Welke waarde heeft een mensenleven en zou dit ook te upgraden zijn?

Een bizarre vraag, toch is het een vraag, die in de tijd waarin we leven, volledig past. En waarom dit zo is, zal duidelijk worden na het lezen van dit blog. Dat het daarnaast hard nodig is, dat iedereen dit besef weer krijgt, is wellicht nog vele malen belangrijker dan het werkelijk upgraden of opwaarderen van jouw leven. Want jouw leven is, wat jij ervan maakt, hoe je omgaat met de mooie dingen en tegenslagen kortom dat wat jou gegeven wordt en wat je ermee doet.

Ook vandaag schijnt het zonnetje weer. En voor alle mensen die er niet direct van kunnen genieten. Het licht komt ook door de ramen naar binnen, zodat je de vitamine D die duidelijk voelbaar aangemaakt wordt, wanneer je er echt in loopt of zit, druppelsgewijs binnen krijgt. Want de zon maakt een hoop goed. Helpt mensen om de dingen die voorheen iets moeilijker op te lossen waren, weer in een ander daglicht te zien. Dat dit ook letterlijk zo is, zal menigeen je kunnen vertellen terugkijkend op eerdere ervaringen in het leven. Dat de spreekwoorden die met donker en licht te maken hebben allemaal een bepaalde kernwaarde hebben zal je dan ook niet verbazen.

Het spreekwoord: "Het is nooit zo donker geweest of het wordt weer licht", levert zelfs een heus boek op met een bijna gelijke titel. En er zijn nog meer spreuken over het licht. O.a. het gedicht van Marianne Williamson: "Onze diepste angst is niet dat we toereikend zijn. Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn. Het is ons licht, niet onze duisternis waar we het allerbangst voor zijn". Dat dit gedicht vaak ten onrechte wordt toegerekend aan Nelson Mandela, heeft Marianne Williamson dan ook heel duidelijk omschreven op haar website:
"The Famous Speech That Nelson Mandela Never Gave..." Ik heb voor het gemak toch nog even de Nederlandse vertaling genomen. 

Licht

Onze grootste angst is niet dat we ontoereikend zijn,
Onze grootste angst is dat we onmeetbaar krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis, waar we het meest bang voor zijn.

We vragen ons af:
'Wie ben ik dat ik briljant, prachtig, talentvol, fantastisch zou zijn?'

Maar wie ben je eigenlijk om dat niet te zijn?
Je bent een kind van God.
Jezelf klein voordoen dient de wereld niet.
Er is niets verlichtends aan om te krimpen opdat anderen zich niet onzeker zullen voelen in je buurt...

Het is onze natuur om te stralen, zoals kinderen stralen, we zijn op de wereld gekomen
Om het Goddelijke in ons uit te drukken.
Het zit niet in sommigen van ons; het zit in iedereen.
En als we ons eigen licht laten schijnen, geven we onbewust anderen toestemming,
om hetzelfde te doen....

Wanneer wij bevrijd zijn van onze angst,
Bevrijdt onze AANWEZIGHEID automatisch anderen. 

Zou het echt zo zijn dat onze aanwezigheid automatisch andere mensen bevrijdt van angst? Waarom kiezen mensen er dan nog steeds voor om in angst te leven? Door zichzelf omlaag te halen, tekort te doen, niet goed voor zichzelf te zorgen, met het idee, dat ze het niet waard zijn. Maar wanneer is iemand het in hemelsnaam niet waard om te leven? Wanneer is iemand zover afgegleden dat hij of zij het leven niet meer aankan en niet meer als waardevol ziet? 

De kop van het AD vandaag 28 mei 2013, geeft na de berichtgeving op het nieuws gister wellicht meteen duidelijkheid? Deze luidt als volgt: "Zakendeal werd paar fataal; Ingrid Visser en partner vermoord om vastgoedinvestering". De andere koppen zijn daarnaast ook zeker van belang: "Bedankbrief Koningspaar; Den Haag, Koning Willem Alexander, koningin Máxima en Prinses Beatrix bedanken het Nederlandse volk in een open brief voor de vele gelukwensen die ze kregen rond de troonswisseling van 30 april. Ze schrijven heel dankbaar te zijn voor al deze felicitaties en blijken van waardering" en "Eindelijk ZON! Eindelijk lijkt het lente te worden; de zon liet zich gisteren na lange tijd weer zien." Dat de laatste regel van hetzelfde stukje misschien weer roet in het eten gooit zal iedereen begrijpen. "Ook vandaag schijnt de lentezon volop, maar daarna lijkt de pret over: de rest van de week blijft de temperatuur rond de 16 graden en is er grote kans op regen".

Dat de tekst van Marianne Williamson op dit moment voor heel veel mensen in de wereld van toepassing is, zal ook niemand kunnen ontkennen. Veel mensen ondervinden de gevolgen van de "Crisis" aan den lijve. Dat dit helaas ook letterlijk zo is, zal, mag en kan niet langer meer verzwegen worden of verborgen blijven. Want is de  gezondheidszorg naast de grootste kostenpost, op dit moment ook niet één van de grootste "bronnen" van inkomsten waarop de economie draait? En is dit niet bizar? Alsof het ziek en gezond zijn, elkaar in evenwicht houdt? Dat de balans weer terug zal moeten keren, om dit niet nog drastischere gevolgen te laten krijgen, zal NU inmiddels volkomen duidelijk zijn? De volgende link op Wikipedia schijnt wellicht een heel ander licht op het woord balans of geeft je een totaal andere kijk op zaken die nu spelen? http://nl.wikipedia.org/wiki/Yin_en_yang

Openheid, respect en vertrouwen, vormt de basis voor het menselijk bestaan. De basis, die we als mens van God hebben ontvangen en meegekregen. Deze basisbegrippen waarderen, is dat wat we NU nodig hebben, om ons leven zo soepel mogelijk te laten verlopen. Ons leven, van ieder individu, ieder mens die op deze aarde leeft, waarbij ook iedereen zich (zelf) weer zal mogen gaan herinneren waarom hij voor dit leven gekozen heeft. Een keuze, die bewust gemaakt is, onbewust in leven meespeelt en door de lessen die men leert, in het leven, weer duidelijk zichtbaar zullen mogen zijn. Lessen, als in Leven Leren Herinneren Weten. http://www.levenlerenherinnerenweten.nl/pdf/levenlerenherinnerenweten.pdf

Door bij jezelf te blijven, om te leren gaan, met voor- en tegenspoed, die arm in arm en zij aan zij, door een mensenleven verweven zijn, zul je gaan zien welk doel dit dient. Je kunt ervoor kiezen om je leven te laten leiden, te lijden in leven of het heft in eigen handen te nemen, waardoor je ervoor kiest om je leven als het ware te upgraden. Het leven en alle gebeurtenissen in het leven kunnen iemand maken of breken, waar kies jij voor? Wil jij groeien in je leven, en als waardig (en volwaardig) mens je ogen sluiten wanneer jouw leven ten einde komt? Dan zul je ervoor moeten kiezen om te leren, de zin van de ervaringen in jouw leven te zien.

Alles draait per slot van rekening om het: herkennen (herinneren), erkennen (toegeven dat), accepteren (weten dat het zo is), waarbij je zelf de keuze maakt, of je je erin berust, of dat je er zelf mee aan de slag wilt gaan en mogelijk zelfs te wijzigen. In de eerste plaats voor jou, voor de ander en voor iedereen die jou dierbaar is. Jij bent de regisseur van jouw leven, een leven dat je verkoos te leven voor je het werkelijk aanging. Een leven uit liefde gekozen. Want ook nu geldt dat we allemaal geschapen zijn naar God's evenbeeld. We daarnaast allemaal een eigen (individuele) aanvullende rol spelen. 

Een rol spelen of een functie vervullen, doordat je deze aangaat, op het moment waarop jij jouw leven start.  Want door het leven te leven volgens het pad wat jij voor je eraan begon al hebt mogen zien, zul je van "meerwaarde" zijn. Zul je automatisch weer "heelzijn". Wanneer je  eerlijk en oprecht bent, kiest voor jezelf, kiest voor jou, daarbij niemand schaadt, ook nooit de intentie hebt dit te doen, zal jouw leven in een stijgende lijn zitten. En, zal jouw leven, een bijdrage leveren, aan het "samenzijn", zoals dit bedoeld is en God voor ogen had, op het moment, waarop hij de wereld geschapen heeft. Meteen ook het antwoord, op de boodschap in het voorgaande blog, over de noodzaak van het stellen van vragen. Vragen die voor iedereen gelden, maar daarnaast voor iedereen een ander, eigen antwoord op zullen leveren. Omdat jij jouw leven leeft en niet dat van: je vader, moeder, broer, zus, oom, tante, dochter, zoon, buurman, buurvrouw, vriend, vriendin of collega.  Jouw leven met jouw eigen verhaal en daarbij horen ook jouw eigen emoties. Emoties die je nodig hebt om je ziel te vervolmaken. Emoties die leiden tot éénwording. Emoties die leiden tot heel zijn.

Durf jij weer heel te zijn? Durf jij te helpen? Durf jij je emoties te uiten, door erover te praten of ze van je af te schrijven, kortom op een bewuste manier te communiceren? Reageer dan maar.

Waarom het rusten in vrede vooral NU, in deze tijd zo belangrijk is?

