, er een einde komt aan hebzucht, jaloezie en alles wat ervoor zorgt, dat mensen zich minder bedeeld voelen of wanen, zal de balans er gewoon altijd zijn, vanzelf!

Ik vertrouw erop dat met de komst van een nieuw Koninklijk echtpaar, er iets gedaan zal worden aan de vele "misstanden" of moet ik zeggen "misvattingen" in de wereld. Want, wat zou het toch mooi zijn, wanneer we naast het land wat het meest binnenbrengt voor Goede Doelen, vanaf 30 april, ook het land zijn, wat ervoor zorgt dat, het "Dweilen met de Kraan Open Principe", voorgoed tot het verleden behoort. Het filmpje in de link hieronder, van een 12 jarig meisje, in gesprek met de Verenigde Naties, 21 jaar geleden, levert daar zeker, een heldere en wellicht ook positieve bijdrage aan.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=TQmz6Rbpnu0

DURF TE HELPEN ~ DARE TO HELP!

"Divide et impera" of de vertaling "Verdeel en heers"?

Waarom juist nu deze vraag? Waarom en wat is de betekenis van deze vraag of is het een uitspraak?

Omdat ik gebruikelijk schrijf, over iets wat me is opgevallen in het nieuws, iets wat me aanspreekt of een bijdrage kan leveren aan het bewustwordingsproces van iedereen die bereid is om dit te willen zien. Daarnaast omdat het van belang is in het bewustwordingsproces van de mensen die het voor het zeggen hebben in de wereld. De mensen die denken te weten, en die het zo het er nu naar uit ziet, voor heel veel mensen uit laten zien als een uitzichtloze situatie, een ramp voor de toekomst of heeft het toch alleen maar te maken met geld. Een "waardemiddel" wat de wereld sinds jaar en dag in onbalans heeft gebracht. Zou dit werkelijk de bedoeling zijn geweest van het hele "bestuurlijke" proces"? De wet en regelgeving, dat wat de mensheid nodig leek te hebben om "de boel" of de wereld niet een totale chaos te laten zijn? Wie zal het zeggen. Wellicht kan de volgende link en de daarna vermelde tekst uit deze link, enige opheldering geven. http://nl.wikipedia.org/wiki/Divide_et_impera 

"Divide et impera is een Latijnse spreuk die wordt toegeschreven aan Philippus II van Macedonië (382 v.Chr.-336 v.Chr.). De vertaling van deze spreuk is: Verdeel en heers. Philippus zou deze tactiek van verdeel en heers hebben toegepast tegen de Griekse stadstaten. In de koloniale politiek van de Europese mogendheden was dit een zeer bekende zegswijze. Ook in het politieke bedrijf en in de oorlogvoering wordt deze tactiek veelvuldig toegepast. De tactiek houdt in dat de ene concurrent meer rechten krijgt dan de andere concurrent. Hierdoor zal er nooit een vriendschap ontstaan tussen hen beiden en kan de derde, die de tactiek gebruikt, niet verwachten dat de eerste twee samen tegen de derde optreden. Er is ook een tekst "Divide et Impera" van Livius, een Romeins schrijver. Het gaat over de oorlog tussen Rome en Alba Longa."

Stel, dat dit nu de werkelijke reden is, van alles wat er mis gaat in de wereld? Stel dat deze spreuk, onderdeel geworden is van het menselijk zijn? Omdat er altijd mensen zijn die "denken" dat ze in een bevoorrechte positie staan, waardoor ze wellicht iets meer te zeggen hebben, over de rest van de mensheid? En dat het, in tegenstelling tot wat het stukje van Wikipedia aangeeft, niet alleen gebruikt wordt in het politiek bedrijf en in de oorlogvoering, maar op meerdere fronten wordt toegepast. Zou dit zelfs te maken kunnen hebben, met alle onbalans, waar we waar ter wereld maar ook, mee worden geconfronteerd?