Hoewel de Zon zich vandaag van haar beste kant laat zien, hebben de afgelopen dagen, bij heel veel mensen in ons kikkerlandje, voornamelijk in het teken gestaan van verdriet, regen, afgewisseld met wat zonneschijn, een koude schrale wind en hier en daar zelfs een hagelbui. En dit alles, terwijl we al ver in de maand mei zijn. De maand, waarin het sterrenbeeld Tweelingen, de Stier, van zijn of haar plek heeft verdrongen. De maand, waarin gebruikelijk de temperaturen, hard op weg zijn, om de zomerse waarde aan te nemen. Hoe het dan kan, dat we nu voor het eerst sinds mensenheugenis, de koudste maand aller tijden ervaren, zal ik je snel mogen vertellen. Natuurlijk kun je ook alvast de hierna genoemde link lezen:http://www.ad.nl/ad/nl/9124/Het-weer/article/detail/3446114/2013/05/23/Koudste-23-mei-sinds-mensenheugenis.dhtml

Wanneer je anderzijds naar de natuur kijkt, zie je dat de bomen en bloemenpracht in al haar schoonheid steeds meer aanwezig is. De mooie veelal groene kleuren, vergezeld van de diversiteit aan kleurende en geurende bloesem, zorgt ervoor, dat het werkelijk een genot is, voor de zintuigen, van hen die vrij zijn van blokkades. Wie zich enigszins verdiept heeft in de noodzaak van het bestaan van de natuur, zal meteen roepen, dat dit ook nodig is, omdat al het grauwe en kille asfalt, en de veelal betegelde tuinen in Nederland, er op dit moment voor zorgen, dat er nog nauwelijks frisse lucht te vinden is. Meteen de reden waarom het overgrote deel van Nederland er bij de eerste mooie dag voor kiest om naar de natuur te gaan. De natuur: het bos, de zee of in ieder geval een plek waar je je even totaal kunt ontdoen van alle dingen die moeten.

Waarom moeten we eigenlijk zoveel in Nederland en alle andere landen van de wereld?  Waarom vragen we zoveel van onszelf, of kan ik beter vragen waarom leggen we onszelf zoveel plichten op? Wie kiest hier eigenlijk voor? Doen we dit vrijwillig?  En hebben we eigenlijk wel een keuze? Soms lijkt het er verdacht veel op, dat de keuze, vanaf onze geboorte al gemaakt is, en we ons wel zullen moeten schikken, naar de wensen van de overgrote meerderheid? Maar is dit ook echt zo, wil de overgrote meerderheid dit echt, of doen we dit eigenlijk voornamelijk zelf?

Wellicht geven de koppen van de kranten van de afgelopen dagen hierin enige duidelijkheid. Daarom heb ik er ook dit keer voor gekozen om die van het AD de Dordtenaar te nemen over de periode van 17 mei tot en met vandaag maandag 27 mei.

Vrijdag 17 mei: "'Koninginnedag' Jarig! Maxima 42 jaar", daarbij een verhaaltje waarom het vandaag een uitgelezen dag zou zijn om Koninginnedag te noemen en vieren, natuurlijk weten we inmiddels dat Koningsdag vanaf heden op 27 april zal worden gevierd;  en "Agent op straat te oud om werk goed te doen; Kans op fysieke overbelasting neemt toe". Wanneer we ervan uitgaan dat ieder mens straks tot zijn 66ste of 67ste zal moeten werken, dan zullen we hier ongetwijfeld vaker mee geconfronteerd worden, tenzij deze mensen een ander aanbod krijgen, waarin zij zich kunnen en willen schikken.

Zaterdag 18 mei: "Zet 'm op Anouk; Bookmakers: Nederland in top 10  bij songfestival"; en warempel, ze hebben het bij het juiste eind gehad, Anouk heeft de negende plaats behaald; en "Politie roept hulp in van schoolkinderen; lessen over vermissing  en Amber Alert"; Dat dit in het kader van vermissingszaken een groot voordeel kan zijn, zal iedereen begrijpen. Hoe verstandig het informeren van kinderen over een dergelijk iets uiteindelijk is, zal moeten blijken? Maar ook of iedere ouder het hiermee eens is? Want leg je een kind hierdoor niet ineens heel veel verantwoordelijkheid op? Wanneer het alleen bij verantwoordelijkheid blijft natuurlijk.

Dinsdag 21 mei: "En toen was het laatste sprankje hoop verdwenen; Nederland leeft massaal mee met familie van Ruben en Julian; Voor de klasgenootjes van Ruben en Julian in Zeist is het vandaag geen gewone schooldag. Dit weekend werd duidelijk dat de jongens nooit meer zullen aanschuiven. 'Jullie spullen liggen te wachten, maar jullie plaats zal openblijven. Heel de klas is vol verdriet'; en Eind deze week kans op nachtvorst."; De volgende regel spreekt boekdelen: "Het wil maar niet lukken met het warme weer.";

Woensdag 22 mei: "Woede over Turkse wijk; Bedenkers Rotterdams project bestookt met dreigmails; Tornado laat weinig heel van Oklahoma; Een vrouw draagt in Moore, Oklahoma, een kind weg van de plek waar kort daarvoor nog een school stond; en  Familie wil geen stille tocht voor broertjes"; een stukje verder staat: "Volgens een woordvoerster van de gemeente Zeist wil de moeder geen stille tocht, omdat dit een 'negatieve uitstraling' heeft,". Ook het oplaten van wensballonnen wijst zij van de hand, omdat zij en de kinderen erg met het milieu begaan zijn. Daarnaast kiest  zij ervoor om de broertjes middels het branden van een kaarsje op zondagavond te gedenken en vraagt zij de mensen die hen ook willen gedenken, dit op deze wijze te doen;

Donderdag 23 mei: "Verdubbeling aantal kraken pinautomaten; Pakkans moet omhoog door extra inzet politie; Ziekenbezoek van de Koningin; Koningin Maxima neemt uitgebreid de tijd voor een patientje van het Sophia Kinderziekenhuis; Defensie hield Kamer dom over aanschaf JSF; Den Haag De Tweede Kamer heeft steeds te weinig informatie gekregen over de aanschaf van JSF-straaljagers"; en "Gruwelijke terreuraanval met kapmes schokt Londen; Londen Een Britse militair is gisteren omgekomen na een bizarre aanval door twee mannen met kapmessen"; De uitspraken die daarna voor de camera werden gedaan zal, kan en wil ik niet herhalen, omdat het in mijn beleving niet van toepassing is. En waarom zou ik dit doen? Want de geschiedenis heeft ons in de afgelopen jaren één ding geleerd en dat is dat er altijd mensen zullen blijven die menen te denken dat zij uit naam van het geloof een ander mens  van het leven kunnen en mogen beroven. Hoe lang zal dit nog doorgaan?; 

Vrijdag 24 mei: "Elke week 24 aangiften wegens verkrachting; Werkelijk aantal slachtoffers veel hoger; In 17 minuten je salaris verdubbelen?; Doe  mee en win! intermediair.nl/salaris; en Ophef over doorverkopen pingegevens; Utrecht Betalingsverwerker Equens wil informatie over pinbetalingen gaan verkopen aan winkeliers." Ja en waarom ook niet, zul je nu denken? Zeker omdat Equens aangeeft dat de gegevens niet zijn te herleiden naar individuele pashouders. Maar is dit ook werkelijk zo, of zit hier toch veel meer achter?";

En als laatste zaterdag 25 en maandag 27 mei startend met de zaterdag de 25ste : "Dordrecht in Top 5 onveiligste steden; Nederland wordt juist veiliger; en Kabinet-Rutte is top, zegt Rutte; Maarssen, Premier Rutte vindt het huidige kabinet; 'misschien wel een van de beste ministerraden sinds de Tweede Wereldoorlog'. En Maandag 26 mei: "Nog steeds iedereen welkom bij de schietclub; Twee jaar na Alphen ontbreekt screening leden; en Dordrecht hoort niet in de top 5; Op de voorpagina is zaterdag ten onrechte gemeld dat Dordrecht in de top 5 staat van de AD Misdaadmeter".

De kranten bieden ook dit keer weer een keur aan informatie en laten menigeen nadenken. Is dit ook zo of gaan we er gewoon meteen vanuit dat wat er in de krant geschreven staat als waarheid aangenomen kan worden? Wanneer dit zo is, dan heeft de krant namelijk wel een bijzonder hoge verantwoordelijkheid. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die hier blind op varen, meteen actie ondernemen wanneer zij de krant gelezen hebben. Dat dit ook kan leiden tot het ontstaan van angst, vooroordeel of zelfs een uitgesproken mening, zal niemand verbazen. Of zal dit allemaal niet zo'n vaart lopen? Het is in ieder geval wel goed om te weten, dat fouten in de berichtgeving, door het AD vrijwel meteen hersteld worden.

Weet jij hoeveel mensen zich volledig laten leiden door de media, door alles wat er op de TV, Radio of via het Internet naar buiten wordt gebracht? Hoeveel mensen zullen daarbij onderscheid maken in de boodschapper zelf? Wie kiest ervoor de informatie die iemand deelt, zonder eigen onderzoek, voor zoete koek te slikken? Wie kiest ervoor om een bepaald persoon en de boodschap die hij brengt, zonder meer als waarheidsgetrouw te beschouwen? En waarop is deze keuze of voorkeur gebaseerd?  Op de mooie blauwe, of bruine ogen van de persoon, op zijn of haar genoten opleiding of rol die deze persoon in de maatschappij vervult? Hoeveel mensen gaan er nog op eigen onderzoek uit? Hoeveel mensen vertrouwen er nog op hun eigen oordeel en mening?

Want één ding is zeker, wanneer dit onderzoek voortvloeit uit oprechte interesse, liefde voor de medemens, een mening of oordeel daarnaast gevoed wordt door het weten vanuit het hart, dan levert dit altijd een win win situatie op. Natuurlijk spreekt het voor zich, dat niemand er schade en of hinder van mag ondervinden. Dan onstaat meteen de vraag: Wanneer is iets schadelijk of onstaat er zoveel hinder dat het iemand werkelijk raakt? Die vraag kan alleen jij beantwoorden. Daarbij geldt, dat jij de enige bent, die kan vertellen, wat deze informatie met je doet. Hoe het voor jou voelt en welke mogelijke gevolgen het vernemen van informatie voor jou heeft. Gevolgen heeft voor jouw functioneren, als mens, als individu, maar ook zeker als vader, moeder, broer, zus, dochter, zoon, collega, buur of zelfs verre verwant van iemand die in een dergelijke situatie gezeten heeft, een dergelijk iets ervaren heeft, of deelgenoot is geweest van een voorval of zelfs de gevolgen ervan. En waarom zijn deze vragen juist nu van belang? De antwoorden hierop zal ik in een volgend blog bekend mogen maken. Wat duidelijk is dat deze vragen gesteld zullen worden door iemand die vanuit zijn of haar hart leeft.

De volgende vraag spreekt dan ook voor zich: Hoeveel mensen hebben er nog vertrouwen in iemand die vanuit zijn of haar hart leeft, dit doet vanuit liefde voor de ander en het leven, zonder winstbejag of enige vorm van zelfverheerlijking? Iemand die zonder oordeel is, daarbij de ander wel vraagt om vertrouwen te hebben? Daarbij van de ander niet verwacht om ook zonder oordeel te zijn, de ander wel vraagt zijn of haar verantwoordelijkheid te nemen. Hoe sta jij hierin, zou jij vertrouwen hebben, zelfs wanneer het oordeel of de mening van de ander niet altijd direct te herleiden of zichtbaar is? Of zou jij dit oordeel meteen in twijfel of zelfs in het belachelijke trekken? Hoe voelt dit voor jou? En wanneer je dit weet, uit ervaring, zou jij er dan voor uit durven komen? Wanneer zou jij ervoor kiezen om jouw ervaring te willen delen met de ander?

Natuurlijk kunnen we ook dit keer alle in de krantenkoppen genoemde onderwerpen nog veel verder uitdiepen, maar in hoeverre verandert er iets aan wat er werkelijk gaande is? Wanneer gaan we eindelijk eens op ons gevoel af, door de positieve benadering, waardoor het voorkomen van dingen die misgaan en werkelijk grote consequenties met zich meebrengen, niet meer aan de orde hoeft te zijn? Wie zit er nog te wachten op meer slecht nieuws? Maakt het in de gevallen die beschreven staan in de krantenkoppen nu werkelijk uit over wie we spreken, waar iemand vandaan komt, welke achtergrond hij of zij heeft, wie zijn of haar ouders zijn? welke opleiding hij/zij heeft genoten, of welk geloof hij/zij aanhangt? Zeg nu eens eerlijk, zijn dit gewoon niet bijzaken die totaal onbelangrijk zijn?

Wie zegt dat iemand die een gelijksoortige opvoeding, jeugd, opleiding, etc. heeft gevolgd niet ineens kan veranderen in een onvoorspelbaar iemand? Is het dan niet beter te kijken wat ertoe heeft geleid, dat iemand tot het uiterste gedreven is? "Gedwongen" om iets te doen, wat niet door de beugel kan, puur doordat, iemand schreeuwt om aandacht, in het ergste geval zelfs overgaat tot een misdadig iets, vanwege het feit dat hij/zij op dat betreffende moment geen andere uitweg meer ziet. Negatieve emoties, als boosheid, jaloezie, teleurstelling, of zelfs angst, kunnen van een welopgevoed en weldenkend persoon, ineens een tikkende tijdbom maken. Tenzij de persoon begrepen wordt, hij of zij een luisterend oor vindt, zich kan uiten, door te communiceren. Zou dat werkelijk de basis voor het stoppen van alle problemen betekenen? Maar hoe dan? Door iemand te leren praten over zijn gedachten, emoties en gevoelens. Wie durft dit nog? Wie durft zichzelf nog volledig bloot te geven?

Het overgrote deel van Nederland heeft de afgelopen weken meegeleefd met de familie van Ruben en Julian, de twee vermiste broertjes uit Zeist. En omdat de familie er expliciet om verzocht heeft om hier geen spektakel van te maken, wil ik hier alleen nog het volgende over zeggen. Wanneer we ieder mens vanaf vandaag nu eens een nieuwe kans geven? Zonder (voor)oordeel, zonder mening, we ons allemaal weer open en eerlijk gaan opstellen. Toe durven geven dat we fouten hebben gemaakt, zonder meteen in details te treden. Zou de wereld er vanaf NU dan echt in slagen om in Vrede te zijn? Te vergeven, te (be)rusten of het te laten rusten? De twee kaarsjes die een groot deel van de mensen in Nederland voor het raam heeft laten branden getuigd overigens ook van betrokkenheid.

Een betrokken wereld, is een wereld waarin we weer begrip en compassie tonen, en vanuit mededogen, gaan delen. Een wereld, waarin we in Vrede, met iedereen die en alles wat leeft, leven. Hoe mooi zou dit zijn? Een wereld, waarin angst of het hebben van andere negatieve emoties, niet langer bestaat. Een wereld, waarin we werkelijk leren van de geschiedenis. Simpelweg, omdat oorlog en strijd, nog nooit iets goeds heeft opgeleverd. Dit voor geen enkele partij heeft geleid tot blijdschap, maar juist het tegenovergestelde ervan, onnoemelijk veel pijn en verdriet heeft voortgebracht. Dit gevolgd door een "haast onherstelbare" leegte, die we, wanneer je het goed bekijkt, volledig zelf in de hand hebben gewerkt.

Doordat, we als mens(heid), te trots zijn geweest, om toe te geven, dat we elkaar nodig hebben. We, het samen kunnen maar ook zullen moeten doen. We samen meer bereiken, dan ieder afzonderlijk. Dat we allemaal gemaakt zijn, naar God's evenbeeld. Daarbij ook allemaal, een eigen vrije wil hebben gekregen. Ieder mens, jij als individu, dankzij Jezus, de tien geboden in je hart geschreven hebt staan. Dit, door niets of niemand, zal kunnen worden gewijzigd. Zelfs niet wanneer jij als eenling, of persoon die zich bij niets of niemand aan kunt en wilt sluiten overgaat tot het plegen van een gruweldaad. Jij blijft te allen tijde een kind van God en zult je net als ieder ander, voor je je ogen sluit, moeten verantwoorden.

Kun je als mens dan gewoon maar niet beter het juiste doen? Dat, wat jou, maar daarnaast ook ieder ander helpt? Door vanuit je hart en in het Algemeen Belang te handelen, zul je als mens alle medewerking krijgen. Ongeacht de moeilijkheidsgraad. Durf en wil jij jouw kwaliteiten en talenten inzetten, om dit Algemeen Belang te dienen, daarmee de saamhorigheid te vergroten? Durf (jij) te helpen? Dan zie ik je reactie heel graag.

Hoe groot is jouw bereik en welke waarde hecht jij er zelf aan?

Waarom het goed  is om deze video af te spelen en de tekst ervan te beluisteren of te lezen voor je start met het lezen van dit weblog, zul je vanzelf ervaren.
http://www.youtube.com/watch?v=h_6vuSLlDCo

Toen ik gister naar de Radio uitzending van 538 luisterde, ging het over een nieuw social media netwerk, waar je alleen familie en allerbeste vrienden op uit zou nodigen. De discussie daarbij was hoeveel mensen je daar maximaal op zou moeten toelaten. Ja, hoeveel mensen laat jij toe in je familie en vriendenkring en hoe belangrijk vind jij het om met al deze mensen contact te hebben? Wat is daarnaast het belang van het hebben van contact met mensen? En waarom deze vraag na de koptekst bovenaan het blog en de eerste alinea inclusief de clip daaronder?

Ik heb daarvoor de koppen van het AD de Dordtenaar genomen over de periode van 10 mei tot en met vandaag 16  mei. Dit keer doe ik ze in de omgekeerde volgorde:

Donderdag 16 mei: "Dordt krijgt nieuw stadion;  Demontabel bouwwerk straks ook ingezet bij WK"; en daarbij even een kleine toevoeging van mijn zijde, natuurlijk kan en mag Anouk na alle voorgaande 4 dagen ook vandaag niet op de kop ontbreken: "Nederland in de ban van Birds; Heel Nederland is in de ban geraakt van Anouks songfestivalnummer Birds. In Utrecht zal het nummer morgen en zaterdag zelfs uit het carillon op de Dom schallen; 

Woensdag 15 mei: Moedige Ingreep Van Angelina Jolie; 'Mijn besluit voor een borstamputatie was niet makkelijk. De kinderen zien mijn kleine littekens en dat is het. Al het andere is gewoon mama, zoals ze altijd was.'; en VVD en PvdA staan pal achter Weekers; Staatssecretaris vindt zichzelf grote fraudebestrijder; en een kleiner stukje waarin staat: Vader vermiste broertjes schreef afscheidsbrief;

Dinsdag 14 mei: Weekers' hoofd ligt op hakblok; Nog één kans voor uitleg toeslagenfraude; en Voortvluchtige dief trapt in 'moederdagval' politie"; Even kort omschreven: De man bleek onvindbaar maar besloot toch ook gehoor te geven aan de waardering voor zijn moeder, waardoor de politie hem op moederdag bij zijn moeder in kon rekenen;