Zou dit zelfs te maken kunnen hebben, met het gezond zijn of welzijn, van de mensen in Nederland en in de rest van de wereld? Alles of niets! Er zijn  mensen, die zich absoluut niet bezighouden met de financiële situatie, waarin vele Nederlanders (en of) mensen in de wereld verkeren. Je kunt hier een mening over hebben, een oordeel, toch is dit aan de persoon zelf, wat hij of zij hiermee doet. Dat de regering in een land iets behoort te doen, voor alle mensen in het land, zou niet ter discussie mogen staan. De regering, die gekozen is door het volk, door alle stemgerechtigden, doet dat, wat in het belang van het land, het beste is! Ja, dat zou inderdaad zo zijn, wanneer we vanuit ethisch oogpunt redeneren. Maar hoe ethisch verantwoord, is de regering of beter gezegd het politiek bedrijf, ingericht op dit moment? 

Ja, dat antwoord moet ik je even verschuldigd blijven, hierover, bestaat op dit moment, niet voldoende duidelijkheid. En waarom dit zo is, mag ik binnen afzienbare tijd aan iedereen vertellen die dit lezen wil. Dat dit te maken zou moeten hebben met de volgende vragen zul je vast begrijpen. Wat is het beste voor het land of voor de mensen die daar wonen? Zijn veiligheid en zekerheid, van het voortbestaan van ieder mens en dier, hier ook in meegenomen of betreft het alleen de financiële vraag? Wanneer het dit laatste betreft, vraag ik me oprecht af hoe dit mogelijk is? Spreken we hier over tunnelvisie? Denken we niet te veel in een cirkel, waardoor je steeds weer op het zelfde punt belandt? Of komt het omdat je als persoon en individu die beslissingsbevoegd is, eigenlijk niet weet, hoe het voelt om echt geconfronteerd te worden met problemen,  niets weet over hoe het is om te moeten bezuinigen? Want hoe kun je ergens over (mee)praten wanneer je de ervaring mist, betreffende het  onderwerp waarover jij wel de beslissing moet nemen? Voelt dit dan als weloverwogen en doordacht of is dit puur op basis van cijfers en dus eigenlijk ondoordacht? En in hoeverre verschilt dit of is dit aan de orde, om ook werkelijk tot het juiste besluit te komen? Hoe belangrijk is deze vraag?

Hoe belangrijk is het, dat er duidelijkheid komt? De regeringsleden maar ook wij (de inwoners van Nederland) en in vele landen om ons heen, tasten nog steeds in het duister. De regeringsleden, roepen daar waar mogelijk, hulp in van iedereen, die op de één of andere lumineuze wijze, met "de oplossing" komt. Bezuinigen, de economie stimuleren, wie zal het zeggen? Wie het denkt te weten, mag de oplossing aandragen. Pauw en Witteman, legden een aantal weken geleden, zowel Diederik Samson als Mark Rutte, het vuur aan de schenen. Toch kwamen er, buiten een aantal politiek correcte opmerkingen, heel weinig antwoorden op tafel. Waar beide heren wel heel duidelijk over waren, dat er hervormingen zouden gaan komen en dat we een andere koers zouden moeten gaan varen, dan waar we ons de afgelopen jaren door hebben laten leiden, dit stond voor beide buiten kijf. Maar in hoeverre hebben we ons laten leiden? Wat is het resultaat geweest van de leiding van de regering en alles wat ervoor heeft gezorgd dat ons land bestuurd werd?

Ja, wat kan hierop geantwoord worden? Hoeveel is er ten goede gekeerd. Beide heren politici spraken over 10 jaar. Diederik Samson in het kader van zijn deelname aan de regering. Mark Rutte over de 5 kabinetten, die het land heeft gehad, over de afgelopen 10 jaar. En Mark geeft nog even extra aan, dat hij aan de vooravond van het "Sociaal akkoord", het heel goed vond om bij Pauw en Witteman aanwezig te kunnen zijn, om de laatste ontwikkelingen toe te lichten. De link van het programma heb ik daarom  ook alsnog maar bijgesloten. http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1329158 Hij noemt het woonakkoord een verdienste en haalt onder dezelfde noemer, ook het voorzitterschap van Jeroen Dijsselbloem aan. Ik vertrouw erop, dat de laatste, gezien zijn eerdere inzet in de kamer, ook nu weer de juiste beslissingen zal nemen. En of deze gemaakt zijn uit "het Practise what you preache principe" of "het preken voor eigen parochie", dat laat ik dit keer in het midden. Het antwoord daarop, zullen we mijns inziens, alleen krijgen, wanneer we hem de vraag persoonlijk stellen. 

Dat juist deze vraag, standaard aan alle mensen in beslissingsbevoegde functies gesteld zou moeten worden, is eigenlijk iets waar niemand op dit moment mee bezig is. Want hoe belangrijk is het, dat jij weet waarover je praat, door eigen ervaring, door het te hebben meegemaakt, door je enigszins een voorstelling te kunnen maken, waarover je praat en dus ook een beslissing over neemt? En, omdat deze vraag, in het kader van de regeringsleden, over het algemeen, om geld gaat: Hoeveel mensen die in de Kamer zitten (eerste of tweede) heeft er een inkomen wat gelijk is aan het minimum, het inkomen van Jan Modaal en hoeveel mensen zitten daar beduidend ver boven? http://www.parlement.com/id/vhnnmt7k63jf/salarissen_politici_ambtelijke_top_en  En wanneer het antwoord daarop bekend is: Hoeveel mensen hebben dit ooit anders ervaren?

Waarom deze vraag? Hoe belangrijk is dit? Economie is huishoudkunde, in een eerder blog heb ik aangegeven, dat de beste adviseurs ervaringsdeskundigen zijn. Huisvrouwen en mannen, die zich, ondanks een klein budget, staande weten te houden. Niet kopje onder gaan, aan de druk van rekeningen en dat wat ervoor zorgt, dat het budget steeds minder toereikend is. Want wanneer zij het niet meer kunnen, dan is er pas echt een groot probleem. Deze mensen, zullen zich niet bezighouden met de laatste mode, de meest nieuwe gadgets op digitaal of communicatiegebied. Deze mensen, zullen zich voornamelijk bezighouden, met het kunnen betalen, van de eerste basisbehoeften. Eten, drinken, huur, gas en licht, wellicht wat verzekeringen die voldaan moeten worden, evenals de belastingen. Wanneer deze mensen dit niet meer kunnen, zul je zien, dat de onderste laag van de sociale ladder van de samenleving, alleen nog maar meer invloed krijgt op de economie, tenzij er een structurele oplossing komt.

Een oplossing, de enige misschien: De mogelijkheid dat mensen echt weer gaan delen. Het delen van kennis, middelen en mogelijkheden. Dat wat nodig is, om de totale samenleving, weer op de been te helpen. Mogelijk zelfs, de benodigde bezuinigingen, die doorgevoerd moeten worden om een land gezond te houden, op financieel, maar zeker ook, op sociaal maatschappelijk gebied, te kunnen realiseren. Wanneer ik de ontwikkelingen van de laatste paar dagen, na het kiezen van de Nieuwe Paus, Franciscus bekijk, weet ik, dat er een wijziging zal plaatsvinden. In hoeverre, deze betrekking heeft, op dat wat nodig is, om de wereld weer een plaats voor iedereen die en alles wat leeft, te laten zijn, zullen we moeten afwachten. Ik doe dit overigens met volle overgave, vanuit het volste vertrouwen en met de volgende woorden: Ik wens iedereen die beslissingsbevoegd is, ook nu, opnieuw een stukje wijsheid toe. Wijsheid en daar waar mogelijk inzicht. Inzicht, om de juiste stappen te zetten. Stappen die zullen leiden naar een mooie toekomst.

Een toekomst voor iedereen die en alles wat leeft. In een wereld waarin het oordelen en hebben van een mening, niet gebaseerd is, op verstandelijke conclusies, maar volledig vanuit het hart gestuurd. Langs de weg van het hart, in plaats van het hoofd. De weg van vertrouwen, vergezeld van mededogen en vergeving. Hoe zouden we anders de toekomst tegemoet kunnen zien? Want ook nu geldt, het volgende: Een mens die verteerd wordt door angst, pijn en verdriet, zal zelfs wanneer hij luistert naar de 10 geboden die dankzij Jezus in ons hart geschreven staan, de juiste beslissing nemen. Hoewel ik dit keer geen krantenkoppen heb geciteerd, wil ik toch wel even, een tweetal mooie artikelen uit de krant van vandaag, Donderdag 21 maart noemen.