Maandag 13 mei: "Vervoer mogelijk via de Betuweroute; Hardinxveld staat chloortreinen toe; Hardinxveld Giessendam is bereid de giftreinen van Dordrecht en Zwijndrecht 'over te nemen'. Volgens de gemeente kunnen goederentreinen met gevaarlijke lading beter over de Betuweroute rijden dan bewoond gebied in de Drechtsteden te doorkruisen; en Voetbal blijkt veruit gevaarlijkste sport; Misdragingen op en rond de voetbalvelden komen tientallen keren vaker voor dan bij ander populaire sporten;

Zaterdag 11 mei: Wonderbaarlijk; Na 17 dagen levend onder het puin vandaag gehaald; 'Een wonderbaarlijke prachtige gebeurtenis.' Zo omschreef premier Sheikh Hasina van Bangladesh gisteren de redding van een vrouw uit het puin van de kledingfabriek, die eind april instortte. 17 dagen had de jonge naaister Reshma liggen wachten op hulp, onder het puin. Ze hield zich in leven met koekjes en flessen water; en 'Gevaarlijke treinen over de Betuwelijn'; Tweede Kamer: Drechtsteden ontlasten; 

Vrijdag 10 mei: Politie staakt ook zoektocht in Limburgs bos; Broertjes Ruben en Julian nog spoorloos; De hoop dat de vermiste broertjes Ruben (9) en Julian (7) uit Zeist nog levend worden gevonden, is na 3 dagen zoeken aanzienlijk geslonken. De politie staakte gisteren ook de massale zoekactie in het Limburgse Bunderbos; en Crisis? Dan nemen we nog maar een wijntje"; En de korte omschrijving: Onderzoeksbureau GfK heeft een onderzoek gedaan naar het drank en snack gebruik van de Nederlanders op basis van inkomsten.

Wanneer je dit even kort doorgenomen hebt, kun je je afvragen of we nu echt op de goede weg zijn en wanneer we de ommekeer werkelijk kunnen gaan ervaren?
* Hoe positief is het, wanneer we enerzijds Voetbalstadions bouwen, terwijl we anderzijds lezen dat voetbal veruit de gevaarlijkste sport is?
* Hoe positief is het, wanneer we enerzijds vanuit Sliedrecht actie voeren tegen de Derde Merwede Haven, vanwege de stort van chemisch afval en anderzijds in de naastgelegen plaats Hardinxveld Giessendam ervoor kiezen om giftreinen langs de Betuweroute te laten rijden?
* Hoe positief is het, wanneer we enerzijds op zoek gaan naar een dief die bij zijn moeder op de bank zit met moederdag en anderzijds een zoekactie naar 2 jongetjes staken en zo nu vandaag  in de krant blijkt, de camerabeelden van de auto van de vader op een verkeerde wijze weergeven wordt? En het gaat zelfs nog even verder, nu zojuist op de radio vermeld wordt, dat de gebruikte beelden van de auto, onjuist zijn. Omdat het een andere auto betreft en deze niet  van de vader van deze jongetjes is, waardoor het onderzoek in een verkeerde richting gaat?

Natuurlijk kunnen we nog veel meer onderwerpen uitdiepen, maar in hoeverre zien we dan werkelijk wat er gaande is? Hoe vaak gaan we nog door met denken over allerlei dingen die misgaan en grote consequenties met zich meebrengen, terwijl we er anderzijds niets aan doen om het werkelijk te voorkomen? Dan heb ik het niet over Angelina Jolie en haar initiatief of het verhaal rondom de heer Weekers. Want eerlijk is eerlijk, hoe zeker zijn we van of over beide kwesties? Je kunt dan ook, bij beide, je vraagtekens hebben.

In tegenstelling tot het verhaal over de kledingfabrieken in landen als Bangladesh, China en Cambodja. Deze worden op dit moment weer even onder de aandacht gebracht, onder de loep genomen, toch is dit niet de enige tak of branche waarin dit gaande is. We werken er ongemerkt of zal ik zeggen "onbewust" allemaal aan mee. En natuurlijk zijn we ook allemaal betrokken, wanneer er iets ergs gebeurt. Ook Premier Sheikh Hasina toont zijn enthousiasme wanneer er na 17 dagen nog iemand wordt gered. Maar zou hij zich er niet gewoon bewust van moeten zijn, dat er mensen zijn, die in "zijn land", onder dusdanige omstandigheden tewerkgesteld worden? Of wil hij en willen wij*, (*de mensen die kopen zonder zich bewust te zijn van de situatie waarin mensen en dieren leven, wonen en werken), hier niet mee geconfronteerd worden?

Weet jij wel wat je familie, buren en familie doen? Hoe zij leven, wonen en werken? Of zij ook dagelijks een strijd moeten leveren, op welk vlak dan ook? En praat jij hier persoonlijk met hen over, of stuur je zo nu en dan een berichtje via de één of andere social media site of een kaartje via de post, of heb je telefonisch contact? Wat is jouw rol in dit alles? Welke verantwoordelijkheid heb jij of hebben wij? Wanneer gaan we weer tijd maken voor het "echte contact"? Wanneer gaan we op bezoek bij mensen die ertoe doen, waarom we geven?  Wanneer kijken we weer eens echt verder dan alleen naar de locatie waar iemand woont, werkt of leeft? Onze aarde, met iedereen die en alles wat erop leeft, is meer waard dan welk geld dan ook. Wanneer gaat dat besef weer eens meespreken?

De volgende vraag kan en wil ik je niet onthouden. Wanneer gaan we weer eens delen?  Want ook nu geldt, dat ook zij niets van jou weten, wanneer jij hierover zwijgt. Wanneer jij je gevoelens voor jezelf houdt, wanneer jij weigert te praten over wat je bezighoudt. En er zijn ongetwijfeld mensen, die bereid zijn, om naar je te luisteren, je willen helpen, er voor je zijn. Dit kan echter pas wanneer jij je openstelt, wanneer jij spreekt en vertelt wat er is.

Een mooi einde van dit stuk, waarin communiceren centraal staat. Communiceren met jezelf, om ervoor te zorgen dat je gezond blijft. Communiceren met iedereen die je dierbaar is, waarmee je samenleeft, woont of werkt. Interactie, omdat er voldoende mogelijkheden zijn en het tot ieders eigen en daarnaast tot onze gezamenlijke verantwoordelijkheid behoort. Communiceren om je gevoelens te uiten, je emoties uit te spreken en er op die wijze voor zorgen dat negatieve gedachten geen invloed meer zullen hebben. Zelfs niet, wanneer deze gevoed worden, door alle berichtgevingen (juist of onjuist) in de media. Want eerlijk is eerlijk, wanneer we over verantwoordelijkheden spreken, zou er dan voor deze laatste tak, in het kader van communiceren, ook juist niet nog een veel schonere taak zijn weggelegd? Wanneer zij deze mening delen, het antwoord hierop positief is, dan wil ik ze, daar waar mogelijk, heel graag mee of bij helpen. Ik ben er klaar voor.

Durf (jij) te helpen, reageer dan NU maar.

Hoe mooi is het om te weten dat we op de goede weg zijn, ondanks of dankzij alle stoorzenders?

Per 30 april 2013 is Koninginnedag veranderd in Koningsdag! Of het Nieuwe Tijdperk echt een zegen zal zijn, weet alleen Onze Lieve Heer. En Ja, juist daarom, deel ik de woorden van onze nieuwe Koning van harte met iedere lezer:

"Ik treed in uw voetsporen. Van mijn ambt heb ik een helder beeld. Wat de toekomst brengen moge, weet geen mens. Maar waarheen het pad ook leidt en hoe ver het ook voert, uw wijsheid en uw warmte draag ik met mij mee" en "Zo waarlijk helpe mij God Almachtig".

In welke context we deze beide uitspraken gaan ervaren, zal doordat Onze Lieve Heer helpt al heel snel duidelijk worden. Want eerlijk is eerlijk, het wordt tijd dat er iets wijzigt, omdat we onszelf werkelijk te kort doen. Op ieder vlak, op ieder front, op welke wijze dan ook. We luisteren niet meer naar ons hart en dat is nu juist nodig om de balans weer te herstellen. De balans die velen van ons al jaren kwijt zijn, door de meest uiteenlopende redenen. Onderzoek hiernaar is alleen goed wanneer er door de persoon zelf iets gewijzigd wordt, er een ommekeer plaatsvindt. Zelfonderzoek wel te verstaan. Het is gedaan met het oordeel of de mening van derden, dit heeft alleen maar tot meer ellende geleid. 

Doordat ons geweten weer gaat spreken, zullen we allemaal geconfronteerd worden met de gevolgen van onze daden. Ik verwijs u daarom nogmaals naar het voorwoord in mijn eerste boek: Leven Leren Herinneren Weten, te downloaden onder de volgende link http://www.levenlerenherinnerenweten.nl/pdf/levenlerenherinnerenweten.pdf 

En natuurlijk heb ik een deel van de tekst hier rechtstreeks in opgenomen: "Elk mens bestaat uit een ziel en een lichaam welke gevormd worden door de jaren en vele levens heen. Zie het als een trap waar men door het leven heen, door het opdoen van ervaring de treden van metselt en op deze wijze de top bereikt. In elk leven wat men leeft, krijgt men de kans om iets te leren. Met het leren wordt dan niet letterlijk leren bedoeld, maar het aangeboden krijgen van een extra mogelijkheid om de ziel compleet te maken, waardoor uiteindelijk het lichaam, het verstand en de ziel één zullen zijn. Men noemt het vervolmaken van de ziel ook wel "Karma". In elk leven zal een mens geconfronteerd worden met emoties en onvolkomenheden. Wanneer men deze als zodanig heeft herkend en dit ook erkent, is men toe aan de volgende stap".