Het eerste artikel staat in het AD de Dordtenaar op pagina 10 en betreft een jongen (23), Elso Dijkstra genaamd, die de koningin zijn welgemeende excuses aanbiedt: 'Excuus koningin excuus!';  Koningin had wel iets kunnen breken bij onfortuinlijke val. "In zijn enthousiasme riep hij namelijk: "Leve de koningin, hoezee, hoezee!" Zijn oproep had effect: de koningin keek in zijn richting, zag het opstapje niet en ging onderuit. "Ik schrok me rot. Zo'n oude vrouw van 75 jaar .. Ze had wel wat kunnen breken." Toen de koningin door de burgemeester en de commissaris van de Koningin overeind was geholpen, sprak Dijkstra nog even met haar. "Ze stelde me gerust en zei dat ze niet goed had uitgekeken en er niks was gebeurd. Ik zei meteen:  'Excuses Majesteit, excuses'. Daar moest ze wel even om lachen." Maar voor de leerling-kok is hiermee de kous niet af. Hij is bezig om een excuusbrief aan de koningin te schrijven, als echte fan gaat de valpartij hem aan het hart. "Ik wil haar nogmaals laten weten dat ik heel sneu vind dat dit is gebeurd." 

Het tweede artikel betreft er opnieuw één uit dezelfde krant, pagina 12 dit keer. Het betreft het verhaal van de heer Joop Zijlstra (80) uit Ellecom, die wanneer je de krant mag geloven, als veelschrijver, de gemeenten tot wanhoop drijft. De kop: 'Ik zeg eigenlijk belazer ons niet', wat als uitspraak van de heer Zijlstra wordt geciteerd, zegt veel. Maar wat zegt de heer Joop Zijlstra uit Ellecom hiermee nu werkelijk en waarmee drijft deze man en de man uit Dordrecht waarvan de naam niet genoemd wordt de gemeenten "tot wanhoop"?

Hiervoor citeer ik voor het grootste deel  de krant:  "Vier fulltime ambtenaren zijn inmiddels met de 2247 procedures die "de Dordtse man" in gang zette. Dit kost de gemeente 4 ton op jaarbasis. Daarom vraagt Dordrecht de rechter de man op te leggen maximaal tien brieven per maand te sturen. In het geval van de veelschrijverij, staat Dordrecht zeker niet alleen. Integendeel. Elke gemeente kent wel een inwoner, die dagelijks en anders wekelijks, in de pen klimt om zich te beklagen over reglementen, bestemmingsplannen of andere bestuurlijke aangelegenheden.  De heer Zijlstra is heel duidelijk: "Ik doe dit niet voor mezelf, maar om op duidelijke punten de bestuurlijke overmacht aan de kaak te stellen. Sinds ik bij het inspreken onheus bejegend ben door een raadslid, kom ik niet meer bij een raadsvergadering. Als ik zie dat op mijn aandachtsterrein iets niet klopt, stuur ik een briefje." En dat zijn er velen. De heer Zijlstra wil niet worden weggezet als veelschrijver, omdat het een negatieve lading heeft. Als zijn voornaamste reden geeft hij aan, dat zijn strijd betrekking heeft op mensenrechten: "Die strijd om mensenrechten in Nederland is mijn diepste motief."

Wellicht kunnen mensen als de heer Zijlstra, de brievenschrijver uit Dordrecht maar ook de 23 jarige Elso Dijkstra, een eigen weblog starten? Waarmee, vergeef me mijn woordkeuze Meneer Zijlstra, de veelschrijvers alle goede tips en adviezen naar de gemeente sturen en voor heren als Elso Dijkstra en andere mensen die spijt willen betuigen een weblog met excuses en mogelijk de omschrijving waarom ze zich op die wijze hebben "geuit"? Zodat zij door het geven van hun persoonlijk initiatief of motief ook een mooie bijdrage leveren aan de toekomst. Hoewel het natuurlijk belangrijk is, dat mensen kritisch zijn, zijn goede tips of zelfs excuses voor het doen van uitspraken of het ondoordacht handelen van mensen, vaak de dingen die een veel grotere bijdrage leveren aan de maatschappij, als het achteraf zeggen, had ik dit of had ik dat maar. Zo besparen we mogelijk al kosten, voor ze gemaakt worden en voorkomen we wellicht zelfs onnodig leed. Want een gezonde toekomst is een toekomst zonder pijn, leed en verdriet.

Kies jij hier ook voor. Wil jij net als de Paus weer volgens de 10 geboden leven en heb je zelfs de intentie om rekening te willen houden met alles wat de natuur te bieden heeft, de ten Indian commandments, reageer dan alsjeblieft. Alleen dan is "Onze Lieve Heer", niet voor niets gestorven,  toen hij ons de kans gaf om het eeuwig leven te hebben. Durf (jij) te helpen?

Voor iedereen die interesse heeft, heb ik ook nog de Wikipedia Link van de nieuwe Paus bijgesloten. http://nl.wikipedia.org/wiki/Paus_Franciscus 

Hoeveel respect is er nu werkelijk in de westerse wereld?

Hoe lang kan er nog doorgegaan worden met praten over bezuinigingen, en plannen maken wanneer verzuimd wordt te kijken naar de "echte" mogelijkheden? 

Ja, opnieuw een kritische vraag, gevolgd door een dubbele kritische vraag, die meteen de boventoon voert. Want, eerlijk is eerlijk, hoe respectvol is het, om te blijven praten over bezuinigingen in het onderwijs, de zorg en het bedrijfsleven? Zeker wanneer je weet, dat de druk om nog beter te presteren, nog betere resultaten te leveren en vooral extra regels door te voeren, ervoor zorgen dat  het totale "stelsel" implodeert. De druk van buitenaf zo groot is, dat het werkelijk overdragen van kennis, het leveren van de juiste zorg en het behalen van winst, niet meer in verhouding staan met de realiteit. Om, datgene wat nodig is te doen, de kwaliteiten van de mensen in ieder werkveld benutten. De identiteit van ieder individu op zich, wordt dusdanig  ondermijnd, dat het niet meer mogelijk is, om effectief te werken en dus ook onmogelijk is om van meerwaarde te zijn.

Geldt dit eigenlijk niet voor de totale wereld en de westerse wereld met name?  Het geld en maken van winst lijkt zo belangrijk, dat we helemaal schijnen te vergeten, waarover het werkelijk gaat. Zou het denken in tekortkomingen en in onmogelijkheden, het euvel zijn? Zou dit er juist voor zorgen, dat we totaal niet meer zien en begrijpen, hoe we ervoor kunnen zorgen dat het werk, in het onderwijs, de zorg en het bedrijfsleven, juist gebaat is, bij ideeën om processen te optimaliseren? Optimaliseren, waardoor de  kennisvraag en de  kennisoverdracht, de zorgvraag en het zorgaanbod, maar ook in het bedrijfsleven  de vraag en het aanbod weer voor handen zijn. Zodat, deze weer opwegen, tegen dat wat nodig is en nog belangrijker, werkelijk geboden hoeft te worden. 

Na gisteravond de uitzending van Pauw en Witteman te hebben gezien, de gesprekken die daar gevoerd zijn, zou je zelfs de vraag kunnen stellen of het imploderen niet voor de meest belangrijke sectoren in de wereld geldt. Dan spreek ik over de "heersende" macht, waaronder de regering, justitie en de kerken vallen. Om enigszins een idee te krijgen waarover dit gaat, hierbij de link, zodat iedereen die interesse heeft en betrokken is,  de uitzending zelf  kan bekijken: http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1328849

Daarnaast ook nu weer de koppen van de AD de Dordtenaar over de laatste 2 dagen, startend met de krant van: woensdag 27  februari 2013: "Europa verklaart oorlog aan voedselfraudeurs; Controle en straf niet langer zaak van lidstaten en Donderdag 28 februari 2013: Snijden voor economie; Extra bezuinigingen in Oranjeakkoord; Vooral in onderwijs, zorg en bedrijfsleven en daarnaast nog een tweede kop omdat het onderwerp voor veel mensen van betekenis kan zijn: Paus zwaait af; 'Soms voelde het alsof ik alleen was in een bootje op ruwe zee met tegenwind, en leek het alsof de Heer sliep'."