Karma komt uit het Sanskriet en wordt geassocieerd met het Hindoeïsme, Boeddhisme en Jaïnisme. Vanuit het geloof in God, zou je dit het beste kunnen omschrijven als Eenwording. Dit is overigens ook de kracht van de natuur, de natuurwet. Die ervoor zorgt dat de balans hersteld wordt. Iedereen kent wel de opmerking: "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" en "what goes around comes around". Dat daar eigenlijk mee bedoeld wordt: "Heb uw naaste lief gelijk uzelf", het "oorzaak en gevolg principe" zal uiteindelijk iedereen begrijpen. Maar wanneer we al niet eens meer van onszelf houden, hoe kunnen we er als mens dan in hemelsnaam voor zorgen dat we goed zijn voor de ander, voor onze naaste, voor iedereen die en alles wat leeft, tenzij ons geweten weer gaat spreken. Ik vertrouw erop dat dit het geval is, en voor de personen waarbij dit NU nog niet het geval is, heel spoedig ook weer zo zal zijn.

Morgen herdenken en gedenken we, net als alle jaren op 4 mei in Nederland de oorlogsslachtoffers. Maar wanneer spreek je van slachtoffers en wanneer spreek je van daders? Wie kan en mag hierover oordelen en hoe rechtvaardig is het dat we daar op dit moment nog steeds uitspraken over doen, zonder zeker te weten? Is dit aan ons om mensen terecht te wijzen? Zijn alle mensen die te maken hebben gehad met de oorlog, er op enige wijze in verwikkeld zijn geraakt, niet het slachtoffer? Wie is er beter van geworden? Wie heeft er iets van geleerd? Leren we ooit iets van oorlog, vernietiging van de mensheid, de aarde en dat wat ons gegeven is? Hoe wijs zijn wij, de mens, of zoals de wetenschap dit omschrijft "de zogenaamde intelligentste, gewervelde zoogdiersoort" nu eigenlijk?

Wanneer je vandaag naar het nieuws hebt geluisterd of gekeken, weet je dat er bekend is geworden dat Amerika overweegt om de rebellen in Syrië wapens te gaan leveren. Met de achterliggende gedachte dat mensen zich moeten kunnen verdedigen. Begrijpelijk of het begin van het einde? Hoe kunnen we in al onze wijsheid zo dom zijn? Begrijp jij het nog? Ik heb de link waar dit in te zien en te horen is bijgesloten. http://nos.nl/audio/502750-hagel-vs-overweegt-bewapening-rebellen-in-syrie.html

Eén ding is overigens wel heel zeker, de wapenindustrie en de gezondheidszorg varen er wel bij. Maar is dat de bedoeling? Is het werkelijk de bedoeling dat Goede Doelen als: WarChild, Artsen zonder Grenzen, het Rode Kruis en noem nog maar eens een aantal organisaties, tot in lengte van dagen hun werkzaamheden voort kunnen en moeten blijven zetten? En dat Defensie dankzij een dergelijke stap voorlopig (wereldwijd) voldoende werk heeft de komende jaren? Wanneer je je afvraagt waarover het gaat, volgen er verschillende verhalen.  Ik wil, kan en zal er daarom ook geen uitspraak over doen. Een overzicht van wat er gezegd wordt, kun je nazien onder de volgende link: http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/2013/04/28/uw-mening-over-acties-zoals-12-12/ 

Hoe kunnen we als mens werkelijk een bijdrage leveren aan het stoppen van oorlog en conflicten, wanneer we enerzijds wapens af willen schaffen en anderzijds wapenbezit promoten? Het verhaal in de krant van 2 mei, over het 5 jarige jongetje, wat in Amerika, zijn 2 jarige zusje per ongeluk heeft doodgeschoten, zegt toch al genoeg? Zie ook de volgende link:
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2664/Nieuws/article/detail/3434551/2013/05/01/Jongetje-5-in-VS-doodt-zusje-2-met-kindergeweer.dhtml 

Terugkomend op wat positiever nieuws, de woorden van de nieuwe Koning, ook dit keer betreft het een stuk uit zijn toespraak tijdens de inhuldiging. Waarbij de volledige tekst na te lezen is onder de volgende link: http://www.ad.nl/ad/nl/10784/Kroning-Willem-Alexander/article/detail/3434209/2013/04/30/Lees-hier-de-volledige-toespraak-van-Willem-Alexander.dhtml 

Een gedeelte uit deze toespraak heb ik geciteerd: "Ieder voor zich lijken we weinig greep te hebben op ontwikkelingen die ons leven beïnvloeden. Onze kracht ligt dan ook niet in afzondering maar in samenwerking. Als familie. Als vrienden. Als bewoners van een straat of buurt. Als burgers van ons Koninkrijk. En als bewoners van deze aarde, die zich geconfronteerd zien met tal van opgaven die alleen in internationaal verband zijn op te lossen. Eenheid en verscheidenheid. Eigenheid èn aanpassingsvermogen. Besef van waarde van tradities èn nieuwsgierigheid naar wat de toekomst brengt. Die kenmerken hebben ons in de loop van onze geschiedenis gemaakt tot wie we zijn."

Dat klinkt goed en is mooi omschreven, het vervolg is wellicht nog belangrijker: "De drang om grenzen te verkennen en liefst te verleggen, heeft ons vèr gebracht. Vijf bijzondere landgenoten staan daarvoor symbool. Zij vervullen hier, vandaag, een traditionele rol, maar zijn tegelijkertijd een levend bewijs van waartoe wij in staat zijn.

Achter hen staan honderdduizenden anderen die zich op hun eigen manier onderscheiden. Ook hun inzet is onmisbaar. De hoop van ons land schuilt in het samenspel van al die mensen, met hun talenten, klein en groot. Vindingrijkheid, ijver en openheid zijn al eeuwenlang onze kracht. Daarmee hebben wij de wereld veel te bieden.

Als Koning wil ik mensen aanmoedigen om actief gebruik te maken van de mogelijkheden die ze hebben. Hoe groot de verscheidenheid ook is, hoe verschillend onze overtuigingen en dromen ook mogen zijn, waar onze wieg ook stond, in het Koninkrijk der Nederlanden mag iedereen zijn stem laten horen en op voet van gelijkwaardigheid méébouwen".

Nieuwsgierig zijn naar de toekomst begint bij eigen verantwoordelijkheid, kritisch zijn, zelfonderzoek en het leren communiceren met jezelf. De nieuwsbrief van mei van De Hof van het Heden, helpt je daar mogelijk zelfs bij, om inzicht te krijgen, in je eigen situatie, in je eigen mogelijkheden. Ik heb deze voor het gemak maar meteen bijgesloten, zodat jij direct de kans hebt om deze NU ook gelijk te lezen:  http://www.dehofvanhetheden.nl/pdf/nieuwsbrief15.pdf 

En wanneer je na het lezen van dit blog, de nieuwsbrief en alles wat er na 30 april gebeurd is, bereid bent, om jouw bijdrage te leveren, mag dit natuurlijk. Durf jij jouw kwaliteiten te delen, durf jij je in te zetten voor het algemeen belang?  Durf (jij) te helpen, reageer dan maar.

Waar kiest Willem Alexander voor, treedt hij in de voetsporen van zijn moeder of gaat hij zijn eigen weg?

Een heel ander blog dan gebruikelijk. Dit keer een blog wat volledig in het teken van de troonswisseling staat. Want zeg eens eerlijk, hoe vaak maak je als mens een troonswisseling of troonopvolging bewust mee? Juist omdat dit zo uniek is, start ik bij de laatste verjaardag van de Prins van Oranje.

Zaterdag vierde Willem Alexander voor de laatste keer zijn verjaardag als Prins. Hoewel het een cliché is, blijft het noemenswaardig: "Vanaf die dag zal "deze dag" voor hem, maar ook voor mij en alle mensen in Nederland nooit meer hetzelfde zijn".

Toen ik de opgenomen uitzending van Pauw en Witteman op de televisie bekeek, waarbij Rick Nieman en Mariëlle Tweebeke, hun verhaal deden over het Interview met Prins Willem Alexander en Prinses Maxima, werd al heel snel duidelijk dat er een koerswijziging plaatsvindt. Een korte uitleg is gepast. En voor de mensen die de uitzending nog niet gezien hebben, is onder het volgende stukje tekst, de link bijgesloten.

Een bijzonder openhartig, maar daarnaast ook zeker emotioneel gesprek. Een gesprek, met duidelijke kenmerkende,  maar hier en daar ook "functiegerichte" antwoorden. Of deze inderdaad voortkomen uit authenticiteit of toch deels uit het in een keurslijf gegoten zijn, zullen we de komende periode vanzelf gaan ervaren en ontdekken. Het interview met het Prinselijk Paar is te zien onder de volgende link. http://www.koninklijkhuis.nl/foto-en-video/videos/nos-en-rtl-interviewen-aanstaand-koningspaar-18035

Natuurlijk zou het mooi zijn, wanneer het gros van de mensen die gekeken heeft, er net als ik op vertrouwt dat Willem Alexander en Maxima hun rol en taak goed op zullen pakken. Wanneer ik hen beide mag geloven, zullen zij het Koningschap met volle overgave op zich nemen. Dat het vervolgens aan hen beide is, om op een zorgvuldige manier met dit vertrouwen om te gaan, spreekt voor zich. Want de Staatsrechtelijke functie van de Koning, zal, dan wanneer Willem Alexander en Maxima het stokje van Koningin Beatrix overnemen wellicht gezien de tijd waarin we nu leven wel veranderen, toch zal deze niet afwijken van dat wat er in de grondwet vermeld staat. Om enigszins een idee te krijgen wat hiermee bedoeld wordt heb ik de link van de Website van de Overheid vergezeld van de volledige tekst bijgesloten.

http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/koninklijk-huis/positie-koningin 

"Positie en rol Staatshoofd

De Koning vormt samen met de ministers de regering. De Koning is het staatshoofd en heeft op grond hiervan een aantal formele taken.