Vanwege het grote belang, ook meteen weer terugkomend op het gesprek bij Pauw en Witteman. Antoine Bodar, een Nederlands Roomskatholieke Priester, geeft zijn visie weer en de andere gasten aan de tafel spreken met hem over het aftreden van de Paus, over de Paus en "wat goed zou zijn om te veranderen", zodat de kerk in het kader van de huidige samenleving weer optimaal zou kunnen functioneren. Bij wijze van "grap", wordt er zelfs gesproken over een vacature voor "het Pausschap". De voorwaarden waaraan iemand zou moeten voldoen, waar iemand gehoor aan zou moeten geven en wat er geboden wordt. Ja, wat dan heel bijzonder is, dat er alleen gekeken wordt naar de minst belangrijke dingen. Gevraagd: een Man, die zijn talen goed spreekt, een people manager met een hands on mentaliteit, die geen enkele uitdaging uit de weg gaat en beschikt over een goed gevoel voor humor. Wat er geboden wordt: een auto met chauffeur, ruime accommodatie met groenvoorziening, een eigen lift,  dagelijkse catering en hij krijgt een ruime zomer en wintergarderobe.  Maar wordt er ook gekeken, naar wat er vanuit kerkelijk of religieus opzicht, echt nodig is? 

De Paus, die vandaag om 20.00 uur zijn ambt neerlegt, is hoogleraar in de filosofie en theologie. En hoewel hij eigenlijk, deskundig zou moeten zijn op het gebied van de levensleer alswel de kerkelijke leer, zijn er toch buiten wat "vernieuwingen", niet echt bruggen geslagen. Zie ook de link van wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Paus_Benedictus_XVI 

Volgens Antoine Bodar ligt het niet zozeer aan de Paus, alswel aan de wijze waarop de boodschap van de Paus en dat wat hij uit wil dragen, naar de rest van de wereld, verteld of geschreven wordt. Hij wijst hiermee in de richting van de journalistiek. In zijn beleving, draait het voornamelijk om communicatie en de manier waarop iets gedeeld wordt. Maar zou een deskundige op het gebied van leven en het geloof, eigenlijk niet gewoon zelf, of juist zelf, de man moeten zijn, die zo kan communiceren, dat iedereen die zijn woorden hoort of leest, meteen begrijpt wat hij zegt?  Zo communiceren, dat iedere journalist het verhaal één op één over kan nemen, ongeacht in welke taal dit gedaan wordt. De Paus, die het woord van God verkondigt en zegt: 'Soms voelde het alsof ik alleen was, in een bootje op ruwe zee met tegenwind, en leek alsof de Heer sliep'. Zou deze Paus, aan alle voorwaarden hebben voldaan, die in de vacature genoemd zijn? De Paus, die het gevoel en idee heeft dat God niet bij hem was, alsof hij het vertrouwen verloren heeft.

Zou juist het verliezen van vertrouwen (in), ook in de rest van de samenleving ervoor zorgen dat we tegen de stroming in zwemmen? Alsof we stuurloos zijn, omdat we het eigenlijk, met al ons verstand en alle kennis, die we onszelf eigen hebben gemaakt, totaal niet meer weten. Ik noem voor het gemak nog maar een aantal voorbeelden uit deze Pauw en Witteman uitzending. Diederik Samson, geeft aan dat hij tien jaar kamerlid is, op dit moment nu echt alles moet oplossen wat in de afgelopen jaren is blijven liggen. Hij gaat voor stabiliteit, om ervoor te zorgen dat er werkelijk iets verandert, daarnaast is hij blij dat hij nog steeds de deuren langs kan gaan om met de mensen te spreken, hij blij is dat deze kans hem geboden wordt, omdat hij geen ministerie hoeft te leiden. En ook slaat hij de spijker op zijn kop door te zeggen dat we in Nederland lijden aan een chronisch gebrek aan zelfvertrouwen. Maar zou de Paus toen hij sprak over het slapen van de Heer, ook gewoon zijn eigen functioneren in twijfel hebben getrokken? Wie zal het zeggen? Er is er maar één die hierover uitsluitsel zou kunnen geven en dat is de Paus zelf.