• Ondertekenen van wetten
• Troonrede
• Voorzitter van de Raad van State

Positie

Sinds 1848 staat in de Grondwet dat de Koning onschendbaar is. De onschendbaarheid van de Koning wil zeggen dat de ministers verantwoording moeten afleggen aan het parlement over het beleid van de regering. De ministers zijn ook politiek verantwoordelijk voor de uitspraken en het gedrag van de Koning. De positie van de Koning komt onder meer tot uiting in het medeondertekenen van wetten. Ook levert hij een bijdrage aan de kabinetsformatie. Daarnaast is de Koning voorzitter van de Raad van State en spreekt hij jaarlijks de Troonrede uit.

Rol Staatshoofd

Naast de formele taken als Staatshoofd zet de Koning zich in voor de bevolking van het Koninkrijk der Nederlanden. De Koning heeft daarbij een samenbindende, vertegenwoordigende en aanmoedigende rol.

Samenbindend

De Koning verbindt mensen en groepen en steunt het werk van mensen en organisaties die een samenbindende rol in onze samenleving hebben. Hij is daarbij onpartijdig. Zo draagt hij bij aan stabiliteit in de samenleving en aan de continuïteit en vooruitgang van het land. Hij geeft uitdrukking aan de nationale gevoelens die onder burgers leven bij vreugdevolle en treurige gebeurtenissen.

Vertegenwoordigend

Daarnaast vertegenwoordigt hij het Koninkrijk der Nederlanden in binnen- en buitenland.
De Koning legt bijvoorbeeld jaarlijks enkele staatsbezoeken af en ontvangt staatshoofden en regeringsleiders die een bezoek aan Nederland brengen.

Aanmoedigend

De Koning is regelmatig aanwezig bij congressen, (openings)bijeenkomsten, vieringen, herdenkingsplechtigheden en andere officiële evenementen. Zo schenkt de Koning aandacht aan goede initiatieven in de maatschappij en steunt ontwikkelingen en activiteiten die daarbij van waarde zijn."

Dat de rol van de Koning(in) op (27 maart 2012) gewijzigd is, waardoor voortaan de informateurs  voor de kabinetsformatie door de kamer zullen worden benoemd, in plaats van door de koning(in),  zal ongetwijfeld bij een groot deel van de bevolking, zo niet bij een ieder bekend zijn. http://nl.wikipedia.org/wiki/Reglement_van_Orde_van_de_Tweede_Kamer

Omdat de inhuldiging van Koning Willem Alexander morgen in de Nieuwe Kerk te Amsterdam plaatsvindt, ontkom ik er niet aan om de bijbel erbij te betrekken. En ook nu opnieuw de 7 sacramenten. http://nl.wikipedia.org/wiki/Sacrament Zou je de tekst per geloofsovertuiging lezen, dan zie je vanzelf hoe de betreffende kerk of "het instituut" deze Sacramenten omschrijft. De algemene tekst, bovenaan de pagina van de hierboven genoemde link, geeft dit heel duidelijk weer.

Maar wat heeft de Koningin, Koning of het Koningschap te maken met de Sacramenten? En waarom wordt de inhuldiging van de Koning in de kerk gedaan? Heeft dit te maken met een kerkelijke aangelegenheid of komt het omdat Willem Alexander deze belofte doet aan het volk waarbij hij de hulp van God vraagt, de hulp van God nodig heeft? Dit is en blijft natuurlijk een vraag, die alleen, door nu nog Prins, maar vanaf morgen, Koning Willem Alexander beantwoord zal kunnen worden.

De volledige Eed luidt als volgt.

Door de koning wordt de volgende eed afgelegd:

Ik zweer aan de volkeren van het koninkrijk dat ik het statuut voor het koninkrijk en de Grondwet steeds zal onderhouden en handhaven. Ik zweer dat ik de onafhankelijkheid en het grondgebied van het koninkrijk met al mijn vermogen zal verdedigen en bewaren; dat ik de vrijheid en de rechten van alle Nederlanders en alle ingezetenen zal beschermen, en tot instandhouding en bevordering van de welvaart alle middelen zal aanwenden welke de wetten mij ter beschikking stellen, zoals een goed en getrouw koning schuldig is te doen. Zo waarlijk helpe mij God almachtig!

De koning heeft de grondwettelijke mogelijkheid om niet de eed, maar de belofte af te leggen. In plaats van "ik zweer", zegt hij dan "ik beloof". In dat geval spreekt hij niet de woorden "Zo waarlijk helpe mij God almachtig", maar "Dat beloof ik!"^[10] Willem-Alexander zal de eed afleggen.^[11]

Daarna spreekt voorzitter Fred de Graaf namens de Staten-Generaal, de Staten van Aruba, de Staten van Curaçao en de Staten van Sint Maarten de volgende woorden:

Wij ontvangen en huldigen, in naam van de volkeren van het koninkrijk en krachtens het statuut voor het koninkrijk en de Grondwet, u als koning; Wij zweren dat wij uw onschendbaarheid en de rechten van uw koningschap zullen handhaven. Wij zweren alles te zullen doen wat goede en getrouwe Staten-Generaal, Staten van Aruba, Staten van Curaçao en Staten van Sint Maarten schuldig zijn te doen. Zo waarlijk helpe ons God almachtig!

Daarnaast kun je alles over de troonswisseling lezen onder de volgende Wikipedia link, welke zeer actueel is. http://nl.wikipedia.org/wiki/Troonswisseling_in_Nederland_(2013) De mogelijkheid bestaat dat deze link even handmatig moet worden ingetikt, zodat hij ook werkelijk juist wordt weergegeven.     

                                                                                                                     

Natuurlijk zal Willem Alexander zich houden aan zijn belofte of gelofte, welke hij middels de eed uit gaat spreken. Ik vertrouw er volledig op, dat hij vanuit zijn geloof en overtuiging voor het juiste kiest. En niet omdat hij dit verschuldigd is, maar getrouw is te doen. Trouw zijn aan de 10 geboden. Trouw zijn aan het volk. Trouw zijn aan Onze Lieve Heer, die er al zoveel jaren voor gezorgd heeft dat wij als mensen zonder zonde verder kunnen en mogen leven. Omdat Jezus zijn leven heeft gegeven voor alle mensen op deze wereld. Want de Bijbel zegt letterlijk: "Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." (Johannes 3:16).

De volgende uitspraak mag dan ook niet ontbreken.

"Indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkander;  en het bloed van Jezus, zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde" (1 Johannes 1:7).

En in hoeverre welvaart, in dit plaatje past, zullen we vanzelf ervaren? Welvaart, vanuit welzijn, gelukkig zijn, iedereen een kans geven, daarbij de 10 geboden in acht houdend. En wanneer hij werkelijk betrokken is, om het volk geeft, zijn familie en kinderen inbegrepen, zal hij er werkelijk alles aan doen om de toekomst veilig te stellen, daarbij zich mogelijk zelfs de Ten Indian Commandments herinneren.

Want welvaart is meer dan geld, welvaart is meer dan de economische situatie waarin een land verkeert. Welvaart is vertrouwen hebben, en vanuit dit vertrouwen, willen handelen en delen. Zodat kennis, middelen en mogelijkheden, voor iedereen bereikbaar, maar daarnaast ook zeker, binnen handbereik zijn. Waardoor welzijn niet langer onbereikbaar is, eerder zelfs een logisch gevolg of vervolg blijkt.

Durf (jij) te helpen, reageer dan.

Hoe kunnen we er echt voor zorgen dat het Sociaal Akkoord, sociaal is?

Hieronder de tekst van de NRC Link van donderdagavond 11 april: http://www.nrc.nl/nieuws/2013/04/11/de-belangrijkste-punten-uit-het-sociaal-akkoord-op-een-rijtje/


De namen onder de foto in de link verwijzen naar de aanwezigen van links naar rechts.
Albert Jan Maat van LTO Nederland, Hans Biesheuvel van MKB Nederland, voorman Bernard Wientjes van VNO-NCW, premier Mark Rutte, minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken en FNV-voorzitter Ton Heerts voor aanvang van de presentatie van het sociaal akkoord gesloten met werkgevers en vakbonden. Foto ANP / Martijn Beekman
door Anouk van Kampen

Er is vanavond een sociaal akkoord bereikt tussen werkgevers, werknemers en het kabinet. Maar wat staat er nu precies te gebeuren? Dit zijn de belangrijkste maatregelen uit het sociaal akkoord in een overzichtelijk rijtje.