Dat brengt ons meteen bij de volgende gast, de journalist van het Friesch dagblad, Auke Zeldenrust. De journalist die bij de Rechtszaak van Jasper S. aanwezig is, daarbij zowel Jasper S., als de vader en familie van Marianne Vaatstra observeert. Die bij Pauw en Witteman aangeeft, dat niemand verwachte dat de man die Marianne Vaatstra heeft vermoord, een kleine man zou zijn. Want ook hij formuleert de meest gemaakte fout, die we als mens maar kunnen maken, op een dusdanige wijze, dat het voor iedereen te begrijpen is. We vormen ons een beeld van hoe iemand is of zou kunnen zijn op basis van een oordeel. Maar wat is een oordeel, een mening, iets wat je je bedenkt of iets wat je voelt? Hij spreekt daarbij heel duidelijk vanuit ervaring. Zou het verstandelijk leren hoe je om moet gaan met bepaalde precaire zaken, dan toch niet de manier zijn? Zou je het moeten voelen en ervaren om iets  op een correcte wijze te kunnen beoordelen?  Wanneer dit echt zo zou zijn, dan hebben we nog heel wat lessen te gaan. Dan kan het hele onderwijssysteem zoals het  nu functioneert, vanaf vandaag ook worden hervormd.

Al met al was het een leerzame avond. De vooravond van het vertrek van de Paus. De avond na de eerste dag van de rechtszaak, waarbij Jasper S., gevolgd door de familie van Marianne en vele mensen die hier betrokkenheid bij voelen, zich een oordeel vormen over de wijze waarop Jasper S. gestraft dient te worden. Maar wat nog het meest bijzondere is, is dat wanneer je de krant mag geloven de vader van Mariannne, Jasper S. zijn verhaal wil laten doen. Hij wil antwoorden en hoopt deze tijdens de rechtszitting te krijgen. Laten we erop vertrouwen dat hij deze antwoorden krijgt.

Zouden deze antwoorden volgen door open vragen te stellen? Open vragen, zonder oordeel, zodat Jasper S. kan vertellen wat hem bezielde, wat hem ertoe heeft aangezet om over te gaan tot deze verschrikkelijke daad. En of dit verhaal er uiteindelijk toe zal leiden dat de vader van Marianne Jasper S. zal kunnen vergeven, dat zullen we moeten afwachten. Ik begrijp en weet dat dit best moeilijk is, wanneer we de krant mogen geloven, volgens Bauke Vaatstra een onverteerbaar iets. Toch wil ik erop vertrouwen dat hij kan vergeven.

Vergeven, zodat ook hij verder kan en het verlies van Marianne, hem niet meesleept, in deze zelfde verschrikkelijke daad. En hij, door het verwerken van het verlies van Marianne, vanaf die dag echt kan starten met de rest van zijn leven. Of nog beter zelfs, dat het verlies kan worden afgesloten, als een liefdevol afscheid. Het afscheid van Marianne, een mooi meisje, wat een mooi plaatsje krijgt, als een mooie herinnering en niet meer de pijnlijke die er nu nog steeds is. Marianne verdient een mooi afscheid, rust en daarnaast de ruimte om verder te kunnen in de hemelse hoedanigheid. 

En natuurlijk wens ik ook de regeringsleden een stukje wijsheid toe. Wijsheid en daar waar mogelijk inzicht, om de juiste stappen te zetten. Stappen die zullen leiden naar een mooie toekomst. Een toekomst voor iedereen die en alles wat leeft. Een wereld waarin het oordelen en hebben van een mening niet gebaseerd is op verstandelijke conclusies maar volledig vanuit het hart gestuurd. Langs de weg van het hart, in plaats van het hoofd. De weg van vertrouwen, vergezeld door mededogen en vergeving. Hoe zouden we anders de toekomst in kunnen gaan? Want dan zouden we onszelf, net als alle mensen die verteerd worden door angst, pijn en verdriet, zwaar tekort doen? 

Kies jij voor een gezonde toekomst en durf (jij) (mij) te helpen, reageer dan en deel dit blog met mensen die ook net als jij bereid zijn om te helpen. Want wanneer wij als mensen het juiste doen, zal alle hulp ons geboden worden. En ik wil en mag alle inzichten delen, met iedereen, die ook bereid is, om vanuit het hart, vanuit de 10 geboden, inclusief de ten Indian commandments, te leven. Zodat Onze Lieve Heer, niet voor niets is gestorven, toen hij ons de kans gaf om het eeuwig leven te hebben.

DURF TE HELPEN ~ DARE TO HELP!