• Er komen 35 werkbedrijven waarin vakbonden, gemeenten en werkgevers gaan samenwerken om mensen met een arbeidsbeperking aan het werk te krijgen, en dan met name de Wajongers en mensen in de sociale werkplaatsen. Dit ter vervanging van de strikte invoering van een quotum waarbij bedrijven en overheden moesten voldoen aan vijf procent gehandicapten in hun personeelsbestand. Werkgevers hebben nu toegezegd de komende jaren voor de groep banen te creëren, oplopend met tienduizend per jaar in 2020. De verplichte quotering komt wel in de wet, maar wordt pas ingevoerd als de werkgevers niet aan hun beloftes voldoen. Dat wordt bekeken in 2017.
• De "doorgeschoten" flexibilisering van de arbeidsmarkt, waar FNV eerder deze week alarm over sloeg, wordt gecorrigeerd. Schijnconstructies met buitenlandse werknemers worden verboden. Het aantal tijdelijke contracten wordt beperkt en er komt een verbod op een nulurencontract in de zorg.
• Het ontslagrecht wordt vereenvoudigd, maar wel pas vanaf 2016 in verband met de huidige crisis. Alle ontslagen werknemers krijgen in de toekomst een ontslagvergoeding, terwijl dat nu niet voor iedereen geldt. Het bedrag van deze vergoeding wordt wel beperkt tot maximaal 75 duizend euro of maximaal een jaarsalaris voor grootverdieners. Het geld moet door de werknemers zoveel mogelijk worden gebruikt om zo snel mogelijk weer een baan te vinden.
• De maximale WW-duur wordt op drie jaar gehouden door het laatste jaar te laten betalen door werknemers en werkgevers, via de cao's. Deze maatregel gaat pas in op 1 januari 2016.
• Het kabinet heeft toegezegd nog geen besluit te nemen over de bezuinigingen om het begrotingstekort in 2014 onder de drie procent te krijgen. Pas in het najaar wordt de situatie opnieuw bekeken en wordt hierover een besluit genomen. De extra bezuinigingen om de begroting van volgend jaar op orde te krijgen, zijn dus voorlopig van tafel. Het kabinet hoopt op economisch herstel.

En waarom ik nu juist de foto van Johnny Depp boven het Sociaal akkoord verhaal moest plaatsen zal straks blijken.

De afgelopen dagen heb ik het nieuws in de kranten gelaten voor wat het was, omdat de berichtgeving nog weinig nieuws of beter gezegd positiefs brengt. Toch is er wel één kop die veelbelovend klinkt, ik heb besloten om deze te noemen. Het is wanneer je het bovenstaande verhaal en de actualiteitenprogramma's gezien hebt na de betreffende persconferentie, natuurlijk de krant van 12 april. De kop luidt dan ook: 'Sociaal akkoord historisch' en de tekst daaronder mag daarbij zeker niet ontbreken. Ontslagrecht en WW op de schop; 125.000 nieuwe banen voor gehandicapten; Uitstel 4,3 miljard aan bezuinigingen.

Dat klinkt bijna net zo goed als wanneer we vertellen dat de lente haar intrede heeft genomen terwijl de weersvoorspellingen ons een heel ander beeld schetsen. Toch vertrouw ik er nog steeds op dat de lente gevolgd door de zomer dit jaar komt en we ook uiteindelijk de crisis te boven zullen komen. Dat we dan allemaal vanuit ons hart zullen moeten gaan leven is daarbij wel raadzaam. Want wanneer we met ons vinger naar de ander blijven wijzen zonder eigen verantwoordelijkheid te nemen, zal er nooit iets veranderen en zullen we steeds verder in het moeras zakken wat we ook voor het grootste deel zelf veroorzaakt hebben. We vervallen ondanks alle fouten die we gemaakt hebben nog steeds in herhaling. We kunnen nog zoveel leren en denken dat dit enige verandering teweeg brengt. Niets is echter minder waar. Omdat we geld nog steeds als macht zien, terwijl het grootste goed, wat wij kennis noemen, niet te koop is. Alleen maar bereikbaar wanneer we echt weer vanuit ons hart gaan leven.

Wanneer je gelooft in God en Zijn Zoon Jezus, is het getal 7 een getal wat staat voor de 7 sacramenten. http://nl.wikipedia.org/wiki/Sacrament  Zou je de tekst per geloofsovertuiging lezen, dan zie je vanzelf hoe de betreffende kerk of "het instituut" deze Sacramenten omschrijft. De algemene tekst, bovenaan de pagina van de hierboven genoemde link, geeft dit heel duidelijk weer.

Daarnaast zijn er ook mensen die de betekenis van getallen beschrijven. Ook hier is een heuse eigen Wikipedia pagina voor aangemaakt. http://nl.wikipedia.org/wiki/Heilig_getal Wat je hiermee kunt doen of van denkt, is opnieuw aan jou, omdat jij de enige bent die hierover een beslissing of besluit kunt nemen. Dat ik bij het invoeren van de 21 vragen dagen, zoals ik deze ben gaan noemen, absoluut niet bezig was met de betekenis achter de getallen, mag je van me aannemen. Dat dit achteraf gezien, wel van invloed is op, "het zijn" van ieder mens, die ermee start, mocht ik meteen weten. En waarom dit zo was, zou ik in de jaren die daarop volgde vanzelf gaan ervaren.

Dat brengt me ook meteen bij mijn zesde boek:  "Ik kies voor mij", genaamd. Een boek met een bijzondere boodschap, een stuk over mij, mijn leven en daarnaast heel veel informatie waar ieder mens iets aan zou kunnen hebben. In het kader van kennis delen, heb ik in mijn voorgaande blog, juist daarom, alvast het voorwoord uit het boek openbaar gemaakt. En ik mag je nu ook direct meedelen dat er nog meer volgt, wanneer de tijd er rijp voor is.

Na de krant van vanmorgen te hebben gelezen en meerdere malen op het nieuws gehoord te hebben, dat de Republikeinen vinden, dat er een drastische salariskorting moet plaatsvinden, wanneer Willem Alexander het Koningschap overneemt, heb ik best een beetje moeten lachen. Ja, natuurlijk kan dit, omdat iedereen in crisistijd in moet leveren, en waarom zou het koningshuis daar niet aan meedoen,  waardoor zij als "publiek vertegenwoordiger van Nederland", ook hun bijdrage leveren. Of dit uiteindelijk tot de werkelijke oplossing leidt, daarover onthoud ik me op dit moment nog even van commentaar. Wanneer je er meer over wilt weten, kun je dit nalezen onder de volgende link: http://www.powned.tv/nieuws/politiek/2013/04/tweede_kamer_moet_debatteren_o.html 

En natuurlijk kun je hier iets van vinden, iets over zeggen of er zelfs actie op ondernemen, wanneer je van mening bent, dat dit tot de verantwoordelijkheid van de regering behoort. Maar waar blijf je dan, met alle andere mensen die ook bizar hoge salarissen ontvangen, deels betaald door de belastingbetaler of soms zelfs volledig van het belastinggeld? En hoe zit het met de kerken, kerkgenootschappen, voetbalclubs, sportactiviteiten en andere evenementen waar werkelijk een vermogen in omgaat? Wie kan je zeggen of de salariëring ook werkelijk opweegt tegen de prestaties of de uiteindelijke resultaten of uitkomst van dat wat de persoon doet (of de personen doen). Hoeveel mensen ontvangen er maandelijks een vermogen, terwijl ze eigenlijk een baan hebben, die wanneer je naar "de echte verantwoordelijkheid" kijkt, lang niet zo hoog ingeschaald zouden behoren te worden? Wie beslist daarover?  

Dat brengt me meteen weer op een eerder aangekaart punt. Wie zijn ook al weer de beste economen? Betreft het de persoon die een groot vermogen heeft, of de persoon die het huishoudkundige boekje werkelijk beheert, waardoor aan het einde van de maand alle noodzakelijke rekeningen weer voldaan zijn. Of is het de persoon die met geld van de ander (of van velen) "speelt", op basis van een bepaalde denkwijze, een idee, of in het kader van de regering, de begroting? Waarbij de laatste, alvast spaarpotjes maakt, zonder te weten welke kosten er ook werkelijk zullen volgen? Wat wel zeker is, is dat hij of zij, zelf niet weet, of hoeft te voelen, hoe het is, om iedere maand maar net uit te komen, met dat wat er binnenkomt of hier soms door onvoorziene omstandigheden zelfs tekort aan heeft.

Dat brengt me bij Johnny Depp en vele andere mensen die op dit moment in de wereld heel veel geld "verdienen", bezitten en eigenlijk niet eens weten of zij het op zullen maken, voor de tijd dat zij hun laatste adem uitblazen. De volgende link laat zien welke mensen er tot deze categorie behoren.  http://www.fabalent.com/Blog/het-vermogen-van-de-best-betaalde-artiesten-acteurs-voetballers-en-meer.html

 

Maar draait het hier ook echt om? Is het werkelijk zo belangrijk, dat we alleen nog maar bezig zijn met geld, om te kunnen blijven leven? Of is het toch beter om al het geld en wat wij denken dat van waarde is los te laten? Prioriteiten te stellen, waardoor we weer zien wat werkelijk van belang is. De aarde, iedereen die en alles wat leeft weer waarderen, is dat wat nodig is. Vanuit ons hart leven, zodat we niet meer in verwarring worden gebracht door dat wat ons hoofd ons laat denken. Waardoor we weer zuiver en puur gaan leven. Daarbij hoort geven, waardoor we ontvangen, onvoorwaardelijk, zoals het bedoeld is.

Ik ga ervoor, Durf (jij) te helpen?

Waarom alle dagen rond Goede Vrijdag, Pasen en Hemelvaart nog steeds in het teken van geloof en vertrouwen staan?

"Geloven en vertrouwen in het goede" of "Je laten leiden door angst, met alle gevolgen van dien?"

Goede Vrijdag, met recht een gedenkwaardige dag! Daarnaast, is de vrijdag op zich, sowieso een dag waar "iedereen" naar uitkijkt. Het einde van de week, voor mensen die een "gebruikelijke" vijfdaagse werkweek hebben. De dag voor het weekend. De dag waar de meeste mensen vanaf maandag al naar uitkijken. Wie herinnert zich de uitspraak Thank God it's Friday niet? Ja en waarom juist deze vrijdag als goed wordt bestempeld lees je onder de link van de volgende Wikipedia Pagina: http://nl.wikipedia.org/wiki/Goede_Vrijdag

Goede Vrijdag had voor mij altijd al een bijzondere betekenis en dit is vanaf 10 april 2009 alleen nog maar versterkt. Mijn geloof en het vertrouwen dat er meer is tussen hemel en aarde, heeft daarbij nog een extra dimensie gekregen. Zodat dit nu ook werkelijk voelt als verbinding. En met het verstrijken van de jaren, wordt dit gevoel ook telkens weer steviger. Een gevoel wat me sterkt en houvast geeft. Houvast op de momenten waarop ik met recht verdrietig ben. En ja, eerlijk is eerlijk wanneer je betrokken bent en om mensen en de natuur geeft, dan ontkom je daar als mens absoluut niet aan. Want zeg nu eens eerlijk, wanneer je naar het nieuws luistert of kijkt en de kranten vanaf 28 maart gelezen hebt, kun je alleen maar beamen dat het meeste nieuws betreurenswaardig is, uitzonderingen daargelaten natuurlijk.

Daarom ontkom ik er ook dit keer niet aan, om de koppen van het AD de Dordtenaar te noemen die verschenen zijn na 27 maart. En ik heb daarbij een keuze gemaakt uit de koppen die mij het eerst opvielen: Donderdag 28  maart 2013: "Fiscus laat 3,5 miljard euro liggen; bezorgde ambtenaren slaan alarm in enquête en 2000 'onnodige' ziekenhuisdoden; Vrijdag 29 maart: Jasper S Spreekt; 'Mijn daad heeft de familie Vaatstra in verdriet gestort. Ik wilde het mijn eigen familie besparen' en Malala krijgt 2,4  miljoen voor boek; Zaterdag 30 maart: Wij vonden de bosjongen; Met zijn verhaal was hij vorig jaar wereldnieuws, na zijn ontmaskering verdween hij spoorloos. Wij vonden en spraken hem in Berlijn en 'Antibraakmiddel eist mogelijk 100 levens'; onderzoek: Domperidon vergroot risico hartfalen; Dinsdag 2 april: Zoektocht naar dodelijk gifgas;   Vier mensen vast voor aanbieden sarin en Lekker knuffelen met een koe; Woensdag 3 april: Onderhoud betonnen bruggen schiet tekort; TNO vreest grote reparaties en hoge kosten en Franse baby's 'beveiligd' met enkelbandjes".

En de kranten vanaf de volgende donderdag te weten: Donderdag 4 april: "Paniek en chaos na storing bij ING; saldo ineens verdwenen, opstoppingen bij kassa's en Met pijlen doorboorde eend laat zich niet vangen; Vrijdag 5 april: FNV: Bezuinigingen bij NS kan leiden tot ontslaggolf; Document schetst miljoenenbesparing en Politie schiet agressieve asielzoeker in zijn been; Zaterdag 6 april: Cyberaanval verlamt het betalingsverkeer; Internetbankieren en iDeal liggen urenlang plat en Groot aantal crèches over de kop; Maandag 8 april: Rotterdam wuift Beatrix uit; Maasstad middelpunt van nationale bedankdag Koningin en Gratis af te halen: 200.000 viooltjes en Dinsdag 9 april: Margaret Thatcher 1925 - 2013, IJzeren Dame Geliefd en gehaat. Dat was de gisteren overleden Brits oud-premier Margaret Thatcher. Die verdeeldheid onder het Britse volk bleek ook na de dood van The Iron Lady (de IJzeren Dame). Naast bewondering en lof waren er gisteren ook heel andere reacties: juichende mensen op straat met teksten als 'De heks is dood! en Kritiek op homobeleid ergert president Poetin; Duizenden demonstranten in Amsterdam"

Hoeveel nieuws zal er nog volgen voor de ommekeer er echt is? Voor we allemaal weer beseffen dat de positieve inbreng een soort golfbeweging teweeg brengt. Zodat we inzien dat alles wat op dit moment zorgt voor negativiteit, alles wat schade toebrengt aan de natuur, de dieren en de mensheid, geen grenzen meer kent. Respect kun je niet afdwingen, tenzij iedereen weer inziet dat respect leidt tot vertrouwen, respect leidt tot eenheid, respect leidt tot een wereld waarin liefde regeert. Hoewel het nieuws nu vaak het tegendeel laat zien, is de transformatie in gang gezet. De transformatie, waarbij ieder mens onherroepelijk met zichzelf geconfronteerd wordt, met zijn (of haar) daden. Er is geen ontkomen meer aan. De golfbeweging is in gang gezet. Alleen jijzelf bepaalt of je erin mee wilt gaan. Of je voor het juiste kiest waardoor alles wat je doet positief uitpakt of het tegenovergestelde daarvan. 

Toen ik de  nieuwsbrief van April schreef en hem op de website liet plaatsen, kon ik deze nog niet meteen mailen aan de vaste lezers. Wat de reden daarvan was, wist ik ook niet, toch heb ik naar mijn gevoel geluisterd en gewacht. De extra toevoeging die niet op mijn website staat maar alleen bestemd is voor de vaste lezers gaf me het antwoord. Ik heb daarom besloten om deze tekst, hoe persoonlijk ook alsnog volledig in dit blog op te nemen. 

"April alweer, de tijd vliegt. Zes april was voor mij een bijzondere dag. De dag waarop mijn moeder in 2009, plotseling, zonder vooraankondiging, overleed. Zonder vooraankondiging, omdat zij niet ziek was. Geen hinder “leek” te ondervinden van haar gezondheid of iets wat voor de buitenwereld, inclusief ons, haar familieleden en geliefden, zichtbaar was. Terwijl achteraf, wel heel duidelijk was, dat mijn moeder, een heel groot deel van haar leven, hartzeer heeft gehad. Hartzeer, door verschillende oorzaken. Hartzeer, doordat zij zich zoveel aantrok van wat er in de wereld gebeurde. En hartzeer, omdat ze hoe tegenstrijdig ook, ooit beslissingen genomen heeft, waar ze verstandelijk heel goed mee kon leven, maar zich gevoelsmatig en dus lichamelijk, niet meer in kon vinden. Een hartstilstand maakte vervolgens een einde aan haar aardse leven.

Hoe verdrietig dit ook was, voor mijn Pa, mijn broers, mijn zussen en de andere mensen die om haar geven, voor haar was dit een zegen. Een zegen omdat ze niet langer door kon leven met deze tegenstrijdigheid. Daarnaast met de pijn en het verdriet, van alles wat ze in haar leven ervaren heeft. Ervaren, zonder dat ze daar “bewust” in leven, voor gekozen heeft. Het dagelijks geconfronteerd worden met het onomkeerbare, het niet meer kunnen wijzigen van dat wat gebeurd was in haar leven, was niet meer dragelijk. En hoe vaak ze zichzelf ook probeerde te overtuigen van het tegendeel, omgaan met zoveel verdriet, kon niet meer. Doorgaan in leven, zou er zeker toe geleid hebben, dat zij ziek zou worden, waardoor het geluk in haar leven, vrij te zijn van pijn en verdriet, niet meer mogelijk was.

Hoeveel mensen leven er op dit moment in de wereld met de ogenschijnlijk “onomkeerbare consequenties” van een eerder genomen besluit of zelfs besluiten? Hoeveel mensen zijn er, zelfs wanneer ze denken dat het goed met ze gaat, onbewust in onbalans? Hoeveel mensen kunnen straks ook niet langer leven, met dat wat hen gevormd of beter gezegd vervormd heeft? Ik durf het je niet te zeggen, omdat het niet aan mij is. Ik daar ook zeker niet de verantwoordelijkheid voor wil of hoef te dragen. Omdat iedereen zelf het vermogen heeft om te beslissen. Te beslissen, kortom zijn of haar eigen wil te volgen, door eigen verantwoordelijkheid te nemen.

Wat ik wel mag doen, en wat wel aan mij is, is mensen helpen. Mensen, die de behoefte voelen, om in balans te komen, daarbij niet weten hoe. Mensen die bewust of zelfs onbewust om hulp vragen. Dat daarbij ook mensen zitten die er willens en wetens een puinhoop van maken, sluit ik niet uit. De hulpvraag is doorslaggevend en zal, wanneer iemand eigen inzet en commitment toont, ervoor zorgen dat de balans in zicht is. Zichtbaar, voor hen, die net als ik, echt vrij willen zijn. Vrij, waardoor alle dagen, volledig kunnen worden benut, met dat wat nodig is. Nodig, om ieder mens, elk dier, of levend organisme, zonder ziektes, pijn en verdriet te laten groeien. Zodat we er op die wijze, gezamenlijk voor kunnen zorgen, dat de natuurlijke balans voor eens en altijd weer aanwezig is.

En wanneer deze balans bij jou aanwezig is, kun jij de schakel zijn, die ervoor zorgt, dat ieder mens (dier of organisme) die (wat) in balans is, deze balans als een golfbeweging doorgeeft. Doorgeeft, waardoor de balans, in het klein in jouw omgeving, in het groot in jouw woonplaats of zelfs nog groter, in de wereld terugkeert. Een utopie, een droom of werkelijkheid. Ik vertrouw erop, omdat ik geloof in de kracht van de eeuwig aanwezige liefde en wil dit vertrouwen graag delen."

Ben jij ook bereid om te delen, wil jij helpen, durf (jij) te helpen? Reageer dan op dit blog.